Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Je zult maar een krokus zijn…

Je zult maar een krokus zijn; maandenlang ben je bezig om je van bloembol te ontwikkelen tot een mooi kleurrijk plantje. Gelokt door de hoge temperaturen besluit je je je boven de grond te vertonen om trots voor de buitenwereld te pronken met al je kleuren.

Vervolgens wordt je, amper boven de grond gekomen, geteisterd door de ene storm na de ander; Ciara, Dennis, Ellen en hoe ze allemaal ook mogen heten. Moegestreden van het verzet tegen al die stormen geef je het op, en stort je ter aarde met als gevolg een massaslachting onder krokussen. Je moet aardig je best doen om nog wat rechtopstaande krokussen te vinden. Ja de natuur is wreed;-).

Zonnepanelen

Dat de natuur onvoorspelbaar en grillig is, zie ik ook heel mooi met onze zonnepanelen. Die hebben we nu sinds haf februari 2018. Tuurlijk is het leuk dat ze er nu hangen en dat ze ongemerkt zorgen voor stroom. Maar het leukste aan die panelen vond ik in het begin vooral de app die erbij hoorde waardoor ik voortdurend kon zien wat die zonnepanelen opbrachten.

In mooie grafieken kon ik bijna per minuut volgen wat de zonnepanelen deden. Oké, na een tijdje ging daar de lol wel van af, maar zeker in het begin was het erg leuk om te zien dat die zonnepanelen als een gek hun werk deden en goed geld verdienden.

Blauwe lucht

Gedurende de weken na de installatie van half februari zorgde een stralend blauwe lucht voor een vliegende start voor wat betreft de opbrengst. Bijna verslavend om dan via een app te kunnen volgen wat die panelen dan opbrachten. En ook vorig jaar was het rond deze tijd lange tijd erg zonnig.

Maar dan dit jaar…

De ene hemelsluis is nog niet gesloten of de volgende opent zich weer met vrijwel elke dag wel zo’n stortregen tot gevolg.

En het fietsen tussen Houten en Utrecht is met die combinatie van keiharde wind en stortregens ook weleens leuker geweest…

Ach ja, de natuur geeft, de natuur neemt.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Geld verdienen met het AD (2)

euroIn mijn vorige blogpost had ik het over een hoofdpagina-artikel in het AD van afgelopen zaterdag.

Daar werd beweerd dat jaarlijks kritisch naar al je lopende telecomabonnementen, ziektekosten- en andere verzekeringen kijken, je elk jaar opnieuw minimaal 1.000 euro zou uitsparen.

Volkomen onzin natuurlijk, en bij het verder lezen van het artikel kwam de welbekende aap uit de mouw.

Het ging om de groep mensen die nog nooit overgestapt was. De oma van een verslaggever behoorde tot die groep, en die verslaggever toonde aan dat ze door het beëindigen van haar oude abonnementen en vervolgens afsluiten van nieuwe abonnementen honderden euro’s kon besparen. Dat is een eenmalige besparing die natuurlijk het hele jaar lagere kosten tot gevolg heeft, maar het jaar daarop kun je dan natuurlijk nooit een zelfde besparing realiseren. Iets dat wel wordt gesuggereerd.

Maar ja, met nuance op de voorpagina trek je geen lezers, dus daarom gooiden ze maar die volkomen ongeloofwaardige jaarlijkse 1.000 euro er tegenaan.

Niet-jaarlijkse overstappers zijn losers

Wat me daarnaast ook nog tegen stond aan het artikel was dat er alleen maar naar het financiële aspect werd gekeken. De teneur was dat mensen die niet jaarlijks overstapten eigenlijk een stelletje losers waren. Nergens werd genoemd dat je ook simpelweg tevreden kon zijn met de aanbieder waar je al jaren bij zit.

Voor mijn ziektekosten zit ik bijvoorbeeld bij DSW. Daar zit ik al jaren en afhandeling van declaraties etc gaat allemaal erg snel, de app die ze hebben werkt goed en contact verloopt ook altijd naar volle tevredenheid. De allergoedkoopste zijn ze niet maar afgezet tegen de gemiddelde prijs zitten ze altijd onder dat gemiddelde. Al die dingen samen vormen voor mij dat ik dat jaarlijkse ‘ziektekostenverzekeringsoverstapcircus’ aan me voorbij laat gaan, ook al is er wellicht een verzekeraar die een paar euro voordeliger zou zijn.

Race naar beneden

Die vrije markt werking oftewel de race naar ‘alles moet voortdurend goedkoper’, daar heb ik steeds minder mee. Tuurlijk is het goed dat je regelmatig nagaat of de prijs die je voor producten betaalt nog reëel is in vergelijking met soortgelijke producten, maar de bijeffecten van die race naar beneden zie je op steeds meer gebieden.

Kleding die onder mensonterende omstandigheden wordt gemaakt, voedselschandalen, en bij bijvoorbeeld ziektekostenverzekeringen het verschijnsel dat er steeds minder onderlinge solidariteit is, dat  mensen steeds vaker alleen willen verzekeren waar ze zelf in de toekomst zeker gebruik van gaan maken. En laat andere mensen die iets hebben dat jij niet hebt, het dan maar lekker zelf uitzoeken, jij hebt er wel een paar euro lagere ziektekostenverzekering door.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Geld verdienen met het AD (1)

euroGisteren pakte het AD groot uit op de hoofdpagina en twee  binnenpagina’s; een op de vijf Nederlanders is nog nooit overgestapt van zorgverzekeraar of energie-/telecomleverancier.

Dat was de uitkomst van een onderzoek dat, hoe verrassend, was uitgevoerd door vergelijkingssites Pricewise en Independer.  En aangezien nuance een woord is dat bij het AD steeds verder naar de achtergrond verdwijnt, was het AD de beroerdste niet om daar op de hoofdpagina een ronkend artikel van te maken.

Je zou met gemak minimaal 1.000 euro per jaar besparen. Nee, niet eenmalig 1.000 euro,  maar elk jaar opnieuw minimaal 1.000 euro per jaar, met gemak…  Dat is nogal een belofte…. Als ik even kijk naar mijn eigen situatie:

Aan energie zijn we,  doordat we zonnepanelen hebben iets van 600 euro per jaar kwijt, zorgverzekeraars iets van 3.600 euro en voor telecom incl tv 840 euro per jaar, dus in totaal ongeveer 5.000 euro.  Als je dan dat artikel zou geloven, zouden we dus binnen minder dan 5 jaar helemaal niets hoeven te betalen voor zorgverzekering/energie/telefoon etc, en gaan we na die vijf jaar echt verdienen; in het zesde jaar 1.000 euro terug, zevende jaar 2.000 euro,  en ga zo maar door. Ervan uitgaande dat ik ergens rond 2042 met pensioen zou gaan zou ik in 2042 dus al 18.000 euro terug krijgen. Mooie extra pensioenvoorziening.

Benieuwd bij wie van het AD/Pricewise/Independer ik tegen die tijd dat geld kan opvragen…

 

 

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Veranderen? Waarom? Daarom!

struisvogel‘Zo doen we het al jaren, waarom moet het nu opeens anders?’

Hoe vaak ik die zin de afgelopen maanden gehoord heb, geen idee, maar als ik voor elke keer 10 euro had gehad, dan had ik volgende maand zo’n beetje met pensioen kunnen gaan;-).

Of het nou ging om het gedoe rondom het aanpassen van Zwarte Piet, om de manier waarop boeren ook in de toekomst nog een bestaansrecht kunnen houden of de vuurwerkdiscussie van de laatste tijd. Het argument dat steeds weer nadrukkelijk naar boven kwam, was ‘waarom zouden we moeten veranderen, zo doen we het al jaren’ .

Je kunt het eens zijn of niet met bepaalde veranderingen, maar ze zijn er nu eenmaal. Je kunt kijken hoe je er  ondanks je weerstand het beste uit kunt halen of je kunt je kop in het zand steken.  De gevolgen van je kop in het zand steken en hardnekkig aan het verleden willen vasthouden zie je heel goed:

Door al die ophef rondom Zwarte Piet zie je dat steeds meer mensen en bedrijven geen zin meer hebben in al dat gedoe en hun handen aftrekken van het Sinterklaasfeest en zich richten op Kerst. Terwijl als ze hadden opengestaan voor andere gevoelens en hadden meegedacht hoe ze het voor iedereen leuk hadden kunnen maken, die populariteit behouden had kunnen blijven.  Een duidelijk gevalletje van ‘met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig’ .

Bij boeren die hardnekkig blijven ontkennen dat de wereld is veranderd, worden de duimschroeven steeds verder aangedraaid. Terwijl boeren die zien dat de oude manier van boeren niet meer levensvatbaar is en zich openstellen voor nieuwe inzichten en ook nieuwe kansen zien in die veranderingen ook in de toekomst boer kunnen blijven.

Met vuurwerk had je een tijd hetzelfde, maar zie je nu toch een duidelijke verandering. De ‘kop in het zandstekers’ die alles bij het oude wilden blijven houden en halve veldslagen uitvochten met de politie als die een eind wilden maken aan de overlast, bereikten alleen maar dat het afsteken van vuurwerk veel verder werd ingeperkt dan als ze hadden meegedacht hoe vuurwerk ook in de toekomst leuk voor iedereen kon blijven. De vuurwerkbranche heeft inmiddels wel het licht gezien en die proberen door constructief mee te denken een totaalverbod te voorkomen.

Je leeft in het heden, of je het nu leuk vindt of niet, dat is de realiteit. En ja daar horen veranderingen bij. Aan jou om daar dan in mee te gaan en daardoor invloed uit te kunnen oefenen op die veranderingen, of die veranderingen te blijven negeren en opeens helemaal alleen komen te staan.

 

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Van 19 naar 20 in spandoekstijl

2020

2019 was het jaar van de demonstraties. Klimaatdemonstranten, boeren, bouwbedrijven, onderwijzers en gezondheidszorg en nog veel meer; allemaal voerden ze dit jaar actie.

Bij die demonstraties mochten naar goed Nederlands verbruik spandoeken natuurlijk niet ontbreken.

Daarom heb ik mijn laatste blogpost van 2019 ook maar in semi-spandoekstijl gemaakt. Welke elf dingen moeten er in 2020 anders dan in 2019?

  • Van eindeloos durend Brexitgetreuzel, naar tot ziens en verder met ander geneuzel.
  • Van een gezondheidszorg vol stress, naar mensen die gewaardeerd worden, o yes!
  • Van een boerensector in verzet, naar een toekomstgerichte boer die het redt.
  • Van een president met een onmeetbaar groot ego, naar iemand die weer constructief aan dat land bouwt, als ware het Lego.
  • Van een Feyenoord levend in het verleden, naar een club met toekomst; het ergste leed geleden.
  • Van een Belastingdienst hard als staal, naar een dienst die zich aan regels houdt, net als allemaal.
  • Van leraren in een negatieve spiraal, naar blije onderwijzers; dat willen we allemaal.
  • Van een beter milieu als verplicht moetje, naar samen gaan we het redden; voetje voor voetje.
  • Van afvragen waarom ze er niet meer zijn, naar vega boomstammetjes bij de Albert Heijn.
  • Van al dat gezeik om zwarte Piet naar een kleurenblinde versie; niemand die het ziet.
  • Van een social media vol haat, naar een gezonde discussie waarbij je de ander in zijn/haar waarde laat.

2020; ik heb er in in!

Wat moet er wat jou betreft anders in 2020?

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

2019; zomaar een Utrechtse maandag

zwartWat me dit jaar zonder twijfel het meest is bijgebleven.

Maandagochtend 18 maart 2019, ergens rond een uur of 11.

Ik ben aan het werk op ons kantoor in hartje Utrecht.  Deze week moet er weer een nieuwsbrief de deur uit en ik overleg met een collega over een artikel dat hij wil aanleveren. Opeens horen we vlak voor onze deur een politieauto met loeiende sirenes langs scheuren. Niet heel bijzonder want het Utrechtse hoofdbureau van politie ligt vlak achter ons pand. We gaan weer verder.

Maar de sirenes houden niet op en we kijken naar buiten.  Al snel zien we  nog een politieauto met gillende sirenes langsrijden, en nog één. De sirenes blijven maar loeien. Een helikopter vliegt over en om de zoveel minuten komt dat zoevende geluid terug. Langzaam komt het besef dat hier iets meer aan de hand is dan zomaar wat politiedrukte.

Op de telefoon komen allerlei pushberichten; schutter in Utrechtse tram. ‘Zomaar een gek’ die zijn ex neerschiet’? Ik kijk op  het AD, en de koppen worden steeds alarmerender en onsamenhangender; 1 dader, meerdere daders, hoogste alarmfase, alleen gewonden, ook doden, dader is gepakt, daders zijn gevlucht en zaaien elders in Utrecht dood en verderf, sensatie en feiten houden elkaar in een wurggreep.

In een steeds groter deel van Utrecht moet iedereen binnen blijven. Scholen gaan dicht, winkels en bedrijven sluiten hun deuren. De politie is een klopjacht begonnen naar de dader  De paniek en verwarring is overal zichtbaar. Op kantoor probeert iedereen nieuwe snippers nieuws tot zich te nemen. Niemand weet wat te doen. Moeten we binnenblijven, kunnen we naar buiten?

Ergens rond lunchtijd besluit ik om toch naar buiten te gaan, ik moet alle hectiek een plaatsje geven. Met een hoofd vol vragen zwerf ik een tijdje door Utrecht tot het weer tijd is om terug naar kantoor te gaan. Het geluid van sirenes en overvliegende helikopters blijft maar aanhouden.

Later op kantoor komt er van werken helemaal niets; het nieuws blijft binnenstromen.  Langzaam wordt duidelijk wat er allemaal gebeurd is en wordt de waanzin duidelijk. En dat de dader nog op de vlucht is. Wie naar huis wil mag naar huis. Om hoe laat ik besluit om naar huis te gaan geen flauw idee. Ik loop door het normaal zo drukke centrum van Utrecht maar de straten zijn uitgestorven; geen bussen, geen fietsers, vrijwel niets.

Op het station staan tientallen gemaskerde agenten met hun vingers op hun wapens, voorbereid op wie weet wat.

In de trein kijk ik voortdurend iedereen aan, ik ben blij als ik op station Houten Castellum de trein uit kan.

‘Het’ komt steeds dichterbij.

 

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Kringloop; van waardeloos naar waardevol

upcycling

In mijn vorige blog had ik een kijktip voor deze Kerstdagen; ‘De kracht van de kringloopwinkel’. Inmiddels zijn er drie van de vijf afleveringen uitgezonden. Wat is me tot nu toe opgevallen?

Het tijdstip van uitzenden, de kerstperiode, was natuurlijk niet geheel toevallig gekozen, want de hele serie ademde de kerstgedachte uit; warmte, medemenselijkheid, noem het maar op. Je zag dat bij de verhalen van alle mensen die ze volgen.

Hoger opgeleiden

Wat me nog sterker dan vorige keer opviel, was dat je veel hoger opgeleiden (onder andere een meubelmaker op luxe jachten, een stylist, een leidinggevende van een drukkerij en een ICT’er) zag die na burnout of andere gezondheidsklachten via de kringloopwinkel weer hun leven op de rit probeerden te krijgen. Jarenlang waren ze stuk voor stuk alleen maar met werk bezig geweest. En opeens kwamen ze de man (of kan ik tegenwoordig beter mens zeggen?) met de hamer tegen.

Lusteloos, angstaanvallen, wat doe ik nog hier, het ‘is dit alles’ gevoel etc. Het voortdurende gejaag had ze helemaal gesloopt. Juist het vrije, het niet moeten maar mogen bij de meeste kringloopwinkels gaf ze weer hun gevoel voor eigenwaarde terug. En de ruimte om in hun eigen tempo te ontdekken wat ze nu echt leuk vonden, waar ze nu eigenlijk echt gelukkig van werden.

Voorkomen is beter dan genezen

Wellicht een ideetje voor bedrijven om daar eens een tijdje mee te draaien en te kijken waarom mensen daar weer helemaal opbloeien, en dan kritisch naar de eigen organisatie te kijken. Wat kunnen ze ervan leren en hoe kunnen ze voorkomen dat mensen opgebrand raken. En dan komt het er ongetwijfeld op neer dat er ook in bedrijven behoefte is aan meer warmte, aan mensen weer het gevoel te geven dat ze waardevol bezig zijn. Dat ze gewaardeerd worden. Bepaald geen rocketscience zou je zeggen

Dat terugkrijgen van (eigen)waarde was eigenlijk de rode draad van de hele serie. Of het nu bij de mensen was die daar werkten of bij de producten die daar lagen. Want ook bij de goederen zag je dat het upcyclen een enorme vlucht heeft genomen.

Upcyclen

Waar jarenlang kringloopwinkels als een soort van dumpplaats dienden van overbodige spullen zag je dat ze daar nu ook tegen grenzen opliepen van de hoeveelheid spullen die ze konden opvangen. Trends volgen elkaar steeds sneller op en dus worden kringloopwinkels steeds vaker overstroomd met uit de mode geraakte spullen.

Om daar iets tegen te doen, is het toverwoord nu upcyclen, oftewel waardevolle spullen maken van op het eerste gezicht ‘waardeloze’ spullen. Bij de kringloopwinkels die gevolgd werden gebeurde dat steeds weer op een andere manier.

Zo had een kringloopcentrum in Amersfoort onder de bezielende leiding van een fantastisch lieve vrouw een heel team mensen dat oude kleding, gordijnen en andere materialen wist om te toveren in trendy tassen, nieuwe kleding en nog veel meer.

Bij een andere winkel zaagden ze ‘waardeloze’ pallets in latjes en van die latjes maakten ze de mooiste meubelstukken.

Een andere kringloopwinkel gooide het weer over een andere boeg; daar hadden ze een wasserij en verstelservice voor kleding. Koop je daar kleding dan is ie gewassen en kun je het eventueel meteen geheel op maat laten maken.

De kringloopwinkel in Leeuwarden (of recycleboulevard zoals ze dat daar noemden) hanteerde weer een andere aanpak; zij schakelde de hulp in van de Hogeschool Leeuwarden. Studenten productdesign gingen daar onder andere aan de slag met de berg aan kasten die daar in het magazijn stond. Afzonderlijk waren die kasten onverkoopbaar, maar door ze te verven en ze samen te voegen ontstonden hele trendy kastenwanden.

Studio Hergebruik

Al met al drie erg leuke afleveringen, benieuwd wat er nog langs komt! Dat upcyclen deed me trouwens terugdenken aan een winkel, Studio Hergebruik, die een jaar of 15 geleden toen ik nog in Rotterdam woonde, op de Coolsingel zat. Het woord upcyclen was toen nog een onbekend begrip, maar daar wisten ze toen al van zogenaamd waardeloos spul nieuwe spullen te maken. Fruitschalen van oude lp’s, memoboekjes met een voorkant van oude cd’s, en nog veel meer. Ik heb daar toen heel wat verjaardagscadeaus etc gekocht.

Ook heb ik daar mijn voorliefde voor tassen (ach ja, ook een man heeft toch een tas/messengerbag nodig?) van weggegooid materiaal ontwikkeld. Ze hadden daar toen tassen van Freitag, gemaakt van vrachtwagenzeil. Inmiddels heb ik andere merken ontdekt (o.a. Feuerwear en Schmugglershop) en bestaat mijn huidige tas onder andere uit hergebruikte brandweerslangen, autogordels en koffiebalen.

Update 27 december

Inmiddels zijn alle afleveringen geweest, een hele mooie warme serie. Eigenlijk zou deze serie verplichte kost moeten zijn bij managementtrainingen…