Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Het meest depressieve bericht van de dag

geld1Blue Monday, oftewel de meest depressieve dag van het jaar: een term die bedacht is door een onderzoeker en wat marketeers, en waar heel wat zaken nu mee aan de haal gaan.

Maar het bericht dat ik vanochtend las is wat mij betreft zonder concurrentie het meest depressieve bericht van de dag. Het ging over een rapport van Oxfam Novib: 26 superrijken bezaten in 2018 evenveel als de armste helft van de mensheid, oftewel 3,8 miljard mensen.

17 woorden die eigenlijk perfect de waanzin in de wereld samenvatten, en dan vooral het vervolg. Want dat is er niet. Geen regering zal nu wakker worden en eens concreet aan de slag gaan om die wanstaltige rijkdom aan te pakken, geen miljardair zal ook maar een seconde wakker liggen van het rapport.

Want ja, regeringen in arme landen zijn toch maar corrupt, het is toch maar een druppel op de gloeiende plaat, als wij miljardairs extra belasten gaan ze naar een ander land en meer van dat soort drogredenen. En nee, ik heb ook geen pasklare oplossing.

Kortom:

De wereld dronk een glas, deed een plas en alles bleef zoals het was.

Geplaatst in Dagelijkse leven

Goede doelen, nu even niet…

goede doelGoede doelen; ik draag ze een warm hart toe, steun er een aantal al jaren en ben ook niet te beroerd zo af en toe wat te geven voor een collecte, maar soms kunnen ze het ook overdrijven. Vandaag was zo’n dag, of liever vanmiddag.

Het begon al in de trein. Ze zijn zeldzaam de laatste tijd, maar soms zijn er van die treinmuzikanten, en vanmiddag was er weer eentje. Of het kwam doordat ie best goed speelde of doordat hij ervoor zorgde dat we even verlost waren van het gewauwel van het foute strakke pakken mannetje die in de hoek van de coupe ons fijn deelgenoot maakte van het telefoongesprek dat ie had met zijn businessmaat weet ik niet, maar hij haalde behoorlijk wat binnen. Blijkbaar meer dan hij zelf verwacht had want hij sloeg een kwart van de coupe over.

Amper station Gouda aangekomen werd ik al aangeklampt door een zwerver die zowat geld eiste.. vlug richting AH om even snel wat boodschappen te doen. Na de stoplichten is het ongeveer 150 meter lopen over de Kleiweg richting de Albert Heyn. Vaste prik dat daar iemand voor een goed doel staat te collecteren, maar nu was het wel heel erg. Na amper 50 meter al collectant nr. 1, van Oxfam Novib.. Die begon enthousiast zijn verhaal af te steken, maar toen ik hem onderbrak en zei dat ik al doneerde aan de Novib, merkte hij heel adrem op dat dat goed was voor Oxfam Novib, maar slecht voor zijn inkomsten. Tsja, dat is het moderne collecteren… 50 % voor het goede doel en 50% voor de collectant of bedrijf waar hij voor ingehuurd was…

25 meter verderop een echtpaar dat verkondigde dat we allemaal verdoemd waren, tenzij we God zouden volgen, en dan in het bijzonder de stroming die zij aanhingen… nooit geweten dat God zich ook al met  chantage bezig hield.

Een paar meter verder werd ik weer door een Oxfam Novib collectant aangeklampt. Blijkbaar liepen de zaken op zijn gedeelte van de straat niet zo goed en was hij nu maar bezig ook aan de andere kant binnen te halen wat er binnen te halen viel.. en tenslotte bij de AH aangekomen stond daar weer de straatkrantverkoper…

En of de duvel ermee speelt.. terwijl ik dit aan het tikken ben, belt er iemand aan voor een collecte voor een school…

Zit blijkbaar iets in de Goudse lucht ofzo.