Wegens een aanrijding met een persoon…

on

treinblog“Wegens een aanrijding met een persoon rijden er momenteel geen treinen.

Het is onbekend hoe lang dit zal duren….”

 

Daar staat ze dan. Vandaag gaat het gebeuren. Ze kijkt nog een keer op de klok en loopt iets verder het perron op, weg van de mensen. In de verte ziet ze hem al naderen. Nog hooguit een halve minuut en de intercity zal langs het station denderen. Ze ademt nog een keer diep in en stapt de rails op. Steeds groter wordt de aanstormende trein. Nog even en ze zal eindelijk verlost zijn van alle zorgen, het gepest, de drukte in haar hoofd. Ze ziet het gezicht van de treinmachinist en sluit haar ogen. Haar blauwe sjaal wappert om haar haren…

###

Valt niet mee zo’n vroege dienst, maar ach, nog twee dagen en hij heeft vakantie. Vandaag een lange shift en daarna een half dagje. Nog een minuut of tien en zijn trein is bij Utrecht. Tot nu toe ging het allemaal gladjes; als het zo blijft kan hij bij Utrecht nog snel even een koffie scoren voordat hij zijn trein verder richting Den Haag rijdt. Plots ziet hij in de verte een blauwe stip op het spoor. Al gauw ziet hij de stip veranderen in de gestalte van een jonge vrouw en hij realiseert zich wat er gaat komen. Instinctief drukt hij nog vol op de rem. Hij ziet haar ogen…

###

Zoals gebruikelijk staat ze daar weer op het station, een stuk links van het midden zodat ze tenminste een kans op een zitplaats heeft. Ze ziet dat ze iets eerder dan gebruikelijk is. Nog vijf minuten en de sprinter arriveert. Haar telefoon checkt ze straks in de trein wel. Voor de hoeveelste keer staat ze nou al op dit perron op de trein te wachten? 8 jaar keer 365 dagen, min de nodige vakantiedagen… Veel te veel om op een vroege ochtend uit te rekenen. Ze kijkt wat om zich heen en ze ziet weer de mensen die ze altijd ziet. Die twee veel te drukke gassies op weg naar school, de krant lezende man, het groepje aan hun identieke tassen te zien collega’s, en ook vouwfietsman is zoals gebruikelijk weer present. Er passeert een jonge vrouw. Leuke blauwe sjaal heeft ze. Hé, ik ken haar ergens van, maar waarvan? Zal je zien dat ze net mijn zitplaats inpikt. Hmm, apart, ze loopt wel erg ver door, trein stopt daar niet eens. Krijg nou wat, ze stapt op het spoor. Achter haar hoort ze een luid toeterende trein…

“Wegens een aanrijding met een persoon rijden er momenteel geen treinen. Het is onbekend hoe lang dit zal duren….”

Ik reis al jaren met de trein en hoe vaak ik dat omroepbericht al gehoord heb, geen flauw idee. Een enkele keer heb ik er zelf last van, maar vaker hoor ik het als ik door Utrecht Centraal loop, richting mijn werk of huis. Een bloedirritant bericht; met als gevolg dat je weer voor weet ik het hoe lang staat te blauwbekken op het station.

Maar toch; denk je eens in dat het je zus is waar het om gaat. Je broer, je vader, je moeder, je nichtje, je vriend, je vriendin, je collega, je klasgenoot…

 

28 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Melissa schreef:

    Ik heb het van dichtbij meegemaakt tien iemand spoor opliep en trein aankwam rijden. Echt niet nisk voor de machinist en hulpverleners om te helpen

    Like

    1. hphofman schreef:

      Iets dat je nooit vergeet. Iemand uit een vroeger voetbalelftal van me heeft op die manier een einde aan zijn leven gemaakt.

      Like

  2. Mooi geschreven, toch wel een beetje confronterend. Denk dat veel jongeren/ mensen deze gedachte wel eens gehad hebben en als je dan de reacties op zulke nieuwsberichten leest op facebook. Echt niet aardig, mensen denken alleen maar aan zichzelf tegenwoordig. Iemand die voor een trein springt heel wel andere dingen aan zn hoofd dan nadenken over de consequenties voor anderen als hij/zij springt

    Like

    1. zoedeck schreef:

      Heel erg mooi geschreven. Jouw blogpost is zo aangrijpend en toch zo waar. Wauw!

      Like

  3. Ik blijf het indrukwekkend vinden als zoiets omgeroepen wordt.

    Like

  4. memmieblogger schreef:

    Heb zelf een aantal keren mee gemaakt op traject Breukelen Maarssen Utrecht. Vreselijke stap die mensen nemen met vreselijk gevolg voor iedereen betrokken

    Like

  5. Mrs. T. schreef:

    Kippenvel. Wat een intens logje. Ik reis zelden met de trein en het lijkt me verschrikkelijk om die boodschap te horen.

    Like

  6. Caroline schreef:

    Heel pakkend en indringend geschreven. Ook zo herkenbaar vanuit het perspectief van de reiziger. Mensen mopperen door de vertragingen die ontstaan. Of ze roepen, had die persoon niet een pilletje kunnen innemen ……… zo triest

    Like

  7. Debbie schreef:

    gelukkig nooit wat van meegekregen….verschrikkelijk voor alle betrokkenen

    Like

  8. MetDanique schreef:

    Gelukkig nooit wat van mee gekregen.. wat verschrikkelijk voor alle nabestaande en betrokkenen.. mooi maar heftig geschreven

    Like

  9. Hoi Henk, spoorwegovergangen, daar gebeurt het het meeste. Bijzonder om het zo op te schrijven, en je hebt gelijk, iedereen kijkt er op zijn eigen manier naar en dat is niet altijd meevoelend. gr. Jeannet

    Like

    1. hphofman schreef:

      ik merk het bij mezelf ook hoor. Soms hoor ik het en is mijn eerste reactie; gelukkig is het niet mijn trein. En toen ik wel moest wachten was ik in eerste instantie pissig, maar toen ik er even over nadacht, bedacht ik me wat direct betrokkenen zouden meemaken, en dat hielp goed om het te relativeren.

      Liked by 1 persoon

  10. Nicole Orriëns schreef:

    Ja, vreselijk inderdaad. Mijn man reist dagelijks van de Achterhoek naar Amsterdam en terug, en heeft hier ook regelmatig mee te maken. Vooral rondom Wolfheze, waar een instelling is…

    Like

  11. verdraaidmooi schreef:

    Het lijkt me vreselijk om mee te maken als machinist of zelf te zien gebeuren.

    Like

  12. Manon schreef:

    Precies, er gaat zo’n verhaal vooraf. Ik snap dat je als reiziger denkt van kut, weeeeer vertraging omdat iemand zo nodig..

    Maar het is verschrikkelijk. Voor de persoon die de keuze maakt. Voor de machinist die dit ziet gebeuren (hopelijk niet vaker dan 1x). Voor nabestaande.

    Like

  13. Romy schreef:

    Dit is echt heel mooi geschreven. Het is echt verschrikkelijk dat dit nog dagelijks gebeurd, verschrikkelijk voor de persoon zelf, de machinist en de nabestaanden. Ik vind het heel goed dat je hier een artikel aan hebt geweid!

    Like

  14. Janet schreef:

    Heel mooi geschreven, maar het is heel naar. Ik kan me niet voorstellen hoe het moet zijn voor de machinist en ooggetuigen. Zoiets vergeet je nooit meer.

    Like

  15. Bella Beauty schreef:

    Wauw zo prachtig verwoord..

    Like

  16. Nadia schreef:

    Mooi verwoord! Vind het heel heftig… Ik denk als je dan uit het leven wil stappen, kies dan voor een manier waar een ander geen trauma aan overhoudt. Klinkt misschien hard, maar familieleden moeten er toch wel mee dealen, voor welke manier diegene ook kiest. Het blijft voor achterblijvers vaak onbegrijpelijk en de vragen blijven toch wel… Helaas hebben wij het in de familie zelf meegemaakt, wat had ik haar veel meer gegund in het leven.

    Like

  17. Wauw mooi geschreven. Ik vind het altijd heel heftig om dat te roepen als je op het station staat…

    Like

  18. Ik ben psychiatrisch verpleegkundige, zulke psychiatrische ziekenhuizen liggen in België heel vaak naast de spoorwegen, je kan al raden…

    Een keer maar meegemaakt dat het een patiënt van onze afdeling was, maar dat kruipt niet in je koude kleren, echt waar….

    Ik krijg elke keer een krop in de keel als ik zoiets hoor… dat meen ik

    Like

  19. bookstamel schreef:

    Ik vind het verschrikkelijk die berichten.
    – voor de machinist je zou het maar voor je ogen zien gebeuren
    – Voor degene die het doet wat moet je machteloos zijn als je zo’n heftig besluit neemt. Waarom heeft die persoon niet de juiste hulp gehad. Tja dat is makkelijk te zeggen want ik weet hoe lastig dat is. Ik heb in mijn jonge leven al zo veel mee gemaakt dat ik het af en toe een wonder vind dat ik hier nog sta en niet zelf op een perron heb gestaan. Hoewel ik nog steeds beschadigt ben en niet meer dat jonge onbezonnen meisje ben ik blij dat ik nooit de keus heb gemaakt om uit het leven te stappen maar vooral ben gaan vechten want het leven heeft zoveel moois te bieden.
    – Voor de familie en vrienden wat zullen deze mensen die persoon missen.
    – Voor de mensen op het perron want niet alleen moeten ze lang wachten maar het moet ook heftig zijn het mee te maken en die oproep te horen.

    Like

  20. manon schreef:

    Het lijkt me vreselijk als die je geliefde moet overkomen!

    Like

  21. Rory Blokzijl schreef:

    Afschuwelijk. Ik krijg altijd de rillingen als ik zo’n bericht hoor. Ik kan mij dan ook zo ergeren aan de zuchtende mensen die klagen dat ze te laat gaan komen. Stel je eens voor dat dit iemand is die je kent. Stel dat het je kind is. Afschuwelijk. Met geen pen te beschrijven. En ook ontzettend erg voor de machinist. Een beeld wat je nooit meer van je netvlies afkrijgt denk ik.
    Heel mooi om het zo te omschrijven, vanuit het perspectief van diverse betrokkenen. Kippenvel.

    Like

  22. ingrid schreef:

    voor de reiziger zo vervelend, maar voor de nabestaanden en betrokkenen zo erg.

    Like

  23. mckleuver schreef:

    Iedere keer als je dit bericht hoort, is het weer vreselijk. Precies wat Nicole zegt is ook waar, rondom Wolfheze is dit bericht veelvuldig in gebruik.

    Like

  24. Danielle schreef:

    Dit lijkt me zo afschuwelijk om mee te moeten maken.

    Like

  25. &Xaar schreef:

    Elke keer komt het hard binnen als iemand weer voor de trein gesprongen is. Ook zij zijn het leven waard!

    Like

Wil je reageren? Dat kan hier.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.