Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Wat zeg je tegen…

wat zeg je tegenJaren geleden, ik denk dat ik een jaar of vijf ofzo was, zag ik eens een film op tv. Die film ging over twee Afrikaanse stammen in een woestijn die tegen elkaar streden met speren en weet ik wat nog meer. Gevolg was dat ik ‘s nachts niet kon slapen, omdat ik bang was dat die strijders onder mijn bed zouden zitten.

Mijn ouders losten dat op door een bedlampje bij mijn bed te maken met zo’n lichtgevend koortje. Ze zeiden dan dat als ik dacht dat er enge mannen met speren onder mijn bed zaten, ik aan het het touwtje moest trekken en dat dan het licht meteen aan zou springen en de enge mannen weg zouden zijn.

Maar …

Wat zeg je tegen een kind dat de beelden van Manchester ziet en vraagt waarom al die kinderen dood moesten?

Wat zeg je tegen een kind dat in de puinhopen van een kapotgeschoten huis in Syrië zit en vraagt wanneer het nu ophoudt?

Wat zeg je tegen iemand die net te horen heeft gekregen dat ie ongeneeslijk ziek is?

Wat zeg je tegen ouders die te horen krijgen dat hun dochter is vermoord?

Wat zeg je tegen een president die klimaatverandering denkt tegen te gaan door het simpelweg te negeren?

Wat zeg je tegen een wereld die steeds waanzinniger lijkt te worden?

Trek maar aan het touwtje en je problemen zijn opgelost?

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Welvaart in Cuba? Westerse toerist moet er niet aan denken.

cubaHet aantal Westerse toeristen dat een vakantie naar Cuba geboekt heeft is de afgelopen maanden sterk gestegen.

Hoe dat zo komt? Westerse toeristen zijn bang dat Cuba binnenkort wellicht ‘te Westers’ is. Dat stond onlangs op diverse nieuwssites.

Nu de leiders in Cuba de teugels wat lijken te vieren en zelfs Amerika weer een ambassade opent in Cuba, hebben de sancties die Cuba zijn opgelegd hun langste tijd gehad. Gevolg daarvan is dat Cubanen meer mogelijkheden krijgen om zelf te gaan ondernemen en de dingen te kopen die ze zelf willen.

En dat is iets dat je als Westerse toerist natuurlijk niet wilt. Mensen in Cuba mogen natuurlijk niet dezelfde vrijheden krijgen als wij in het westen. Stel je voor.

Dat wij thuis alles, liefst nog in een veelvoud, bij de hand hebben vinden we heel vanzelfsprekend. Starbucks, Bagel & Beans, Subway etc, we kunnen niet zonder. En om ons te vervoeren moet er natuurlijk elke drie jaar een andere auto komen, want je wilt anno 2015 toch niet in een oud barrel uit 2010 gezien worden?

Puur en authentiek

Hoe anders is dat plotseling op vakantie. Als we Cubanen zien rijden in auto’s die hier in de jaren 60 reden, beginnen we te kwijlen hoe nostalgisch dat wel niet is; ons fototoestel maakt overuren om dat vooral maar zo goed mogelijk vast te leggen . We kunnen er niet over ophouden hoe ‘eenvoudig’, ‘puur’ en ‘authentiek’ de gemiddelde Cubaan leeft. Wat een hypocriet gedoe want het is gewoon puur ramptoerisme.

Zodra de gemiddelde Cubaan met de nieuw verworven vrijheid er zelf voor kiest om ook een Subway, Starbucks etc om te hoek te willen dan verliezen we onze belangstelling en weten we niet hoe snel we Cuba links moeten laten liggen, op zoek naar een ander land waar we ons ramptoerisme op kunnen botvieren.

Wellicht is Syrië voor die toeristen een optie? Schijnt dat ze daar ook heel ‘eenvoudig’ en ‘puur’ leven…

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Onmacht; nu al het woord van 2014

blogOnmacht; dat is alhoewel 2014 amper halverwege is, wat mij betreft nu al het woord van 2014.

Onmacht, omdat zowel Israël als de Palestijnen totaal niet geïnteresseerd lijken in het vinden van een oplossing naar duurzame vrede.

Onmacht omdat, alhoewel het al bijna een maand geleden is dat vlucht MH17 uit de lucht werd geschoten, er nog steeds geen normaal onderzoek naar het neerschieten van MH17 kan worden gedaan, laat staan dat alle menselijke resten kunnen worden geborgen.

Onmacht, omdat er duizenden mensen op bergen in Irak de dood wacht doordat godsdienstwaanzinnigen van IS als hongerige wolven onderaan de berg op hun ‘prooi’ staan te wachten om iedereen die het waagt om naar beneden te komen, de dood in te jagen.

Onmacht, omdat in Syrië en Libië iedereen tegen iedereen vecht en je vijand van vandaag je vriend van morgen, en je vijand van overmorgen kan zijn.

Onmacht, omdat politici van zowel het Westen als Rusland met een steeds meer uit de hand lopend spelletje boycotblufpoker bezig zijn, met als uiteindelijk resultaat alleen maar verliezers in de vorm van op de fles gaande boeren, tuinders en andere bedrijven.

En ja, van een geheel andere categorie, maar toch: onmacht, omdat Feyenoord ook dit jaar Europees helaas niet in staat is om ook maar een deuk in een pakje boter te trappen.