Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Hoeveel…

hoeveelNu Kerst en Oud & Nieuw achter de rug zijn, is het de hoogste tijd om de kerstboom af te tuigen en weer wat ruimte te maken in onze woonkamer.

Terwijl ik daarmee bezig ben, zie ik de kerstspullen in de boom hangen die we vorig jaar in Berlijn hebben gekocht, op de kerstmarkt waar een dikke week geleden die aanslag is gepleegd.

Mijn gedachtes dwalen af: wat zou 2017 voor jaar worden?

Hoeveel

  • Mensen in de bloei van hun leven zullen er dit jaar weer omkomen bij aanslagen?
  • Mensen weten er dit jaar echt het verschil te maken?
  • Zetels weten al die anti-partijen in de wacht te slepen?
  • Weken blijft Feyenoord nog op de eerste plek in de eredivisie staan?
  • Mensen zullen er staan om Feyenoord op de Coolsingel als landskampioen toe te juichen?
  • Mensen zullen er dit jaar te horen krijgen dat er geen plaats meer voor hen is in het bedrijf?
  • Mensen zullen dit jaar het gevoel hebben overbodig te zijn?
  • Mensen zullen beseffen dat ze het helemaal zo gek nog niet hebben?
  • Meter van de gletsjers zal er nog smelten voordat ook de grootste klimaatsceptici zullen beseffen dat er toch wel iets aan de hand is
  • Mensen ontmoeten dit jaar hun droomman/vrouw?
  • Vertraging zal ik dit jaar hebben met de trein?
  • Mensen zullen er dit jaar intens gelukkig worden?
  • Gaan het dit jaar helemaal anders doen?
  • Gaan dit jaar gewoon lekker door met het leven dat ze nu al leiden?

Over 364 dagen weten we het…

De kerstboom is afgetuigd, nu nog alles achter het schot krijgen.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Berlijn: warum?

blogNietsvermoedend zit ik wat op mijn tablet te lezen. Opeens popt er een melding van de NOS app op:

Aanslag op kerstmarkt in Berlijn.

Zodra ik de foto’s zie, schieten mijn gedachten terug naar december vorig jaar. Toen, waren S. en ik op exact dezelfde plek. Op vrijwel de plek waar nu die vrachtwagen dood en verderf zaaide, stonden S. en ik toen onbezorgd te poseren voor foto’s voor onze kerstkaart.

En dan zie je nu dit; de doden, gewonden en chaos, veroorzaakt door een fanaticus. Wrang dat dit juist vlak voor de Gedächtniskirche plaats vindt. De ruïnes van die kerk zijn intact gelaten, als symbool van de waanzin van de Tweede Wereldoorlog. En nu dreigen ze nog meer symboliek te krijgen, nu als symbool voor de waanzinnige oorlog doe momenteel wordt gevoerd door fanatici van allerlei richtingen.

Warum?

Vol van vragen ga ik naar bed. S. slaapt al. Ik geef haar een zoen, en denk; het komt steeds dichterbij. Ik probeer de slaap te vatten.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Vakantie

Kerst in Berlijn

berlijn2In december een Duitse stad bezoeken, en dan de kerstmarkten te negeren is onmogelijk. Daarom besloten S. en ik bij onze citytrip naar Berlijn er ook eentje mee te pikken. Maar ja, welke bezoek je dan, want Berlijn stikt in december van de kerstmarkten.

Gelukkig waren ze verspreid over de hele stad, dus viel het steeds te combineren met een bezoek aan allerlei andere dingen die we in Berlijn zeker wilden bezoeken.

Mijn beeld van een kerstmarkt was een mix van stalletjes met eten, drinken en wat houten en glazen kerstspullen, maar dat viel behoorlijk tegen.

Tuurlijk, een kerstmarkt is een commercieel iets, daar heb ik totaal geen problemen mee, maar sommige kerstmarkten waren wel hypercommercieel, met die op de Gendarmenmarkt als meest extreme voorbeeld.

Poging 1: Gendarmenmarkt

De Gendarmenmarkt is een van de mooiste en meest sfeervolle pleinen van Berlijn, dus we dachten dat de kerstmarkt die daar werd gehouden, in dezelfde stijl zou zijn. Dat viel vies tegen want het was een aaneenschakeling van allemaal op elkaar lijkende nietszeggende eettentjes en gluwwijnbarretjes. Totaal geen afwisseling of wat dat ook, en bovendien moest je daar ook nog eens toegang betalen. Maar het was er toch stervensdruk. Zo druk dat we niet wisten hoe gauw we weer naar de uitgang moest schuifelen.

Poging 2: Potsdamerplatz

Mislukte poging. Die op de Potsdamerplatz was niet heel veel beter, zij het dat het daar langgerekter was en het dus iets minder druk oogde.

Poging 3: Kulturbrauerei

Dat schoot niet echt op, maar we lazen dat er, een stuk buiten het centrum een Scandinavische kerstmarkt zou zijn. Wellicht dat we daar een ‘echte’ kerstmarkt zouden aantreffen?

Omdat ie blijkbaar niet heel commercieel was, was het een heel gezoek om hem te vinden; het was ook al donker dus het oriënteren op de kaart ging ook niet helemaal soepeltjes. En ja, wellicht kwam dat ook doordat ik (ik ben tenslotte een man…) eindeloos met de plattegrond aan het stoeien bleef, in plaats van het gewoon even aan wat Berlijnse locals te vragen.

Toen ik dat wel deed, kreeg ik als antwoord dat de kerstmarkt ‘pfoef’ was. Ik had geen idee wat ie bedoelde, want de kerstmarkt zou tot 10 uur ’s avonds duren. Maar toen we twee straten verder eindelijk de plek van de kerstmarkt hadden gevonden, zagen we meteen wat die man bedoelde. Er waren gasflessen ontploft op de kerstmarkt met als gevolg dat er een deel was afgebrand, en dat die kerstmarkt door de brandweer was ontruimd… Poging 3 was dus ook mislukt.

Poging 4: Gedächtniskirche

We hadden nog 1 kerstmarkt op ons lijstje. En wel die bij de Gedächtniskirche. En ja, zoals het bij kerst hoort, kwam het uiteindelijk toch nog goed. Die kerstmarkt was eindelijk raak: een mooie mix van eettentjes, kerstspullen en gewoon een gezellige boel, niet zo stervensdruk als al die anderen.

Ach ja, kost een boel tijd maar dan heb je ook wat;-)

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Vakantie

Waarom je Berlijn niet mag missen

berlijnJe hebt van die steden (zoals Rome) waar je als je er een keer geweest bent, niet meer zo gauw nog een keer heen hoeft. Maar er zijn ook steden waar je, nadat je er geweest bent, bij wijze van spreken morgen weer naar toe zou willen. Dat heb ik met Berlijn.

Een jaar of zeven geleden was ik daar al eens geweest maar vorige week was ik er met S. En ja, ik ben verslaafd aan die stad geraakt. We zijn er 4 dagen geweest maar we hadden zonder probleem nog 4 dagen kunnen vullen. Ach ja, dan blijft er voor de volgende keer nog wat over;-).

Het mooie aan Berlijn is de vibe die er hangt. Heel moeilijk te omschrijven, maar er hangt op allerlei manieren een soort zucht naar vrijheid die me erg aanspreekt. Berlijn is een stad die barst van de historie, maar in tegenstelling tot Rome, slaagt Berlijn er wel in om verleden, heden en toekomst naadloos met elkaar te verbinden.

Verleden, heden, toekomst?

Een plek waar verleden, heden en wie weet toekomst samen komen is het Topographie des Terrors. Door middel van een zeer indringende foto-expo krijg je daar een beeld van hoe Hitler er met zijn partij in slaagde heel Duitsland in zijn greep te krijgen. Toen ik daar liep en de foto’s en de bijbehorende bijschriften bekeek, kon ik bij sommige foto’s er met mijn verstand echt niet bij dat mensen tot zoiets in staat zijn. Maar helaas is het een illusie om te denken dat wat er toen gebeurde slechts geschiedenis is, en dat het tegenwoordig niet meer mogelijk zou zijn.

Ook voor iedereen die denkt dat Wilders of soortgelijke figuren een oplossing zijn voor veel van de problemen die er momenteel zijn, raad ik een bezoek aan het Topographie des Terrors van harte aan. Een indringender beeld van waar het aanwijzen van zondebokken toe kan leiden zie je niet gauw. En dan kijken of ze er nog steeds zo over denken.

Verleden

Voor het nog verdere verleden was het Museuminsel the place to be. Om ze alle vijf te bezoeken ging een beetje te ver, maar al met al hebben we er toch drie bezocht.

Naast de musea is ook overal op straat de geschiedenis van Berlijn te vinden, met natuurlijk de restanten van de muur als meest sprekende voorbeeld.

Van de 61 kilometer muur zijn er nog slechts een paar stukken bewaard gebleven. Het langste stuk, een stuk van 1,2 kilometer is nog te vinden bij de East Side Gallery. Zeer zeker de moeite waard om daar heen te gaan; vanuit het centrum krijg je zo meteen een heel mooi beeld van totaal verschillende Berlijnse wijken.

Siciliaanse keuken in Berlijn

Dagen door Berlijn struinen maakt natuurlijk hongerig, maar om die honger te stillen was totaal geen probleem. Ik wist al dat Berlijn erg ‘veggie-vriendelijk’ was, maar ook in de ‘gewone restaurants’ was het eten meer dan goed. Wat dat betreft typisch: het beste Italiaanse restaurant waar we ooit hebben gegeten, stond niet in Italië maar in… Berlijn.

Toen we de eerste avond dat we in Berlijn waren, op zoek gingen naar een restaurant waren we al heel snel klaar want op nog geen 100 meter van ons hotel ontdekte S. een Italiaans restaurant Sotto Sopra. Het was niet heel groot en het was ook best nog stil, maar al gauw merkten we dat we een voltreffer hadden. Het restaurant bleek volgens de Siciliaanse keuken te koken en ik kan niet anders zeggen dan dat het subliem was. Eenvoudige ingrediënten maar o zo lekker, om over de desserts nog maar te zwijgen…

Toen we daar de eerste avond aten, wist ik eigenlijk al dat er heel wat zou moeten gebeuren om te voorkomen dat we daar nog een keer zouden eten. En inderdaad besloten we onze citytrip Berlijn drie dagen later met een nieuw bezoek aan Sotto Sopra…

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Spoor, Vakantie

Waar zouden we zijn zonder de trein…

cropped-ice.jpegTreinen; ik heb er zo langzamerhand een haat-liefde verhouding mee. Voor mijn werk vind ik het een ideaal vervoermiddel, maar met vakanties is dat plezier steeds minder.

Ook toen S. en ik vorige week naar Berlijn gingen was het weer prijs met de trein.  Van tevoren leek het zo mooi: in Amersfoort instappen en in één keer doorrijden naar Berlijn. Maar iets voor de Nederlands-Duitse grens kregen we het bericht dat er in Duitsland een grote wisselstoring was waardoor onze trein niet verder zou rijden dan grensplaats Bad Bentheim…

De conductrice die langs kwam zei dat er vier bussen zouden komen om ons naar Hannover te brengen. Van Hannover zouden we dan maar een trein moeten zoeken naar Berlijn. Je hoefde geen wiskundig genie te zijn om uit te kunnen rekenen dat die vier bussen veel te weinig zouden zijn om alle treinpassagiers te kunnen vervoeren. En dat werd al wel heel snel duidelijk toen de eerste bussen arriveerden.

Hyena’s

Trouwens boeiend om te zien wat een gedaantewisseling mensen binnen een paar seconden kunnen ondergaan. Toen er nog geen bussen waren, leek het gewoon een groep wachtende reizigers, maar zodra die touringcars arriveerden, veranderden een deel van hen binnen een seconde of wat in een stel losgeslagen hyena’s en stormden ze met koffer en al die touringcar in. Met een enorme chaos als gevolg. Wat nou koffers in het bagagecompartiment onder in de bus. Die koffer neem je gewoon mee de bus in. Dat er dan minder zitplaatsen zijn? Wat kan jou dat verrotten, als je zelf maar kunt zitten.

S. en ik zagen het nog even aan maar omdat we geen zin hadden in urenlang veevervoer lieten we de chaos maar de chaos en besloten we om met regionale treinen naar Hannover te gaan. Goed voorbeeld doet goed volgen want al gauw zag je nog een hele zwik reizigers van de bussen richting trein lopen.

Dat ging al met al heel redelijk, maar toen we in Hannover arriveerden was de chaos weer compleet. Richting Berlijn reed er vrijwel niets, maar uiteindelijk lukte het om toch een trein te pakken. Met twee uur vertraging kwamen we uiteindelijk in Berlijn aan…

Waarom reserveren?

Ik vraag me dan ook af waarom ik eigenlijk nog een zitplaatsreservering voor zo’n internationale trein koop, want de laatste jaren is het eerder regel dan uitzondering dat we door vertraging of uitvallende treinen een andere trein moeten pakken dan oorspronkelijk gepland.

En ja, om het helemaal compleet te maken: ook op de terugweg was het weer prijs. Toen we vol goede moed een paar dagen later op station Berlin Hauptbahnhof arriveerden om de trein richting Amersfoort te pakken, bleek dat het rijtuig waar we voor gereserveerd hadden, was vervallen. Of we maar in een ander rijtuig wilden plaatsnemen… Gelukkig was het op een dinsdag en was het dus niet heel druk.

Komende zomer

Benieuwd wat er op vertragingsgebied komende zomer weer staat te gebeuren als we met de trein naar Zwitserland gaan.