Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Makkelijk leven heb je als veggie…

veggie3In mijn vorige blog had ik over het gedoe rondom de veggie rookworst. Toen ik dat blog aan het tikken was moest ik meteen denken aan het gedoe tijdens vakanties rond het vinden van vegetarische restaurants. Met citytrips is het zoeken naar geschikte restaurants ook altijd weer een activiteit op zich . Al moet ik zeggen dat dat, sinds we de Indiase keuken hebben ontdekt, een stuk minder is.

In een Indiaas restaurant weet je dat een derde van de menukaart sowieso is ingeruimd voor veggie gerechten, dus zijn Indiase restaurants wat dat betreft een veilige keuze, naast natuurlijk de Italiaanse restaurants. De laatste jaren zijn we in heel wat steden geweest, en altijd hebben we dan minimaal één keer een Indiaas restaurant op het menu staan.

Maar toen S. en ik een paar jaar geleden naar Praag gingen, hadden we de Indiase keuken nog niet ontdekt. Praag staat bepaald niet bekend als de veggiehoofdstad van Europa, dus we waren voorbereid op een flinke zoektocht naar geschikte restaurants, maar gelukkig is er dan Google, Al gauw viel Clear Head ons op; een veggie- en vegan restaurant. We hebben daar meer dan lekker gegeten. Allerlei gerechten die niet waren gemaakt als vega/vegan alternatief voor vlees maar gewoon als op zich zelf staande smaakbelevenissen. En toen we zagen dat ze nog een tweede vestiging hadden, Maitrea zijn we daar vanzelfsprekend ook heen geweest.

Tijden veranderen

Gelukkig merk ik wel dat de laatste jaren het aanbod aan vegetarische restaurants een stuk verbeterd is. In gewone restaurants is er qua vegetarische gerechten ook veel verbeterd, maar toch. Vaak is het als ik met niet-veggies uit eten ben zo dat terwijl zij nog volop bezig zijn met het kiezen van de gerechten op de menukaart, ik al uitgekozen ben aangezien het veggie-aanbod dan bestaat uit welgeteld één of als het meezit twee veggie-gerechten.

Ach ja, aan de andere kant maakt dat gebrek aan keuze het leven wel een stuk makkelijker;-)

 

 

 

 

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Vakantie

Denkend aan Rome (1); van veggie tot oversteken op zijn Italiaans

romeToen S. en ik 1,5 jaar geleden gingen trouwen, was Rome een van de plekken die op onze lijst van mogelijke huwelijksreislocaties stond.

Uiteindelijk zijn we voor onze honeymoon ergens anders heen gegaan, maar Rome bleef hoog op onze lijst van nog te bezoeken plekken staan.

Toen we onlangs besloten om een citytrip te doen viel onze keus alsnog op Rome. En daar kregen we zeker geen spijt van; een op en top historische stad die toch aan alle kanten bruist.

Ik zal je niet vermoeien met een reisverslag, maar er waren heel wat dingen die op vielen:

  • Veggie in Rome

Als veggie weet je dat uit eten gaan soms een uitdaging is, doordat lang niet overal vegetarisch eten als iets normaals wordt gezien. Toen we een paar jaar geleden in Tsjechië (Praag) waren, dacht ik dat het, aangezien Tsjechië een vleesland bij uitstek is, moeite zou kosten om goed en lekker uit eten te kunnen, maar dat viel toen juist hartstikke mee (zie blog ’Veggie in Praag’) .

Afgelopen week waren S. en ik in Rome en omdat het leven in Italië zo’n beetje draait om eten dacht ik dat het een kleine moeite zou zijn om die week in Rome goed vegetarisch te eten. En dat viel eigenlijk een beetje tegen.

Tuurlijk; er zijn meerdere vegetarische pizza’s, maar op pizza’s alleen kun je niet leven. En pasta’s zonder vlees/vis zijn er ook zat, maar die zijn niet echt als hoofdmaaltijd bedoeld. In Italie is de pasta/risotto de eerste gang en heb je daarna de tweede gang, die dan bestaat uit een vlees- of visgerecht. Aan veggies denken ze dan niet want daar is dan niets voor te vinden. Tuurlijk kun je het altijd opvangen met iets van soep of groenten erbij (zit niet standaard bij de pasta), maar het voelt toch als behelpen.

Omdat we op de laatste avond dat we in Rome waren de pizza’s en pasta zat waren, zijn we toen maar een Indiaas restaurant (Mother India) binnengestapt, en dat was een meer dan goede keus. Alhoewel we daar de enige gasten waren, hebben we er heerlijk gegeten.

  •  Rome & verkeer

Heetgebakerde Italianen die er niet over peinzen om jou als voetganger te laten oversteken. Dat beeld had ik van tevoren van de gemiddelde Romeinse automobilist. En ik moet toegegeven; dat was totaal onterecht. Alhoewel het verkeer in Rome drukker dan druk is, viel het me 100% mee dat als je overstak, de automobilisten ook daadwerkelijk stopten.

Uit Frankrijk weet ik nog dat automobilisten daar er genoegen in scheppen om het gas nog eens extra in te trappen om jou als voetganger van de sokken te rijden.

In Rome konden we echter, ook bij plekken waar geen zebrapad was, gewoon oversteken. Was af en toe wel een avontuur bij een drukke zesbaans weg, omdat zowel mijn gevoel als mijn gezonde verstand zeiden dat het zelfmoord was om daar over te steken, terwijl de praktijk anders was.

In deel 2 lees je alles over het meest irritante accessoire ooit uitgevonden, mijn ervaringen met Easyjet en over handbagage.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Vakantie

Denkend aan Praag

cropped-cropped-dsc003881.jpgAls je op vakantie bent zijn er altijd zaken die opvallen. Bij mijn vakantie naar Praag was dat niet anders.

 

Appels en peren

In vergelijking met de vorige keer (vijf jaar geleden) dat ik in Praag was, waren de dingen die Praag zo mooi maken onveranderd gebleven: Zeker ook overdag, maar vooral ’s avonds zijn de gebouwen in de stad en het schitterende uitzicht vanaf de Karlsbrug onovertroffen.

Tuurlijk is het appels met peren vergelijken maar toch: Rotterdam heeft een schitterende skyline, maar aan het uitzicht dat je ’s avonds in Praag hebt als je over de Karlsbrug loopt kan het Rotterdamse uitzicht toch niet tippen.

 

Douane

Het verschil tussen Nederlandse en Praagse douane vond ik opvallend. En ja, tuurlijk is het een momentopname, maar toch.

 

We kwamen rond 6 uur ’s ochtends aan bij de douane op Schiphol, en niet al te vriendelijk werd aan iedereen duidelijk gemaakt dat we alles wat ook maar beetje afwijkend kon zijn, moesten af of uit doen. Schoenen, riemen, sleutels, stekkers telefoon of wat dan ook, alles moest los in de bakken worden gelegd, en tassen werden nog eens grondig bekeken.

 

Bij de Praagse douane was dat en vriendelijker, en minder streng. Schoenen hoefden niet uit en ook met andere zaken waren ze soepeler. Tuurlijk, veiligheid voor alles, maar een vriendelijk gezicht is toch niet teveel gevraagd?

 

Wat ook apart is, is dat op de Praagse luchthaven de scanapparatuur bijna tussen de taxfree winkels staat. Op Schiphol is er nog een afscheiding, maar in Praag kon je zonder problemen de scanbeelden van de bagage van andere passagiers bekijken.

 

Good meal, good price

Wat de afgelopen jaren in Praag duidelijk is toegenomen zijn de flyeraars voor van alles en nog wat: zodra je ook maar in de buurt kwam van het centrum stonden ze je al op te wachten. Of het nu voor een voorstelling of een boottocht was of om toeristen te verleiden om toch maar vooral in een bepaald restaurant te komen eten of om een bepaalde club in te duiken; de flyeraars hadden altijd wel een gooddeal, goodprice voor je..

 

Hoe dichter je bij het Staroměstské náměstí, het centrale plein van Praag kwam, hoe meer flyeraars er stonden. Aan de andere kant; je wist wel exact wanneer je er in de buurt was. Ach ja, iedereen moet geld verdienen, maar na vijf dagen begon het lichtelijk te irriteren.

 

Thaise massages

Wat ook opviel was dat je bijna werd doodgegooid met ‘authentiek Praagse’ Thaise massagesalons. In eerste instantie dachten we dat dat een beetje schimmige zaken waren, waar van alles werd gegeven behalve massages, maar dat bleek duidelijk niet het geval.

 

Toen we er weer langs eentje liepen, zagen we meerdere, aan hun schreeuwerige shirts te zien Engelse, toeristen liggen die nog net niet in de etalage op banken werden gemasseerd, en ook zaten er toeristen met hun voeten in bakken met huidschilfers etende visjes.

 

Ach ja, je moet toch wat als je na een dag door Praag lopen wat wil ontspannen..

Maar zelf lieten we die salons toch maar links liggen.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Vakantie

Veggie in Praag

Praag.jpgAfgelopen week was ik samen met S (mijn vriendin) in Praag. Een heerlijke stad om vijf dagen door te brengen.

Ik was er al twee keer eerder geweest, maar de laatste keer was al iets van vijf jaar geleden en bovendien was het de vorige keer hartje zomer terwijl het nu winter was.

Wie van de drie

Zomaar uit eten gaan in Nederland of waar dan ook betekent, uitgezonderd in Italiaanse restaurants, voor een veggie meestal kiezen uit hoogstens drie gerechten op een menukaart.

Van de vorige keer wist ik nog dat de combi Tsjechen en veel en vooral grote stukken vlees een onafscheidelijke twee-eenheid vormden, dus ik had me er al bij neergelegd dat het qua eten improviseren zou worden.

Vijf dagen in Italiaanse restaurants eten is natuurlijk niet echt de oplossing. Alhoewel S zelf geen vegetariër is, staat ze er gelukkig wel meer dan open voor, dus van tevoren hadden we daarom al gekeken of er vegetarische restaurants waren in Praag.

Met dank aan Google

Met dank aan Google kwamen we uit op een lijst met veggierestaurants. Na het bestuderen van de desbetreffende websites zagen we al dat een aantal daarvan qua inrichting en aanbod meer veredelde cafetaria of lunchrooms waren.

Niets mis mee, maar we wilden ook wel een beetje aankleding, dus die restaurants schoven we door naar de categorie ‘als er echt niets beters te vinden is’. Gelukkig zag een aantal er wel zeer veelbelovend uit, dus die hadden we meteen op de kaart gemarkeerd.

Schot in de roos

En van twee bleek dat een schot in de roos te zijn; zowel bij  restaurant Maitrea als bij zusje Lehká Hlava hebben we in een sfeervolle omgeving meer dan voortreffelijk gegeten. Wat een luxe om voor de verandering eens uit de volledige menukaart te kunnen kiezen. Naast vegetarisch kon je er ook voor veganistische en zelfs raw food gerechten terecht. Met absolute topper de ‘raw’cheese cake.

De gerechten die erop stonden kwamen uit alle windstreken: Tsjechisch, Mexicaans, Oosters, Europees, Afrikaans; van alles was er te vinden. Dat gold ook voor de aanwezige eters; op de tafeltjes rondom ons hoorden we Amerikaans, Duits, Tsjechisch en Frans spreken.

Heerlijk gegeten, en bovendien: spotgoedkoop: met z’n tweeën in totaal voor nog geen 700 Tsjechische Kronen (ongeveer 30 euro) hadden we allebei een voor-, hoofd-, nagerecht en drinken. Nog geen 15 euro per persoon; probeer dat maar eens in Nederland…