Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Kringloop; van waardeloos naar waardevol

upcycling

In mijn vorige blog had ik een kijktip voor deze Kerstdagen; ‘De kracht van de kringloopwinkel’. Inmiddels zijn er drie van de vijf afleveringen uitgezonden. Wat is me tot nu toe opgevallen?

Het tijdstip van uitzenden, de kerstperiode, was natuurlijk niet geheel toevallig gekozen, want de hele serie ademde de kerstgedachte uit; warmte, medemenselijkheid, noem het maar op. Je zag dat bij de verhalen van alle mensen die ze volgen.

Hoger opgeleiden

Wat me nog sterker dan vorige keer opviel, was dat je veel hoger opgeleiden (onder andere een meubelmaker op luxe jachten, een stylist, een leidinggevende van een drukkerij en een ICT’er) zag die na burnout of andere gezondheidsklachten via de kringloopwinkel weer hun leven op de rit probeerden te krijgen. Jarenlang waren ze stuk voor stuk alleen maar met werk bezig geweest. En opeens kwamen ze de man (of kan ik tegenwoordig beter mens zeggen?) met de hamer tegen.

Lusteloos, angstaanvallen, wat doe ik nog hier, het ‘is dit alles’ gevoel etc. Het voortdurende gejaag had ze helemaal gesloopt. Juist het vrije, het niet moeten maar mogen bij de meeste kringloopwinkels gaf ze weer hun gevoel voor eigenwaarde terug. En de ruimte om in hun eigen tempo te ontdekken wat ze nu echt leuk vonden, waar ze nu eigenlijk echt gelukkig van werden.

Voorkomen is beter dan genezen

Wellicht een ideetje voor bedrijven om daar eens een tijdje mee te draaien en te kijken waarom mensen daar weer helemaal opbloeien, en dan kritisch naar de eigen organisatie te kijken. Wat kunnen ze ervan leren en hoe kunnen ze voorkomen dat mensen opgebrand raken. En dan komt het er ongetwijfeld op neer dat er ook in bedrijven behoefte is aan meer warmte, aan mensen weer het gevoel te geven dat ze waardevol bezig zijn. Dat ze gewaardeerd worden. Bepaald geen rocketscience zou je zeggen

Dat terugkrijgen van (eigen)waarde was eigenlijk de rode draad van de hele serie. Of het nu bij de mensen was die daar werkten of bij de producten die daar lagen. Want ook bij de goederen zag je dat het upcyclen een enorme vlucht heeft genomen.

Upcyclen

Waar jarenlang kringloopwinkels als een soort van dumpplaats dienden van overbodige spullen zag je dat ze daar nu ook tegen grenzen opliepen van de hoeveelheid spullen die ze konden opvangen. Trends volgen elkaar steeds sneller op en dus worden kringloopwinkels steeds vaker overstroomd met uit de mode geraakte spullen.

Om daar iets tegen te doen, is het toverwoord nu upcyclen, oftewel waardevolle spullen maken van op het eerste gezicht ‘waardeloze’ spullen. Bij de kringloopwinkels die gevolgd werden gebeurde dat steeds weer op een andere manier.

Zo had een kringloopcentrum in Amersfoort onder de bezielende leiding van een fantastisch lieve vrouw een heel team mensen dat oude kleding, gordijnen en andere materialen wist om te toveren in trendy tassen, nieuwe kleding en nog veel meer.

Bij een andere winkel zaagden ze ‘waardeloze’ pallets in latjes en van die latjes maakten ze de mooiste meubelstukken.

Een andere kringloopwinkel gooide het weer over een andere boeg; daar hadden ze een wasserij en verstelservice voor kleding. Koop je daar kleding dan is ie gewassen en kun je het eventueel meteen geheel op maat laten maken.

De kringloopwinkel in Leeuwarden (of recycleboulevard zoals ze dat daar noemden) hanteerde weer een andere aanpak; zij schakelde de hulp in van de Hogeschool Leeuwarden. Studenten productdesign gingen daar onder andere aan de slag met de berg aan kasten die daar in het magazijn stond. Afzonderlijk waren die kasten onverkoopbaar, maar door ze te verven en ze samen te voegen ontstonden hele trendy kastenwanden.

Studio Hergebruik

Al met al drie erg leuke afleveringen, benieuwd wat er nog langs komt! Dat upcyclen deed me trouwens terugdenken aan een winkel, Studio Hergebruik, die een jaar of 15 geleden toen ik nog in Rotterdam woonde, op de Coolsingel zat. Het woord upcyclen was toen nog een onbekend begrip, maar daar wisten ze toen al van zogenaamd waardeloos spul nieuwe spullen te maken. Fruitschalen van oude lp’s, memoboekjes met een voorkant van oude cd’s, en nog veel meer. Ik heb daar toen heel wat verjaardagscadeaus etc gekocht.

Ook heb ik daar mijn voorliefde voor tassen (ach ja, ook een man heeft toch een tas/messengerbag nodig?) van weggegooid materiaal ontwikkeld. Ze hadden daar toen tassen van Freitag, gemaakt van vrachtwagenzeil. Inmiddels heb ik andere merken ontdekt (o.a. Feuerwear en Schmugglershop) en bestaat mijn huidige tas onder andere uit hergebruikte brandweerslangen, autogordels en koffiebalen.

Update 27 december

Inmiddels zijn alle afleveringen geweest, een hele mooie warme serie. Eigenlijk zou deze serie verplichte kost moeten zijn bij managementtrainingen…

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???

Tassen heb je nooit genoeg..

tassenVerslaafd zijn aan kleding of tassen; ik dacht altijd dat dat alleen voorbehouden was aan vrouwen…Tot ik gisteren eens mijn voorraad tassen en rugzakken bekeek, en me realiseerde dat dat toch ook wel op mij van toepassing was.

Zwitserland

Hoe het begon weet ik nog goed. Na een vakantie met mijn broer en schoonzus naar Zwitserland was ik van het ene moment op het andere besmet met het bergvirus; hoe meer ik in de bergen was hoe beter. Alpen/Pyreneeën/Vogezen of waar dan ook; zolang het maar bergen waren en ik er maar minstens een maand per jaar kon doorbrengen had ik het wel onder controle. Jaargetijde maakte dan niet uit, in de winter met sneeuwschoenen door de Dolomieten trekken of in de zomer een tour door de Alpen maken; het was me om het even.

Van 1 naar veel

En tsja, hoe meer ik in de bergen was, hoe meer eisen ik ging stellen aan mijn materiaal. De rugzak die ik oorspronkelijk had, was al snel niet meer voldoende; die was wel heel erg basic, dus maar een rugzak van 30 liter erbij gekocht. Al gauw volgde er ook keentje van 65 liter, om bij een kampeertocht van twee weken alles te kunnen meenemen naar de standplaats.

Maar ja, soms had ik ook tochten waarbij we van hut naar hut gingen en dan waren de rugzakken die ik had niet handig; of te groot of te klein. Dus toen kwam rugzak nummer 4; eentje van 45 liter. Ideaal om een paar dagen van berghut naar berghut te trekken en om dan ook sneeuwschoenen etc op mee te dragen. En ook nummer 5 kwam al snel; weer een dagrugzak van 30 liter. Niet echt nodig maar hij zag er dermate mooi uit dat laten staan geen optie was…

Gevolg was dat ik inmiddels een wand in een van mijn kamers had die vol hing met rugzakken. En dat waren alleen nog maar de rugzakken, de voorraad tassen, of eigenlijk messengerbags bleef ook maar groeien.

Van vrachtwagenzeildoek naar brandweerslang

Een paar jaar geleden was ik op zoek naar een goede tas voor dagelijks gebruik. De tas die ik had voldeed niet echt meer; wel qua functionaliteit maar hij was zo standaard dat je half Nederland ermee zag lopen. Tijd voor wat anders. Ik woonde toen nog in Rotterdam en bij Studio Hergebruik waar ik toen veel kwam, zag ik toen de messengerbags van Freitag.

Gemaakt van gebruikte vrachtwagenzeilen en autogordels, dus ze pasten ook nog mooi in mijn ‘zoveel mogelijk ecologisch leven’ gedachte. Bovendien was geen tas hetzelfde dus exact was ik zocht. Gevolg was dat ik in de loop van de jaren de nodige Freitags had, soms een paar tegelijk.

Zoals wel vaker gaat gaan dingen na verloop van tijd ‘vervelen’ en dat was bij de Freitagstassen ook het geval. Na wat speuren kwam ik op de messengerbags van Feuerwear uit; gemaakt van gebruikte brandweerslangen. Exact wat ik zocht en daarom loop ik nu al jaar of 2 met veel plezier met een rode Feuerweartas rond; oerdegelijk, niet kapot te krijgen.

Tsja; en toen zag ik dat Feuerwear vanaf 7 april een gelimiteerde collectie met onder andere ook de messengerbag die ik heb, zou uitbrengen.

Blijkbaar was het voor mijn vrouw S. zo duidelijk dat ik meer dan gemiddelde belangstelling voor zo’n tas had, dat ze opperde om er eentje voor mijn verjaardag te geven. Dat is nog eens een verjaardagscadeau, alleen…. ik moest er dan wel eentje te pakken kunnen krijgen…

Ausverkauft

De onlineverkoop zou 7 april om 12 uur van start gaan. Precies in mijn lunchpauze dus dat kwam mooi uit. Doordat die gele brandweerslangen maar een paar jaar in omloop zijn, zijn ze erg zeldzaam, en wat ik vreesde gebeurde ook; vrijwel meteen om 12 uur lag hun website plat. Af en toe kwam je er wel doorheen, maar bij de slechts 20 beschikbare exemplaren verscheen vrijwel meteen het label reserviert, en binnen no-time werd die melding vervangen door de gevreesde ‘ausverkauft’ melding…

Missie helaas niet geslaagd; nu blijf ik dus nog maar een tijdje bij mij ‘oude’ vertrouwde rode Feuerwear.