Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Waarom vroeger alles beter was/leek

vroegerVroeger als kind was het leven zo simpel: je leerde dat ‘wij’ in de Tweede ‘Wereldoorlog goed waren en ‘zij’ fout. Ook leerde je dat bruin brood goed was en wit brood (alhoewel er niets gaat boven een verse witte tijgerboterham met pindakaas en hagelslag) fout was.

Maar ja toen ik opgroeide werd dat onderscheid tussen goed en fout steeds minder duidelijk. Dat begon eigenlijk met Irak. In de eerste Golfoorlog was Irak ‘goed’ en was Sadam Hoesein de ‘good guy, terwijl in de tweede Golfoorlog  Irak opeens fout was en Hoesein de bad guy.

Toen Rusland in Afghanistan steeds verder in het oorlogsmoeras wegzakte  werd er in het westen vol bewondering over het Afghaanse volk gesproken. Het lukte ze toch maar mooi om de Russen te weerstaan en zelfs te verdrijven. Jaren later, na de tereuraanslagen van Osama bin L en consorten was dat beeld opeens compleet veranderd en moest Afghanistan het liefst met de grond gelijk worden gemaakt als vorm van wraak.

Ook toen had ik nog wel een mening over wie de goede was en wie de foute, al werd dat steeds minder duidelijk. Maar met  de ontwikkelingen van de laatste tijd ben ik het besef van wie goed is en wie fout helemaal kwijt.

In het bijzonder twee zaken: Syrie en Oekraine.

Lange tijd was het beeld dat de Syrische president Assad best wel meeviel; zeker in vergelijking met omringende landen leek hij wel een ‘goede’. Maar toen er in Syrie, in navolging van omringende landen, ook een opstand uitbrak werd hij in onze ogen al gauw de boeman. De rebellen waren plotseling de goeden, en konden op alle sympathie rekenen; het scheelde niks of er werd zelf militaire steun verleend om vooral maar een einde te maken aan het bewind van Assad. Op het laatste moment werd daar vanaf gezien en achteraf maar goed ook, want hoe langer die opstand duurde, hoe langer duidelijk werd dat die ‘goede’ rebellen helemaal niet zo goed waren. Het bestrijden van andere rebellengroepen, waarbij niet op een bomaanslag of slachtpartij meer of minder wordt gekeken, lijkt de laatste tijd belangrijker te zijn dan de strijd tegen Assad. Als die aan de macht komen is wereldvrede bepaald niet dichterbij gekomen. Goed en fout zijn daar in Syrie allang twee totaal onbelangrijke begrippen.

Tsja, en dan Oekraine. Wie is daar goed en fout? Tuurlijk; Rusland lijkt aan een staaltje landjepik te doen, maar aan de andere kant; in het oosten van de Oekraine staat de plaatselijke bevolking bepaald niet te juichen nu de Oekraiense regering heeft besloten militair in te grijpen.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Sotsji 2014: Goud wat er blinkt

goudblogAlhoewel je het aan de temperaturen, zowel hier, als in Sotsji niet zou zeggen zijn momenteel toch echt de Olympische  winterspelen aan de gang.

Sport in het kwadraat

Een perfect moment om sporten die anders nooit worden vertoond op tv eens uitgebreid te zien; langlaufen, biathlon, rodelen, skeleton en allerlei vormen van snowboarden en skiën. Allemaal tv-genieke sporten waar we in Nederland, afgezien van een snowboardmedaille helaas niet echt een rol in spelen.

Gelukkig is er nog schaatsen

Maar gelukkig is er voor Nederland altijd nog schaatsen; de ene schaatser is in het Holland House nog niet gehuldigd, of de volgende staat al te popelen om datzelfde lot te ondergaan. En ja, zoals wel vaker als Nederlanders succes hebben met iets staan er meteen weer wagonladingen ‘deskundigen’ en niet-deskundigen klaar om het te relativeren en er een negatieve draai aan te geven. De tegenstand zou niets voorstellen en schaatsen zou eigenlijk niet thuishoren op de spelen, want stel je voor; Nederland met succes, dat mag natuurlijk niet.

Zwartkijkers

Tuurlijk we harken de medailles bij het schaatsen binnen alsof het niets is, maar waarom zou dat minderwaardig zijn in vergelijking met andere sporten? Duitsland wint bij het rodelen alle gouden medailles, Canada wint bij het snowboarden het ene goud na het andere en Noorwegen is bij het langlaufen een vaste afnemer van medailles. Waarom zou dan de huidige dominantie van Nederland bij het schaatsen negatief zijn?

Het is eigenlijk vrij logisch te verklaren: bergen of maandenlang een pak sneeuw hebben we in Nederland niet, dus sneeuw/bergsporten zitten niet in onze genen. Schaatsen daarentegen is iets waar iedereen mee opgroeit;, en ja, dan is het vrij voor de hand liggend dat het een vanzelfsprekende sport is om in de winter te beoefenen.

Handschoen opnemen

Moet je het dan Nederland kwalijk nemen dat ze er momenteel zo in uitblinkt? Een beetje flauw om het zogenaamde gebrek aan buitenlandse tegenstand als een verwijt richting Nederlandse schaatsers te adresseren. Lijkt me dat andere landen juist nu de handschoen moeten opnemen en moeten gaan inzien dat ze er met hun huidige aanpak niet komen, en dat er met schaatsen volop kansen liggen om medailles te oogsten. Laat ze kijken waardoor Nederland momenteel zo uitblinkt, en daar hun eigen draai aan geven, of door middel van innovatieve trainingsmethodes de Nederlandse successen een halt toe te roepen.

Wet van de remmende voorsprong?

En wie weet blijkt dan over een poosje de wet van de remmende voorsprong op Nederland van toepassing, en breken de Nederlandse zwartkijkers zich dan het hoofd over waar het voor Nederland is misgegaan. Wel typerend dat het overgrote deel van de kritiek komt van Nederlanders zelf. Terwijl ze in het buitenland vol ver- en bewondering naar de Nederlandse medailleoogst kijken slijpen de Nederlandse ‘weg met ons’ criticasters.

Nog meer goud

Tot het zover is geniet ik nog van de huidige Nederlandse successen, en hoop ik dat er ook vanavond weer een gouden medaille bij Nederland wordt bijgeschreven.