Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Spoor, Vakantie

Keulen, Keulen, Keulen…

Zo ben je op vakantie in de Eifel, en zo ben je weer in Nederland. Gelukkig hebben we de verhalen nog…

S. en ik waren de afgelopen kleine twee weken dus in de Duitse Eifel, in het plaatsje Nettersheim. Voor wie nog een plek zoek om uitgebreide wandeltochten te maken zeker een aanrader; heel veel lange afstandsroutes waaronder de Eifelsteig komen er langs.

Het weer was in die periode hetzelfde als in Nederland. De ene dag regen en de andere dag goed wandelweer.

Op de dagen dat we er niet op uit zijn getrokken in de Eifel hebben we natuurlijk andere dingen gedaan, en twee van die dagen zijn we naar Keulen geweest. De ene dag om de groene kant van Keulen te zien naar de Keulse dierentuin, en de andere dag de culturele kant van Keulen door een bezoek aan het museum Ludwig (museum voor moderne kunst) en oké oké wezen shoppen😉.

Wie regelmatig mijn blog leest weet inmiddels dat mijn relatie met de stad Keulen, of liever gezegd het station van Keulen ‘voor verbetering vatbaar is’. S. en ik pakken voor onze buitenlandse vakanties als het even kan de trein, en aangezien veel van die vakanties in Duitsland/Oostenrijk/Zwitserland zijn, ontkomen we er dan bijna niet aan om via Keulen te reizen. En zoals je onder andere hier, hier en hier kunt lezen is er eigenlijk altijd wel wat bij station Keulen . .

Dit keer was Keulen weer ons overstapstation, maar in tegenstelling tot anders hoefden we nu in Keulen alleen maar een aansluitende trein te nemen richting Nettersheim, de plek waar we onze vakantie zouden vieren.

De heenreis ging zonder een enkel probleem, alhoewel we in plaats van via Arnhem opeens via Venlo werden omgeleid. Normaal heeft dat een vertraging van een uur tot gevolg, maar wonder boven wonder reden we nu zonder vertraging het station van Keulen binnen. Omdat we nog een uur overstaptijd hadden, hadden we alle tijd om daar een goede koffietent te zoeken, en ja, die hebben we gevonden, Die beviel zo goed dat we op de terugreis daar ook zijn langs gegaan😉.

Vlekkeloos?

Helemaal vlekkeloos verliep onze treinreis niet. Tijdens onze vakantie werd er begonnen met het vervangen van een spoorbrug bij Keulen Zuid. Gevolg was dat onze trein van Keulen tot aan een Keulse voorstad Hürth-Kalscheuren ging, en we daar op een andere trein moesten overstappen. Op de heenreis hadden we daar nog geen last van en ook toen we naar de Keulse dierentuin gingen waren die werkzaamheden nog niet. Maar toen we naar museum Ludwig gingen waren die werkzaamheden net begonnen. We waren net na de spits dus dan is de ergste drukte wel voorbij zou je zeggen, maar dat bleek iets anders te liggen.

Gevolg was dat iedereen uit die hele volle trein zich bij Hürth-Kalscheuren uit die trein moest wurmen en op een klein perron moest wachten op die aansluitende trein… en toen die trein kwam… bleek het een boemeltreintje te zijn die al afgeladen vol was. Gevolg was een stormloop op die trein, maar afgezien van een paar reizigers die zich een plek in die trein wisten te wurmen, resteerde er voor vrijwel iedereen niets anders dan op de volgende trein te wachten in de hoop dat daar wel plek zou zijn. Toen die trein na een klein half uur arriveerde bleek dat ze daar gelukkig wel voor een extra lange trein hadden gezorgd zodat iedereen wel met die trein mee kon.

Toen we een paar dagen later weer naar Nederland gingen, waren die werkzaamheden nog steeds in volle gang, dus voor alle zekerheid hadden we maar een trein een uur eerder genomen dan eigenlijk de bedoeling was. En ja, toen ging het eigenlijk allemaal vrij soepeltjes. Op station Keulen hadden we toen nog meer dan voldoende tijd, en konden we rustig naar het gestress van andere reizigers kijken😉. De zon ging zelfs schijnen en toen zag je dat zelfs het station van Keulen ook best wel iets moois heeft.

Dat Keulen als een rode draad door onze hele vakantie liep lees je in mijn volgende blogpost. nog even geduld😉.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Spoor, Vakantie

Denkend aan Oostenrijk (3); van Duitse spoorhumor tot Amerikaanse diepzinnigheid

P1030217

In mijn eerste blogpost over onze vakantie in Brixen im Thale las je al dat er op de heenweg gedoe was met onze treinverbinding; op de terugweg was dat nog een graad of wat erger, met dank aan mijn ‘favoriete’ station Keulen. Ik weet niet hoeveel keer ik al van dat station gebruik heb gemaakt, maar echt elke keer gaat het daar helemaal mis, ook dit keer weer.

Toen ik tijdens onze vakantie op de site van Deutsche Bahn keek, zag ik al dat onze verbinding van Wörgl naar Munchen 40 minuten later in Munchen zou arriveren door wederom een omleiding door plotselinge werkzaamheden. Niet echt een ramp aangezien we een uur overstaptijd hadden.. Zogezegd, zo gedaan. In Munchen arriveerden we met voldoende overstaptijd voor onze volgende trein, die naar Keulen. Ging allemaal vlekkeloos; slechts tien minuten vertraging, dus nog voldoende tijd om bij Keulen iets te eten voor ’s avonds te kopen.

Keulen…

Tsja, en toen… de ICE naar Utrecht verscheen keurig op het bord, maar wel met een vertraging van tien minuten. Oké, gevolg daarvan was dat we onze aansluitende trein in Utrecht zouden missen, maar aangezien er 15 minuten later weer een zou gaan verder niets om ons druk over te maken.

Maar toen begon het gedoe pas.

We hadden al gekeken op het treinindelingsbord waar onze coupé zou stoppen, dat zou bij gedeelte F zijn. Voor wie weinig met internationale treinen reist: ICE-treinen zijn ellenlange treinen die vaak overvol zijn. In de trein zelf met je koffer van de ene kant naar de andere kant proberen te komen is uitgesloten, voordat iedereen voor je zijn/haar koffer in het rek heeft gezet ben je eeuwen verder. En je wilt ook niet via het overvolle perron een paar honderd moeten sprinten/slalommen om op tijd bij jouw treinstel te komen, want op een gegeven ogenblik gaan die deuren toch echt dicht…

A tm D, D tm G??

Wij gingen dus naar het juiste deel van het perron, tot opeens een nogal apart treinenbord boven het perron verscheen.. Op het bovenste deel (zie de foto bij dit blog) stond dat onze ICE op perrondeel A tm D zou stoppen, terwijl nog geen twintig cm eronder doodleuk stond dat ie bij D tm G zou stoppen. Aangezien het perron al overvol was met reizigers voor deze ICE, voor een andere ICE die rond dezelfde tijdstip zou vertrekken en met mensen die stonden te wachten op de trein van het andere perron, zou het wel zo handig zijn om te weten waar je moest instappen.

Even verderop zag ik iemand van DB staan (bleek later de machinist te zijn) dus ik vroeg aan hem wat nou het juiste was. Hij zei het eerste, en een machinist zal toch wel weten waar een trein precies stopt… zou je zeggen… dus wij slalommend naar het volgens hem juiste gedeelte…. De 10 minuten vertraging werden er al gauw 20, maar daar kwam uiteindelijk de trein aan… om vervolgens doodleuk alsnog bij D tm G te stoppen. Met een hele volksverhuizing van allemaal druk door elkaar heen lopende reizigers tot gevolg… Leuk met 30+ graden..

Na het nodige getouwtrek zaten we eindelijk, helemaal klaar om richting Utrecht te vertrekken…maar de trein bleef staan. Er werd omgeroepen dat er een technisch probleem was, maar dat ze er alles aan zouden doem om dat te verhelpen zodat de trein alsnog kon vertrekken. Van andere passagiers hoorden we dat dit al een vervangende trein was aangezien in de eigenlijke trein de airco was uitgevallen en dat die trein daardoor niet verder mocht. Daarom was er een paar stations hiervoor al een andere trein gekomen.

1 kant

Maar bij station Keulen bleek dat deze trein een nogal apart defect had; hij bleek maar 1 kant op te kunnen… normaal gesproken geen ramp aangezien een trein maar 1 kant op gaat, maar bij station Keulen vertrekken de meeste treinen nu eenmaal weer in dezelfde richting als waar ze aankwamen. Na nog een tijd wachten werd er omgeroepen dat we een stukje door zouden rijden naar een ander station, daar zou van richting worden gewisseld. En kwam het verzoek; of we maar even de gangpaden vrij wilden houden, want dan kon de machinist snel van de ene kant van de trein naar de andere kant lopen, en konden we gauw onze weg vervolgen, nu wel in de juiste richting…

Zo gezegd zo gedaan. Met een vertraging van iets van bijna een uur vertrokken we eindelijk. Even later werd er omgeroepen dat ter compensatie van het ongemak, iedereen gratis drinken mocht halen in het restauratierijtuig….fris, bier, wijn, alles was gratis…

Amerikaanse diepzinnigheid

Naast ons zat een groep Amerikaanse uitwisselingsstudenten, en boeiend was het om te zien wat de mededeling van dat gratis drinken voor uitwerking had op hen. Ze maakten van de gelegenheid gebruik om allemaal aan de wijn te gaan. Gevolg was dat ze binnen no time aangeschoten raakten en vrolijker en vrolijker werden.

Gesprekken gingen nergens over, totdat opeens zonder aanwijsbare reden de sfeer omsloeg en ze heel serieus werden; gesprekken gingen opeens over welk geloof ze hadden, waarom ze geloofden, wat ze daarin zochten, wat ze van het leven verwachten, wat ze daarin zochten en nog veel dieper. Hele mooie gesprekken waren dat en heel boeiend om te zien hoe kwetsbaar ze zich opeens opstelden.

Hoezo open deuren?

Op een gegeven ogenblik werd er omgeroepen dat er een extra stop zou worden gemaakt op station Den Bosch, zodat reizigers een extra mogelijkheid hadden om richting Arnhem/Nijmegen te reizen. Ons bood het de mogelijkheid om in Den Bosch de stoptrein naar Houten te pakken, wel zo makkelijk. Wij dus onze koffers gepakt, richting deur… Bleek de deur defect te zijn. Snel naar een andere deur met nog een groepje die er ook uit moesten.. maar blijkbaar had de machinist er zo de pest in dat ie in plaats van de deuren te openen, besloot om gewoon doodleuk daarvan af te zien en lekker richting Utrecht te rijden… En zo passeerden we met een noodgang in de ICE station Houten, om vervolgens even later op station Utrecht alsnog de sprinter te pakken…

En zo zat er weer een vakantie op… Zeer geslaagde vakantie, en ja, ook de treinreis was ondanks alles toch geslaagd. Wat zijn jouw vakantieplannen?

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Spoor, Vakantie

Denkend aan Oostenrijk (1); van Duits treingedoe tot misplaatste vooroordelen

P1030137En dan is het half juni en is het opeens tijd voor de zomervakantie…. Normaal gaan S. en ik in september op zomervakantie, maar dit jaar kozen we voor juni.

Natuurlijk weer naar de bergen, dit keer naar Brixen im Thale in Oostenrijk. Het chalet hadden we begin van het jaar geboekt; zag er allemaal erg goed uit, dus we konden niet wachten. Maar je zal het ongetwijfeld wel hebben meegekregen; deze winter viel er in de Alpen sneeuw… heel veel sneeuw… en zelfs 5 weken geleden viel er nog sneeuw…

Let it snow

Dus toen ik de weken voor onze vakantie de webcams van het gebied waar we heen zouden gaan bekeek, was er op veel van die webcams nog een mooi sneeuwdek te zien… Leuk voor de wintervakantie, maar voor een zomervakantie toch iets minder handig. Maar gelukkig werd het in de twee weken voor onze vakantie in Oostenrijk plotseling zomer en schoot de temperatuur de hoogte in en ja, begon de sneeuw dus ook flink weg te smelten. Toen ik de dag voordat we vertrokken keek, viel het allemaal gelukkig allemaal best mee. En ook de weersvooruitzichten zagen er goed uit. Ideaal zomervakantie weer!

Duitsland en treinen

Ook dit keer gingen we weer met de trein. Wie mijn blog al een tijdje leest, weet inmiddels dat treinen richting Duitsland /Alpenlanden betekent dat je vrijwel altijd te maken krijgt met vertragingen. Ook dit keer was dat weer veelvuldig het geval.

In Duitsland is jarenlang heel veel geld gepompt om voormalig Oost-Duitsland qua voorzieningenpeil etc gelijk te trekken met West-Duitsland. Dat is heel goed gelukt want je merkt op heel veel gebieden vrijwel geen verschil meer tussen voormalig Oost of West.

Maar omdat ook in Duitsland het geld maar een keer uitgegeven kan worden was het gevolg van het pompen van geld in Oost-Duitsland dat ze aan andere dingen geen geld konden uitgeven en één van die dingen is het spoor geweest. Jarenlang is dat verwaarloost, met als gevolg dat het nu verouderd is, met veel verstoringen tot gevolg en ze nu een inhaalslag moeten maken om het weer op een hedendaags peil te brengen. Gevolg daarvan is dat er heel veel grootschalige werkzaamheden zijn.

Als ze die op tijd aankondigen, bij de nieuwe dienstregeling of zo, is dat geen probleem, dan kan ik er rekening mee houden, maar er is een bepaalde vorm van Duitse logica die ik na al die jaren nog steeds niet snap. Dat is dat ze een paar maanden van tevoren, nadat de nieuwe dienstregeling al bekend is gemaakt en ik dus tickets hebt geboekt, ze opeens de dienstregeling overhoop gooien in verband met werkzaamheden.

Na veel inwendige verwensingen volgde dus ook dit jaar weer een inmiddels bijna traditioneel rondje bellen met de klantenservice van de Deutsche Bahn, om de tickets om te boeken. En ik moet zeker zeggen, met de klantenservice van de Deutsche Bahn is weinig mis, die handelen het altijd goed af.  Met de nieuwe tickets zouden we zowel in Duisburg als in Munchen iets meer dan een uur overstap hebben en bij de overstap in Oostenrijk 6 minuten.  Veilige marges zou je zeggen, maar twee weken van tevoren zag ik al een melding dat  de trein richting Duisberg 25 minuten later zou aankomen in verband met een omleiding… Maar door de marge die we hadden ging dat allemaal verder zonder problemen.

En nog geen week nadat ik met de klantenservice van de Deutsche Bahn aan de lijn had gehangen over de terugreis, zag ik dat een van onze treinen voor de terugreis opeens zonder, verdere uitleg was opgeheven… Dus weer aan de lijn gehangen.

Maar al dat gedoe ben ik inmiddels gewend, hoort er een beetje bij.

Ja, het is altijd een heel gedoe om zo’n treinreis te regelen, maar de positieve kanten van reizen met de trein wegen wat mij betreft nog steeds ruimschoots op tegen nadelen. Als je dan eenmaal in een Duitse trein zit, beleef je altijd wel wat.

Het boeiende van reizen met de trein en meerdere keren overstappen is dat je steeds andere mensen leert kennen. Dit keer waren dat op de heenreis wel heel boeiende mensen. Toen we in Duisburg onze trein richting Munchen namen, stapten er een groep zeer uitgelaten vrouwen in die voor een vrijgezellenfeest naar Keulen gingen. Je kent het wel; op en top in het roze, en ondanks het tijdstip van nog niet eens eind van de ochtend al zo goed als bezopen. Hartstikke vrolijk en luidruchtig dus.

Vooroordelen

En om de feestvreugde te verhogen stapte er op het volgende station een groep van een stuk of dertig mannen in, die richting luchthaven van Frankfurt gingen om daar het vliegtuig naar Bratislava te nemen voor een metaltechno optreden….

Om de groep te omschrijven; Duits, zwarte broek, zwart t-shirt en bier, heel veel bier en andere alcohol. Als extra handbagage hadden ze namelijk wat fusten bier en andere alcohol meegenomen. En 11 uur ’s ochtends is natuurlijk een ideaal tijdstip om al aan het bier te gaan… De alcohol deed zijn werk en al gauw werden ze luidruchtiger en luidruchtiger, maar in tegenstelling tot vaak wanneer een groep binnen een uur of zo gemiddeld meer dan een liter bier achterover slaat werden ze verre van vervelend.

In tegendeel; op een gegeven ogenblik kwam er een heel keurige vrouw, die uitgerekend een plek precies te midden van die groep bleek te hebben gereserveerd. Je kunt je dan heel veel scenario’s indenken voor het vervolg, maar binnen no time zaten ze heel gezellig te praten.

En ook opvallend; steeds als er bij een nieuw station iemand binnenkwam met een zware koffer, boden ze meteen aan om die koffer voor diegene in het rek te doen. Boeiend om te zien hoe vooroordelen werken. Je ziet iemand of een groep; heb bepaalde gedachten en binnen no time blijken die totaal ongegrond te zijn.

Toen we bij station Frankfurt aankwamen en de groep de trein verliet op weg naar hun vliegtuig, keerde de rust terug en resteerden slechts de nodige fusten bier, plastic bekers, glazen flessen.

Naargeestige stations

Ik reis al jaren met de trein door Duitsland en wat me altijd weer opvalt is dat heel veel Duitse stations zo grauw zijn.  Vooral als het somber weer is, ogen heel veel van die stations zo naargeestig. Breng op een regenachtige dag vijf minuten door op bijvoorbeeld station Mannheim en je raakt meteen depressief.  Wat dat betreft kunnen ze nog veel leren van de Nederlandse stations, want die zijn in vergelijking daarbij een kleurexplosie.

In deel 2 van dit driedelige vakantieblog : waarom vakantie zo leuk kan zijn…Binnenkort meer

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Spoor

Wegens een aanrijding met een persoon…

treinblog“Wegens een aanrijding met een persoon rijden er momenteel geen treinen.

Het is onbekend hoe lang dit zal duren….”

 

Daar staat ze dan. Vandaag gaat het gebeuren. Ze kijkt nog een keer op de klok en loopt iets verder het perron op, weg van de mensen. In de verte ziet ze hem al naderen. Nog hooguit een halve minuut en de intercity zal langs het station denderen. Ze ademt nog een keer diep in en stapt de rails op. Steeds groter wordt de aanstormende trein. Nog even en ze zal eindelijk verlost zijn van alle zorgen, het gepest, de drukte in haar hoofd. Ze ziet het gezicht van de treinmachinist en sluit haar ogen. Haar blauwe sjaal wappert om haar haren…

###

Valt niet mee zo’n vroege dienst, maar ach, nog twee dagen en hij heeft vakantie. Vandaag een lange shift en daarna een half dagje. Nog een minuut of tien en zijn trein is bij Utrecht. Tot nu toe ging het allemaal gladjes; als het zo blijft kan hij bij Utrecht nog snel even een koffie scoren voordat hij zijn trein verder richting Den Haag rijdt. Plots ziet hij in de verte een blauwe stip op het spoor. Al gauw ziet hij de stip veranderen in de gestalte van een jonge vrouw en hij realiseert zich wat er gaat komen. Instinctief drukt hij nog vol op de rem. Hij ziet haar ogen…

###

Zoals gebruikelijk staat ze daar weer op het station, een stuk links van het midden zodat ze tenminste een kans op een zitplaats heeft. Ze ziet dat ze iets eerder dan gebruikelijk is. Nog vijf minuten en de sprinter arriveert. Haar telefoon checkt ze straks in de trein wel. Voor de hoeveelste keer staat ze nou al op dit perron op de trein te wachten? 8 jaar keer 365 dagen, min de nodige vakantiedagen… Veel te veel om op een vroege ochtend uit te rekenen. Ze kijkt wat om zich heen en ze ziet weer de mensen die ze altijd ziet. Die twee veel te drukke gassies op weg naar school, de krant lezende man, het groepje aan hun identieke tassen te zien collega’s, en ook vouwfietsman is zoals gebruikelijk weer present. Er passeert een jonge vrouw. Leuke blauwe sjaal heeft ze. Hé, ik ken haar ergens van, maar waarvan? Zal je zien dat ze net mijn zitplaats inpikt. Hmm, apart, ze loopt wel erg ver door, trein stopt daar niet eens. Krijg nou wat, ze stapt op het spoor. Achter haar hoort ze een luid toeterende trein…

“Wegens een aanrijding met een persoon rijden er momenteel geen treinen. Het is onbekend hoe lang dit zal duren….”

Ik reis al jaren met de trein en hoe vaak ik dat omroepbericht al gehoord heb, geen flauw idee. Een enkele keer heb ik er zelf last van, maar vaker hoor ik het als ik door Utrecht Centraal loop, richting mijn werk of huis. Een bloedirritant bericht; met als gevolg dat je weer voor weet ik het hoe lang staat te blauwbekken op het station.

Maar toch; denk je eens in dat het je zus is waar het om gaat. Je broer, je vader, je moeder, je nichtje, je vriend, je vriendin, je collega, je klasgenoot…

 

Geplaatst in Dagelijkse leven, Spoor, Vakantie

5 uur van mijn leven…

Zoals ik in mijn vorige blog al aangaf, gaat het internationaal treinen afgezien van de gebruikelijke hobbels, vrijwel altijd redelijk goed, maar soms heb je zo’n reis waarbij alles misgaat.

Bij mij is het één keer echt vies tegengevallen. Dat was al jaren geleden, en kwam voor een deel ook door een typisch geval van verkeerde zuinigheid/domme pech.

Ik had toen een vakantie in Zwitserland en ik zou daarna van Zwitserland doorreizen naar het noorden van Denemarken, waar mijn broer op vakantie was.

Goedkoop is duurkoop

Ik was toen veel jonger en wilde toen zo goedkoop mogelijk reizen en was toen ook stuk minder thuis in de wondere wereld van het Europees treinreizen. Ik had dus bij het uitstippelen van de reis de goedkoopst mogelijke plek, een slaapstoel, geboekt.. Een keer daarvoor naar Praag had ik ook een slaapstoel geboekt en dat was toen best goed bevallen. Daarom ging ik er vanuit dat dit wel weer ongeveer hetzelfde zou zijn, maar dat bleek iets ander te gaan…

In plaats van een ruime verstelbare stoel bleek mijn slaapplek een zespersoonscoupé te zijn waarin nog vijf andere reizigers zaten, en in plaats van verschuifbare stoelen waren het vaste stoelen. Ik heb toen de hele nacht vrijwel rechtop moeten zitten, en aangezien de persoon tegenover me ook nogal vrij lange benen had was er ook vrijwel geen ruimte om mijn benen te strekken.. Ik weet niet hoe ik toen die nacht ben doorgekomen, maar er leek geen einde aan te komen…

Om 5 uur ’s ochtends zou ik moeten overstappen, dus ik telde al de secondes af tot het moment dat het zo ver was, want dan zou ik eindelijk mijn benen kunnen strekken en weer een normale zitplek krijgen…

Aansluiting

Maar helaas. Doordat de trein een dermate grote vertraging bleek te hebben, miste ik mijn aansluitende trein en viel mijn hele van tevoren zo mooi uitgestippelde reisplan in duigen. Omdat internet toen nog in de kinderschoenen stond, was er geen sprake van dat ik even op mijn telefoon een andere route kon uitstippelen. En dus was het een kwestie van op een station kijken welke trein mij weer een stuk verder richting mijn einddoel in Denemarken kon brengen. Uiteindelijk kwam ik 5 uur later dan gepland aan in het noorden van Denemarken…

Tuurlijk baalde ik, maar aan de andere kant was het wel weer een mooi avontuur.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Spoor

Europa per trein; helemaal zo gek nog niet.

cropped-ice.jpegIn mijn vorige blog had ik het over mijn ‘treinergernissen’. Af en toe heb je van dat soort dingen, maar over het algemeen reis ik zeker niet met tegenzin met de trein, in tegendeel. Ik vind het juist een zeer relaxte manier van reizen, helemaal voor reizen naar het buitenland.

Ik ben met de trein naar half Europa geweest; Oostenrijk, Zwitserland, Italië, Duitsland, Frankrijk, maar ook Denemarken en nog wat landen. En eigenlijk is vrijwel overal het treinreizen me zeer goed bevallen. Tuurlijk zijn er af en toe zaken als verstoringen etc, maar over het algemeen valt het reuze mee.

Uitpluizen

Ik vind het ook heerlijk om uit te pluizen welke route en welke treintickets we het best kunnen kopen. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, maar er zijn ook meer dan zat manieren om naar bijvoorbeeld een bergdorp in Oostenrijk te komen. De kortste route in afstand hoeft zeker niet altijd de kortste route qua reistijd te zijn, en ook zaken als aantal overstapstations en vooral de overstaptijd spelen zeker een rol.

Overstappen

Een overstaptijd van 7 minuten bij een lokaal spoorlijntje in Oostenrijk is het nemen van het risico wel waard, aangezien treinen daar over het algemeen wel op elkaar wachten en je zo bent uit en ingestapt. Een overstaptijd van 7 minuten bij Keulen staat vrijwel gelijk aan het missen van de aansluitende trein, aangezien je daar vrijwel altijd vertraging hebt en je bovendien ook rekening moet houden met waar je in je aansluitende trein moet instappen. Je wilt echt niet de hele trein doorlopen met een koffer en rugzak, op zoek naar de door jou gereserveerde plek..

Handige tips

  • Wat ik trouwens heb gemerkt is dat als je vanuit Nederland via Duitsland naar een ander land, bijvoorbeeld Oostenrijk reist, het dan vrijwel altijd voordeliger is om een ticket van Nederland naar een Duitse stad in de buurt van Nederland, bijvoorbeeld Keulen te kopen en dan een ticket van Keulen naar Oostenrijk. Dat kan als je met twee personen gaat al gauw een euro of 40 schelen. Aangezien je, afhankelijk van overstaptijden en zitplaatreserveringen voor rond de 200 a 250 euro totaal samen in Oostenrijk kan zitten een behoorlijk bedrag.
  • Wil je een treinreis via Duitsland boeken, dan zou ik zeker gebruik maken van de website van de Deutsche Bahn, die vind ik aanzienlijk gebruikersvriendelijker , dan de site van NS Internationaal. Op de site van de DB heb je aanzienlijk meer treinopties en ticketmogelijkheden en bovendien kun je gewoon kiezen voor een Nederlandstalige versie.
  • In Duitsland zijn per deelstaat goedkope regionale dagtickets. De eerste persoon betaalt 23 euro, de volgende personen reizen dan mee voor 4 euro pp.
Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Spoor

Je zit in de trein en dan…

treinAls treinforens heb je het maar ‘zwaar’: mijn  treinreisergernissen top 5:

1. Rugzakken

Hartstikke handig ding zo’n rugzak, maar is het nou echt zo moeilijk om in een drukke trein dat ding van je rug te halen in plaats van er elke kant mee op te moeten zwaaien?

2. Vouwfietsen

Zullen best nut hebben, maar waarom menen mensen met een vouwfiets het recht te hebben om dat kreng dusdanig onhandig neer te zetten dat ze de plek van minstens vier reizigers innemen?

3. Stoelbezetters

Je stapt in een drukke spitstrein, ziet dat er nog stoelen zijn waar niemand op zit, maar als je daar wilt gaan zitten blijkt er een tas op te liggen. Dat ie daar ligt als er plek zat is, geen enkel probleem, maar kleine moeite toch om bij drukte enige vorm van sociaal gedrag te vertonen en die tas op je schoot te nemen?

In plaats daarvan doet de bezitter of ie een accute aanval van doof en-of blindheid heeft gekregen want plots ziet hij je niet, hoort hij je niet, of een combinatie daarvan als je vraagt of je daar kan gaan zitten.

4. Uitstappers

Je staat volgepropt op het treinbalkon, niemand kan een kant op en de volgende halte is nog minuten verder, maar toch zijn er dan van die mensen die zich een weg naar de deur proberen te wurmen, omdat ze er er over 5 minuten uit moeten. Denken ze nu echt dat je daar voor je plezier staat en zo maar even ruim baan kan maken?

5. Etende mensen

Heb je een dag gewerkt, en heb je behoorlijke trek, sta je in de overvolle trein richting huis en vlakbij je zit iemand doodleuk een patat met pindasaus, een stuk pizza oid te eten… Water begint me onderhand in de mond te lopen, maar helaas lijkt het wel of de trein achteruit in plaats van vooruit gaat…

Als je na een dag werken in een overvolle trein staat en de lucht van die patat met pindasaus prikkelt je neus; is dat ‘erg’ met een knipoog, maar wat ik echt irritant vind, is het geluid van etende mensen. In een overvolle trein zijn er zoveel verschillende geluiden, daar valt dat niet op, maar in een stille trein des te meer.

Dat je in een lekker stille trein zit, ruimte zat en dat dan in de buurt iemand tergend langzaam een zak met wortels leeg eet. Of even erg; een appel. En als je dan denkt dat die appel wel zo’n beetje op is, omdat er onderhand alleen nog een klokhuis zichtbaar is, gaan ze die gewoon ook nog even afkluiven…

Hoog op de eet-irritatieladder staan ook chips etende mensen; het gekraak van die zak en dat ze dan steeds een chipje tergend langzaam krakend tussen hun kaken vermalen.. aargh… het geluid…

Tot zo ver mijn ‘treinreisergernissen’ top 5. Zwaar leven heb je als treinforens;-)

Welke dingen zouden wat jou betreft zeker in die top 5 moeten?

Maar nu genoeg azijnpisserij; binnenkort een blog over waarom reizen met de trein wel degelijk erg leuk is!