Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Vakantie

Waarom je Berlijn niet mag missen

berlijnJe hebt van die steden (zoals Rome) waar je als je er een keer geweest bent, niet meer zo gauw nog een keer heen hoeft. Maar er zijn ook steden waar je, nadat je er geweest bent, bij wijze van spreken morgen weer naar toe zou willen. Dat heb ik met Berlijn.

Een jaar of zeven geleden was ik daar al eens geweest maar vorige week was ik er met S. En ja, ik ben verslaafd aan die stad geraakt. We zijn er 4 dagen geweest maar we hadden zonder probleem nog 4 dagen kunnen vullen. Ach ja, dan blijft er voor de volgende keer nog wat over;-).

Het mooie aan Berlijn is de vibe die er hangt. Heel moeilijk te omschrijven, maar er hangt op allerlei manieren een soort zucht naar vrijheid die me erg aanspreekt. Berlijn is een stad die barst van de historie, maar in tegenstelling tot Rome, slaagt Berlijn er wel in om verleden, heden en toekomst naadloos met elkaar te verbinden.

Verleden, heden, toekomst?

Een plek waar verleden, heden en wie weet toekomst samen komen is het Topographie des Terrors. Door middel van een zeer indringende foto-expo krijg je daar een beeld van hoe Hitler er met zijn partij in slaagde heel Duitsland in zijn greep te krijgen. Toen ik daar liep en de foto’s en de bijbehorende bijschriften bekeek, kon ik bij sommige foto’s er met mijn verstand echt niet bij dat mensen tot zoiets in staat zijn. Maar helaas is het een illusie om te denken dat wat er toen gebeurde slechts geschiedenis is, en dat het tegenwoordig niet meer mogelijk zou zijn.

Ook voor iedereen die denkt dat Wilders of soortgelijke figuren een oplossing zijn voor veel van de problemen die er momenteel zijn, raad ik een bezoek aan het Topographie des Terrors van harte aan. Een indringender beeld van waar het aanwijzen van zondebokken toe kan leiden zie je niet gauw. En dan kijken of ze er nog steeds zo over denken.

Verleden

Voor het nog verdere verleden was het Museuminsel the place to be. Om ze alle vijf te bezoeken ging een beetje te ver, maar al met al hebben we er toch drie bezocht.

Naast de musea is ook overal op straat de geschiedenis van Berlijn te vinden, met natuurlijk de restanten van de muur als meest sprekende voorbeeld.

Van de 61 kilometer muur zijn er nog slechts een paar stukken bewaard gebleven. Het langste stuk, een stuk van 1,2 kilometer is nog te vinden bij de East Side Gallery. Zeer zeker de moeite waard om daar heen te gaan; vanuit het centrum krijg je zo meteen een heel mooi beeld van totaal verschillende Berlijnse wijken.

Siciliaanse keuken in Berlijn

Dagen door Berlijn struinen maakt natuurlijk hongerig, maar om die honger te stillen was totaal geen probleem. Ik wist al dat Berlijn erg ‘veggie-vriendelijk’ was, maar ook in de ‘gewone restaurants’ was het eten meer dan goed. Wat dat betreft typisch: het beste Italiaanse restaurant waar we ooit hebben gegeten, stond niet in Italië maar in… Berlijn.

Toen we de eerste avond dat we in Berlijn waren, op zoek gingen naar een restaurant waren we al heel snel klaar want op nog geen 100 meter van ons hotel ontdekte S. een Italiaans restaurant Sotto Sopra. Het was niet heel groot en het was ook best nog stil, maar al gauw merkten we dat we een voltreffer hadden. Het restaurant bleek volgens de Siciliaanse keuken te koken en ik kan niet anders zeggen dan dat het subliem was. Eenvoudige ingrediënten maar o zo lekker, om over de desserts nog maar te zwijgen…

Toen we daar de eerste avond aten, wist ik eigenlijk al dat er heel wat zou moeten gebeuren om te voorkomen dat we daar nog een keer zouden eten. En inderdaad besloten we onze citytrip Berlijn drie dagen later met een nieuw bezoek aan Sotto Sopra…

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Vakantie

Denkend aan Rome (2); van selfiestick tot Easyjet

romeDat voor een veggie Rome zeker niet het eldorado op het gebied van vegetarisch eten is, en hoe het verkeer in Rome is, las je in mijn vorige blog.

In deel twee van mijn Romeinse mijmeringen mijn aversie tegen de selfiestick, hoe Easyjet best meevalt, en het geklungel met handbagage.

  • Selfiesticks

Straatverkopers; Rome stikt ervan. Op elke straathoek, en eigenlijk elke vrije centimeter, stonden ze wel. Sjaals, extra accu’s voor smartphones, paraplu’s en nog veel meer; je noemt het en ze boden het aan.

Het item dat ze echter het vaakst aanboden, was meteen het meest irritant accessoire ooit uitgevonden en wat mij betreft het ultieme bewijs van de steeds sneller gaande individualisering van de maatschappij; de selfiestick. De narcist die dat ding heeft uitgevonden mogen ze wat mij betreft levenslang verbannen naar het meest saaie oord op aarde.

Bij elk gebouw, zuil, of steen van enige importantie stonden mensen met zo’n irritante selfiestick zichzelf te fotograferen. Dat de attractie goed op de foto kwam was totaal onbelangrijk; veel belangrijker was dat de egotripper goed op de foto werd vastgelegd. Andere personen mochten ook vooral niet op de foto komen, want stel je voor dat de egotripper het beeld met een ander moest delen… hoezo aandachtsgeilerij?

  •  Vliegen: Easyjet

Je hebt van die aannames die achteraf totaal onwaar blijken te zijn; mijn aversie tegen Easyjet was er daar een van. Ik had altijd het principe om met alle maatschappijen te vliegen, behalve Easyjet. Het gevoel dat ze opriepen en de verhalen die ik erover had gehoord, hadden dat beeld gevormd….

Maar ja, principes zijn er om overboord gezet te worden, dus toen de vliegtijden naar Rome van hen veruit het gunstigst waren, en ook de prijs aantrekkelijk was, besloten we om toch maar voor Easyjet te kiezen. En ik moet toegeven; het is me 100% meegevallen; efficiënt vriendelijk personeel en op het vliegtuig was ook niets aan te merken. Voor wat Easyjet zelf heb ik eigenlijk geen enkel argument meer om een volgende keer niet weer voor hen te kiezen.

  •  Vliegen: handbagage

Waar ik me wel aan ergerde, maar waar Easyjet weinig aan kon doen, was het gedoe met handbagage. Passagiers die ondanks dat er overal staat dat ze 1 koffer/tas van een bepaalde omvang als handbagage mee mogen nemen, toch doodleuk meerdere koffers of een stortvloed aan tassen met taxfree-artikelen extra mee proberen te nemen. En dan bij het boarden heel verontwaardigd reageren als ze uit de rij worden gepikt, en worden verzocht om of alles in een koffer te proppen of om gewoon bij te betalen.

Natuurlijk zijn dat dan ook juist de mensen die, als ze eenmaal het vliegtuig binnenstappen voor ellenlang oponthoud zorgen doordat ze tijden bezig zijn om al hun zooi in het bagagecompartiment te proppen.

Wat mij betreft mogen ze weleens strenger zijn met handbagage want nu levert het alleen maar tijd vretende opstoppingen op bij het aan boord gaan.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Vakantie

Denkend aan Rome (1); van veggie tot oversteken op zijn Italiaans

romeToen S. en ik 1,5 jaar geleden gingen trouwen, was Rome een van de plekken die op onze lijst van mogelijke huwelijksreislocaties stond.

Uiteindelijk zijn we voor onze honeymoon ergens anders heen gegaan, maar Rome bleef hoog op onze lijst van nog te bezoeken plekken staan.

Toen we onlangs besloten om een citytrip te doen viel onze keus alsnog op Rome. En daar kregen we zeker geen spijt van; een op en top historische stad die toch aan alle kanten bruist.

Ik zal je niet vermoeien met een reisverslag, maar er waren heel wat dingen die op vielen:

  • Veggie in Rome

Als veggie weet je dat uit eten gaan soms een uitdaging is, doordat lang niet overal vegetarisch eten als iets normaals wordt gezien. Toen we een paar jaar geleden in Tsjechië (Praag) waren, dacht ik dat het, aangezien Tsjechië een vleesland bij uitstek is, moeite zou kosten om goed en lekker uit eten te kunnen, maar dat viel toen juist hartstikke mee (zie blog ’Veggie in Praag’) .

Afgelopen week waren S. en ik in Rome en omdat het leven in Italië zo’n beetje draait om eten dacht ik dat het een kleine moeite zou zijn om die week in Rome goed vegetarisch te eten. En dat viel eigenlijk een beetje tegen.

Tuurlijk; er zijn meerdere vegetarische pizza’s, maar op pizza’s alleen kun je niet leven. En pasta’s zonder vlees/vis zijn er ook zat, maar die zijn niet echt als hoofdmaaltijd bedoeld. In Italie is de pasta/risotto de eerste gang en heb je daarna de tweede gang, die dan bestaat uit een vlees- of visgerecht. Aan veggies denken ze dan niet want daar is dan niets voor te vinden. Tuurlijk kun je het altijd opvangen met iets van soep of groenten erbij (zit niet standaard bij de pasta), maar het voelt toch als behelpen.

Omdat we op de laatste avond dat we in Rome waren de pizza’s en pasta zat waren, zijn we toen maar een Indiaas restaurant (Mother India) binnengestapt, en dat was een meer dan goede keus. Alhoewel we daar de enige gasten waren, hebben we er heerlijk gegeten.

  •  Rome & verkeer

Heetgebakerde Italianen die er niet over peinzen om jou als voetganger te laten oversteken. Dat beeld had ik van tevoren van de gemiddelde Romeinse automobilist. En ik moet toegegeven; dat was totaal onterecht. Alhoewel het verkeer in Rome drukker dan druk is, viel het me 100% mee dat als je overstak, de automobilisten ook daadwerkelijk stopten.

Uit Frankrijk weet ik nog dat automobilisten daar er genoegen in scheppen om het gas nog eens extra in te trappen om jou als voetganger van de sokken te rijden.

In Rome konden we echter, ook bij plekken waar geen zebrapad was, gewoon oversteken. Was af en toe wel een avontuur bij een drukke zesbaans weg, omdat zowel mijn gevoel als mijn gezonde verstand zeiden dat het zelfmoord was om daar over te steken, terwijl de praktijk anders was.

In deel 2 lees je alles over het meest irritante accessoire ooit uitgevonden, mijn ervaringen met Easyjet en over handbagage.