Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Waarom?

hoeveelHet nieuws rondom de verijdelde aanslag in het station van Brussel is, alhoewel het minder dan een week geleden gebeurde, al lang weer naar de achtergrond verdwenen, maar toch:

Ik betrapte me de afgelopen dagen, toen ik op weg naar mijn werk door de stationshal van Utrecht Centraal liep, meerdere keren op de gedachte:

Waarom zijn we in Nederland tot nu toe steeds de dodelijk dans van de aanslagen ontsprongen?

  • Simpelweg geluk?
  • Veiligheidsdiensten?
  • Is Nederland niet interessant genoeg voor aanslagen?

Ondertussen probeer ik me een weg te banen door de mensenmenigte; student, forens, Starbucksverslaafde, jood, koerd, vouwfietser, jong, oud, hetero, homo, moslim, skinhead…

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Parijs; van angst naar hoop?

parijsDe aanslagen in Parijs: er is al zoveel over geschreven.

Wat me het meest opvalt hierin, in vergelijking met vorige aanslagen is dat de reacties dit keer anders van aard zijn dan bij vorige aanslagen.

Bij vorige aanslagen was er een luide roep om wraak. Nu leven die wraakgevoelens veel minder; wellicht door het besef dat je met elke bom die je gooit meer terroristen creëert dan dat je er uitschakelt.

De vastberadenheid om te tonen dat we een stel idioten niet onze samenleving laten vergiftigen met angst, zag en zie je op allerlei manieren terug.

Allerlei groepen mensen hebben de behoefte om te tonen dat ze dan op een bepaald vlak van elkaar verschillen, maar dat hetgeen hen bindt sterker is dan die verschillen.

Bij de wedstrijd Engeland-Frankrijk zag je die verbondenheid heel mooi. Het willen uitstralen dat de verbondenheid sterker was dan de rivaliteit. Gedurende 90 minuten was iedereen even Fransman.

Zouden die idioten met hun aanslag dan juist het tegenovergestelde bereiken van wat ze voor ogen hadden? Angst zaaien maar saamhorigheid oogsten?

Of ben ik nu te naïef…?