Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Politici en geloofwaardigheid: twee keer anders

griekenlandAfgelopen week zag ik weer een mooi voorbeeld van wat een verschillende invulling politici aan het begrip geloofwaardigheid geven.

Het betrof het debat over het nieuwe steunplan aan Griekenland. Mark Rutte had een jaar of wat geleden beloofd om geen nieuw geld aan Griekenland over te maken., maar nu er een nieuw steunpakket naar Griekenland gaat, breekt hij die belofte.

Maar hoe erg is dat?

CDA en PVV

Oppositiepartijen spraken daar, hoe verrassend, natuurlijk schande van. Typisch daarbij was dat de twee partijen die er het meest schande van spraken, de PVV en het CDA waren. De PVV van Wilders, de man die ik nog nooit op ook maar 1 opbouwende opmerking heb kunnen betrappen en het CDA; de partij die zelf in de jaren dat ze aan de knoppen zat, dusdanig veel draaide dat een paard daar de hik van zou krijgen; hoe ongeloofwaardig wil je het hebben.

Politiek realisme

Ik vind het het juist van gezond politiek realisme en lef getuigen van Rutte om terug te durven komen op een standpunt dat hij jaren terug ingenomen had nu hij ziet dat het niet langer houdbaar is. De wereld is voortdurend in beweging en dus zul je je standpunten ook voortdurend moeten blijven toetsen aan de hedendaagse werkelijkheid.

En als je dan ook nog zonder omwegen erkent dat je verkiezingsbelofte daarom niet kunt nakomen, dan verlies je geen geloofwaardigheid, maar dan win je juist aan geloofwaardigheid. Niemand vindt het leuk om weer extra geld naar Griekenland over te maken, maar het alternatief, Griekenland maar aan hun lot overlaten is nog slechter.

Medemenselijkheid

Maar ja, medemenselijkheid is iets dat in het woordenboek van de PVV sowieso al niet voor kwam, en blijkbaar in dat van het CDA ook geschrapt is nu ze uit deze situatie er politiek gezien een slaatje uit willen slaan.

Geplaatst in In het nieuws

Politiek met passie: Obama als voorbeeld

obamaVanochtend ging ik in verband met bezoek elders wat later naar mijn werk. Bijkomend gevolg was dat ik de overwinningsspeech van Obama live kon meemaken.

Wat me opviel was wat een passie er uit die speech vonkte en met wat een overtuiging Obama sprak.

Tuurlijk zal die speech voor het overgrote deel gescript zijn door zijn tekstschrijvers, maar toch:

Akela Beatrix

Vergelijk zijn overwinningstoespraak eens met het gepruts wat we hier in Nederland kregen voorgeschoteld bij de beëdiging van het nieuwe kabinet. Het leek wel een scoutinggroepje dat keurig in een halve kring de eed aan de vlag aflegde met Beatrix als strenge Akela.

Lang leve de reclame…

Absolute dieptepunt was natuurlijk het geklungel met het twee keer moeten afleggen van de eed doordat de NOS in verband met reclame nog niet live was. Toch wel apart dat een Publieke Omroep  de originele beëdiging miste doordat ze zo nodig reclame moesten uitzenden, terwijl een commerciële omroep, die toch leeft van reclame, wel op tijd was voor de beëdiging.

Pot verwijt de ketel…

Het argument dat bij de commerciële omroepen alles moet wijken voor reclame terwijl bij de Publieke omroep de inhoud centraal staat is hiermee trouwens ook meteen onderuit gehaald door nota bene de NOS zelf…

Passie

Als Rutte met dezelfde passie als Obama had gesproken bij de presentatie van de kabinetsplannen had hij veel meer goodwill gekweekt.

Nu was het niet meer dan een nietszeggende zakelijke dertien in een dozijn toespraak in een saai perszaaltje, waaruit geen enkele overtuiging sprak. Door deze gevoelloze aanpak oogste hij alleen maar in azijn gedrenkte zurigheid. Een gemiste kans waardoor hij nu alleen maar bezig is met damage control.

Geplaatst in In het nieuws

Communicatie blijft een vak apart…

pratenDat communicatie een vak apart is blijkt maar weer eens uit alle miscommunicatie rondom de al dan niet negatieve gevolgen van het inkomensafhankelijk maken van de ziektekostenverzekering en andere maatregelen van het amper aangetreden kabinet Rutte 2.

Omslag

Waar de eerste geluiden na het sluiten van het regeerakkoord, afgezien van wat voorspelbare zure reacties van verliezende partijen, overwegend positief waren, sloeg dat binnen een dag al geheel om. Toen leek het of geheel Nederland voor een ramp van immense omvang zou komen te staan door het inkomensafhankelijk maken van de ziektekostenpremies.

Doemscenario

Traditiegetrouw werd het doemscenario-vuurtje nog even extra gevoed door de berichtgeving van de Telegraaf, nooit te beroerd om wat tendentieuze onzin te verkondigen. Als je de berichten toen mocht geloven zou zo’n beetje iedereen die rond modaal of meer verdient, er meer dan stevig op achteruit gaan.

Het ene rampscenario was nog niet verschenen of ze schotelden al weer een nog dramatischer scenario voor. Percentages van 10, 20 en zelfs 30 procent werden genoemd.

Nuancering

Nu de juiste cijfers langzaam bekend worden blijkt het allemaal een stuk genuanceerder te liggen en blijkt een groot gedeelte van de burgers er alleszins redelijk uit te springen. Ja, er zijn problemen in Nederland, en ja, die zullen soms best pijn doen, maar de doemscenario’s die werden geschetst zijn echt complete onzin.

Zelf zal ik waarschijnlijk ook meer moeten betalen, maar als daarvoor in de plaats een socialer Nederland komt heb ik dat ervoor over.

Een slecht begin

Tuurlijk valt ook Rutte en Samsom het nodige te verwijten: ze hadden moeten inzien dat de maatregelen voor veel ophef zouden zorgen en dus hadden ze daar hun communicatiestrategie op moeten aanpassen.

Door meteen bij de presentatie van de plannen een overzicht paraat te hebben met wat de gevolgen zouden zijn voor de diverse groepen hadden ze veel kou meteen uit de lucht kunnen halen.

Door dat na te laten, effenden ze de weg voor de hijgerige olie op het vuur gooi praktijken van de ‘Telegraafachtigen’ aan de ene kant en figuren als Hans “nivelleren is een feestje’ Spekman aan de andere kant.

Links/rechts

Gevolg is dat iedereen weer de oude links/rechtsstellingen betrokken heeft en het daardoor veel moeilijker is op een normale manier te kijken voor wie bepaalde maatregelen heel negatief uitpakken en hoe dat gerepareerd kan worden.

Tsja, Communicatie blijft een vak apart…

Geplaatst in In het nieuws

Kabinet Rutte 2: Geen woorden maar daden

woordenGebrek aan daadkracht kun je Rutten en Samsom bepaald niet verwijten bij de vorming van een nieuw kabinet:

Waar er gemiddeld  maandenlang gesteggel is bij de vorming van een nieuw kabinet, ligt er nu al na amper zes weken een regeerakkoord waarin wat mij betreft eindelijk eens knopen worden doorgehakt:

  1. Gesteggel rond de Hedwigespolder eindelijk beëindigd.
  2. Hypotheekrente aangepakt.
  3. Inkomensafhankelijke premies in de zorg
  4. De forenzentaks wordt toch niet ingevoerd.

Vier besluiten die wat mij betreft getuigen van daadkracht; samen met de toevoeging in het regeerakkoord dat het kabinet een pro-Europese houding aanneemt, maken dat dit kabinet wat mij betreft zeer zeker het voordeel van de twijfel krijgt.

Eindelijk een kabinet dat uitstraalt eens echt aan de slag te willen in plaats van aan stroperigheid ten onder te gaan.

Ik weet het 1 zwaluw maakt nog geen zomer, maar toch: wellicht is dit net het zetje dat we in Nederland nodig hadden om weer met vertrouwen de toekomst tegemoet te treden en laten we de periode van chagrijn achter ons.