Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Spoor

Utrecht Centraal; mobiele zombies, Segways en meer

vouwfietsIedereen die gebruik maakt van de NS, kent het fenomeen; de bouwputten die vroeger bekend stonden als NS-station.

Er lijkt geen einde te komen aan die verbouwingen. Bij welk station van een beetje omvang je ook komt, het eerste waar je door wordt begroet is een bouwhek.  En ja uiteindelijk, na jarenlang afzien, levert het uiteindelijk wel mooie stations op. Rotterdam Centraal is daar tot nu toe het beste voorbeeld van.

 

Rotterdam Centraal

Jarenlang een station waar ik zo min mogelijk wilde zijn omdat het er niet uitzag en het er stikte van het gajes. Maar sinds de oplevering enige tijd geleden is dat totaal veranderd en is het een station waar ik zonder problemen tijd doorbreng. Wachten op een trein terwijl je bij Dudok geniet van een heerlijk taartje is alles behalve een straf;-) Echt een station waar je als stad mee aan kunt komen.

Utrecht Centraal

Station Utrecht Centraal, waar ik als forens 5 dagen in de week gebruik van maak is nog lang niet zo ver. Het moet geloof ik in 2017 klaar zijn, dus dat vergt nog het nodige geduld en incasseringsvermogen…. Vooral dat laatste valt niet altijd mee.

Sinds een maand ofzo zijn ze in de stationshal bezig met het middenstuk. Gevolg daarvan is dat je als reiziger langs de zijkanten moet om van de ene kant naar de andere kant te komen. Buiten de spits is dat niet zo’n probleem maar tijdens de spits is dat een ander verhaal en levert dat vaak de nodige ergernis op:

Twee ergernissen steken daar met kop en schouders boven uit:

  1. Mobiele zombies

Met stip op 1 staan de ‘mobiele zombies’. Dat zijn die types met in de ene hand een beker koffie en in hun andere hand hun mobiele telefoon. Totaal geobsedeerd door hun telefoonscherm lopen ze als een blind paard de Starbucks of soortgelijke tent uit, zonder ook maar op of om te kijken naar andere reizigers. Gevolg is dat ik elke dag wel een paar botsingen zie met de nodige scheldpartijen over en weer.

  1. Mensen met Segways, oxboards of vouwfietsen

Ik weet het; iedereen heeft haast op Utrecht Centraal, niemand is daar momenteel voor zijn lol, maar je hebt altijd mensen die meer haast hebben dan anderen. En die types maken dan in de stationshal gebruik van een Segway, Oxboard (een Segway zonder stuur oftewel een soort opgevoerd skateboard) of vouwfiets om een paar seconden eerder op de plek van bestemming te kunnen zijn.

Ik zag die Segways wel eens door Utrecht zoeven, aangezien er in de buurt van mijn werk een verhuurpunt is van die dingen, maar nu zie ik ze ook steeds meer in de stationshal van Utrecht opduiken. Als je je in de buitenlucht op zo’n ding durft te vertonen moet je dat vooral zelf weten, maar in een stervensdrukke stationshal zijn het vooral irritante kuitenbuiters. Ze worden ook altijd bestuurd door types die zichzelf zo verheven voelen boven de rest, dat het gepeupel maar uit de weg moet als zij opdoemen.

En de vouwfiets… hoe ik daar over denk, daar maak ik geen woorden meer aan vuil, dat heb ik in een eerder blog al gedaan.

Alles komt goed

Maar ach, in 2017 moet de verbouwing van die stationshal klaar zijn, dan komt alles goed…. Toch?

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Rotterdamse Markthal: kijken, kijken, maar toch wel kopen

markthalHet kan dus wel in Rotterdam: naast rauw, maar toch erg inspirerend, kan het toch ook ‘gewoon’ een erg mooie stad zijn.

Dat gevoel bekroop me toen ik onlangs na een dag shoppen en meer in Rotterdam weer richting station Rotterdam Centraal liep.

Jarenlang was Rotterdam een bouwput, maar als je nu Rotterdam binnenkomt via Rotterdam Centraal dan zie je eindelijk meteen waar je anders heel veel moeite voor moest doen om het te zien: Rotterdam is een schitterende stad.

Van bouwput naar bouwput

In de tijd dat ik er woonde, werd er van alle kanten gebouwd: Weena, Koopgoot, Rotterdam Centraal station, Wilhelminapier; overal waren er bouwputten. Zou het ooit afkomen vroeg ik me wel eens af als ik door de stad liep.

En als de ene bouwput was gedempt er iets moois was verrezen, wist je zeker dat er binnen een maand of wat 100 meter verderop wel weer een nieuwe bouwput zou verrijzen.

En nu…

Hoe anders is dat nu:

Het Centraal Station, Markthal, en nog veel meer; Rotterdam heeft eindelijk gebouwen die zonder enige nuancering mooi zijn.

Markthal

Die Markthal staat er al een maand of wat maar tot nu toe was ik nog niet in de gelegenheid geweest om er heen te gaan. De gewaagde maar zeer geslaagde architectuur in combinatie met de overvloed aan verse producten maakten dat mijn hoofd voortdurend heen en weer vloog om alles maar te kunnen bekijken.

Die overvloed aan verse producten die ze daar verkopen; bij de eerste de beste kraam waar we keken, zagen we al tomaten in alle kleuren van de regenboog, en ook het aantal verschillende soorten courgettes dat ze daar hadden was verbazingwekkend.

En zo ging het eigenlijk de hele Markthal door; ik viel van de ene verbazing in de andere over de grote variëteit die er was. Of het nu om groente, fruit, kaas, noten of wat dan ook ging: het assortiment was enorm.

Kijken, kijken maar niet kopen

De opmerking die je wel eens leest van dat het vooral ‘kijken, kijken maar niet kopen’ is in de Markthal, herken ik wel, maar dan niet zozeer in negatieve zin.

Als ik het op mezelf betrek: er was zoveel dat ik een beetje overweldigd raakte, en daardoor niet wist wat ik moest kopen met als gevolg dat ik het maar uitstelde. Helemaal omdat het er zo druk was dat ik geen zin had om me weer door die drukte te moeten worstelen voor die ene kraam.

Dat klinkt wellicht negatief maar ik bedoel het eigenlijk juist positief. Soms kom ik ergens en dan denk ik; leuk dat ik er een keer geweest ben maar ik hoef er niet nog een keer te komen. Dat gevoel had ik bij de Markthal zeker niet, in tegendeel; nu ik weet wat er allemaal te koop is zal ik er veel gerichter en veel vaker heen gaan (om wel wat te kopen).

Notenmix

Voor mijn verjaardag is het trouwens wel goed dat ik niet meer in Rotterdam woon, want ik vrees dat ik anders het overgrote deel van de producten die ik daarvoor nodig heb, in de Markthal zou hebben gekocht, met als gevolg dat mijn bankrekening flink geplunderd zou zijn.

Heb ik daar helemaal niets gekocht? Nee dat niet, de notenmix die we daar kochten alleen al is een volgend bezoek meer dan waard;-)

Kortom:

Rotterdam is eindelijk af… tenminste… voor even….