Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Weg met de 10 kilometer

schaatsen10kmJarenlang zat ik, als de EK of WK allroundschaatsen werden gehouden voor de buis. Dat er een Nederlander won was toen nog niet vanzelfsprekend, en daardoor juist zo spannend.

Erepodium

Bleef Hilbert van der Duim overeind? Hield Hein Vergeer stand op de 10.000 meter? Kon Ritsma op tegen Johann Olav Koss? Zou er weer een Oost-Duitse schaatster winnen of zou het nu toch een keer Yvonne van Gennip worden of later Tonny de Jong?

Jarenlang waren dat spannende weekends.  Maar dat was al weer jaren geleden; de laatste jaren is het niet meer de vraag bij de mannen of er een Nederlander wint, maar meer of een niet-Nederlandse schaatser zich tussen de Nederlanders weet te wurmen op het erepodium. Vooral bij de 5 en 10 km was en is het Nederland dat de klok slaat. Leuk voor het ‘oranje boven’ gevoel, maar dodelijk voor het internationale aanzien van allroundschaatsen.

Aanfluiting

Het afgelopen weekend sprak wat dat betreft boekdelen. De enigszins serieuze tegenstand die er bij de mannen op papier was, gooide al bij voorbaat de handdoek in de ring. De één meldde zich bij de start ziek af en de ander trok zich, toen hij zag dat hij voor de 10.000 meter al op een onoverbrugbare achterstand stond, terug.

Vind je het dan gek dat buiten Nederland niemand het allroundschaatsen meer serieus neemt?

Veranderingen

In Nederland is er veel weerstand tegen het voorstel om de 10 km bij de EK en WK allround in te wisselen voor de 1.000 of 3.000 meter, maar wat is de waarde van zo’n afstand als buiten Nederland niemand het meer serieus neemt? Tuurlijk jammer dat voor Nederland dan ‘zekere’ medailles verdwijnen, maar als je wilt voorkomen dat het allround schaatsen helemaal de nek wordt omgedraaid, zul je je moeten aanpassen aan de internationale wens naar kortere, minder voorspelbare en voor de tv aantrekkelijkere, afstanden.

Op de korte termijn is het dan slikken als er eens iemand anders wint, maar op de langere termijn is het voor iedereen beter, aangezien dan het aanzien van het winnen een stuk groter wordt.

Zo’n dodelijk saai EK als afgelopen weekend, waarbij het kijken naar de nog in bloei staande planten in mijn tuin, spannender was dan die 10km wens je niemand meer toe.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Sotsji 2014: Goud wat er blinkt

goudblogAlhoewel je het aan de temperaturen, zowel hier, als in Sotsji niet zou zeggen zijn momenteel toch echt de Olympische  winterspelen aan de gang.

Sport in het kwadraat

Een perfect moment om sporten die anders nooit worden vertoond op tv eens uitgebreid te zien; langlaufen, biathlon, rodelen, skeleton en allerlei vormen van snowboarden en skiën. Allemaal tv-genieke sporten waar we in Nederland, afgezien van een snowboardmedaille helaas niet echt een rol in spelen.

Gelukkig is er nog schaatsen

Maar gelukkig is er voor Nederland altijd nog schaatsen; de ene schaatser is in het Holland House nog niet gehuldigd, of de volgende staat al te popelen om datzelfde lot te ondergaan. En ja, zoals wel vaker als Nederlanders succes hebben met iets staan er meteen weer wagonladingen ‘deskundigen’ en niet-deskundigen klaar om het te relativeren en er een negatieve draai aan te geven. De tegenstand zou niets voorstellen en schaatsen zou eigenlijk niet thuishoren op de spelen, want stel je voor; Nederland met succes, dat mag natuurlijk niet.

Zwartkijkers

Tuurlijk we harken de medailles bij het schaatsen binnen alsof het niets is, maar waarom zou dat minderwaardig zijn in vergelijking met andere sporten? Duitsland wint bij het rodelen alle gouden medailles, Canada wint bij het snowboarden het ene goud na het andere en Noorwegen is bij het langlaufen een vaste afnemer van medailles. Waarom zou dan de huidige dominantie van Nederland bij het schaatsen negatief zijn?

Het is eigenlijk vrij logisch te verklaren: bergen of maandenlang een pak sneeuw hebben we in Nederland niet, dus sneeuw/bergsporten zitten niet in onze genen. Schaatsen daarentegen is iets waar iedereen mee opgroeit;, en ja, dan is het vrij voor de hand liggend dat het een vanzelfsprekende sport is om in de winter te beoefenen.

Handschoen opnemen

Moet je het dan Nederland kwalijk nemen dat ze er momenteel zo in uitblinkt? Een beetje flauw om het zogenaamde gebrek aan buitenlandse tegenstand als een verwijt richting Nederlandse schaatsers te adresseren. Lijkt me dat andere landen juist nu de handschoen moeten opnemen en moeten gaan inzien dat ze er met hun huidige aanpak niet komen, en dat er met schaatsen volop kansen liggen om medailles te oogsten. Laat ze kijken waardoor Nederland momenteel zo uitblinkt, en daar hun eigen draai aan geven, of door middel van innovatieve trainingsmethodes de Nederlandse successen een halt toe te roepen.

Wet van de remmende voorsprong?

En wie weet blijkt dan over een poosje de wet van de remmende voorsprong op Nederland van toepassing, en breken de Nederlandse zwartkijkers zich dan het hoofd over waar het voor Nederland is misgegaan. Wel typerend dat het overgrote deel van de kritiek komt van Nederlanders zelf. Terwijl ze in het buitenland vol ver- en bewondering naar de Nederlandse medailleoogst kijken slijpen de Nederlandse ‘weg met ons’ criticasters.

Nog meer goud

Tot het zover is geniet ik nog van de huidige Nederlandse successen, en hoop ik dat er ook vanavond weer een gouden medaille bij Nederland wordt bijgeschreven.