Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Spoor

Je zit in de trein en dan…

treinAls treinforens heb je het maar ‘zwaar’: mijn  treinreisergernissen top 5:

1. Rugzakken

Hartstikke handig ding zo’n rugzak, maar is het nou echt zo moeilijk om in een drukke trein dat ding van je rug te halen in plaats van er elke kant mee op te moeten zwaaien?

2. Vouwfietsen

Zullen best nut hebben, maar waarom menen mensen met een vouwfiets het recht te hebben om dat kreng dusdanig onhandig neer te zetten dat ze de plek van minstens vier reizigers innemen?

3. Stoelbezetters

Je stapt in een drukke spitstrein, ziet dat er nog stoelen zijn waar niemand op zit, maar als je daar wilt gaan zitten blijkt er een tas op te liggen. Dat ie daar ligt als er plek zat is, geen enkel probleem, maar kleine moeite toch om bij drukte enige vorm van sociaal gedrag te vertonen en die tas op je schoot te nemen?

In plaats daarvan doet de bezitter of ie een accute aanval van doof en-of blindheid heeft gekregen want plots ziet hij je niet, hoort hij je niet, of een combinatie daarvan als je vraagt of je daar kan gaan zitten.

4. Uitstappers

Je staat volgepropt op het treinbalkon, niemand kan een kant op en de volgende halte is nog minuten verder, maar toch zijn er dan van die mensen die zich een weg naar de deur proberen te wurmen, omdat ze er er over 5 minuten uit moeten. Denken ze nu echt dat je daar voor je plezier staat en zo maar even ruim baan kan maken?

5. Etende mensen

Heb je een dag gewerkt, en heb je behoorlijke trek, sta je in de overvolle trein richting huis en vlakbij je zit iemand doodleuk een patat met pindasaus, een stuk pizza oid te eten… Water begint me onderhand in de mond te lopen, maar helaas lijkt het wel of de trein achteruit in plaats van vooruit gaat…

Als je na een dag werken in een overvolle trein staat en de lucht van die patat met pindasaus prikkelt je neus; is dat ‘erg’ met een knipoog, maar wat ik echt irritant vind, is het geluid van etende mensen. In een overvolle trein zijn er zoveel verschillende geluiden, daar valt dat niet op, maar in een stille trein des te meer.

Dat je in een lekker stille trein zit, ruimte zat en dat dan in de buurt iemand tergend langzaam een zak met wortels leeg eet. Of even erg; een appel. En als je dan denkt dat die appel wel zo’n beetje op is, omdat er onderhand alleen nog een klokhuis zichtbaar is, gaan ze die gewoon ook nog even afkluiven…

Hoog op de eet-irritatieladder staan ook chips etende mensen; het gekraak van die zak en dat ze dan steeds een chipje tergend langzaam krakend tussen hun kaken vermalen.. aargh… het geluid…

Tot zo ver mijn ‘treinreisergernissen’ top 5. Zwaar leven heb je als treinforens;-)

Welke dingen zouden wat jou betreft zeker in die top 5 moeten?

Maar nu genoeg azijnpisserij; binnenkort een blog over waarom reizen met de trein wel degelijk erg leuk is!

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???

Tassen heb je nooit genoeg..

tassenVerslaafd zijn aan kleding of tassen; ik dacht altijd dat dat alleen voorbehouden was aan vrouwen…Tot ik gisteren eens mijn voorraad tassen en rugzakken bekeek, en me realiseerde dat dat toch ook wel op mij van toepassing was.

Zwitserland

Hoe het begon weet ik nog goed. Na een vakantie met mijn broer en schoonzus naar Zwitserland was ik van het ene moment op het andere besmet met het bergvirus; hoe meer ik in de bergen was hoe beter. Alpen/Pyreneeën/Vogezen of waar dan ook; zolang het maar bergen waren en ik er maar minstens een maand per jaar kon doorbrengen had ik het wel onder controle. Jaargetijde maakte dan niet uit, in de winter met sneeuwschoenen door de Dolomieten trekken of in de zomer een tour door de Alpen maken; het was me om het even.

Van 1 naar veel

En tsja, hoe meer ik in de bergen was, hoe meer eisen ik ging stellen aan mijn materiaal. De rugzak die ik oorspronkelijk had, was al snel niet meer voldoende; die was wel heel erg basic, dus maar een rugzak van 30 liter erbij gekocht. Al gauw volgde er ook keentje van 65 liter, om bij een kampeertocht van twee weken alles te kunnen meenemen naar de standplaats.

Maar ja, soms had ik ook tochten waarbij we van hut naar hut gingen en dan waren de rugzakken die ik had niet handig; of te groot of te klein. Dus toen kwam rugzak nummer 4; eentje van 45 liter. Ideaal om een paar dagen van berghut naar berghut te trekken en om dan ook sneeuwschoenen etc op mee te dragen. En ook nummer 5 kwam al snel; weer een dagrugzak van 30 liter. Niet echt nodig maar hij zag er dermate mooi uit dat laten staan geen optie was…

Gevolg was dat ik inmiddels een wand in een van mijn kamers had die vol hing met rugzakken. En dat waren alleen nog maar de rugzakken, de voorraad tassen, of eigenlijk messengerbags bleef ook maar groeien.

Van vrachtwagenzeildoek naar brandweerslang

Een paar jaar geleden was ik op zoek naar een goede tas voor dagelijks gebruik. De tas die ik had voldeed niet echt meer; wel qua functionaliteit maar hij was zo standaard dat je half Nederland ermee zag lopen. Tijd voor wat anders. Ik woonde toen nog in Rotterdam en bij Studio Hergebruik waar ik toen veel kwam, zag ik toen de messengerbags van Freitag.

Gemaakt van gebruikte vrachtwagenzeilen en autogordels, dus ze pasten ook nog mooi in mijn ‘zoveel mogelijk ecologisch leven’ gedachte. Bovendien was geen tas hetzelfde dus exact was ik zocht. Gevolg was dat ik in de loop van de jaren de nodige Freitags had, soms een paar tegelijk.

Zoals wel vaker gaat gaan dingen na verloop van tijd ‘vervelen’ en dat was bij de Freitagstassen ook het geval. Na wat speuren kwam ik op de messengerbags van Feuerwear uit; gemaakt van gebruikte brandweerslangen. Exact wat ik zocht en daarom loop ik nu al jaar of 2 met veel plezier met een rode Feuerweartas rond; oerdegelijk, niet kapot te krijgen.

Tsja; en toen zag ik dat Feuerwear vanaf 7 april een gelimiteerde collectie met onder andere ook de messengerbag die ik heb, zou uitbrengen.

Blijkbaar was het voor mijn vrouw S. zo duidelijk dat ik meer dan gemiddelde belangstelling voor zo’n tas had, dat ze opperde om er eentje voor mijn verjaardag te geven. Dat is nog eens een verjaardagscadeau, alleen…. ik moest er dan wel eentje te pakken kunnen krijgen…

Ausverkauft

De onlineverkoop zou 7 april om 12 uur van start gaan. Precies in mijn lunchpauze dus dat kwam mooi uit. Doordat die gele brandweerslangen maar een paar jaar in omloop zijn, zijn ze erg zeldzaam, en wat ik vreesde gebeurde ook; vrijwel meteen om 12 uur lag hun website plat. Af en toe kwam je er wel doorheen, maar bij de slechts 20 beschikbare exemplaren verscheen vrijwel meteen het label reserviert, en binnen no-time werd die melding vervangen door de gevreesde ‘ausverkauft’ melding…

Missie helaas niet geslaagd; nu blijf ik dus nog maar een tijdje bij mij ‘oude’ vertrouwde rode Feuerwear.