Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???

En we noemen het…

medisch blog 4

Dat ik als contentpublicist erg van lezen hou en dus alles lees wat los en vast zit, is niet zo vreemd.

Natuurlijk artikelen die met mijn eigen werkgebied te maken hebben, maar juist ook artikelen uit een totaal andere omgeving. Wat dat betreft bof ik dat S. in een ziekenhuis werkt en dat ik dus weer compleet andere artikelen kan lezen.

Nursing

Ze is op allerlei vakliteratuur geabonneerd en één daarvan is de ‘Nursing’. Een blad dat een mooi inkijkje geeft in een sector die erg wordt ondergewaardeerd; de zorg. Als totale buitenstaander lees ik het elke maand als het op de mat valt. Een fascinerend blad, al haak ik af als het de diepte in gaat want dan heb ik geen flauw idee waar het over gaat , maar de grote lijnen van de artikelen volg ik dan over het algemeen wel.

Wat me dan vooral fascineert zijn de gebruikte termen. Ik hou van mooie woorden, en dat blad staat er vol mee. Lees dat blad trouwens niet als je net gegeten hebt of wilt gaan eten, want er staan geregeld foto’s in van allerlei hele ‘smerige’ wonden etc.

Voor wie in de medische wereld werkt zijn het ongetwijfeld hele normale woorden, maar voor een buitenstaander als ik ben, zijn het termen die los van de klanken weinig tot niets zeggen.

Pulmonale hypertensie vind ik het meest fascinerende woord. Sinds ik van S. dat woord voor het eerst hoorde, is het blijven hangen. Bepaald geen aandoening die je iemand toewenst, maar puur als woord vind ik het een schitterend woord. En dat blad staat vol van dat soort woorden.

Zo maar wat termen die verder in het meest recente nummer van de ‘Nursing’ voorbij kwamen:

  • Myasthenia gravis
  • Atorvastatine
  • Nattende desquamatie
  • Vurig erytheem
  • Atriumflutter
  • Calciumantagonist
  • Digoxine-intoxicatie
  • Hypertrofische obstructieve cardiomyopathie
  • Paroxismale supraventriculaire tachycardie

Mooie woorden waar wel vaak behoorlijk erge aandoeningen achter schuil gaan.

Wie van de 10?

Welk van deze tien woorden vind jij het mooiste woord?

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Vol is vol… of toch niet?

afval 5

Met het zomerse weer van de afgelopen tijd waren ze niet te missen; de overvolle afvalbakken. In parken, op het strand, of waar dan ook; overal waar meer dan 10 mensen bij elkaar waren, puilden de afvalbakken al voor het einde van de dag uit, en hoopte het afval zich naast die bakken op.

Natuurlijk; iedereen zou afval dat niet in een afvalbak past mee naar huis moeten nemen, maar aangezien we niet in zo’n ideale wereld leven, hebben ook verpakkingsfabrikanten een mooie taak.

Slim ontwerpen

Als zij bij het productontwerp veel beter meenemen dat een verpakking ook eens moet worden weggegooid, dan zouden er veel handigere verpakkingen kunnen worden ontworpen. Nu lijken afvalbakken vaak overvol, maar zijn ze dat eigenlijk niet doordat lege verpakkingen onnodig veel ruimte innemen.

Als fabrikanten door middel van slimme ontwerpen het veel makkelijker maken om verpakkingen te verkleinen als je ze wilt weggooien, dan kun je met hetzelfde aantal afvalbakken aanzienlijk meer afval inzamelen, met minder zwerfafval tot gevolg.

Zo maar wat ideeën

Ik ben geen productontwerper, maar zo maar wat ideeën:

  • Voorzie PET-flesjes van een harmonicavorm, waardoor je ze, als ze leeg zijn, heel makkelijk in elkaar drukt.
  • Maak in kartonnen (koffie)bekers bepaalde vouwen waardoor je zo’n beker met weinig handelingen bijna plat kunt weggooien.
  • Maak in blikjes een mechanisme waardoor je ze als ze leeg zijn zonder al te veel spierkracht kunt samendrukken.. Je hebt ook wel van die bakken waarin blikjes worden geplet, maar ik vrees dat je die dingen onmogelijk hufterproof kunt maken. Maar wellicht zijn die wel geschikt op plekken waar toezicht is.
  • Zorg dat de randen van pizzadozen heel makkelijk in elkaar vouwen en maak ook vouwen in de doos zelf, waardoor je ze zonder gedoe twee of drie keer kunt opvouwen.

 

En zo zijn er nog veel meer dingen te verzinnen. Welke handige verpakkingen mis jij?

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Becam-onkruid vergaat niet

onkruid

Het lijkt wel onkruid te zijn, die commercial van Becam; niet uit te roeien. Waar dat bij onkruid soms best nog tot mooie resultaten leidt zorgt dat Becamspotje alleen maar voor ergernis.

Je kent het spotje ongetwijfeld wel; Twee bouwvakkers lopen op een bouwplaats en bouwvakker 1 zegt: ’Ik heb mijn lening overgesloten bij Becam’ , bouwvakker 2: ‘bij Becam?’. Bouwvakker 1: ‘ja, bij Becam’.

Een acteerniveau waarvoor de gemiddelde soapacteur zich nog zou schamen, maar toch, het is wel een effectief spotje en een duidelijk voorbeeld dat onkruid niet vergaat.

Een jaar of tien geleden, toen er, met ‘dank’ aan de DSB-bank op tv en radio een ware stortvloed was aan die irritante leenspotjes, was Becam al van de partij.

Maar waar al die andere aanbieders gelukkig van het toneel zijn verdwenen, woekert Becam als ware het echt onkruid rustig voort…

Bij Becam? Ja, bij Becam…

 

Nooit meer

Welke commercial mag wat jou betreft liever vandaag nog voorgoed van de buis worden gehaald?

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Spoor, Vakantie

Denkend aan Oostenrijk (3); van Duitse spoorhumor tot Amerikaanse diepzinnigheid

P1030217

In mijn eerste blogpost over onze vakantie in Brixen im Thale las je al dat er op de heenweg gedoe was met onze treinverbinding; op de terugweg was dat nog een graad of wat erger, met dank aan mijn ‘favoriete’ station Keulen. Ik weet niet hoeveel keer ik al van dat station gebruik heb gemaakt, maar echt elke keer gaat het daar helemaal mis, ook dit keer weer.

Toen ik tijdens onze vakantie op de site van Deutsche Bahn keek, zag ik al dat onze verbinding van Wörgl naar Munchen 40 minuten later in Munchen zou arriveren door wederom een omleiding door plotselinge werkzaamheden. Niet echt een ramp aangezien we een uur overstaptijd hadden.. Zogezegd, zo gedaan. In Munchen arriveerden we met voldoende overstaptijd voor onze volgende trein, die naar Keulen. Ging allemaal vlekkeloos; slechts tien minuten vertraging, dus nog voldoende tijd om bij Keulen iets te eten voor ’s avonds te kopen.

Keulen…

Tsja, en toen… de ICE naar Utrecht verscheen keurig op het bord, maar wel met een vertraging van tien minuten. Oké, gevolg daarvan was dat we onze aansluitende trein in Utrecht zouden missen, maar aangezien er 15 minuten later weer een zou gaan verder niets om ons druk over te maken.

Maar toen begon het gedoe pas.

We hadden al gekeken op het treinindelingsbord waar onze coupé zou stoppen, dat zou bij gedeelte F zijn. Voor wie weinig met internationale treinen reist: ICE-treinen zijn ellenlange treinen die vaak overvol zijn. In de trein zelf met je koffer van de ene kant naar de andere kant proberen te komen is uitgesloten, voordat iedereen voor je zijn/haar koffer in het rek heeft gezet ben je eeuwen verder. En je wilt ook niet via het overvolle perron een paar honderd moeten sprinten/slalommen om op tijd bij jouw treinstel te komen, want op een gegeven ogenblik gaan die deuren toch echt dicht…

A tm D, D tm G??

Wij gingen dus naar het juiste deel van het perron, tot opeens een nogal apart treinenbord boven het perron verscheen.. Op het bovenste deel (zie de foto bij dit blog) stond dat onze ICE op perrondeel A tm D zou stoppen, terwijl nog geen twintig cm eronder doodleuk stond dat ie bij D tm G zou stoppen. Aangezien het perron al overvol was met reizigers voor deze ICE, voor een andere ICE die rond dezelfde tijdstip zou vertrekken en met mensen die stonden te wachten op de trein van het andere perron, zou het wel zo handig zijn om te weten waar je moest instappen.

Even verderop zag ik iemand van DB staan (bleek later de machinist te zijn) dus ik vroeg aan hem wat nou het juiste was. Hij zei het eerste, en een machinist zal toch wel weten waar een trein precies stopt… zou je zeggen… dus wij slalommend naar het volgens hem juiste gedeelte…. De 10 minuten vertraging werden er al gauw 20, maar daar kwam uiteindelijk de trein aan… om vervolgens doodleuk alsnog bij D tm G te stoppen. Met een hele volksverhuizing van allemaal druk door elkaar heen lopende reizigers tot gevolg… Leuk met 30+ graden..

Na het nodige getouwtrek zaten we eindelijk, helemaal klaar om richting Utrecht te vertrekken…maar de trein bleef staan. Er werd omgeroepen dat er een technisch probleem was, maar dat ze er alles aan zouden doem om dat te verhelpen zodat de trein alsnog kon vertrekken. Van andere passagiers hoorden we dat dit al een vervangende trein was aangezien in de eigenlijke trein de airco was uitgevallen en dat die trein daardoor niet verder mocht. Daarom was er een paar stations hiervoor al een andere trein gekomen.

1 kant

Maar bij station Keulen bleek dat deze trein een nogal apart defect had; hij bleek maar 1 kant op te kunnen… normaal gesproken geen ramp aangezien een trein maar 1 kant op gaat, maar bij station Keulen vertrekken de meeste treinen nu eenmaal weer in dezelfde richting als waar ze aankwamen. Na nog een tijd wachten werd er omgeroepen dat we een stukje door zouden rijden naar een ander station, daar zou van richting worden gewisseld. En kwam het verzoek; of we maar even de gangpaden vrij wilden houden, want dan kon de machinist snel van de ene kant van de trein naar de andere kant lopen, en konden we gauw onze weg vervolgen, nu wel in de juiste richting…

Zo gezegd zo gedaan. Met een vertraging van iets van bijna een uur vertrokken we eindelijk. Even later werd er omgeroepen dat ter compensatie van het ongemak, iedereen gratis drinken mocht halen in het restauratierijtuig….fris, bier, wijn, alles was gratis…

Amerikaanse diepzinnigheid

Naast ons zat een groep Amerikaanse uitwisselingsstudenten, en boeiend was het om te zien wat de mededeling van dat gratis drinken voor uitwerking had op hen. Ze maakten van de gelegenheid gebruik om allemaal aan de wijn te gaan. Gevolg was dat ze binnen no time aangeschoten raakten en vrolijker en vrolijker werden.

Gesprekken gingen nergens over, totdat opeens zonder aanwijsbare reden de sfeer omsloeg en ze heel serieus werden; gesprekken gingen opeens over welk geloof ze hadden, waarom ze geloofden, wat ze daarin zochten, wat ze van het leven verwachten, wat ze daarin zochten en nog veel dieper. Hele mooie gesprekken waren dat en heel boeiend om te zien hoe kwetsbaar ze zich opeens opstelden.

Hoezo open deuren?

Op een gegeven ogenblik werd er omgeroepen dat er een extra stop zou worden gemaakt op station Den Bosch, zodat reizigers een extra mogelijkheid hadden om richting Arnhem/Nijmegen te reizen. Ons bood het de mogelijkheid om in Den Bosch de stoptrein naar Houten te pakken, wel zo makkelijk. Wij dus onze koffers gepakt, richting deur… Bleek de deur defect te zijn. Snel naar een andere deur met nog een groepje die er ook uit moesten.. maar blijkbaar had de machinist er zo de pest in dat ie in plaats van de deuren te openen, besloot om gewoon doodleuk daarvan af te zien en lekker richting Utrecht te rijden… En zo passeerden we met een noodgang in de ICE station Houten, om vervolgens even later op station Utrecht alsnog de sprinter te pakken…

En zo zat er weer een vakantie op… Zeer geslaagde vakantie, en ja, ook de treinreis was ondanks alles toch geslaagd. Wat zijn jouw vakantieplannen?

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Vakantie

Denkend aan Oostenrijk (2); waarom vakantie zo leuk kan zijn.

P1030003

Fijn dat er toeristen zijn

In plaatsen als Rome, Amsterdam of Venetië vragen ze zich af hoe ze het verblijf van toeristen zo onaangenaam moeilijk kunnen maken, om op die manier mindere toeristen te trekken en de stad weer wat leefbaarder te maken. Wellicht vanuit het oogpunt van bewoners enigszins te begrijpen, maar bepaald niet gastvrij als je als toerist merkt dat ze je eigenlijk liever kwijt dan rijk zijn. Dat gevoel had ik toen S. en ik een paar jaar geleden in Rome waren.

Daarom vind ik het zo lekker om als tegenhanger daarvan in plaatsen te komen waar ze nog wel zitten te wachten op toeristen. En ja, dat gevoel had ik in Brixen im Thale en omgeving heel sterk. Je merkte het aan veel grote maar ook kleine dingen; zoals ik al noemde het vrijwel gratis bus- en treinvervoer; op vrijwel alle toeristische plekken zijn er gratis schone wc’s. Op heel veel plekken hebben ze folders met tochten die je kunt lopen of met activiteiten die er in de buurt te doen zijn. Gewoon van die dingen waaraan je merkt dat je welkom bent in plaats van dat je het gevoel hebt dat ze hopen dat je zo snel mogelijk weer oprot.

Brixen im Thale

In mijn vorige blogpost las je al dat S. en ik de afgelopen weken op vakantie in Brixen im Thale waren. En ja, ook daar kregen we bij het boeken er mee te maken; toeristenbelasting. Vrijwel elke gemeente heeft het tegenwoordig maar vaak vraag je je af wat ze daarmee doen en of het niet gewoon een makkelijke melkkoe is van de gemeente. In Brixen im Thale heb ik die gedachte geen moment gehad. Daar zit namelijk, evenals in omliggende gemeenten, het vervoer per trein/bus bij je guestcard inbegrepen. Dus voor twee euro (bedrag van de plaatselijke toeristenbelasting per dag) kon je daar elke dag met de bus/trein.

Minpuntje was alleen wel dat er na een paar dagen een goederentrein ontspoorde bij Kirchberg in Tirol (halte naast Brixen im Thale). Gelukkig zonder gewonden, maar wel met veel materiele schade. Gevolg was dat er toen 4 dagen geen treinen reden en we dus met de bus moesten. En niet alleen wij, maar ook alle locals. Dus toen we die dagen rond uur of 4 a 5 terug naar Brixen wilden, hadden we te maken met overvolle bussen…

Op en neer

En de prijs van de kabelbanen viel me ook meer dan mee; een kaart voor 12 dagen waarmee we alle kabelbanen in de omgeving konden gebruiken, kostte namelijk maar net iets meer dan 100 euro. Een bedrag dat we in Zwitserland al kwijt waren toen we paar jaar terug een keertje met de trein naar de Jungfrau wilden..

Maar die Kitzbüheler Alpen Sommer Card, zoals dat ding heette, was dus erg handig. Zeker de tweede week van onze vakantie, toen de temperatuur vrijwel elke dag boven de 35 graden was. Toen was het wel zo lekker om met een kabelbaan omhoog te kunnen in plaats van dat je eerst tot 1.200 meter omhoog moest lopen voordat je echt meters kon maken.

29 deurtjes/lades

Het chalet dat we dit jaar hadden was een schot in de roos; het was zeker niet overdreven duur ofzo, maar echt alles was aanwezig. Ik heb het wel eens minder luxe meegemaakt. Zo vond ik een stortdouche altijd iets onzinnigs… tot ik tijdens deze vakantie na weer een dag rond de 35 graden er weer onder plaats kon nemen… heerlijk….

Maar het klinkt wellicht wat raar, maar soms had ik het gevoel dat er teveel was. Vooral in de keuken. Die keuken had (ja, ik heb ze geteld, je moet toch wat in een vakantie) 29 lades/deurtjes… gevolg was dat ik de hele vakantie aan het vogelen was met wat nou ook al weer waar stond;-). Glazen achter lade 1, borden achter deurtje 2, snijplank achter deur 4, of was het nou lade 5? Valt niet mee zo’n vakantie.

Tijd om naar huis te gaan

Na twee meer dan heerlijke weken was het tijd om weer naar huis te gaan. En ja, qua trein hebben we dat weer in stijl gedaan, dankzij mijn ‘favoriete’ station Keulen. Daarover in deel 3 van mijn vakantieblog meer … veel meer…

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Spoor, Vakantie

Denkend aan Oostenrijk (1); van Duits treingedoe tot misplaatste vooroordelen

P1030137En dan is het half juni en is het opeens tijd voor de zomervakantie…. Normaal gaan S. en ik in september op zomervakantie, maar dit jaar kozen we voor juni.

Natuurlijk weer naar de bergen, dit keer naar Brixen im Thale in Oostenrijk. Het chalet hadden we begin van het jaar geboekt; zag er allemaal erg goed uit, dus we konden niet wachten. Maar je zal het ongetwijfeld wel hebben meegekregen; deze winter viel er in de Alpen sneeuw… heel veel sneeuw… en zelfs 5 weken geleden viel er nog sneeuw…

Let it snow

Dus toen ik de weken voor onze vakantie de webcams van het gebied waar we heen zouden gaan bekeek, was er op veel van die webcams nog een mooi sneeuwdek te zien… Leuk voor de wintervakantie, maar voor een zomervakantie toch iets minder handig. Maar gelukkig werd het in de twee weken voor onze vakantie in Oostenrijk plotseling zomer en schoot de temperatuur de hoogte in en ja, begon de sneeuw dus ook flink weg te smelten. Toen ik de dag voordat we vertrokken keek, viel het allemaal gelukkig allemaal best mee. En ook de weersvooruitzichten zagen er goed uit. Ideaal zomervakantie weer!

Duitsland en treinen

Ook dit keer gingen we weer met de trein. Wie mijn blog al een tijdje leest, weet inmiddels dat treinen richting Duitsland /Alpenlanden betekent dat je vrijwel altijd te maken krijgt met vertragingen. Ook dit keer was dat weer veelvuldig het geval.

In Duitsland is jarenlang heel veel geld gepompt om voormalig Oost-Duitsland qua voorzieningenpeil etc gelijk te trekken met West-Duitsland. Dat is heel goed gelukt want je merkt op heel veel gebieden vrijwel geen verschil meer tussen voormalig Oost of West.

Maar omdat ook in Duitsland het geld maar een keer uitgegeven kan worden was het gevolg van het pompen van geld in Oost-Duitsland dat ze aan andere dingen geen geld konden uitgeven en één van die dingen is het spoor geweest. Jarenlang is dat verwaarloost, met als gevolg dat het nu verouderd is, met veel verstoringen tot gevolg en ze nu een inhaalslag moeten maken om het weer op een hedendaags peil te brengen. Gevolg daarvan is dat er heel veel grootschalige werkzaamheden zijn.

Als ze die op tijd aankondigen, bij de nieuwe dienstregeling of zo, is dat geen probleem, dan kan ik er rekening mee houden, maar er is een bepaalde vorm van Duitse logica die ik na al die jaren nog steeds niet snap. Dat is dat ze een paar maanden van tevoren, nadat de nieuwe dienstregeling al bekend is gemaakt en ik dus tickets hebt geboekt, ze opeens de dienstregeling overhoop gooien in verband met werkzaamheden.

Na veel inwendige verwensingen volgde dus ook dit jaar weer een inmiddels bijna traditioneel rondje bellen met de klantenservice van de Deutsche Bahn, om de tickets om te boeken. En ik moet zeker zeggen, met de klantenservice van de Deutsche Bahn is weinig mis, die handelen het altijd goed af.  Met de nieuwe tickets zouden we zowel in Duisburg als in Munchen iets meer dan een uur overstap hebben en bij de overstap in Oostenrijk 6 minuten.  Veilige marges zou je zeggen, maar twee weken van tevoren zag ik al een melding dat  de trein richting Duisberg 25 minuten later zou aankomen in verband met een omleiding… Maar door de marge die we hadden ging dat allemaal verder zonder problemen.

En nog geen week nadat ik met de klantenservice van de Deutsche Bahn aan de lijn had gehangen over de terugreis, zag ik dat een van onze treinen voor de terugreis opeens zonder, verdere uitleg was opgeheven… Dus weer aan de lijn gehangen.

Maar al dat gedoe ben ik inmiddels gewend, hoort er een beetje bij.

Ja, het is altijd een heel gedoe om zo’n treinreis te regelen, maar de positieve kanten van reizen met de trein wegen wat mij betreft nog steeds ruimschoots op tegen nadelen. Als je dan eenmaal in een Duitse trein zit, beleef je altijd wel wat.

Het boeiende van reizen met de trein en meerdere keren overstappen is dat je steeds andere mensen leert kennen. Dit keer waren dat op de heenreis wel heel boeiende mensen. Toen we in Duisburg onze trein richting Munchen namen, stapten er een groep zeer uitgelaten vrouwen in die voor een vrijgezellenfeest naar Keulen gingen. Je kent het wel; op en top in het roze, en ondanks het tijdstip van nog niet eens eind van de ochtend al zo goed als bezopen. Hartstikke vrolijk en luidruchtig dus.

Vooroordelen

En om de feestvreugde te verhogen stapte er op het volgende station een groep van een stuk of dertig mannen in, die richting luchthaven van Frankfurt gingen om daar het vliegtuig naar Bratislava te nemen voor een metaltechno optreden….

Om de groep te omschrijven; Duits, zwarte broek, zwart t-shirt en bier, heel veel bier en andere alcohol. Als extra handbagage hadden ze namelijk wat fusten bier en andere alcohol meegenomen. En 11 uur ’s ochtends is natuurlijk een ideaal tijdstip om al aan het bier te gaan… De alcohol deed zijn werk en al gauw werden ze luidruchtiger en luidruchtiger, maar in tegenstelling tot vaak wanneer een groep binnen een uur of zo gemiddeld meer dan een liter bier achterover slaat werden ze verre van vervelend.

In tegendeel; op een gegeven ogenblik kwam er een heel keurige vrouw, die uitgerekend een plek precies te midden van die groep bleek te hebben gereserveerd. Je kunt je dan heel veel scenario’s indenken voor het vervolg, maar binnen no time zaten ze heel gezellig te praten.

En ook opvallend; steeds als er bij een nieuw station iemand binnenkwam met een zware koffer, boden ze meteen aan om die koffer voor diegene in het rek te doen. Boeiend om te zien hoe vooroordelen werken. Je ziet iemand of een groep; heb bepaalde gedachten en binnen no time blijken die totaal ongegrond te zijn.

Toen we bij station Frankfurt aankwamen en de groep de trein verliet op weg naar hun vliegtuig, keerde de rust terug en resteerden slechts de nodige fusten bier, plastic bekers, glazen flessen.

Naargeestige stations

Ik reis al jaren met de trein door Duitsland en wat me altijd weer opvalt is dat heel veel Duitse stations zo grauw zijn.  Vooral als het somber weer is, ogen heel veel van die stations zo naargeestig. Breng op een regenachtige dag vijf minuten door op bijvoorbeeld station Mannheim en je raakt meteen depressief.  Wat dat betreft kunnen ze nog veel leren van de Nederlandse stations, want die zijn in vergelijking daarbij een kleurexplosie.

In deel 2 van dit driedelige vakantieblog : waarom vakantie zo leuk kan zijn…Binnenkort meer

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, theater

New Orleans on my mind

new orleans blog

Je kent het vast wel: je ziet iets of je praat met iemand over iets en vervolgens wordt je er voortdurend mee geconfronteerd. Dat heb ik nu met New Orleans.

Aanleiding was een voorstelling in theater De Kom in Nieuwegein, die S. en ik onlangs gezien hebben; New Orleans.

New Orleans is een voorstelling waarin Leo Blokhuis, Ricky Koolen en Ivan Peroti samen met o.a. Ocobar je meenemen langs de ontstaansgeschiedenis van muziek van New Orleans. Jazz, R&B, gospel, soul; allemaal muziek die voorbijkwam en waar ik normaal gesproken zelden tot nooit naar luister.

Maar de voorstelling raakte me eigenlijk vanaf het begin. Leo Blokhuis kende ik natuurlijk onder andere van de Top 2000 a gogo en Ocobar kende ik nog van een voorstelling van Wilfried de Jong, dus ik wist dat die meer dan goede muziek speelden.

Door de voorstelling heen werd je langs allerlei muziekstijlen geleid; hoe die (mede) in New Orleans zijn ontstaan en ook wat de achtergronden daarvan waren.

Langzamerhand werd toegewerkt naar de climax; Orkaan Katrina en wat voor een desastreuze gevolgen die had voor de stad. Heel knap hoe ze zo’n ramp door middel van muziek wisten te verbeelden. Dat hadden we de hele voorstelling; ze slaagden er voortdurend in je het gevoel te geven dat je live in New Orleans was.

Maar gevolg van die voorstelling is dat ik nu steeds als ik iets over New Orleans lees of hoor, ik blijf hangen, terwijl ik voordat ik die voorstelling zag gedachteloos verder was gegaan. En dat gebeurde me de afgelopen weken als minstens een keer of tien. Knap wat zo’n voorstelling met je kan doen.

Bij welke voorstelling / film heb jij dat (gehad)?

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

We noemen het…

veggieIk krijg weleens het gevoel dat op de PR-afdeling van de EU alleen maar absolute EU-haters werken. Anders kan ik niet verklaren waarom ze daar hun PR-zaken zo dramatisch slecht regelen. Een duidelijk geval daarvan zag ik deze week.

Over een paar maanden heb je verkiezingen voor het Europees Parlement. Om dat een beetje te verkopen zou je verwachten dat ze in de maanden voorafgaande aan die verkiezingen laten zien waarom de EU, ondanks alle minpunten, onmisbaar is, en dat ze de burgers serieus nemen.

In plaats daarvan komen ze uitgerekend in deze periode met wetsvoorstellen die een totale minachting voor het verstand van Europese burgers duidelijk maken.

Wat is het geval?

Aangemoedigd door de vleesindustrie ligt er al een tijd een wetsvoorstel om de namen van vegetarische varianten van vlees- en zuivelproducten en te verbieden, onder het mom van dat het allemaal verwarrend is voor de burgers, en dat er nu eenmaal handelsverdragen zijn.

Onlangs is dat voorstel al aangenomen door de landbouwcommissie van het Europees Parlement, en nu moet dat voorstel nog worden aangenomen door het Europees Parlement en de Europese Commissie.

Hoezo vaag?

Wat een minachting van de intelligentie van je eigen inwoners; waarom zou iemand wel begrijpen dat als er ‘100% rundvlees’ op de verpakking staat, je dan rundvlees krijgt en geen kippenvlees of varken, maar als er staat linzenburger iemand niet zou weten dat ie een burger van linzen in zijn/haar handen heeft?

Bij zuivel zie je die totale zinloosheid van dit voorstel ook al: koemelk, geitenmelk, schapenmelk; allemaal toegestaan; sojamelk niet, maar fruitmelk (melk met 1% fruit) is dan weer wel gewoon toegestaan…

Typische stuiptrekkingen van een sector, in dit geval de vleessector, die ziet dat de wereld aan het veranderen is, maar in plaats van daar op in te spelen, probeert om door innig lobbywerk allerlei zielige regeltjes te laten instellen de oude situatie te laten voortduren.

Er is hoop

Mooi om te zien wat dat betreft is dat in Nederland de vleessector steeds meer inziet dat de vegagolf ook enorme kansen biedt. Onder het motto’ if you can’t beat them, join them’ beginnen steeds meer vleesverwerkende bedrijven een vegalijn.

Maar…

Hoe sterk ik ook tegen deze zinloze regelgeving ben en mensen heel goed in staat zijn te zien of ze een vegavariant of een vleesvariant in handen hebben, vind ik wel dat het meeliften op namen van vleesproducten een teken van zwakte is. Ga als vegasector gewoon uit van je eigen sterkte, wees creatief met namen en maak producten die voor zichzelf spreken.

 

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Positief verrassen volgens Stedin

blog postiefPositief verrassen; als je dat als onderneming voor elkaar krijgt bij je klanten, dan scoor je punten. Een mooi geval daarvan had ik gisteren met Stedin, de netbeheerder voor gas en elektriciteit.

Begin januari werd ik midden in de nacht wakker om naar de wc te gaan. Toen ik opstond viel het me op dat mijn wekkerradio op zwart stond, en toen ik op de overloop zag dat ook de verwarmingsketel uit was, viel het kwartje; stroomstoring. Nu was er een paar uur daarvoor ook al een storing geweest maar die was na een paar seconden al weer voorbij. Dit was dus andere koek.

Toen ik door het dakraam naar buiten keek was het nogal verwarrend; bij de huizen was het donker (niet zo gek om 1 uur ‘s nachts) maar de straatlantaarns op de rondweg waren gewoon aan het branden. Toch maar naar beneden gegaan en daar zag ik dat alles uit was, ook de koelkast/vriezer etc.

Na wat verwensingen doordat ik niet precies wist of het alleen bij ons was of ook bij buren dook ik maar weer mijn bed in, want het heeft weinig zin om midden in de nacht iemand te bellen. De volgende ochtend was het eerste dat ik zag een knipperende wekkerradio, dus gelukkig werkte alles weer zoals het zou moeten werken. Ketel etc werkte ook weer dus verder liet ik het allemaal maar achter me.

Tot ik gisteren opeens een brief van de Stedin in de bus kreeg. Ze hadden gemerkt dat er op 4 januari een stroomstoring was geweest en aangezien die meer dan 4 uur (4 uur en tien minuten) duurde, hadden we wettelijk recht op een schadevergoeding. En in tegenstelling tot andere regelingen waar je soms wettelijk recht op hebt maar door alle rompslomp maar van afziet (of überhaupt van het bestaan daarvan niet op de hoogte bent), was hier de teruggave een fluitje van een cent.

Geen moeilijk gedoe met ellenlange onbegrijpelijke formulieren of wat dan ook. Kwestie van even gegevens invullen en binnen drie weken wordt er 35 euro op onze rekening gestort.

Dat noem ik nog eens een geval van positief verrassen!

 

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Veggie; niet omdat ik moet, maar omdat ik wil (2)

week zonder vleesIn mijn vorige blog vertelde ik over wat dingen die me opvielen rond de week zonder vlees. Maar waarom ben ik eigenlijk vegetariër geworden?

Ik denk dat ik nu een jaar of 15 ‘fulltime’ veggie’ ben. Daarvoor had ik al een paar jaar dat ik zo min mogelijk vlees at, maar op een gegeven ogenblik besloot ik om uit principe vlees helemaal te bannen. Alhoewel er in vergelijking met nu toen nog maar een redelijk beperkt aanbod was van vega-producten, vond ik het toen toch al niet meer nodig om vlees te eten.

Het stoppen met het eten van vlees is redelijk simpel; gewoon een kwestie van geen vlees meer kopen of bestellen. Voor producten waar dierlijke stoffen in zijn verwerkt is dat echter een stuk moeilijker.

Zo had ik eens een tijdje een bepaald merk sambal smeerkaas. Nooit gerealiseerd dat daar garnalen in zouden zitten. Dat ontdekte ik pas toen ik eens een blik op de verpakking wierp. Dus dat heb ik meteen geskipt, maar met andere dingen is het veel moeilijker, want hoever moet je in zoiets gaan? En ja, ik wil ook gewoon blijven genieten van de mooie dingen van het leven. Als je er echt op gaat letten, dan schrik je waar allemaal dierlijke producten zitten.

Medicijnen

Zelfs in veel medicijnen zijn gelatine of andere dierlijke stoffen verwerkt, maar daar ligt voor mij persoonlijk wel een grens. Bij medicijnen vind ik mijn persoonlijke gezondheid belangrijker dan of er wel of geen dierlijke stoffen in zitten.

Inconsequent? Wellicht, maar iedereen moet maar zelf bepalen waar de grens ligt. Wat mij betreft is dat ook een heel grijs gebied en ben ik met die dingen eerder pragmatisch dan fundamentalistisch. Ik heb sowieso niets met fundamentalisten op welk gebied dan ook en dat is hier ook bij.

Onmogelijke afweging

En het zijn altijd van die onmogelijke afwegingen; wat is beter; een veggie die de halve wereld over reist voor vakanties of iemand die vlees eet en zijn vakanties doorbrengt in Nederland?

Ja, iemand vegetariër is draagt bij aan een beter milieu, maar Hitler, om maar eens iemand te noemen, was ook vegetariër, en om nou te beweren dat hij heeft bijgedragen aan een betere wereld…..

Ik probeer gewoon mijn steentje bij te dragen aan een betere wereld, en dat doe ik onder andere die veggie te zijn, maar een ander doet dat weer op een andere manier. Gewoon doen waar je je zelf het beste bij voelt.

Doe eens gek

Maar doe eens gek en probeer in deze week zonder vlees gewoon eens van je dagelijkse stukje vlees af te stappen en stel je open voor de vega-wereld. Wie weet ontdek je gerechten die je ook daarna blijft gebruiken!

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Veggie; niet omdat ik moet, maar omdat ik wil (1)

veganDeze week is het de Nationale week zonder vlees. Als veggie aan de ene kant niets bijzonders want ik eet elke week vegetarisch, maar aan de andere kant altijd positief want het levert extra maaltijdsuggesties op, en soms extra aanbiedingen.

Altijd welkom, want fabrikanten hebben de populariteit van vega ook ontdekt en houden de marges daarop kunstmatig hoog om zo een (flauw woordgrapje) extra melkkoe te hebben.

En rondom die week zonder vlees vielen me een paar dingen op:

1. AH en vega

Bij AH hebben ze er een handje van om onzin reclames de wereld in te slingeren,  zoals heel trots blaten dat ze de supermarkt zijn met de meeste aanbiedingen van Nederland. Waarbij ze voor het gemak maar even niet vermelden dat ze een stuk duurder zijn dan andere supermarkten. Als je iets van 2 euro in de aanbieding doet voor 1,90 euro en het dan nog steeds duurder is dan je concurrenten, dan stelt het nog steeds niets voor.

Ook in deze week zonder vlees hadden ze een ‘typische’ manier van vega-promotie:

Een aantal vegaproducten doen ze met 25% korting in de aanbieding, maar… gelijktijdig hebben ze heel wat vleesproducten met  1 + 1 gratis of met 50 % korting…

Aparte manier van promoten van een week zonder vlees is dat. Wellicht een idee om als je het serieus meent in plaats van zoals nu het een een loze marketingactie is,  een week lang het vlees niet in de aanbieding te doen en de vega’s wel…?

2. Vega broodbeleg

In het AD stond afgelopen zaterdag een test van vegetarisch broodbeleg, en dan in het bijzonder de vega varianten van zaken als kipfilet, boterhamworst, paté etc.  Bij een aantal van die producten was het testpanel heel tevreden over de smaak etc, maar hadden ze als minpunt dat het product niet smaakte of leek op de vleesvariant…

Ik weet het; die dingen zijn eerder bedoeld voor flexitariërs dan voor vegatariërs, maar toch:

Laat die vega-fabrikanten eens afstappen van het proberen te kopiëren van vleesproducten en zich in plaats daarvan storten op originele vegaproducten. Zolang je bezig bent met kopiëren ga je niet van je eigen kracht uit en dat is in mijn ogen alleen maar een zwaktebod.

Zorg dat je dermate smaakvolle en originele producten maakt dat vega voor flexitariërs naast vlees, vis, gevogelte gewoon een vierde serieuze optie is, puur op smaak en niet als vlees look a like.

3. Wilt u een Bifi-worstje?

De organisatie achter de ‘Week zonder vlees’ heeft deze week een pop-up store op Utrecht CS. Voor andere bedrijven een reden om daar ludiek op in te spelen, want toen ik vanochtend de roltrap richting de ontvangsthal van Utrecht CS afstapte stond er iemand van een Bifi-promotieteam gratis bifi-worstjes uit te delen….

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???

Wat een hulp

hulp2

Onlangs zat ik naar iets op RTL te kijken. Wat me toen vooral is bijgebleven was niet zozeer de inhoud van het programma, maar de bijna ranzige oproepen van RTL tijdens de commercials.

Eerst was er een oproep van RTL voor kandidaten voor ‘Stiekem verliefd’ (mensen die stiekem verliefd op iemand waren, maar dat nooit durfden te zeggen) zochten. Jamai vroeg met een gladgestreken gezicht als ware hij de verlosser himself, of mensen zich maar vooral wilden aanmelden. Want o wat een goedheid, hij zou ze dan helpen en dan zou alles goed komen… Ik kreeg bijna tranen in mijn ogen van zoveel goedheid, je zou hem/RTL bijna voordragen voor een Nobelprijs.

3 commercials verder was er weer een oproep, dit keer voor Temptation Island vips. Of mensen zich vooral maar wilden opgeven, want wat is er nou leuker dan iemands relatie naar de knoppen te helpen en dat dan te tonen op tv? En voor RTL snijdt het mes aan twee kanten, want dan kunnen ze daarna weer een ranzig ‘hulp’programma maken met exen die het zogenaamd weer samen willen proberen. paar verleiders erbij en je hebt weer ‘top TV’.

En of het nog niet genoeg was, was het een paar commercials later weer prijs; weer een oproep voor kandidaten. Dit keer voor kandidaten voor een of ander medisch make-over programma. Of het nou was voor mensen die te zwaar waren, of die er zogenaamd niet goed uitzagen, geen flauw idee, maar of je maar vooral je leed aan RTL wilde laten horen, want dan zouden zij wederom voor verlossing zorgen.

En maar blijven inspelen op dat gevoel dat als je niet aan het zogenaamd perfecte plaatje voldoet, er natuurlijk iets mis is met je.

Wat ben je diep gezonken als zender als je met dat soort van schijnheilige emo-tv je kijkers moet trekken.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Intertoys, over winkels die verdwijnen..

speelgoedblogVoor het eerst sinds tijden weer eens lange rijen bij de Intertoys dit weekend. Niet omdat mensen daaruit zichzelf  iets wilden kopen, maar omdat de keten op punt van omvallen staat, en je alleen dit weekend nog de cadeaubonnen kon inleveren.

En mede met dank aan anonieme lafbekjes die een ddos aanval uitvoerden waardoor het computersysteem daar plat ging liep dat uit op een grote chaos, want als het om geld gaat komen oerdriften bij mensen naar boven… Cassieres die bespuugd werden of speelgoed naar hun hoofd kregen of van die figuren die doodleuk speelgoed meenamen ter waarde van het tegoed van hun cadeaubon, of vooruit, meteen maar wat extra’s.

Een triest einde voor die keten, maar bepaald geen verrassing, want ze zijn eigenlijk overbodig. Kinderen weten tegenwoordig via internet precies wat ze willen, dus dan krijg je geen verlanglijstje meer met ‘iets van Lego’ of ‘een spel, maar meteen het exacte typenummer dat ze willen hebben en waag het niet wat anders te kopen want dan is het foute boel. En negen van de tien keer als je dan tegen beter weten in in een speelgoedzaak gaat kijken, hebben ze het gevraagde cadeau niet, en dus zit er niets anders op dan het via internet te bestellen, waarbij het dan vaak ook nog stuk voordeliger is.

Volgens mij kan een speelgoedzaak tegenwoordig het alleen nog redden als ze zich niet op dat massaspeelgoed richten;  bied dat gewoon aan in je webshop en geef als ze het in de winkel komen afhalen een extra korting oid, en richt je op speelgoed dat kinderen in je zaak kunnen uitproberen, en dat veel minder merkgebonden is. Verleid ze om te komen spelen met je spullen en als je ze eenmaal verleid hebt dan volgen de ouders vanzelf.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Spoor

Europa per trein; helemaal zo gek nog niet.

cropped-ice.jpegIn mijn vorige blog had ik het over mijn ‘treinergernissen’. Af en toe heb je van dat soort dingen, maar over het algemeen reis ik zeker niet met tegenzin met de trein, in tegendeel. Ik vind het juist een zeer relaxte manier van reizen, helemaal voor reizen naar het buitenland.

Ik ben met de trein naar half Europa geweest; Oostenrijk, Zwitserland, Italië, Duitsland, Frankrijk, maar ook Denemarken en nog wat landen. En eigenlijk is vrijwel overal het treinreizen me zeer goed bevallen. Tuurlijk zijn er af en toe zaken als verstoringen etc, maar over het algemeen valt het reuze mee.

Uitpluizen

Ik vind het ook heerlijk om uit te pluizen welke route en welke treintickets we het best kunnen kopen. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, maar er zijn ook meer dan zat manieren om naar bijvoorbeeld een bergdorp in Oostenrijk te komen. De kortste route in afstand hoeft zeker niet altijd de kortste route qua reistijd te zijn, en ook zaken als aantal overstapstations en vooral de overstaptijd spelen zeker een rol.

Overstappen

Een overstaptijd van 7 minuten bij een lokaal spoorlijntje in Oostenrijk is het nemen van het risico wel waard, aangezien treinen daar over het algemeen wel op elkaar wachten en je zo bent uit en ingestapt. Een overstaptijd van 7 minuten bij Keulen staat vrijwel gelijk aan het missen van de aansluitende trein, aangezien je daar vrijwel altijd vertraging hebt en je bovendien ook rekening moet houden met waar je in je aansluitende trein moet instappen. Je wilt echt niet de hele trein doorlopen met een koffer en rugzak, op zoek naar de door jou gereserveerde plek..

Handige tips

  • Wat ik trouwens heb gemerkt is dat als je vanuit Nederland via Duitsland naar een ander land, bijvoorbeeld Oostenrijk reist, het dan vrijwel altijd voordeliger is om een ticket van Nederland naar een Duitse stad in de buurt van Nederland, bijvoorbeeld Keulen te kopen en dan een ticket van Keulen naar Oostenrijk. Dat kan als je met twee personen gaat al gauw een euro of 40 schelen. Aangezien je, afhankelijk van overstaptijden en zitplaatreserveringen voor rond de 200 a 250 euro totaal samen in Oostenrijk kan zitten een behoorlijk bedrag.
  • Wil je een treinreis via Duitsland boeken, dan zou ik zeker gebruik maken van de website van de Deutsche Bahn, die vind ik aanzienlijk gebruikersvriendelijker , dan de site van NS Internationaal. Op de site van de DB heb je aanzienlijk meer treinopties en ticketmogelijkheden en bovendien kun je gewoon kiezen voor een Nederlandstalige versie.
  • In Duitsland zijn per deelstaat goedkope regionale dagtickets. De eerste persoon betaalt 23 euro, de volgende personen reizen dan mee voor 4 euro pp.
Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Spoor

Je zit in de trein en dan…

treinAls treinforens heb je het maar ‘zwaar’: mijn  treinreisergernissen top 5:

1. Rugzakken

Hartstikke handig ding zo’n rugzak, maar is het nou echt zo moeilijk om in een drukke trein dat ding van je rug te halen in plaats van er elke kant mee op te moeten zwaaien?

2. Vouwfietsen

Zullen best nut hebben, maar waarom menen mensen met een vouwfiets het recht te hebben om dat kreng dusdanig onhandig neer te zetten dat ze de plek van minstens vier reizigers innemen?

3. Stoelbezetters

Je stapt in een drukke spitstrein, ziet dat er nog stoelen zijn waar niemand op zit, maar als je daar wilt gaan zitten blijkt er een tas op te liggen. Dat ie daar ligt als er plek zat is, geen enkel probleem, maar kleine moeite toch om bij drukte enige vorm van sociaal gedrag te vertonen en die tas op je schoot te nemen?

In plaats daarvan doet de bezitter of ie een accute aanval van doof en-of blindheid heeft gekregen want plots ziet hij je niet, hoort hij je niet, of een combinatie daarvan als je vraagt of je daar kan gaan zitten.

4. Uitstappers

Je staat volgepropt op het treinbalkon, niemand kan een kant op en de volgende halte is nog minuten verder, maar toch zijn er dan van die mensen die zich een weg naar de deur proberen te wurmen, omdat ze er er over 5 minuten uit moeten. Denken ze nu echt dat je daar voor je plezier staat en zo maar even ruim baan kan maken?

5. Etende mensen

Heb je een dag gewerkt, en heb je behoorlijke trek, sta je in de overvolle trein richting huis en vlakbij je zit iemand doodleuk een patat met pindasaus, een stuk pizza oid te eten… Water begint me onderhand in de mond te lopen, maar helaas lijkt het wel of de trein achteruit in plaats van vooruit gaat…

Als je na een dag werken in een overvolle trein staat en de lucht van die patat met pindasaus prikkelt je neus; is dat ‘erg’ met een knipoog, maar wat ik echt irritant vind, is het geluid van etende mensen. In een overvolle trein zijn er zoveel verschillende geluiden, daar valt dat niet op, maar in een stille trein des te meer.

Dat je in een lekker stille trein zit, ruimte zat en dat dan in de buurt iemand tergend langzaam een zak met wortels leeg eet. Of even erg; een appel. En als je dan denkt dat die appel wel zo’n beetje op is, omdat er onderhand alleen nog een klokhuis zichtbaar is, gaan ze die gewoon ook nog even afkluiven…

Hoog op de eet-irritatieladder staan ook chips etende mensen; het gekraak van die zak en dat ze dan steeds een chipje tergend langzaam krakend tussen hun kaken vermalen.. aargh… het geluid…

Tot zo ver mijn ‘treinreisergernissen’ top 5. Zwaar leven heb je als treinforens;-)

Welke dingen zouden wat jou betreft zeker in die top 5 moeten?

Maar nu genoeg azijnpisserij; binnenkort een blog over waarom reizen met de trein wel degelijk erg leuk is!