Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Vakantie

Groeten uit Nederland

zwitserland frutigenTijdens zo’n vakantie in de bergen, ver weg van Nederland, vallen zo dingen op:

Terwijl S. en ik vakantie vierden in Zwitserland bleek  ook diep weggestopt in een Zwitsers bergdal Nederland niet ver weg te zijn…

Van de plaats waar wij zaten, Frutigen, loopt een bergweg naar Adelboden. De enige manier waarop Adelboden, afgezien van kabelbanen en bergpaadjes, is verbonden met de rest van de Zwitserland, dus een belangrijke weg. Nu heeft zo’n bergweg heel wat te lijden onder het winterse weer, en de zomerperiode is de periode om zo’n weg te repareren.

Aangezien het de enigste toegangsweg is tot Adelboden, kunnen ze niet even die weg compleet afsluiten, werkzaamheden doen, en weg weer opengooien. In plaats daarvan sluiten ze een weghelft af, en over de andere weghelft worden dan om en om de beide richtingen toegelaten.

Wij maakten tijdens onze vakantie regelmatig gebruik van die weg. En steeds als ik in die bus zat en we langs die wegwerkers reden, dacht ik; liever zij dan ik. Want aan de ene kant rijden dan de auto’s vlak langs (die ook niet kunnen uitwijken aangezien de bergwand aan de andere kant geen centimeter meegeeft), terwijl aan de andere kant er een afgrond van een paar honderd meter diep is… Geen goed idee om daar je evenwicht te verliezen..

Stoplicht op rood, stoplicht op groen…

Maar zoals ik al zei, door die werkzaamheden mocht steeds 1 rijrichting gebruik maken van die beschikbare rijstrook. En de werking is dan vrij simpel; stoplicht op rood, jouw rijrichting wacht, stoplicht op groen; jouw rijrichting mag rijden.  Lijkt me een vrij universeel te snappen principe. Gevolgen van als je dat niet doet lijken me ook niet heel moeilijk te raden…

Maar ja, er is een volkje op deze aardkloot met de nogal typische eigenschap om te denken dat regels voor iedereen behalve hen gelden…

Toen wij op een dag in de bus uit Adelboden richting Frutigen zaten moesten we wachten bij dat stoplicht. Toen het stoplicht op groen sprong kon onze richting gaan rijden. Met zo’n bus is het bepaald niet makkelijk manoeuvreren langs een kronkelige bergwand en allerlei asfalteringsvoertuigen, dus die bus deed er even over om een hele smalle passage te passeren.

Maar tot verbijstering van iedereen gaf een automobilist uit de andere richting die het allemaal te lang vond duren plotseling gas en reed in onze richting. Wat die idioot bezielde, geen flauw idee, want tussen de bus en de bergwand zat nog geen 40 cm en aan de andere kant stonden asfalteringswerktuigen die ook bepaald niet de gewoonte hebben om uit zichzelf opzij te gaan.

Gelukkig drong het op het laatste moment nog tot zijn botte hersens door dat het toch niet helemaal handig was wat ie deed, maar ja, hij kon geen kant meer op. Het was dat wegwerkers zo helder bij geest waren om snel een hek weg te trekken zodat die auto naar links kon uitwijken, en tussen de bouwmaterialen kon wachten tot de bus was gepasseerd.

Als blikken konden doden was er nu een Nederlander minder geweest, want is het heel verrassend als ik zeg dat de betreffende automobilist in een auto met Nederlands kenteken reed?

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Spoor, Vakantie

Met de trein naar Duitsland; sneller kunnen we het niet maken, wel moeilijker…

ice

‘We’ moeten meer gebruik gaan maken van de hogesnelheidstreinen die door Europa rijden. Dit streven kwam deze week in Nieuwsuur en ook in andere media.

Door het gebruik van die treinen te stimuleren, wordt het korte afstand vliegverkeer beperkt, met een flinke milieuwinst als gevolg.

Kortere reisduur

Als ei van Columbus werd het terugdringen van de reistijd genoemd. De route Amsterdam-Berlijn werd als voorbeeld genomen. Daar doe je momenteel iets van 6 uur over. Als de reisduur maar korter werd, zou het gebruik als vanzelf stijgen, en het schrappen van opstapplaatsen zou dan een voornaam middel daartoe zijn, tenminste dat werd beweerd.

Volgens mij is dat de grootste onzin. Het overgrote deel van het treinverkeer richting buitenland is vakantieverkeer en dan is een half uur meer of minder reistijd echt niet de doorslaggevende factor. En bovendien; Nederland is meer dan alleen de randstad. Als je de opstaphaltes in het oosten zou opheffen, dwing je reizigers uit het oosten om onnodige extra kilometers te maken richting Amsterdam/Utrecht, om vervolgens doodleuk via onderhand dezelfde route weer richting Duitsland te reizen. Is meteen een groot deel van je milieuwinst verdwenen…

Betrouwbare dienstregeling

Wat volgens mij veel meer zou helpen is een veel betrouwbaardere dienstregeling. Dat als je een reis boekt, je er dan ook vanuit kan gaan dat je je op de tijd dat je hebt uitgezocht ook op de plaats van bestemming komt.

Nu is het, zeker de laatste jaren, steeds slechter gesteld met die betrouwbaarheid. Ik ga al jaren voor vakanties naar het buitenland, en ik merk dat het steeds zeldzamer wordt dat de reis zoals ik hem geboekt had, ook daadwerkelijk zo uitgevoerd wordt. Hier, hier, hier en hier zo maar wat voorbeelden van de afgelopen 5 jaar.

Treintroubles

Ook dit jaar is er weer allerlei gedoe rondom een treinreis die S. en ik geboekt hebben.

Deze zomer gaan we, wederom met de trein, naar Zwitserland. Op tijd hadden we tickets geboekt, natuurlijk na gekeken te hebben of er werkzaamheden gepland stonden op de route. Bovendien hadden we het zo geboekt dat we op de twee overstapstations Basel en Bern 45 minuten en een half uur overstaptijd hadden. Ruim voldoende om kleine vertragingen op te vangen.

Hoezo vaag?

Maar toen ik een paar weken terug op de site van de Deutsche Bahn keek, zag ik het volgende:

  • ICE 105: Utrecht Centraal->Basel SBB: Construction work. The train is being diverted between Dortmund Hbf and Frankfurt(M) Flughafen Fernbf. Stops between Dortmund Hbf and Frankfurt(M) Flughafen Fernbf may be omitted. This train will arrive about 60 – 90 minutes late. Please check your itinerary again shortly before departure.
  • ICE 105: Utrecht Centraal->Köln Hbf: Construction work. Train is running 90 min. early. Please check your itinerary again shortly before departure.
  • ICE 105: Köln Hbf->Basel SBB: Construction work. This train will arrive 50 minutes late. Please check your itinerary again shortly before departure.

Drie mededelingen die elkaar ook nog eens tegenspreken… De trein vertrekt 90 minuten eerder, de trein komt 60 minuten later aan… of 90… of 50……

Omdat vooral de tweede mededeling, dat de trein 90 minuten eerder zou vertrekken zou betekenen dat we of een hotel in Utrecht zouden moeten nemen, of met een auto naar Utrecht zouden moeten aangezien er zo vroeg nog geen treinen vanuit Houten rijden, nogal wat impact zou hebben, besloot ik om maar de Deutsche Bahn te bellen. Ik zag een Nederlands nummer.

Telefoon

Tot mijn verbazing kreeg ik daar de mededeling dat dat telefoonnummer alleen voor Vlaanderen was, en vervolgens werd de verbinding verbroken. Vervolgens het Engelse telefoonnummer gebeld, maar daar was zo’n lange wachtrij, dat ik het maar via de mail probeerde. Het antwoord dat ik daar kreeg was zo nietszeggend, dat ik er ook niets mee kon; dat ik vooral de dienstregeling in de gaten moest houden… goh…

Surprise

Maar gisteren verschenen er op de site van de Deutsche Bahn opeens weer heel andere meldingen: Nu bleek dat ze doodleuk het deel van de trein tussen Keulen en Basel uit de dienstregeling hadden gehaald. Ook een manier om je betrouwbaarheidscijfers op te poetsen… Gevolg daarvan is dat het er nu op lijkt dat we in Keulen en in Zwitserland een keer extra moeten overstappen. Bovendien is de overstaptijd in Keulen welgeteld 8 minuten… Missen we die trein dan hebben we minimaal weer een uur extra vertraging….

Het duurt nog wat weken voor we daadwerkelijk op vakantie gaan, grote kans dat in de tussentijd alles nog een paar keer totaal veranderd…

Geplaatst in Dagelijkse leven, Vakantie

Zwitserse mijmeringen: 3x typisch

dsc01710Tijdens de vakantie van S. en mij waren er een paar keer dingen waarvan ik dacht typisch…

Typisch (1): Concentratie

Deze vakantie liepen we regelmatig boven de 2.500 meter. Sommige ‘paden’ waren niet meer dan rotsblokken en geregeld liepen we over een graat, met dus aan beide kanten niets dan lege diepte om ons heen. Op sommige stukken was ik me er goed bewust van dat als ik daar een misstap zou maken, ik zo een paar honderd meter naar beneden zou stuiteren. Niet echt een aanlokkelijke gedachte, dus concentratie was daar altijd wel aanwezig, en zonder problemen haalden we een aantal bergtoppen.

Wat dan weer typisch is, dat terwijl ik daar dan wel zonder problemen overheen kom, ik vervolgens op een soort van veredeld bospaadje met mijn concentratie overal ben, behalve op de plek waar we lopen, met als gevolg dat ik onderuit ga, en ik even later twee gekneusde ribben en wat schaafwonden rijker ben.

Rare is dan vervolgens wel dat ik er de dagen erna eigenlijk het minste last van had als we lekker door de bergen liepen, terwijl als ik in bed lag, mijn linker kant een no-go area was, aangezien ik anders de volgende dag niet wist hoe ik een beetje normaal kon zitten zonder het te voelen.

Typisch (2): Afval

Af en toe lees ik wel eens dat er in Nederland ergens een zwerfafvalinzamelactie was en dat er dan met trots wordt aangegeven dat er een x aantal ton zwerfvuil is verzameld.

Vlakbij waar wij waren, in Bettmeralp, hadden ze ook zo’n zwerfvuilactie. Je zag daar inwoners van dat plaatsje lekker met hun kinderen en een vuilniszak door het dorpje en het aangrenzende berggebied struinen om het zwerfvuil te verzamelen. Toen we aan het eind van de middag door dat dorpje liepen, zagen we daar het resultaat van een dag zwerfafval rapen in Bettmeralp: als ik het heel ruim neem, lagen er welgeteld vijf vuilniszakken met zwerfvuil, waar dan ook wat afgebroken markeringspaaltjes bij zaten.

Toch wel typisch dat als je in Nederland op plekken waar veel mensen bij elkaar komen, het altijd een bende is na afloop, terwijl het daar totaal niet is.

Typisch (3): Slakkengang

De eerste twee dagen dat we in Fiesch waren hadden we regen, en een keer was er in de namiddag wat miezerregen. Wat ik toen zo typisch vind, was dat op het grasveldje achter ons chalet er als het droog was, geen slak was te bekennen, terwijl als het begon te regenen er binnen no-time meer dan twintig van die slakken rond kropen. Geen idee waar ze opeens die snelheid vandaan haalden, want toen het weer droog was deden ze over een stukje van nog geen 10 cm een half uur.

Vakantie

De avond valt over Fiesch; de temperatuur is nog heerlijk en dus zit ik buiten lekker op een stoel wat voor me uit te turen en half in mijn e-reader te lezen.

In de verte zie ik het bergtreintje zich langzaam een weg banen richting het volgende dal. Vanuit iets verderop in de vallei stijgen geregeld kreten op van kinderen die zich meer dan vermaken op een vakantiepark. Een vogel probeert een worm uit de grond te pikken, maar die worm is niet van plan zich zomaar gewonnen te geven. In de lucht glijden wolken over elkaar heen en vormen de meest onmogelijke figuren

Wil je nog koffie?

Wat is vakantie toch heerlijk, en wat is de realistische buitenwereld toch ver weg…

Geplaatst in Dagelijkse leven, Spoor, Vakantie

Stel; je moet kiezen…

dscn2814Zwitserland is bepaald geen budgetvakantieland. Dat weet je natuurlijk als je daar heen gaat, maar met een beetje uitzoekwerk valt het ook in Zwitserland heel goed te doen qua vakantie.

Het plaatsje waar we dit jaar naar op vakantie gingen (Fiesch) ligt relatief laag (1.000 meter), en aangezien de bergen daar in de omgeving tot net onder de 3.000 meter reiken moet je als je echt de bergen in wilt of eerst een meter of 1.000 stijgen, of een kabelbaan nemen. Vanaf een meter of 2.000 heb je daar tig kilometer wandelgebieden, waarbij je alsnog zoveel kunt stijgen en dalen als je maar wilt.

Bepaald niet heel gek dat het tweede onze voorkeur had, want daardoor konden we een veel groter gebied belopen, en konden we bovendien veel hoger komen.

Maar met een vorige vakantie in het achterhoofd had ik ook nu van tevoren al het nodige huiswerk gedaan, want je hebt daar zoveel verschillende kortingskaarten dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Om je een idee te geven: een retourtje van Fiesch naar de Eggishorn kost ongeveer 40 euro, dus als je dan 14 dagen gaat en regelmatig op hoogte wilt lopen, loont het de moeite om eens rond te kijken wat er allemaal te koop is.

Om je een idee te geven;en het rijtje is vast en zeker niet volledig: we konden kiezen uit een Fiesch gastekarte, een Wallis Erlebniscard, een 100/200 Puntenkaart, een 6/12-rittenkaart, een Swisspass, een Half fare card en een Aletch+ hikingcard.

  • Fieschgastekarte

Daarmee krijg je 10% korting op enkele reizen met de kabelbanen in het Aletschgebied.

  • Erlebniscard

Levert 50% korting op op kabelbanen en bus maar aangezien die een veel groter gebied dan alleen het Aletschgebied bestrijkt is ie ook veel duurder.

  • 100/200 Puntenkaart

Met deze kaart koop je van tevoren een aantal punten en per ritje met de kabelbaan gaat er een een x aantal punten vanaf. Alleen voor kabelbanen, niet voor treinen.

  • 6/12-rittenkaart

Hiermee kun je zes keer met een bepaalde kabelbaan heen of terug

  • Swiss Card

Hiermee kun je vrij reizen met de trein door heel Zwitserland, en krijg je 50% korting op de kabelbanen. Alleen aan te raden als je geld teveel hebt of het grootste deel van je tijd in Zwitserland woont.

  • Aletsch+ Hikingpass

Hiermee kun je een aantal dagen vrij reizen (zowel kabelbaan als trein).

Raak daar maar eens wijs uit. Uiteindelijk kozen wij voor een Aletsch+ Hikingpass.  aangezien we daar zowel de trein als kabelbanen inzaten, en het wel handig was om ’s ochtends eerst met de trein naar een bepaalde plek te gaan, dan met de kabelbaan omhoog, en vandaar verder lopen.

Wij kozen voor een kaart van zeven dagen; een gok aangezien het dan zeven aaneengesloten dagen betreft en je dus als het slecht weer is, en de bergen zijn verdwenen in de wolken of het plenst je pech hebt. Maar gelukkig bleek het een goede gok te zijn, want we hadden elke dag goed weer, en hebben dus veel van die kaart gebruik kunnen maken.

We hadden trouwens nog mazzel; aan de treinlijn waar we gebruik van maakten, werden in de periode dat wij er waren werkzaamheden uitgevoerd, waardoor er steeds een vertraging was van vier minuten (ook wat dat betreft houden Zwitsers van precisie, geen vijf minuten maar exact vier minuten). Gunstig gevolg voor ons was dat we precies aansluiting hadden van een kabelbaan op de trein; een aansluiting die we normaal gesproken net zouden missen.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Spoor, Vakantie

Ondertussen in Zwitserland

zwitserland frutigenBegin september; voor velen het tijdstip dat het normale leven na de zomervakantie weer op gang komt, maar voor S. en mij was het juist het tijdstip om op vakantie te gaan. Dit keer was Fiesch in Zwitserland onze place to be. En ook deze keer gingen we er heen met de trein..

Voorgaande keren hadden we nogal wat gedoe gehad met vertraagde/uitgevallen treinen en nog veel meer ongein, dus dit keer hadden we het dusdanig geregeld dat we alleen maar in Utrecht, Basel en Brig hoefden over te stappen, met bovendien ruime overstaptijden. Zodat we ook nog even de benen konden strekken (ja, valt niet mee vakantie…)

Zitplaats

En toeval of niet, maar qua treinen ging alles van een leien dakje. We hadden eigenlijk alleen bij Utrecht wat ‘gedoe’. Ze zijn daar met het station bezig en als gevolg daarvan wisselen treinen nogal eens van spoor. Tot zover weinig aan de hand, maar voor internationale treinen heb je te maken met zitplaatsreserveringen, en dus staan er op het perron als het goed is van die borden met de treinsamenstellingen. Je kunt dan precies zien waar jouw treincoupé is, zodat je niet met al je koffers de hele trein door hoeft te schuifelen. Wel zo handig aangezien die internationale treinen soms meer dan 100 meter lang zijn.

Maar… bij Utrecht waren ze ‘vergeten’ die borden even op het perron te plaatsen waar de internationale treinen zouden vertrekken. Gevolg was dat we op goed geluk maar ergens op het perron moesten gaan staan, en dan hopen dat we een beetje in de buurt van onze treincoupé zouden staan, zodat we zonder al teveel geworstel onze zitplaatsen zouden kunnen bereiken.

Worsteling

Ik weet niet of je het wel eens hebt geprobeerd om je met een koffer in een internationale trein door een paar coupé’s te worstelen, maar het is een mooie uitdaging. Kenmerk van een internationale trein is dat vrijwel alle passagiers onderweg zijn richting vakantieadres en dus de nodige bagage bij zich hebben. En je zult het altijd zien dat jouw zitplek altijd net aan het andere eind van de coupé is…

Gevolg daarvan is dat je geduldig moet wachten totdat iedereen die voor jou in het gangpad staat, zijn/haar bagage in de bagagerekken heeft gepropt.. En bij de één is de koffer te groot om in het bagagerek te passen, bij de ander is de bagageruimte boven zijn zitplek al door een ander ingenomen, zodat er nog een paar vierkant cm over is om zijn eigen koffers kwijt te kunnen, en weer een ander bemerkt opeens dat ie toch in een andere treincoupé had moeten zijn, maar heeft voor zich mensen die geen kant op kunnen door alle koffers en achter zich idem dito.

En dan heb je ook altijd nog van die types die te belazerd zijn om een zitplaatsreservering te kopen en doodleuk gewoon op een plek gaan zitten die hen uitkomt. En je dus met je reservering in de hand moet duidelijk maken dat diegene op jouw plek zit en dat ie dus maar ergens anders een plek moet zoeken. Meestal komt dat wel goed want over het algemeen is de sfeer in een internationale trein een stuk relaxter dan in een gemiddelde forensentrein, waar het soms lijkt of ze op weg zijn naar hun eigen begrafenis, zo chagrijnig zitten ze voor zich uit te kijken.

Maar we hadden geluk; onze treincoupé was vlakbij waar wij op het perron stonden. Zwitserland, here we come..

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???

Tassen heb je nooit genoeg..

tassenVerslaafd zijn aan kleding of tassen; ik dacht altijd dat dat alleen voorbehouden was aan vrouwen…Tot ik gisteren eens mijn voorraad tassen en rugzakken bekeek, en me realiseerde dat dat toch ook wel op mij van toepassing was.

Zwitserland

Hoe het begon weet ik nog goed. Na een vakantie met mijn broer en schoonzus naar Zwitserland was ik van het ene moment op het andere besmet met het bergvirus; hoe meer ik in de bergen was hoe beter. Alpen/Pyreneeën/Vogezen of waar dan ook; zolang het maar bergen waren en ik er maar minstens een maand per jaar kon doorbrengen had ik het wel onder controle. Jaargetijde maakte dan niet uit, in de winter met sneeuwschoenen door de Dolomieten trekken of in de zomer een tour door de Alpen maken; het was me om het even.

Van 1 naar veel

En tsja, hoe meer ik in de bergen was, hoe meer eisen ik ging stellen aan mijn materiaal. De rugzak die ik oorspronkelijk had, was al snel niet meer voldoende; die was wel heel erg basic, dus maar een rugzak van 30 liter erbij gekocht. Al gauw volgde er ook keentje van 65 liter, om bij een kampeertocht van twee weken alles te kunnen meenemen naar de standplaats.

Maar ja, soms had ik ook tochten waarbij we van hut naar hut gingen en dan waren de rugzakken die ik had niet handig; of te groot of te klein. Dus toen kwam rugzak nummer 4; eentje van 45 liter. Ideaal om een paar dagen van berghut naar berghut te trekken en om dan ook sneeuwschoenen etc op mee te dragen. En ook nummer 5 kwam al snel; weer een dagrugzak van 30 liter. Niet echt nodig maar hij zag er dermate mooi uit dat laten staan geen optie was…

Gevolg was dat ik inmiddels een wand in een van mijn kamers had die vol hing met rugzakken. En dat waren alleen nog maar de rugzakken, de voorraad tassen, of eigenlijk messengerbags bleef ook maar groeien.

Van vrachtwagenzeildoek naar brandweerslang

Een paar jaar geleden was ik op zoek naar een goede tas voor dagelijks gebruik. De tas die ik had voldeed niet echt meer; wel qua functionaliteit maar hij was zo standaard dat je half Nederland ermee zag lopen. Tijd voor wat anders. Ik woonde toen nog in Rotterdam en bij Studio Hergebruik waar ik toen veel kwam, zag ik toen de messengerbags van Freitag.

Gemaakt van gebruikte vrachtwagenzeilen en autogordels, dus ze pasten ook nog mooi in mijn ‘zoveel mogelijk ecologisch leven’ gedachte. Bovendien was geen tas hetzelfde dus exact was ik zocht. Gevolg was dat ik in de loop van de jaren de nodige Freitags had, soms een paar tegelijk.

Zoals wel vaker gaat gaan dingen na verloop van tijd ‘vervelen’ en dat was bij de Freitagstassen ook het geval. Na wat speuren kwam ik op de messengerbags van Feuerwear uit; gemaakt van gebruikte brandweerslangen. Exact wat ik zocht en daarom loop ik nu al jaar of 2 met veel plezier met een rode Feuerweartas rond; oerdegelijk, niet kapot te krijgen.

Tsja; en toen zag ik dat Feuerwear vanaf 7 april een gelimiteerde collectie met onder andere ook de messengerbag die ik heb, zou uitbrengen.

Blijkbaar was het voor mijn vrouw S. zo duidelijk dat ik meer dan gemiddelde belangstelling voor zo’n tas had, dat ze opperde om er eentje voor mijn verjaardag te geven. Dat is nog eens een verjaardagscadeau, alleen…. ik moest er dan wel eentje te pakken kunnen krijgen…

Ausverkauft

De onlineverkoop zou 7 april om 12 uur van start gaan. Precies in mijn lunchpauze dus dat kwam mooi uit. Doordat die gele brandweerslangen maar een paar jaar in omloop zijn, zijn ze erg zeldzaam, en wat ik vreesde gebeurde ook; vrijwel meteen om 12 uur lag hun website plat. Af en toe kwam je er wel doorheen, maar bij de slechts 20 beschikbare exemplaren verscheen vrijwel meteen het label reserviert, en binnen no-time werd die melding vervangen door de gevreesde ‘ausverkauft’ melding…

Missie helaas niet geslaagd; nu blijf ik dus nog maar een tijdje bij mij ‘oude’ vertrouwde rode Feuerwear.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Spoor, Vakantie

Zwitserse mijmeringen (1)

eiger2De afgelopen weken waren S. en ik in Lauterbrunnen (Zwitserland) voor onze Honeymoon en natuurlijk vielen mij weer diverse dingen op. Hierbij deel 1, morgen volgt deel 2.

Afbladderende Duitse degelijkheid…

Ten eerste: de Duitse degelijkheid is niet meer wat het geweest is. Jarenlang heb ik zonder problemen met ICE-treinen richting Zwitserland/Italie gereisd, maar de laatste keren is er steeds wel wat. Vorig jaar, en nu weer.

Toen we op de heenreis amper over de grens waren, stopten we op het station van Oberhausen. In plaats van dat ie na een paar minuten weer vertrok kwam er de mededeling dat er een klein onbekend probleem was. Balen, want we hadden bij onze volgende overstapstation amper tien minuten overstaptijd, maar ach, zo’n trein kan dat wel inhalen…

Maar de trein bleef maar staan en na vijftien minuten ofzo kwam de melding dat passagiers die de luchthaven van Frankfurt als bestemming hadden, beter een andere trein konden nemen op het station… en ja, toen voelden we al dat het goed fout zat. Die 15 minuten werd 3 kwartier en toen kwam de melding dat het mankement niet verholpen kon worden en de trein dus werd opgeheven…

Gevolg was dat we met een overvolle andere trein naar Frankfurt konden, en het daar verder moesten uitzoeken. Na wat gepuzzel bleven er op Frankfurt twee opties over: de eerst vertrekkende optie was een trein naar Mannheim nemen en daar weer een andere trein richting Basel nemen… maar omdat die trein ook 40 minuten vertraging had besloten we maar af te zien van die optie, omdat de kans levensgroot was dat de aansluitende trein in Mannheim dezelfde trein was als die later in Frankfurt zou vertrekken…

In het vertrouwen dat onze gok juist was besloten we van die optie af te zien en nog 15 minuten extra te wachten op Frankfurt op een rechtstreekse trein naar Basel. Gelukkig pakte onze gok goed uit en kwam die trein wel op tijd het station van Frankfurt binnenrijden. Ik had inmiddels ons adres in Lauterbrunnen al laten weten dat we minstens een uur later zouden zijn, maar even later kon ik ze laten weten dat dat ene uur twee uur zou worden want zo lang was inmiddels de vertraging…

Gelukkig ging alles verder goed en bereikten we uiteindelijk twee uur later dan gepland Lauterbrunnen.

Treinen in Zwitserland

In een vorige blogpost had ik het er al over dat ik druk aan het kijken was welke treinkaart S. en ik het beste konden nemen tijdens onze vakantie in Zwitserland. Uit het woud van verschillende kaarten zagen we door de bomen het bos niet meer. Uiteindelijk hebben we maar gekozen voor de Half Farecard, en dat blijkt achteraf een goede keuze te zijn geweest. In tegenstelling tot vrijwel alle andere kortingskaarten kreeg je met die kaart ook bij bijvoorbeeld de Jungfrau 50% korting; aangezien die kaart 120 francs was en je alleen met een retourtje Jungfrau al 90 franc uitspaarde, hadden we die kaart er in no-time uit.

Andere kaarten waren slechts een paar dagen achter elkaar geldig en dat was zeker gezien het feit dat we in het midden van onze vakantie een aantal dagen minder goed weer hadden, geen handige keus geweest.

De vorige keer dat ik in Zwitserland was, waren S. en ik in Bettmeralp; dat plaatsje ligt heel grof gezegd aan het einde van de reusachtige Aletschgletscher. Het mooie van deze vakantie was dat we nu aan het begin van de Aletschgletscher verbleven, aangezien de gletschers van de Jungfrau, Monch en Eiger (de drie centrale bergen van de Jungfrauregio) uitkomen in de Aletschgletscher.

Therapie

Eerder in deze blog had ik het al over het treinpersoneel in Zwitserland: het lijkt me een perfecte therapie voor Nederlands treinpersoneel om als ze, moe van de bejegening door de gemiddelde OV-reiziger in Nederland, eens ervaren dat het ook anders kan. Voorwaarde is dan wel dat ze Engels, Duits, en altijd handig, een LOI-cursus Japans volgen….

Geplaatst in Dagelijkse leven, Spoor

Zwitserland, wat te kiezen?

eiger2De afgelopen tijd zijn S. en ik druk bezig geweest met alle voorbereidingen voor onze bruiloft. Het meeste is nu geregeld, op onze honeymoon na.

Het oorspronkelijk plan was eerst een paar dagen Rome om vervolgens naar de Zwitserse bergen te gaan.

Omdat het wel heel erg veel gedoe bleek om van Rome op de Zwitserse plek van bestemming te raken hebben we besloten om een andere keer naar Rome te gaan, en dit keer lekker twee weken richting Zwitserse Alpen te gaan.

Vorige keer waren we in Bettmeralp dus nu is het tijd voor een ander gebied. Uiteindelijk zijn we op een mooi plaatsje in het Berner Oberland uitgekomen, Lauterbrunnen. Perfect gelegen om uitgebreide tochten te kunnen maken, maar ook om te relaxen en wat stadjes etc te bezoeken.

Eiger

En ja, ook om de Jungfrau en Eiger te bezoeken. Ik heb thuis een kast vol met boeken over bergexpedities en boeken over gelukte en mislukte pogingen om de Eiger te beklimmen maken daar ook ruim deel van uit. Deze twee weken vormen dus de uitgelezen kans om nu eens in het echt de plekken te zien waar het zich allemaal heeft afgespeeld.

Zonder trein en kabelbaan kom je in het Berner Oberland niet ver, dus daarom zijn we wat dat betreft ook aan het kijken wat het handigst is. En dat valt om het voorzichtig uit te drukken bepaald niet mee.. Natuurlijk kun je losse tickets kopen, maar een blik op de prijzen leert dat je al snel aanzienlijk beter af bent als je een voordeelkaart aanschaft, maar ja, welke??

Na rondspeuren op de overigens zeer overzichtelijke site van myswitzerland.com kwam ik op het volgende uit.

Doe maar deze dan…?

Je hebt de keuze uit Swiss (Saver)pass, Swiss Flexi (Saver) pas, Swiss card, Swiss Half Fare card, een regiokaart (in ons geval een Berner Oberlandcard), een Jungfrau railwaypas en een Jungfrau VIPpas. En als je een Swiss pass hebt kun je weer extra korting krijgen op een Jungfraupass…

En nee, dan ben je er nog niet want dan moet je ook nog gaan bekijken voor hoeveel dagen je zo’n pass wilt; dat gaat van 1 dag tot een maand en alles daartussen..

En om het nog wat gecompliceerder te maken zitten sommige trajecten zoals het stukje naar de Jungfrau (hoogste treinstation van Europa) standaard niet bij de meeste kaarten inbegrepen en krijg je bij de ene kaart daar 25 %, en bij de andere kaart 50% korting op. En ja, los daarvan heb je natuurlijk ook nog de kabelbanen, die zitten daar nog niet bij…

Ik dacht dat het regelen van een bruiloft een hoop geregel is, maar dat is kinderspel in vergelijking met  het zoeken naar de juiste treinkaart. Binnenkort maar nog eens alle opties tegen het licht houden, wellicht dat we er dan wel uitkomen, want ondanks al het geregel kan ik niet wachten tot we er zijn!

Geplaatst in Spoor, Vakantie

De mythe van de Duitse gründlichkeit

iceNet terug van een meer dan geslaagde week Bettmeralp (Zwitserland) met S. Zomaar wat dingen die me tijdens de 2 x 9 uur durende treinreis opvielen:

  1. De mythe van de Duitse gründlichkeit.
  2. Ook in treinen trekken Amerikanen zich weinig aan van andermans “grondgebied”.
  3. Conducteurs in de ICE-treinen hebben het maar goed.

1. De mythe van de Duitse gründlichkeit.

Niet alleen in Nederland zijn ze bezig met het renoveren van stations, ook in Duitsland is dat een nationale hobby. Ik kom meer dan regelmatig op Utrecht Centraal en Rotterdam Centraal; twee stations die momenteel een grote bouwput zijn. Het komt daardoor regelmatig voor dat treinen van een ander perron vertrekken dan gebruikelijk. Ruim van tevoren is dat dan overal duidelijk aangegeven en op de perrons zijn dan vaak ook nog servicemedewerkers van de NS te vinden. Weinig aan de hand dus. Hoe anders was dat vorige week op het station van Keulen…

Toen we van Zwitserland terugkeerden naar Nederland moesten we als laatste tussenstop overstappen op het station van Keulen. Voor alle volledigheid, dat was in de avondspits en ja, die is ook in Keulen erg hectisch…

Beneden zagen we op de borden dat dat het oorspronkelijke perron van waar onze trein richting Utrecht zou vertrekken, door bouwwerkzaamheden was gesloten en dat we naar een ander perron moesten. Geen probleem want we hadden drie kwartier de tijd. Bij dat perron aangekomen bleek het woord chaos nog heel eufemistisch te zijn: het gehele perron stond compleet vol met reizigers die totaal niet wisten waar ze aan toe waren. En ook de DB (Deutsche Bahn)  had totaal geen idee.

Op de borden kwamen afwisselend berichten dat de trein naar Utrecht, naar Hamburg en een regionale trein zouden vertrekken op het betreffende perron. Bleek dat ze alledrie die treinen rond hetzelfde tijdstip op dat ene perron hadden gepland, al verstreek die tijd zonder dat er ook maar een trein vertrok…. Gevolg was dat reizigers van twee drukke internationale treinen en een regionale trein kriskras door elkaar krioelden, op zoek naar relevante informatie.

Om een lang verhaal kort te maken; met 25 minuten vertraging kwam eindelijk onze ICE richting Utrecht binnenrijden en konden we met het laatste gedeelte van onze reis beginnen. Voorlopig maar even geen Keulen voor mij…

2. Ook in treinen trekken Amerikanen zich weinig aan van andermans “grondgebied”.

Richting Zwitserland en terugs hebben we van meerdere treinen gebruik gemaakt. Bij de Duitse hoge snelheidstreinen, de ICE, is reserveren erg handig, om te voorkomen dat je een paar uur tussen de koffers moet bivakkeren. Vrijwel iedereen doet dat, maar tot drie keer toe maakten we het mee dat er bij ons in de buurt mensen op gereserveerde stoelen zaten die daar niet hoorden, en ja, in alle drie de gevallen waren het Amerikanen.

Toen degenen die die stoelen wel gereserveerd hadden, aangaven dat ze op hun zitplaatsen zaten, gingen ze pas na de nodige misbaar ergens anders zitten. Toch een beetje die typische “de hele wereld is van Amerika dus we doen waar we zin in hebben” mentaliteit.

3. Conducteurs in de ICE-treinen hebben het maar goed.

Wat me in de ICE treinen (maar ook in de Zwitserse) treinen opviel was dat de conducteurs veel relaxter oogden dan in Nederland. Als treinreizende forens tussen Gouda en Utrecht zie ik regelmatig wat een hondenbaan conducteurs soms hebben. Als treinen vertraging hebben of helemaal niet rijden fungeren ze als kop van jut en als treinen wel gewoon op tijd rijden hebben ze het nodige te stellen met reizigers die geen of een verkeerd plaatsbewijs hebben.

In de ICE is dat heel anders: afgezien van wat gedoe met eigengereide Amerikanen zonder zitplaatsreservering zijn ze daar in plaats van die controlerende taak die ze in Nederland hebben, veel meer bezig met service verlenen. Zonder problemen besteden ze tien minuten aan het uitstippelen van een alternatieve reis voor een stelletje dat een aansluitende trein mist.

Wellicht een idee voor Nederlandse conducteurs om als ze  al het gedoe in Nederlandse treinen zat zijn een tijdje op zo’n ICE mee te draaien?