Geplaatst in Dagelijkse leven

Politiek bedrijven doe je zo

In het handboek ‘politiek bedrijven doe je zo’ zijn de afgelopen dagen weer twee voorbeelden toegevoegd aan het hoofdstuk ‘dubieus, maar heel effectief’.

Voorbeeld 1: Wit-Rusland

Het eerste voorbeeld komt uit Wit-Rusland. Daar waren presidentsverkiezingen en alles wees erop dat de oppositiekandidaat zou winnen. Maar wat doe je als president als het woord democratie voor jou een onbekend woord is? Dan arresteer je gewoon de belangrijkste tegenkandidaten en als dat ook nog niet helpt omdat de vrouwen van die kandidaten zo moedig zijn om in plaats van hen de strijd aan te binden, dan manipuleer je gewoon de verkiezingsuitslag.

Zetten mensen zich over hun angst heen en durven ze de straat op te gaan om te protesteren? Dan sla je die protesten gewoon bloedig neer, en voor alle zekerheid zet je de belangrijkste kandidate dusdanig onder druk dat ze een genante verklaring aflegt waarin ze demonstranten oproept zich bij de uitslag neer te leggen. Dat het oplezen van die verklaring dusdanig slecht geacteerd is dat in vergelijking daarbij de gehele cast van GTST een oeuvre-Oscar krijgt is totaal onbelangrijk. En dat ze vervolgens vlucht naar Litouwen omdat ze haar leven niet zeker is? Bijzaak; voor jou is alles geregeld.

Je neemt een glas, doet een plas, en hoopt dat alles blijft zoals het was.

Voorbeeld 2: Tweede Kamer

Het tweede voorbeeld komt gewoon uit onze eigen Tweede Kamer. Kamerleden van diverse partijen zijn al tijden bezig om werken in de zorg aantrekkelijker te maken. Eén van de manieren om dat te doen is een hogere beloning. En wat doe je als coalitie als je wel goede sier wilt maken door in woorden te zeggen dat je zo zo bezorgd bent om de zorg, en dat je het zo belangrijk vindt dat daar een passende beloning tegen dat werk staat maar niet met de daarbij horende daden over de brug wilt komen?

Dan verschuil je je achter het non-argument dat een hoger salaris in de CAO moet worden geregeld en niet in de Tweede Kamer (alsof je niet een bepaald bedrag ter beschikking kunt stellen voor de CAO-onderhandelingen). En als dat niet voldoende is en er toch een hoofdelijke stemming komt om over het voorstel te stemmen?

Dan saboteer je die stemming gewoon door als een groep dieven in de nacht op het laatste moment weg te vluchten zodat het minimaal benodigde aantal Kamerleden om de stemming geldig te laten zijn niet wordt gehaald. En de volgende dag laat je een fractievoorzitter (nog wel van de partij waar de D in de partijnaam staat voor democraten) voor de vorm doodleuk verklaren dat de handelswijze inderdaad niet de schoonheidsprijs verdient. En je gaat weer vrolijk over tot de orde van de dag.

Je neemt een glas, doet een plas, en hoopt dat alles blijft zoals het was…

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Weet goed… wat je met je laatste proteststem doet

blogverkiezingenStel…

  • Je bent een boze Amerikaan en je staat in het stemhokje om een nieuwe president te kiezen…

Wat doe je?

  • Je bent een boze Brit en je staat in het stemhokje om te stemmen over de Europese toekomst van je land.

Wat doe je?

  • Je bent een boze Nederlander en je staat in het stemhokje om te stemmen over een nieuwe gemeenteraad of een nieuwe Tweede Kamer.

Wat doe je?

En dan zijn er nog steeds mensen die durven te beweren dat politiek een ver van hun bed show is met Trump en de Brexit als steeds donker wordende oplossingen.

Slaap vooral lekker door, maar wees niet verbaasd dat als je eindelijk wakker wordt, de wereld in brand staat.

Geplaatst in In het nieuws

CDA: van onmisbare schakel tot groep lemmingen

gebroken kettingBijzonder: woensdag 22 augustus schreef ik op mijn blog dat de verkiezingsstrijd tot dan één en al saaie grauwheid was en drie dagen later vechten politici elkaar de tent uit tijdens een verkiezingsdebat. Wist niet dat ik zoveel invloed had…

Wat me bij deze verkiezingen zo opvalt is dat de rol van het CDA totaal gemarginaliseerd is, en vooral dat ze bij het CDA zich daar al lang mee verzoend lijken te hebben.

Toch apart dat het CDA in tien jaar is verschrompeld van een middenpartij met 44 zetels waar niemand omheen kon, tot een niet meer ter zake doende partij met een zetel of 14.

Ik mis uitspraken met een duidelijke mening; waarom zou ik op het CDA moeten stemmen? Wat hebben zij dat al die andere partijen niet hebben? Profileer je, geef eens een echte mening (en blijf daar ook bij), beken kleur, maar niets van dat alles: de meest opzienbarende uitspraak  van lijsttrekker Van Haersma Buma is tot nu toe dat hij grote leegte ziet bij Rutte. Goh, daar win je echt stemmen mee..

Het CDA van nu heeft nog het meest weg van een groep lemmingen die zonder tegenstribbelen hun ondergang tegemoet loopt. Enige reddingsboei voor het CDA lijkt nu nog dat ze wellicht nodig zijn om twee of drie andere partijen aan een meerderheid te helpen. In ruil voor wat strooigoed mogen ze dan wie weet ook aanschuiven.

Geplaatst in In het nieuws

Tweede Kamerverkiezingen 2012: weg met de grauwsluier!

sunPolitici die plots in allerlei programma’s optreden kan maar een ding betekenen; er komen weer verkiezingen aan… En jawel, 12 september is het weer zover; Tweede Kamerverkiezingen.

Grauw, grauwer, grauwst

Wat me opvalt is dat de campagnes dit keer zo vlak zijn; niemand heeft een echt onderscheidende campagne. Het lijkt wel of alle partijen er zich al bij hebben neergelegd dat er minstens vier, en waarschijnlijk zelfs vijf, partijen nodig zijn om een regering te vormen.

Doordat er zoveel partijen nodig zijn zal er zo’n verwatering plaatsvinden van de eigen verkiezingsbeloften dat je die daarom maar beter helemaal niet meer kunt doen. Heb je meteen het voordeel dat je er naderhand ook niet op kan worden afgerekend.

Gevolg hiervan is dat alle partijen een beetje om elkaar heen draaien en, afgezien van wat speldenprikken, niemand echt een frontale aanval durft te plaatsen; de kans dat je na 12 september met elkaar rond de tafel moet voor coalitiebesprekingen is tenslotte levensgroot.

 Nobody knows

Wat ook vast meespeelt is dat niemand een panklare oplossing weet hoe we uit de huidige crisis kunnen komen.  Dat er geen plan is met 100% succesgarantie is logisch, maar niemand doet ook een concrete poging om tot een allesomvattende visie te komen. Het blijft allemaal beperkt tot wat loze kreten over wie er schuldig zou zijn aan de crisis.

 Gezocht: mens met visie

Wanneer staat er eens iemand op die durft te schetsen hoe hij/zij concreet ons (Nederland/Europa) er weer bovenop denkt te krijgen?  Niet door het blaten van allerlei goedkope afbrekende negatieve retoriek over wat anderen allemaal fout doen maar door het schetsen van een duidelijke richting; wat kunnen we zelf kunnen doen om er weer bovenop te komen?

Wie durft op te staan, die grauwsluier weg te nemen waar we al enige tijd in zitten, en het negatieve sentiment te laten omslaan in een actieve positieve opbouwende stemming?