Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Je zit op de fiets en dan..

regen2

In mijn vorige blog las je waar je als fietser zoal rekening mee moet houden als je, vrijwillig of niet, besluit in Utrecht de fiets te pakken.

Naast die verschijningen op 2, 4 of nog meer wielen zijn er nog wat zaken:

Weerapps

Weerapps… soms vraag je je af wat je er aan hebt. Gisteren ook weer. Terwijl verschillende weerapps aangaven dat er geen neerslag was, kwam de regen toch echt met bakken uit de lucht…

De laatste maanden kijk ik aanzienlijk vaker dan vroeger op weerapps als Buienradar of weeronline. Sinds ik op de fiets naar mijn werk ga, is het wel zo handig om te weten of ik een bui kan verwachten of dat ik lekker zonder jas kan.

Maar soms vraag ik me af wat je aan de apps hebt. Terwijl vanochtend beide apps doodleuk aangaven dat het helemaal droog zou zijn in Houten, hoorde ik de regen met bakken tegelijk op ons veranda-dak kletteren… Aparte definitie van droog hanteren ze..

Maar goed, regenjas aan en op de fiets gestapt. Na een minuut of tien kon die regenjas gelukkig weer in mijn zijtas.

Fietstassen

Principes, wie heeft ze niet. Een van mijn principes was altijd dat ik nooit fietstassen op mijn fiets zou nemen. Die dingen zien er niet uit, zijn lomp en weet ik veel wat nog meer. Maar zoals wel vaker met principes; in theorie klinken ze heel leuk en vastberaden, maar in de praktijk blijkt het toch iets anders te gaan. Zo ook dus met fietstassen. Vind ik ze mooi? Nee nog steeds niet, maar het praktische nut zie ik inmiddels wel in.

En daarom fiets ik nu elke dag met twee fietstassen; in mijn ene fietstas mijn tas en in mijn andere fietstas zaken als extra shirt, jas etc..

Verslaving

Wat intussen wel gemerkt heb, is dat fietsen verslavend is. Ik heb de luxe dat ik kan kiezen tussen de trein (station is op 5 fietsminuten afstand) of de fiets, maar toch. Aanvankelijk had ik bedacht dat als het ’s ochtends of ’s middags zou regenen, ik dan de trein zou pakken. Al gauw veranderde dat in; als het ’s ochtends regent pak ik de trein. Maar ja, als het zwaar regent en ik pak de trein, dan moet ik toch op de fiets naar het station, en dan ben ik als het zwaar regent ook doorweekt.

Daarom is het nu al verschoven naar; als het ’s ochtends zwaar regent en het ook ’s middags zwaar zal gaan regenen pak ik de trein. Een reden om de trein te pakken is ook als het ’s winters glad is of er sneeuw ligt, want de combi van gladheid en fietsen, is bepaald niet mijn favoriete combi. Maar benieuwd hoelang de drempel stand blijft houden, want fietsen door een besneeuwd landschap heeft ook wel iets…

Positieve energie

Ik heb gemerkt dat het dagelijkse fietsen voor mij allerlei positieve effecten heeft. Nu ik nog steeds met mijn voet zit te tobben en hardlopen daardoor niet meer gaat, is elke dag een uur fietsen een perfecte dagelijkse dosis activiteit, mede ook doordat mijn werk als contentpublicist qua beweging nu niet bepaald de meest actieve baan ter wereld is.

Wat ik wellicht een nog veel positiever effect vind, is dat dat fietsen op heel veel manieren voor extra energie zorgt. ’s ochtends neem ik, terwijl ik de pedalen laat draaien, de hele dag alvast door; wat wil ik doen, hoe wil ik het doen en dergelijke. Als ik ’s middags naar huis fiets zorgt het er juist voor dat ik mijn hoofd helemaal leeg kan maken, en vervolgens mijn gedachtes alle kanten op kan laten drijven.

Idee

Een positief gevolg daarvan is dat het ook zorgt voor allerlei nieuwe blogpostideeën en andere ideeën;-). Juist het helemaal niets hoeven zorgt bij mij voor creativiteit. Bij mij werkt dat een stuk beter dan van die zogenaamd leuke ’ we gaan nu eens creatief doen’ sessies.

En wat is er nu mooier dan ’s ochtends vroeg als er op de weilanden nog een deken van ochtendmist hangt, daar doorheen te fietsen; hier en daar lopen er wat schapen op paarden, en soms zie ik een reiger roerloos bij de waterkant staan. Verstand op nul en lekker fietsen. Dat zouden meer mensen moeten doen. Wat zou jou overhalen om de fiets te pakken?

Geplaatst in Dagelijkse leven

Fietsend door Utrecht…

fiets

Sinds een maand of vier fiets ik nu naar mijn werk, en ja, dat bevalt me nog steeds goed; elke dag van Houten naar Utrecht en weer terug.

Eerst een stuk door de weilanden en dan als toetje een stuk door het centrum van Utrecht. Fietsen in Utrecht blijft altijd boeiend, wat voorbeelden.

Saté

Een chauffeur die zijn vrachtwagen op het fietspad heeft geparkeerd om te lossen, en vervolgens doodleuk met zijn vorkheftruck, zonder ook maar om zich heen te kijken, de weg oversteekt. Dat ie daardoor bijna een paar fietsers als saté op de lepels van zijn heftruck rijgt, lijkt hem niet te kunnen boeien.

Bussen

Ook altijd ‘leuk’; bussen die lak hebben aan fietspaden en hun bus gewoon voor een fietsoversteekplaats zetten. Gevolg is dat als je als fietser dan groen hebt, je je op de een of andere manier langs die bus moet zien te wurmen. Een uitdaging want A. De bussen in Utrecht zijn steeds vaker van die lange extra verlengde bussen en B. De fietspaden zijn overvol, dus niet alleen ik, maar met mij nog tig fietsers proberen tegelijkertijd langs die bus te komen.

Fietsers

En natuurlijk heb je dan ook nog fietsers zelf. Wil je het gedrag van fietsers eens goed bestuderen dan is de Catharijnesingel wat dat betreft een perfecte plaats.

Voor wie niet zo bekend is in Utrecht: de Catharijnesingel is een verkeersader die dwars door het Utrechtse centrum, onder Hoog Catharijne door loopt. Van alle kanten krioelen daar fietsers, auto’s en voetgangers door elkaar. Doordat het ook een grote bouwput is, is het soms ook totaal onduidelijk wat nu precies rijbaan, fietspad en voetgangerspad is, aangezien dat ook om de zoveel tijd plotseling weer geheel anders is.

Gevolg daarvan is dat iedereen maar lijkt te doen wat hem/haar zelf het meest handig lijkt. Fietsers die geen zin hebben om een paar meter om te fietsen, besluiten doodleuk om dan maar op het tegenliggende fietspad te fietsen. Dat dat vrij smal is waardoor er amper ruimte is, boeit ze van geen meter.

En met groen licht veilig oversteken is ook geen vanzelfsprekendheid want fietsers met oogkleppen of zelfmoordneigingen fietsen gewoon op een druk kruispunt als een blind paard door rood, om vervolgens willekeurig welke kant dan ook op te fietsen. Een echte survival of the fittest, waar je zelf ook wel aan mee moet doen, aangezien er nog tig fietsers achter je fietsen, waardoor je, als je zelf niet aan die jungle mee doet zo een fietser op je spatbord hebt zitten.

De pot verwijt de ketel..

En ja, het is altijd makkelijk om naar anderen te wijzen, terwijl ik zelf ook wat dat betreft de nodige boter op mijn hoofd heb. Zo was ik afgelopen week op weg naar huis, toen ik van rechts twee kinderen aan zag komen fietsen. Zonder erbij na te denken fietste ik gewoon door. Terwijl ik ze gepasseerd was hoorde ik een van die kinderen zeggen; meneer; u had haaientanden, u had moeten stoppen. Ik negeerde het maar toen ik daar gisteren weer fietste heb ik toch maar even gekeken, en warempel; er staan daar inderdaad haaientanden. In die maanden dat ik daar nu fiets zijn die dingen me nog nooit opgevallen;-)

En bij jou

Wat zijn wat jou betreft de grootste ergernissen wat fietsers betreft, en waar maak je je als je op de fiets zit, zelf ook wel eens schuldig aan?

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???

Een stuur en twee wielen

fiets blog

Als we de statistieken mogen geloven zijn er in Nederland op 17 miljoen inwoners 25 miljoen fietsen; iets van 1,5 halve fiets per persoon. Zelf had ik er eentje, een hybride (kruising tussen stads en toerfiets) fiets. Sinds een maand of drie gebruik ik die voor mijn woon-werkverkeer. Tot dan toe gebruikte ik hem voornamelijk om naar het station te fietsen en dergelijke. Een heerlijke fiets; zelf heb ik hem nu een jaar of zes, maar in totaal is hij iets van een jaar of twintig oud.

Hij fietste, en fietst, nog steeds heerlijk, maar de laatste tijd merkte ik aan steeds meer zaken dat er iets moest gebeuren. Scheuren in mijn zadel (gelukkig is er ducttape), een fietsketting die kuren begin te vertonen, handvaten die los begonnen te laten, en onlangs leverde een irritant fietsenrek een flinke slag in mijn voorwiel op. Kortom tijd voor een serieuze afweging; laat ik die gebreken aan mijn fiets verhelpen, waardoor ie er weer even tegenaan kan, maar er wellicht binnenkort weer nieuwe gebreken komen bovendrijven, of ga ik toch maar op zoek naar een nieuwe fiets?

Ik zal je de afwegingen verder besparen, maar de keus viel uiteindelijk op een andere fiets. Omdat mijn woon-werkverkeersroute vrijwel geen hoogteverschil kent en dus geen steile fietsbruggen of andere ongein bevat, viel een e-bike af voor me, en besloot ik om weer voor een hybride fiets te gaan.

Zoekt en gij zult vinden?

Ik dus op zoek naar een nieuwe fiets. Wat me toen opviel was het gapende gat dat er zit tussen het online assortiment van een zaak en het assortiment in de winkel. Je hebt hier in Utrecht zat fietswinkels, en online hebben ze een flink assortiment, maar toen ik daadwerkelijk ging kijken viel het eigenlijk behoorlijk tegen.

Vroeger (gevalletje opa vertelt) was het leven in een fietswinkel heel simpel; verkoper was meteen fietsenmaker en liep voortdurend in een blauwe stofjas, en het assortiment bestond uit heren-, dames- en kinderfietsen, en als het een grotere zaak was ook nog wat racefietsen. Maar als je nu een winkel binnenstapt heb je transportfietsen, ‘gewone’ stadsfietsen, bakfietsen, e-bikes, mountainbikes, trekkingfietsen, speedpedelecs, kinderfietsen en racefietsen. En ongetwijfeld ben ik dan nog een paar categorieën vergeten.

Proefexemplaar

Dus ik weet best dat het daardoor ondoenlijk is om van al die soorten fietsen een proefexemplaar gereed te hebben, helemaal omdat je ook nog meerdere framematen hebt. Maar het viel me tegen hoe weinig fietsen ze nu echt op voorraad hadden. Online-afbeeldingen zijn leuk, maar ik wil het liefst fietsen in levende lijve zien om ze ook fysiek te kunnen vergelijken. En dat viel niet mee, geen enkele zaak had meerdere fietsen waar ik belangstelling voor had op voorraad. Slechts 1 zaak had een exemplaar beschikbaar, maar dat was een framemaat van 50 cm terwijl ik toch echt 60 cm nodig heb. Weinig zinvol om daar een proefrit te maken.

Daarom toch maar in Houten een fietszaak binnengestapt. Ook daar weer hetzelfde verhaal; maar de verkoper vertelde wel dat hij de komende week een bepaalde fiets binnen zou krijgen in de framemaat die ik zocht.

Geheel tegen mijn ongeduldige aard van zien en eventueel meteen kopen in , heb ik dus maar een afspraak gemaakt om voor een proefrit langs te komen. Zo gezegd zo gedaan. Gelukkig was de stortbui die ik had toen ik richting fietswinkel fietste voorbij toen ik eenmaal arriveerde en kon ik een droge proefrit maken.

Deal

Meteen voelde die fiets erg goed aan, dus na de proefrit was de deal meteen gesloten. Inmiddels heb ik er al een paar keer op gereden en fietst ie nog steeds heerlijk en ja, ik heb zelfs mijn gewoonte om voortdurend in de zwaarste versnelling te fietsen al dan niet tijdelijk, geparkeerd. Die 30 versnellingen heb ik nu eenmaal niet voor niets.

En nu zit ik met mijn twee fietsen dus boven het Nederlands gemiddelde. Wat ik met mijn oude fiets doe? Ik heb nog geen idee.

En jij

Welke fiets(en) heb jij?