Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Spoor, Vakantie

Denkend aan Oostenrijk (1); van Duits treingedoe tot misplaatste vooroordelen

P1030137En dan is het half juni en is het opeens tijd voor de zomervakantie…. Normaal gaan S. en ik in september op zomervakantie, maar dit jaar kozen we voor juni.

Natuurlijk weer naar de bergen, dit keer naar Brixen im Thale in Oostenrijk. Het chalet hadden we begin van het jaar geboekt; zag er allemaal erg goed uit, dus we konden niet wachten. Maar je zal het ongetwijfeld wel hebben meegekregen; deze winter viel er in de Alpen sneeuw… heel veel sneeuw… en zelfs 5 weken geleden viel er nog sneeuw…

Let it snow

Dus toen ik de weken voor onze vakantie de webcams van het gebied waar we heen zouden gaan bekeek, was er op veel van die webcams nog een mooi sneeuwdek te zien… Leuk voor de wintervakantie, maar voor een zomervakantie toch iets minder handig. Maar gelukkig werd het in de twee weken voor onze vakantie in Oostenrijk plotseling zomer en schoot de temperatuur de hoogte in en ja, begon de sneeuw dus ook flink weg te smelten. Toen ik de dag voordat we vertrokken keek, viel het allemaal gelukkig allemaal best mee. En ook de weersvooruitzichten zagen er goed uit. Ideaal zomervakantie weer!

Duitsland en treinen

Ook dit keer gingen we weer met de trein. Wie mijn blog al een tijdje leest, weet inmiddels dat treinen richting Duitsland /Alpenlanden betekent dat je vrijwel altijd te maken krijgt met vertragingen. Ook dit keer was dat weer veelvuldig het geval.

In Duitsland is jarenlang heel veel geld gepompt om voormalig Oost-Duitsland qua voorzieningenpeil etc gelijk te trekken met West-Duitsland. Dat is heel goed gelukt want je merkt op heel veel gebieden vrijwel geen verschil meer tussen voormalig Oost of West.

Maar omdat ook in Duitsland het geld maar een keer uitgegeven kan worden was het gevolg van het pompen van geld in Oost-Duitsland dat ze aan andere dingen geen geld konden uitgeven en één van die dingen is het spoor geweest. Jarenlang is dat verwaarloost, met als gevolg dat het nu verouderd is, met veel verstoringen tot gevolg en ze nu een inhaalslag moeten maken om het weer op een hedendaags peil te brengen. Gevolg daarvan is dat er heel veel grootschalige werkzaamheden zijn.

Als ze die op tijd aankondigen, bij de nieuwe dienstregeling of zo, is dat geen probleem, dan kan ik er rekening mee houden, maar er is een bepaalde vorm van Duitse logica die ik na al die jaren nog steeds niet snap. Dat is dat ze een paar maanden van tevoren, nadat de nieuwe dienstregeling al bekend is gemaakt en ik dus tickets hebt geboekt, ze opeens de dienstregeling overhoop gooien in verband met werkzaamheden.

Na veel inwendige verwensingen volgde dus ook dit jaar weer een inmiddels bijna traditioneel rondje bellen met de klantenservice van de Deutsche Bahn, om de tickets om te boeken. En ik moet zeker zeggen, met de klantenservice van de Deutsche Bahn is weinig mis, die handelen het altijd goed af.  Met de nieuwe tickets zouden we zowel in Duisburg als in Munchen iets meer dan een uur overstap hebben en bij de overstap in Oostenrijk 6 minuten.  Veilige marges zou je zeggen, maar twee weken van tevoren zag ik al een melding dat  de trein richting Duisberg 25 minuten later zou aankomen in verband met een omleiding… Maar door de marge die we hadden ging dat allemaal verder zonder problemen.

En nog geen week nadat ik met de klantenservice van de Deutsche Bahn aan de lijn had gehangen over de terugreis, zag ik dat een van onze treinen voor de terugreis opeens zonder, verdere uitleg was opgeheven… Dus weer aan de lijn gehangen.

Maar al dat gedoe ben ik inmiddels gewend, hoort er een beetje bij.

Ja, het is altijd een heel gedoe om zo’n treinreis te regelen, maar de positieve kanten van reizen met de trein wegen wat mij betreft nog steeds ruimschoots op tegen nadelen. Als je dan eenmaal in een Duitse trein zit, beleef je altijd wel wat.

Het boeiende van reizen met de trein en meerdere keren overstappen is dat je steeds andere mensen leert kennen. Dit keer waren dat op de heenreis wel heel boeiende mensen. Toen we in Duisburg onze trein richting Munchen namen, stapten er een groep zeer uitgelaten vrouwen in die voor een vrijgezellenfeest naar Keulen gingen. Je kent het wel; op en top in het roze, en ondanks het tijdstip van nog niet eens eind van de ochtend al zo goed als bezopen. Hartstikke vrolijk en luidruchtig dus.

Vooroordelen

En om de feestvreugde te verhogen stapte er op het volgende station een groep van een stuk of dertig mannen in, die richting luchthaven van Frankfurt gingen om daar het vliegtuig naar Bratislava te nemen voor een metaltechno optreden….

Om de groep te omschrijven; Duits, zwarte broek, zwart t-shirt en bier, heel veel bier en andere alcohol. Als extra handbagage hadden ze namelijk wat fusten bier en andere alcohol meegenomen. En 11 uur ’s ochtends is natuurlijk een ideaal tijdstip om al aan het bier te gaan… De alcohol deed zijn werk en al gauw werden ze luidruchtiger en luidruchtiger, maar in tegenstelling tot vaak wanneer een groep binnen een uur of zo gemiddeld meer dan een liter bier achterover slaat werden ze verre van vervelend.

In tegendeel; op een gegeven ogenblik kwam er een heel keurige vrouw, die uitgerekend een plek precies te midden van die groep bleek te hebben gereserveerd. Je kunt je dan heel veel scenario’s indenken voor het vervolg, maar binnen no time zaten ze heel gezellig te praten.

En ook opvallend; steeds als er bij een nieuw station iemand binnenkwam met een zware koffer, boden ze meteen aan om die koffer voor diegene in het rek te doen. Boeiend om te zien hoe vooroordelen werken. Je ziet iemand of een groep; heb bepaalde gedachten en binnen no time blijken die totaal ongegrond te zijn.

Toen we bij station Frankfurt aankwamen en de groep de trein verliet op weg naar hun vliegtuig, keerde de rust terug en resteerden slechts de nodige fusten bier, plastic bekers, glazen flessen.

Naargeestige stations

Ik reis al jaren met de trein door Duitsland en wat me altijd weer opvalt is dat heel veel Duitse stations zo grauw zijn.  Vooral als het somber weer is, ogen heel veel van die stations zo naargeestig. Breng op een regenachtige dag vijf minuten door op bijvoorbeeld station Mannheim en je raakt meteen depressief.  Wat dat betreft kunnen ze nog veel leren van de Nederlandse stations, want die zijn in vergelijking daarbij een kleurexplosie.

In deel 2 van dit driedelige vakantieblog : waarom vakantie zo leuk kan zijn…Binnenkort meer

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Spoor

Wegens een aanrijding met een persoon…

treinblog“Wegens een aanrijding met een persoon rijden er momenteel geen treinen.

Het is onbekend hoe lang dit zal duren….”

 

Daar staat ze dan. Vandaag gaat het gebeuren. Ze kijkt nog een keer op de klok en loopt iets verder het perron op, weg van de mensen. In de verte ziet ze hem al naderen. Nog hooguit een halve minuut en de intercity zal langs het station denderen. Ze ademt nog een keer diep in en stapt de rails op. Steeds groter wordt de aanstormende trein. Nog even en ze zal eindelijk verlost zijn van alle zorgen, het gepest, de drukte in haar hoofd. Ze ziet het gezicht van de treinmachinist en sluit haar ogen. Haar blauwe sjaal wappert om haar haren…

###

Valt niet mee zo’n vroege dienst, maar ach, nog twee dagen en hij heeft vakantie. Vandaag een lange shift en daarna een half dagje. Nog een minuut of tien en zijn trein is bij Utrecht. Tot nu toe ging het allemaal gladjes; als het zo blijft kan hij bij Utrecht nog snel even een koffie scoren voordat hij zijn trein verder richting Den Haag rijdt. Plots ziet hij in de verte een blauwe stip op het spoor. Al gauw ziet hij de stip veranderen in de gestalte van een jonge vrouw en hij realiseert zich wat er gaat komen. Instinctief drukt hij nog vol op de rem. Hij ziet haar ogen…

###

Zoals gebruikelijk staat ze daar weer op het station, een stuk links van het midden zodat ze tenminste een kans op een zitplaats heeft. Ze ziet dat ze iets eerder dan gebruikelijk is. Nog vijf minuten en de sprinter arriveert. Haar telefoon checkt ze straks in de trein wel. Voor de hoeveelste keer staat ze nou al op dit perron op de trein te wachten? 8 jaar keer 365 dagen, min de nodige vakantiedagen… Veel te veel om op een vroege ochtend uit te rekenen. Ze kijkt wat om zich heen en ze ziet weer de mensen die ze altijd ziet. Die twee veel te drukke gassies op weg naar school, de krant lezende man, het groepje aan hun identieke tassen te zien collega’s, en ook vouwfietsman is zoals gebruikelijk weer present. Er passeert een jonge vrouw. Leuke blauwe sjaal heeft ze. Hé, ik ken haar ergens van, maar waarvan? Zal je zien dat ze net mijn zitplaats inpikt. Hmm, apart, ze loopt wel erg ver door, trein stopt daar niet eens. Krijg nou wat, ze stapt op het spoor. Achter haar hoort ze een luid toeterende trein…

“Wegens een aanrijding met een persoon rijden er momenteel geen treinen. Het is onbekend hoe lang dit zal duren….”

Ik reis al jaren met de trein en hoe vaak ik dat omroepbericht al gehoord heb, geen flauw idee. Een enkele keer heb ik er zelf last van, maar vaker hoor ik het als ik door Utrecht Centraal loop, richting mijn werk of huis. Een bloedirritant bericht; met als gevolg dat je weer voor weet ik het hoe lang staat te blauwbekken op het station.

Maar toch; denk je eens in dat het je zus is waar het om gaat. Je broer, je vader, je moeder, je nichtje, je vriend, je vriendin, je collega, je klasgenoot…

 

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Spoor

Europa per trein; helemaal zo gek nog niet.

cropped-ice.jpegIn mijn vorige blog had ik het over mijn ‘treinergernissen’. Af en toe heb je van dat soort dingen, maar over het algemeen reis ik zeker niet met tegenzin met de trein, in tegendeel. Ik vind het juist een zeer relaxte manier van reizen, helemaal voor reizen naar het buitenland.

Ik ben met de trein naar half Europa geweest; Oostenrijk, Zwitserland, Italië, Duitsland, Frankrijk, maar ook Denemarken en nog wat landen. En eigenlijk is vrijwel overal het treinreizen me zeer goed bevallen. Tuurlijk zijn er af en toe zaken als verstoringen etc, maar over het algemeen valt het reuze mee.

Uitpluizen

Ik vind het ook heerlijk om uit te pluizen welke route en welke treintickets we het best kunnen kopen. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, maar er zijn ook meer dan zat manieren om naar bijvoorbeeld een bergdorp in Oostenrijk te komen. De kortste route in afstand hoeft zeker niet altijd de kortste route qua reistijd te zijn, en ook zaken als aantal overstapstations en vooral de overstaptijd spelen zeker een rol.

Overstappen

Een overstaptijd van 7 minuten bij een lokaal spoorlijntje in Oostenrijk is het nemen van het risico wel waard, aangezien treinen daar over het algemeen wel op elkaar wachten en je zo bent uit en ingestapt. Een overstaptijd van 7 minuten bij Keulen staat vrijwel gelijk aan het missen van de aansluitende trein, aangezien je daar vrijwel altijd vertraging hebt en je bovendien ook rekening moet houden met waar je in je aansluitende trein moet instappen. Je wilt echt niet de hele trein doorlopen met een koffer en rugzak, op zoek naar de door jou gereserveerde plek..

Handige tips

  • Wat ik trouwens heb gemerkt is dat als je vanuit Nederland via Duitsland naar een ander land, bijvoorbeeld Oostenrijk reist, het dan vrijwel altijd voordeliger is om een ticket van Nederland naar een Duitse stad in de buurt van Nederland, bijvoorbeeld Keulen te kopen en dan een ticket van Keulen naar Oostenrijk. Dat kan als je met twee personen gaat al gauw een euro of 40 schelen. Aangezien je, afhankelijk van overstaptijden en zitplaatreserveringen voor rond de 200 a 250 euro totaal samen in Oostenrijk kan zitten een behoorlijk bedrag.
  • Wil je een treinreis via Duitsland boeken, dan zou ik zeker gebruik maken van de website van de Deutsche Bahn, die vind ik aanzienlijk gebruikersvriendelijker , dan de site van NS Internationaal. Op de site van de DB heb je aanzienlijk meer treinopties en ticketmogelijkheden en bovendien kun je gewoon kiezen voor een Nederlandstalige versie.
  • In Duitsland zijn per deelstaat goedkope regionale dagtickets. De eerste persoon betaalt 23 euro, de volgende personen reizen dan mee voor 4 euro pp.
Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Spoor

Je zit in de trein en dan…

treinAls treinforens heb je het maar ‘zwaar’: mijn  treinreisergernissen top 5:

1. Rugzakken

Hartstikke handig ding zo’n rugzak, maar is het nou echt zo moeilijk om in een drukke trein dat ding van je rug te halen in plaats van er elke kant mee op te moeten zwaaien?

2. Vouwfietsen

Zullen best nut hebben, maar waarom menen mensen met een vouwfiets het recht te hebben om dat kreng dusdanig onhandig neer te zetten dat ze de plek van minstens vier reizigers innemen?

3. Stoelbezetters

Je stapt in een drukke spitstrein, ziet dat er nog stoelen zijn waar niemand op zit, maar als je daar wilt gaan zitten blijkt er een tas op te liggen. Dat ie daar ligt als er plek zat is, geen enkel probleem, maar kleine moeite toch om bij drukte enige vorm van sociaal gedrag te vertonen en die tas op je schoot te nemen?

In plaats daarvan doet de bezitter of ie een accute aanval van doof en-of blindheid heeft gekregen want plots ziet hij je niet, hoort hij je niet, of een combinatie daarvan als je vraagt of je daar kan gaan zitten.

4. Uitstappers

Je staat volgepropt op het treinbalkon, niemand kan een kant op en de volgende halte is nog minuten verder, maar toch zijn er dan van die mensen die zich een weg naar de deur proberen te wurmen, omdat ze er er over 5 minuten uit moeten. Denken ze nu echt dat je daar voor je plezier staat en zo maar even ruim baan kan maken?

5. Etende mensen

Heb je een dag gewerkt, en heb je behoorlijke trek, sta je in de overvolle trein richting huis en vlakbij je zit iemand doodleuk een patat met pindasaus, een stuk pizza oid te eten… Water begint me onderhand in de mond te lopen, maar helaas lijkt het wel of de trein achteruit in plaats van vooruit gaat…

Als je na een dag werken in een overvolle trein staat en de lucht van die patat met pindasaus prikkelt je neus; is dat ‘erg’ met een knipoog, maar wat ik echt irritant vind, is het geluid van etende mensen. In een overvolle trein zijn er zoveel verschillende geluiden, daar valt dat niet op, maar in een stille trein des te meer.

Dat je in een lekker stille trein zit, ruimte zat en dat dan in de buurt iemand tergend langzaam een zak met wortels leeg eet. Of even erg; een appel. En als je dan denkt dat die appel wel zo’n beetje op is, omdat er onderhand alleen nog een klokhuis zichtbaar is, gaan ze die gewoon ook nog even afkluiven…

Hoog op de eet-irritatieladder staan ook chips etende mensen; het gekraak van die zak en dat ze dan steeds een chipje tergend langzaam krakend tussen hun kaken vermalen.. aargh… het geluid…

Tot zo ver mijn ‘treinreisergernissen’ top 5. Zwaar leven heb je als treinforens;-)

Welke dingen zouden wat jou betreft zeker in die top 5 moeten?

Maar nu genoeg azijnpisserij; binnenkort een blog over waarom reizen met de trein wel degelijk erg leuk is!

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Spoor, Vakantie

Sporen tot je groen ziet.

iceReizen met de trein blijft altijd boeiend, en zeker met de trein naar het buitenland is altijd weer een loterij. Ook dit keer weer, toen S. en ik met de trein naar Zwitserland gingen voor onze vakantie.

Frutigen was de plek van bestemming, en zoals altijd gingen we ook nu met de trein. Treintickets hadden we een aantal maanden geleden gekocht, slechts twee keer overstappen, ruimte overstaptijden, perfect geregeld… dachten we toen…

Want een maand of wat nadat we die treintickets hadden gekocht, kwam er allemaal gedoe met treinen die eerst later, toen eerder, en vervolgens helemaal niet zouden rijden… Maar dat gedoe kon je al in deze blogpost lezen.

Gelukkig zijn er meerdere wegen die naar Rome, en in dit geval Frutigen leiden, dus na wat gespeur en het maken van nieuwe zitplaatsreserveringen was ook dat geregeld. Helaas met meer overstapstations en krappe overstaptijden van soms minder dan 10 minuten, maar het zag er allemaal goed te doen uit.

En de heenreis viel reuze mee, zonder problemen haalden we al onze aansluitingen, en op tijd rolde onze laatste trein het station van Frutigen binnen.

Zit je goed?

Een vrijwel probleemloze reis, op 1 ding na…. een eigenlijk elke keer weer terugkomende ergernis; het gedoe met zitplaatsreserveringen, en dan vooral in het Nederlandse deel van internationale treinen. Toch wel apart dat als je in een vliegtuig een stoel reserveert, niemand het waagt om op jouw stoel te gaan zitten, terwijl het in de trein altijd weer een heel gedoe is om op de door jou gereserveerde stoelen te kunnen zitten.

Omdat S. niet goed tegen achteruitreizen kan, en we met koffers niet een hele treincoupe door willen zeulen, kiezen we daarom altijd zitplaatsen tegenover elkaar zodat we in ieder geval verzekerd zijn van 1 ‘vooruitrijdende’ zitplaats, en plekken die een beetje aan het begin van een treincoupé liggen.

Voor die zitplaatsreserveringen betaal je, maar dat vormt voor sommigen geen belemmering om er gewoon te gaan zitten.

Nu was het ook weer prijs. Op Utrecht Centraal stapten we in de trein richting Keulen, maar bij onze zitplaatsen aangekomen bleken daar al twee mensen te zitten. Toen S. aangaf dat ze op onze plekken zaten, deden ze eerst of ze niets hoorden, maar uiteindelijk gaven ze aan dat er anderen op hun plaatsen zaten en dat zij daarom op maar onze plaatsen zijn gaan zitten.

Als er nu zat vrije plekken waren was het niet zo’n probleem, maar aangezien het erg vol zat, moesten die mensen op die andere plek gewoon weg. Het waren van die types van grote bek, nergens iets van aantrekken, en anderen gaan dan vanzelf wel opzij. Bij de mensen die nu op onze plaatsen zaten lukte dat, maar ze dan hadden ze buiten S. gerekend.

In eerste instantie weigerden ze plaats te maken, maar toen S. de conducteur erbij haalde, kozen ze uiteindelijk toch eieren voor hun geld.

Van tevoren hadden ze niet gekeken waar hun treincoupé was, en toen de trein arriveerde, en die coupé aan het eind van de trein bleek te zijn, hadden ze geen zin om daar heen te lopen en besloten ze om dan maar gewoon in te stappen en ergens te gaan zitten…

Maar uiteindelijk kwam alles toch nog goed en na een uur of 11 arriveerden we in zonnig Frutigen.

Op de weg terug

Na een meer dan geslaagde vakantie was het twee weken later weer tijd om de trein richting Nederland te pakken.

Omdat Zwitserland al duur genoeg is, hadden we een route gevonden waardoor we voor nog geen 90 euro van Frutigen weer in Houten terecht zouden komen. We moesten daarvoor wel overstappen in Bern, Mannheim, Dusseldorf, Venlo en Den Bosch, maar zou goed te doen moeten zijn; overal minimaal 15 minuten overstaptijd.

De eerste treinen gingen soepeltjes; zon scheen, en ik zag de bergen langzamerhand steeds meer in de verte verdwijnen.

Trein gemist? Vloek niet..

Maar in de trein naar Mannheim begon het gedoe; trein vertrok al paar minuten later, maar aangezien we 19 minuten zouden hebben, zouden we nog tijd zat overhouden. Maar die 19 minuten overstaptijd werden 15 minuten, 10 minuten, 5 minuten en uiteindelijk zouden we helemaal geen overstaptijd meer hebben, aangezien er nog 10 minuten extra vertraging bovenop kwam… Onze aansluitende trein zouden we dus missen, totdat ik zag dat onze volgende trein een vertraging had van 10 minuten waardoor we die alsnog zouden kunnen halen, een geluk bij een ongeluk… dachten we…

Te vroeg gejuicht, want toen we op het perron stonden te wachten op onze aansluitende trein, veranderde de vertraging op het bord voortdurend, om uiteindelijk op te lopen tot 35 minuten….

Gevolg was dat we in Venlo weer een latere trein moesten nemen. Lekkere was wel dat die trein vrijwel uitgestorven was, zodat we alle ruimte voor onszelf hadden.

Rond 10 uur ’s avonds kwamen we uiteindelijk in Houten Castellum aan, na ’s ochtends om half tien vanuit Frutigen te zijn vertrokken;-)

Maar toch… de volgende treinvakantie richting buitenland is ook al weer geboekt;-)

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Spoor, Vakantie

Met de trein naar Duitsland; sneller kunnen we het niet maken, wel moeilijker…

ice

‘We’ moeten meer gebruik gaan maken van de hogesnelheidstreinen die door Europa rijden. Dit streven kwam deze week in Nieuwsuur en ook in andere media.

Door het gebruik van die treinen te stimuleren, wordt het korte afstand vliegverkeer beperkt, met een flinke milieuwinst als gevolg.

Kortere reisduur

Als ei van Columbus werd het terugdringen van de reistijd genoemd. De route Amsterdam-Berlijn werd als voorbeeld genomen. Daar doe je momenteel iets van 6 uur over. Als de reisduur maar korter werd, zou het gebruik als vanzelf stijgen, en het schrappen van opstapplaatsen zou dan een voornaam middel daartoe zijn, tenminste dat werd beweerd.

Volgens mij is dat de grootste onzin. Het overgrote deel van het treinverkeer richting buitenland is vakantieverkeer en dan is een half uur meer of minder reistijd echt niet de doorslaggevende factor. En bovendien; Nederland is meer dan alleen de randstad. Als je de opstaphaltes in het oosten zou opheffen, dwing je reizigers uit het oosten om onnodige extra kilometers te maken richting Amsterdam/Utrecht, om vervolgens doodleuk via onderhand dezelfde route weer richting Duitsland te reizen. Is meteen een groot deel van je milieuwinst verdwenen…

Betrouwbare dienstregeling

Wat volgens mij veel meer zou helpen is een veel betrouwbaardere dienstregeling. Dat als je een reis boekt, je er dan ook vanuit kan gaan dat je je op de tijd dat je hebt uitgezocht ook op de plaats van bestemming komt.

Nu is het, zeker de laatste jaren, steeds slechter gesteld met die betrouwbaarheid. Ik ga al jaren voor vakanties naar het buitenland, en ik merk dat het steeds zeldzamer wordt dat de reis zoals ik hem geboekt had, ook daadwerkelijk zo uitgevoerd wordt. Hier, hier, hier en hier zo maar wat voorbeelden van de afgelopen 5 jaar.

Treintroubles

Ook dit jaar is er weer allerlei gedoe rondom een treinreis die S. en ik geboekt hebben.

Deze zomer gaan we, wederom met de trein, naar Zwitserland. Op tijd hadden we tickets geboekt, natuurlijk na gekeken te hebben of er werkzaamheden gepland stonden op de route. Bovendien hadden we het zo geboekt dat we op de twee overstapstations Basel en Bern 45 minuten en een half uur overstaptijd hadden. Ruim voldoende om kleine vertragingen op te vangen.

Hoezo vaag?

Maar toen ik een paar weken terug op de site van de Deutsche Bahn keek, zag ik het volgende:

  • ICE 105: Utrecht Centraal->Basel SBB: Construction work. The train is being diverted between Dortmund Hbf and Frankfurt(M) Flughafen Fernbf. Stops between Dortmund Hbf and Frankfurt(M) Flughafen Fernbf may be omitted. This train will arrive about 60 – 90 minutes late. Please check your itinerary again shortly before departure.
  • ICE 105: Utrecht Centraal->Köln Hbf: Construction work. Train is running 90 min. early. Please check your itinerary again shortly before departure.
  • ICE 105: Köln Hbf->Basel SBB: Construction work. This train will arrive 50 minutes late. Please check your itinerary again shortly before departure.

Drie mededelingen die elkaar ook nog eens tegenspreken… De trein vertrekt 90 minuten eerder, de trein komt 60 minuten later aan… of 90… of 50……

Omdat vooral de tweede mededeling, dat de trein 90 minuten eerder zou vertrekken zou betekenen dat we of een hotel in Utrecht zouden moeten nemen, of met een auto naar Utrecht zouden moeten aangezien er zo vroeg nog geen treinen vanuit Houten rijden, nogal wat impact zou hebben, besloot ik om maar de Deutsche Bahn te bellen. Ik zag een Nederlands nummer.

Telefoon

Tot mijn verbazing kreeg ik daar de mededeling dat dat telefoonnummer alleen voor Vlaanderen was, en vervolgens werd de verbinding verbroken. Vervolgens het Engelse telefoonnummer gebeld, maar daar was zo’n lange wachtrij, dat ik het maar via de mail probeerde. Het antwoord dat ik daar kreeg was zo nietszeggend, dat ik er ook niets mee kon; dat ik vooral de dienstregeling in de gaten moest houden… goh…

Surprise

Maar gisteren verschenen er op de site van de Deutsche Bahn opeens weer heel andere meldingen: Nu bleek dat ze doodleuk het deel van de trein tussen Keulen en Basel uit de dienstregeling hadden gehaald. Ook een manier om je betrouwbaarheidscijfers op te poetsen… Gevolg daarvan is dat het er nu op lijkt dat we in Keulen en in Zwitserland een keer extra moeten overstappen. Bovendien is de overstaptijd in Keulen welgeteld 8 minuten… Missen we die trein dan hebben we minimaal weer een uur extra vertraging….

Het duurt nog wat weken voor we daadwerkelijk op vakantie gaan, grote kans dat in de tussentijd alles nog een paar keer totaal veranderd…

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Spoor, Vakantie

Iets met een 3

Trein schruns ICEStel, je bent van plan om op vakantie naar Oostenrijk te gaan. De één doet dat met de auto, de andere met het vliegtuig of met de bus, maar S. en ik kozen, zoals zo vaak, om met de trein richting Oostenrijk te gaan.

Ondanks dat er best vaak ‘gedoe’ (waarover je in mijn blogposts  ‘Fijn met de trein , ‘Waar zouden we zijn zonder de trein‘ en ‘Vakantiemijmeringen; Duitsers en treinen‘ al kon lezen) is met treinreizen, is het zeker voor de richting Duitsland/Zwitserland/Oostenrijk voor mij de meest ontspannen manier van reizen. En dat ‘gedoe’, daar is altijd wel een oplossing voor te vinden, en het levert weer vulling voor een blog op;-). Bovendien hou ik wel van dat geïmproviseer.

Dit jaar was de vakantiebestemming Schruns in Oostenrijk.

Via Zwitserland

Vooraf gekeken hoe we daar het beste met de trein konden komen, en na de afweging dat het een reis van een uur of 10 zou zijn en dus enige overstaptijd wel lekker zou zijn, kozen we ervoor om via Basel en Zurich te reizen. We zouden dan een overstapruimte van 40 minuten en van ruim 20 minuten hebben. Lekker om even de benen te strekken, geen stress om vertragingen te hebben en om wellicht een koffie te scoren…

Maar een dikke week voor onze vakantie kwam opeens het nieuws dat in Duitsland een treintunnel in aanbouw verzakt was, en dat er daardoor geen treinverkeer mogelijk zou zijn tussen Baden-Baden en Rastat. En laat dat nou net op onze route richting Oostenrijk liggen… Behoorlijk balen, want alternatief dat zij boden zou betekenen dat we 3 keer extra zouden moeten overstappen waaronder een keer op een bus, en nog eens minimaal 2 uur later zouden arriveren als we alle volgende aansluitingen wel zouden halen…

Parijs…

Andere optie die ze boden was om te reizen via Parijs… Iedereen die in zijn leven Parijs wel eens heeft gebruikt als overstapstation voor de trein weet dat Parijs qua treinstations en doorgaande treinverbindingen met voorsprong de meest waardeloze stad is die er is.

In plaats van gewoon over te kunnen stappen van de ene op de andere trein, zoals je in elke normaal ontwikkelde stad kunt doen, moet je in Parijs, ‘klantvriendelijk’ als ze zijn, als je je uit de trein hebt gewurmd, eerst met al je bagage door veel te smalle toegangspoortjes zien te wurmen.

Vervolgens wacht je een ellenlang onoverzichtelijk gangenstelsel richting de metro. Daar moet je maar zien uit te vinden welke metro je nodig hebt. Vervolgens moet je je een overvol en veel te heet metrostel in proberen te vechten. Als je dat hebt overleefd moet je je weer bij de juiste halte uit de metro proberen te wurmen, om dan weer door die anorexiapoortjes op zoek te gaan naar je vervolgtrein.

Niet geheel verrassend dus dat de Parijsroute al bij voorbaat afviel voor me.

7 en 4

Daarom ging ik maar zelf op zoek naar een handigere route. Ik vind het heerlijk om allerlei sites etc door te spitten op zoek naar een oplossing. Ik kwam uiteindelijk uit op een route die ik bij de eerste boeking ook al had gevonden, maar toen terzijde had gelegd aangezien we dan maar 7 en 4 minuten overstaptijd zouden hebben…

Maar ja nood breekt wet, en bijkomend voordeel was wel dat als alles goed zou gaan, we dan in plaats van twee uur later, zelfs anderhalf uur eerder dan oorspronkelijk gepland zouden arriveren…

Dus nieuwe zitplaatsreservering gekocht, op naar Oostenrijk… Dacht ik…

Iets met een drie

Maar bij Utrecht Centraal begon het ‘gedoe’ al: 5 minuten voordat de trein zou arriveren, werd er plotseling omgeroepen dat reizigers voor onze trein die een drie in hun reservering hadden, contact moesten opnemen met een perronmedewerker… Die perronmedewerker was nergens te vinden, en bovendien was ook totaal niet duidelijk over welk nummer ze het hadden. In ons reserveringsnummer stond geen drie, dus ik ging er van uit dat het niets voor ons was…

Dat ik daarin nogal ongelijk had bleek toen de trein arriveerde. Op het digitale bord op het perron hadden we al gekeken op welke plek ons treinstel zou stoppen zodat we meteen konden instappen, zonder ons met koffers door te hele trein te hoeven worstelen.

Maar toen de trein arriveerde, bleek doodleuk dat de treinstellen 31 tm 39 (dat heb je dus die drie…) niet waren meegekomen. Ergens in Duitsland zouden die rijtuigen weer worden aangekoppeld…

Hartmassage

Als advies gaven ze doodleuk dat je als reiziger dan maar moest kijken of er in een van de wagons die wel aanwezig waren nog plek was… Als blikken hadden kunnen doden was er op dat moment hartmassage nodig geweest op perron 18 van Utrecht CS…

Maar als je je op het ergste (paar uur staan in een overvolle trein) instelt valt het soms achteraf reuze mee. Dat was in dit geval ook zo, want voor onze neus stond de restauratiecoupé, dus toen hebben we gewoon de hele reis richting ons overstapstation in het restaurant gezeten. Heerlijk ruime stoelen, en van drukte in de andere coupé’s was daar niet veel te merken;-)

Door al dat gedoe van reizigers die totaal niet wisten waar ze aan toe waren, en dus ook niet waar ze moesten instappen, vertrokken we al 10 minuten te laat uit Utrecht. Aangezien we een marge hadden van 7 minuten zou dat betekenen dat we onze volgende aansluiting zouden missen. Maar in Mannheim aangekomen, bleek onze aansluitende ICE-trein te wachten op onze trein, zodat niemand zijn/haar aansluiting hoefde te missen.

Datzelfde verhaal herhaalde zich bij onze volgende aansluiting, zodat we ook daar meteen van de ene op de andere trein konden overstappen.

The only way is up…

Waardoor we al met geheel volgens schema in Schruns aankwamen, helemaal voorbereid om via een qua stijgingspercentage Alpe d’Huez achtige weg naar ons appartement te spoeden, maar daarover meer in mijn volgende blog…

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Spoor, Vakantie

Fijn met de trein

iceMet de trein naar het buitenland; S. en ik doen het al jaren meerdere keren per jaar en (over het algemeen) met heel veel plezier. Wat mij betreft een ideale manier om ontspannen op de plek van bestemming te komen.

Zit je goed

In die treinen heb je, naast je treinticket ook de mogelijkheid om een zitplaatsreserving te boeken. Kost slechts een paar euro, maar dan heb je wel gegarandeerd een stoel, en kun je dus zelf bepalen of je voor of achteruit wilt rijden, of bijvoorbeeld een stoel aan het gangpad wil hebben voor wat extra beenruimte.

Daarom maken wij er in de ICE-treinen richting Duitsland ook altijd gebruik van. Het bespaart je het geworstel van in een overvolle trein met je koffer door het gangpad te moeten schuifelen, op zoek naar een vrije plek.

Bezet

Het irritante is alleen dat het vrijwel standaard is dat er als we dan bij de door ons gereserveerde stoelen komen, daar dan doodleuk al mensen op blijken te zitten die te beroerd zijn om die paar euro extra te betalen, en gewoon op een vrije plek zijn gaan zitten. Ze houden zich dan eerst van de domme, maar aan hun hele houding zie je dat ze heel goed weten dat ze op je plek zitten.

Als je dan nogmaals duidelijk maakt dat ze op de door jou gereserveerde stoelen zitten, maken ze vaak pas na het nodige gezucht en gekreun plaats. Ook afgelopen weekend toen S. en ik naar Dortmund gingen, hadden we het zowel op de heen- als de terugreis.

Dat hele gedoe is heel simpel te voorkomen door gewoon, net zoals in vliegtuigen, de tickets standaard inclusief zitplaatsreservering te doen. Als je dan een ticket boekt, geef je meteen aan waar je wilt zitten, en ben je van heel dit gedoe af.

Waar zit je

Dan zou het wel handig zijn als ze op de stations wat meer aandacht besteden aan het plaatsen van de overzichten met treinsamenstellingen. Het komt meer dan regelmatig voor dat die overzichten ontbreken op het perron, waardoor je maar moet gokken of je op de juiste plek staat.

Die internationale treinen zijn meer dan 200 meter lang, en als je dan een hele trein door moet omdat jouw coupé precies aan het andere eind van de trein is, dat is bijna ondoenlijk. Je hebt dan tig mensen voor je die aan het worstelen zijn om hun koffer in het bagagerek te proppen, en natuurlijk mensen uit de tegenovergestelde richting die, ook met koffers etc, langs je heen willen.

Typisch geval van klein leed;-)

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Spoor

Het is ook nooit goed

krukkenHet kan nooit kwaad om je eens te verplaatsen in een ander. Zo’n gevoel had ik deze week. Ik zat toen, net zoals elke werkdag, in de sprinter van Utrecht naar Houten.

Om een beetje beenruimte te hebben probeer ik altijd zo’n klapstoeltje bij de ingang te bemachtigen. Meestal lukt dat wel, en ook woensdag was dat het geval. Op de andere twee klapstoeltjes zaten een jonge vrouw en een scholier.

Ik was daar diep verzonken in mijn krant dus geen flauw idee wie er allemaal de trein inkwam. Maar toen het vertreksignaal had geklonken en ik opeens het niet te missen getik van krukken hoorde, keek ik wel op vanachter mijn krant. Een vrouw op krukken wist zich, nog net voor de deuren dichtgingen, de trein in te wurmen.

Zowel de jongen als ik gingen vrijwel gelijktijdig staan en vroegen wederom vrijwel gelijktijdig: ‘wil je wellicht zitten?”. In plaats van het verwachtte; ”graag”, kregen we echter om het nog voorzichtig uit te drukken niet al te vriendelijk terug: “waarom zou ik, ben ik zielig ofzo”?

Mijn eerste gedachte (die ik gelukkig voor me kon houden) was; dan niet stuk chagrijn, ging weer zitten en las verder in mijn krant. De vrouw op krukken bleef dus tot aan station Houten staan, waarna ze de trein verliet.

Terwijl ik verder las in de krant, liet die a-typische reactie van haar me toch niet los. Het waarom daarvan intrigeerde me. Maar hoe langer ik er over na dacht, hoe beter ik me haar reactie kon voorstellen. Ook iemand die op krukken loopt, of op een andere manier minder mobiel oid is, wil het liefst zichzelf redden, en niet steeds afhankelijk zijn van hulp van anderen.

Als je dan voortdurend, hoe goed bedoeld ook, aan alle kanten hulp krijgt aangeboden, kan ik me eigenlijk heel goed voorstellen dat je het op een gegeven ogenblik zat bent en zo’n uitval doet.

Benieuwd hoe iemand die vaak hulp nodig heeft dit ervaart.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Spoor, Vakantie

Ondertussen in Zwitserland

zwitserland frutigenBegin september; voor velen het tijdstip dat het normale leven na de zomervakantie weer op gang komt, maar voor S. en mij was het juist het tijdstip om op vakantie te gaan. Dit keer was Fiesch in Zwitserland onze place to be. En ook deze keer gingen we er heen met de trein..

Voorgaande keren hadden we nogal wat gedoe gehad met vertraagde/uitgevallen treinen en nog veel meer ongein, dus dit keer hadden we het dusdanig geregeld dat we alleen maar in Utrecht, Basel en Brig hoefden over te stappen, met bovendien ruime overstaptijden. Zodat we ook nog even de benen konden strekken (ja, valt niet mee vakantie…)

Zitplaats

En toeval of niet, maar qua treinen ging alles van een leien dakje. We hadden eigenlijk alleen bij Utrecht wat ‘gedoe’. Ze zijn daar met het station bezig en als gevolg daarvan wisselen treinen nogal eens van spoor. Tot zover weinig aan de hand, maar voor internationale treinen heb je te maken met zitplaatsreserveringen, en dus staan er op het perron als het goed is van die borden met de treinsamenstellingen. Je kunt dan precies zien waar jouw treincoupé is, zodat je niet met al je koffers de hele trein door hoeft te schuifelen. Wel zo handig aangezien die internationale treinen soms meer dan 100 meter lang zijn.

Maar… bij Utrecht waren ze ‘vergeten’ die borden even op het perron te plaatsen waar de internationale treinen zouden vertrekken. Gevolg was dat we op goed geluk maar ergens op het perron moesten gaan staan, en dan hopen dat we een beetje in de buurt van onze treincoupé zouden staan, zodat we zonder al teveel geworstel onze zitplaatsen zouden kunnen bereiken.

Worsteling

Ik weet niet of je het wel eens hebt geprobeerd om je met een koffer in een internationale trein door een paar coupé’s te worstelen, maar het is een mooie uitdaging. Kenmerk van een internationale trein is dat vrijwel alle passagiers onderweg zijn richting vakantieadres en dus de nodige bagage bij zich hebben. En je zult het altijd zien dat jouw zitplek altijd net aan het andere eind van de coupé is…

Gevolg daarvan is dat je geduldig moet wachten totdat iedereen die voor jou in het gangpad staat, zijn/haar bagage in de bagagerekken heeft gepropt.. En bij de één is de koffer te groot om in het bagagerek te passen, bij de ander is de bagageruimte boven zijn zitplek al door een ander ingenomen, zodat er nog een paar vierkant cm over is om zijn eigen koffers kwijt te kunnen, en weer een ander bemerkt opeens dat ie toch in een andere treincoupé had moeten zijn, maar heeft voor zich mensen die geen kant op kunnen door alle koffers en achter zich idem dito.

En dan heb je ook altijd nog van die types die te belazerd zijn om een zitplaatsreservering te kopen en doodleuk gewoon op een plek gaan zitten die hen uitkomt. En je dus met je reservering in de hand moet duidelijk maken dat diegene op jouw plek zit en dat ie dus maar ergens anders een plek moet zoeken. Meestal komt dat wel goed want over het algemeen is de sfeer in een internationale trein een stuk relaxter dan in een gemiddelde forensentrein, waar het soms lijkt of ze op weg zijn naar hun eigen begrafenis, zo chagrijnig zitten ze voor zich uit te kijken.

Maar we hadden geluk; onze treincoupé was vlakbij waar wij op het perron stonden. Zwitserland, here we come..

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Spoor

Eerlijkheid? Dikke pech

moederkindEerlijkheid duurt het langst, maar soms levert het je een draai om je oren op. Dat ondervond een iets te eerlijk meisje van een jaar of 5 vanochtend.

Ik zat toen op een klapstoeltje in de Sprinter richting Utrecht. Het was vrij druk, alle stoelen waren bezet. Op de klapstoeltjes tegenover me zaten een moeder en haar ongeveer 5-jarige dochtertje.

Bij station Houten komt een ‘meer dan stevige’ vrouw de trein in. Het kind staat meteen op en zegt met alleen maar goede bedoelingen;  “mevrouw, u bent zo dik; u mag wel op mijn stoel zitten”. De vrouw krijgt een hoofd als een boei maar neemt het aanbod graag aan.

De moeder van het kind zie ik van kleur verschieten, maar ze houdt zich in… Tot aan station Utrecht tenminste, want ze is nog niet uitgestapt, of ze verkoopt haar dochtertje een flinke draai om haar oren, en zegt heel fel; “dikke mensen spreek je niet aan”.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Spoor, Vakantie

Waar zouden we zijn zonder de trein…

cropped-ice.jpegTreinen; ik heb er zo langzamerhand een haat-liefde verhouding mee. Voor mijn werk vind ik het een ideaal vervoermiddel, maar met vakanties is dat plezier steeds minder.

Ook toen S. en ik vorige week naar Berlijn gingen was het weer prijs met de trein.  Van tevoren leek het zo mooi: in Amersfoort instappen en in één keer doorrijden naar Berlijn. Maar iets voor de Nederlands-Duitse grens kregen we het bericht dat er in Duitsland een grote wisselstoring was waardoor onze trein niet verder zou rijden dan grensplaats Bad Bentheim…

De conductrice die langs kwam zei dat er vier bussen zouden komen om ons naar Hannover te brengen. Van Hannover zouden we dan maar een trein moeten zoeken naar Berlijn. Je hoefde geen wiskundig genie te zijn om uit te kunnen rekenen dat die vier bussen veel te weinig zouden zijn om alle treinpassagiers te kunnen vervoeren. En dat werd al wel heel snel duidelijk toen de eerste bussen arriveerden.

Hyena’s

Trouwens boeiend om te zien wat een gedaantewisseling mensen binnen een paar seconden kunnen ondergaan. Toen er nog geen bussen waren, leek het gewoon een groep wachtende reizigers, maar zodra die touringcars arriveerden, veranderden een deel van hen binnen een seconde of wat in een stel losgeslagen hyena’s en stormden ze met koffer en al die touringcar in. Met een enorme chaos als gevolg. Wat nou koffers in het bagagecompartiment onder in de bus. Die koffer neem je gewoon mee de bus in. Dat er dan minder zitplaatsen zijn? Wat kan jou dat verrotten, als je zelf maar kunt zitten.

S. en ik zagen het nog even aan maar omdat we geen zin hadden in urenlang veevervoer lieten we de chaos maar de chaos en besloten we om met regionale treinen naar Hannover te gaan. Goed voorbeeld doet goed volgen want al gauw zag je nog een hele zwik reizigers van de bussen richting trein lopen.

Dat ging al met al heel redelijk, maar toen we in Hannover arriveerden was de chaos weer compleet. Richting Berlijn reed er vrijwel niets, maar uiteindelijk lukte het om toch een trein te pakken. Met twee uur vertraging kwamen we uiteindelijk in Berlijn aan…

Waarom reserveren?

Ik vraag me dan ook af waarom ik eigenlijk nog een zitplaatsreservering voor zo’n internationale trein koop, want de laatste jaren is het eerder regel dan uitzondering dat we door vertraging of uitvallende treinen een andere trein moeten pakken dan oorspronkelijk gepland.

En ja, om het helemaal compleet te maken: ook op de terugweg was het weer prijs. Toen we vol goede moed een paar dagen later op station Berlin Hauptbahnhof arriveerden om de trein richting Amersfoort te pakken, bleek dat het rijtuig waar we voor gereserveerd hadden, was vervallen. Of we maar in een ander rijtuig wilden plaatsnemen… Gelukkig was het op een dinsdag en was het dus niet heel druk.

Komende zomer

Benieuwd wat er op vertragingsgebied komende zomer weer staat te gebeuren als we met de trein naar Zwitserland gaan.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Bon of pakket, dat is de vraag…

ddeel je datDe treinen, en dus ook mijn dagelijkse sprinter van Utrecht naar Houten, waren gisteren nog voller dan gewoonlijk. De reden?

Het was weer kerstpakkettentijd… Vanzelfsprekend moet, als zo’n kerstpakket hebt, die natuurlijk wel op de stoel naast je; andere forenzen blijven maar lekker staan.

En alhoewel er toch het nodige te doen is in de wereld, is de donderdag dat de meeste kerstborrels worden gegeven, het kerstpakket het favoriete discussieonderwerp in de trein…

Van pakket naar bon

Alhoewel ik nog heel wat pakketten zag, waren dat er toch een stuk minder dan vorig jaar. Steeds meer bedrijven geven een bon waarmee iedereen zelf iets uit kan zoeken. Handig maar niet geheel naar tevredenheid van de gemiddelde forens tussen Utrecht en Houten.

Waar normaal iedereen vooral op zijn eigen telefoon zit te kijken tijdens de reis, vormde het al dan niet ontvangen kerstpakket nu een dankbaar onderwerp voor een coupébrede discussie. Toch nog een beetje verbroedering door kerst;-)

Wat opviel was dat degene die een pakket kregen, veel liever een bon hadden gehad, en dat diegene die een bon hadden ontvangen (of helemaal niets) juist veel liever een doos hadden gekregen.

Ach ja, als de vorm van het kerstpakket het belangrijkste gespreksonderwerp is, dan gaat het nog niet zo slecht in Nederland…

Dubbel gevoel

Rondom kerstpakketten viel me afgelopen week trouwens iets wrangs op. Unilever maakte goede sier met een ronkend persbericht waarin ze bekend maakten dat ze de voedselbanken extra gaan ondersteunen. Als reden daarvoor gaven ze dat klanten van de voedselbanken daardoor beter bediend konden worden.

Ansich een heel goed streven, maar het dubbele daaraan was dat ze vervolgens in datzelfde nieuwsbericht aangaven dat gepensioneerden in het vervolg naar hun kerstpakket konden fluiten, omdat ze nu eenmaal op de kosten moesten letten.

Wrang

Wrang dat gepensioneerde werknemers van Unilever die het financieel niet meer redden, en vervolgens bij de Voedselbank aankloppen, daar dan vervolgens wel door datzelfde Unilever worden ondersteund. Het sociale gezicht van Unilever lijkt dus een beetje op een pakketje schoot met een dun laagje chroom…

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Spoor, Vakantie

Vakantiemijmeringen (2): Van vluchteling tot lederhose

iceIn deel 1 van mijn vakantiemijmeringen was ik bij het station van München geëindigd. Maar daar was nog meer. Er hing een heel aparte sfeer. Dat merkten we al toen we in de trein richting München zaten.

Die trein was overvol met mannen in lederhosen (en met liters bier) en vrouwen in dirndls. Dat kon maar een ding betekenen: het Oktoberfest was begonnen. En dat klopte want toen we op het station van München arriveerden bleek het de eerste dag van het Oktoberfest te zijn.

Toch wel een apart gezicht om daar al die mensen in lederhosen en dirndls te zien lopen. Je kon ze daar op het station ook kopen, stonden tig kraampjes voor. Maar ja, mijn koffer zat vol dus…

Mensen, mensen

Maar wat er zo apart was, was dat er die zaterdag op dat station naast de ‘gewone’ reizigers nog drie mensenstromen samenkwamen. München is het eerste grote station in Duitsland als je vanuit Oostenrijk komt, dus ook het station voor vluchtelingen die vanuit Oostenrijk naar Duitsland reizen, op zoek naar een verblijfsplek. Die zag je dan ook in redelijk grote getale.

Daarnaast dus de uitgelaten groepen mensen die naar het Oktoberfest gingen. En als klap op de vuurpijl was er die dag in München ook een voetbalwedstrijd van 1860 Munchen met als gevolg dat grote aantallen supporters met de trein in München arriveerden. Een logistieke nachtmerrie voor wat betreft de openbare orde en daarom was de politie in grote getale aanwezig, maar alles verliep gladjes. Je merkte dat elke groep veel te druk met hun ‘eigen ding’ bezig was en eigenlijk geen aandacht voor de andere groepen had.

Lijkt me wel trouwens een redelijk bizarre gewaarwoording als je als vluchteling een loodzware reis met allerlei ontberingen erop hebt zitten en dat dan je eerste kennismaking met Duitsland duizenden half dronken mensen in lederhosen, dirndls of voetbalshirts zijn…

Neem er nog één

Wat me al eerder opviel en deze vakantie in de treinen ook weer, was dat het drinken van bier in de trein in Duitsland, maar ook in Oostenrijk, veel gebruikelijker dan hier is. In Nederland wordt iemand die in de trein bier drinkt, zeker overdag, een beetje meewarig aangekeken en gaan we daar het liefst niet te dicht bij in de buurt zitten, want stel je eens voor dat ie opeens allerlei onzin gaat lopen uitkramen.

In Duitsland zijn ze daar veel vrijer in. Je ziet daar meer dan regelmatig, ook al ’s ochtends, zeker bij groepjes reizigers, de tassen met de halve liter blikken en flessen bier van hand tot hand gaan. Jong of oud maakt daarbij weinig uit. Gevolg is dat waar het in het begin van de reis nog vrij stil is, het gedurende de reis steeds levendiger in de coupé wordt;-) Wel apart trouwens dat ze als ze op de plaats van bestemming zijn, alle bierflesjes in een tas weer meenemen om ze op het perron weg te gooien….

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Spoor, Vakantie

Vakantiemijmeringen (1): Duitsers en treinen….

iceZo staat ie voor de deur en zo is ie weer voorbij; de zomervakantie. Dit keer gingen S. en ik naar Lermoos in Oostenrijk.

Het heerlijke van een vakantie is om helemaal van de dagelijkse zaken verstoken te zijn. Tv stond de hele tijd uit, en mijn smartphone gebruikte ik eigenlijk vooral om de weersverwachtingen voor de komende dagen op te zoeken (wel zo handig in de bergen), maar af en toe kon ik de verleiding niet weerstaan om ook even naar het nieuws te kijken.

Geen nieuws

Gevolg was dat ik het wereldnieuws niet echt meekreeg, alhoewel het tijdens de vakantie opeens zowel letterlijk als figuurlijk wel heel dichtbij kwam. Ik doel dan op de vluchtelingenstroom.

Lermoos ligt in de buurt van de Duitse grens, en een dagje naar Garmisch Partenkirchen in Duitsland of naar Innsbruck was een van de slecht-weer opties. En om van Lermoos naar Innsbruck te komen met de trein moet je via Duitsland reizen.

Maar… toen ik op een gegeven ogenblik op mijn telefoon naar de weersvoorspelling keek, en daarna naar de treintijden, zag ik dat het treinverkeer was stilgelegd in verband met de vluchtelingenstroom tussen Oostenrijk en Duitsland.

Waar zouden we zijn…

Trein was trouwens toch iets dat niet geheel soepel ging. Waar ik jarenlang zonder problemen met de trein naar/door Duitsland ging is het de laatste keren steeds prijs, voor wat betreft vertraging. Ook dit keer. Op de heenweg zouden er voorbij München werkzaamheden zijn waardoor we een stuk met een bus zouden moeten. Bovendien zou er maar een overstaptijd van 6 minuten zijn en bij het missen van de aansluitende trein zouden we twee uur moeten wachten…

Daarom van tevoren maar ticket omgeboekt en een andere route gekozen, zodat we tenminste de hele tijd met de trein konden…. We moesten een aantal keer overstappen, maar aangezien we overal iets van 25 minuten hadden zou dat geen probleem zijn…. dachten we…

Een goed begin

Maar het begon al bij Düsseldorf. Onze trein had bij vertrek al 10 minuten vertraging. Moet kunnen, haalt ie onderweg wel in… niet dus want vertraging bleef gedurende de reis maar oplopen. 10 minuten werd 20 minuten, een half uur en een half uur werd een uur… en dat werd 1,5 uur. Gevolg was dus dat we aansluitende trein misten en zelfs de trein die daarna zou gaan… En dat zou vanzelfsprekend ook weer gevolgen hebben voor de treinen die we daarna nog moesten halen.

Vooral de laatste trein, richting Lermoos, werd steeds problematischer. Die zou om 9 uur vertrekken. Normaal gesproken hadden we om 7 uur daar de trein gehad, maar door die vertraging was dat al onmogelijk. Die van een uur later was ook al out of the question, dus er bleef er toen nog maar eentje over… het ging er steeds meer om spannen want we hadden nog minder dan 5 minuten toen de trein bijna bij het station was… we konden het station zien liggen, maar… trein bleef staan… Ik vreesde al dat we plan B in werking moesten stellen, taxi bellen, maar gelukkig werd er omgeroepen dat de aansluitende trein zou blijven wachten. Al met al waren we in plaats van half acht om iets voor tienen in ons appartement….

Zo kan het ook

Wat wel in het voordeel van de Deutsche Bahn spreekt is dat ze bij vertragingen het allemaal heel goed hebben geregeld voor wat betreft geld terug geven. Toen onze trein 1,5 uur vertraging had, kwamen ze al in de trein met gestempelde formulieren langs waarmee je een deel van de ticketprijs terug kon krijgen. Kwestie van formulier opvullen en op de bus doen en geld zou worden overgemaakt.

Maar op de terugweg vonden we een nog snellere manier daarvoor. Toen we op weg naar Nederland bij München aankwamen hadden we een geplande overstaptijd van 1,5 uur, dus ik besloot om mijn geluk te beproeven bij het servicecentrum van de DB. Als je in Nederland bij het loket van NS-Internationaal iets gedaan wilt krijgen kun je het beste brood meenemen, want er zijn altijd hoogstens twee balies open en de balie die je dan kiest heeft natuurlijk altijd net de meest moeilijke klanten…

Bij de DB bleek dat gelukkig veel beter geregeld te zijn. Er waren 10 balies open, en alhoewel ik volgnummer 115 had en ik zag dat 101 net aan de beurt was, was ik binnen 3 minuten aan de beurt en kreeg ik zonder problemen mijn geld terug. Met ook nog eens verontschuldigingen voor het ontstane ongemak. Service om een puntje aan te zuigen.