Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

2019; zomaar een Utrechtse maandag

zwartWat me dit jaar zonder twijfel het meest is bijgebleven.

Maandagochtend 18 maart 2019, ergens rond een uur of 11.

Ik ben aan het werk op ons kantoor in hartje Utrecht.  Deze week moet er weer een nieuwsbrief de deur uit en ik overleg met een collega over een artikel dat hij wil aanleveren. Opeens horen we vlak voor onze deur een politieauto met loeiende sirenes langs scheuren. Niet heel bijzonder want het Utrechtse hoofdbureau van politie ligt vlak achter ons pand. We gaan weer verder.

Maar de sirenes houden niet op en we kijken naar buiten.  Al snel zien we  nog een politieauto met gillende sirenes langsrijden, en nog één. De sirenes blijven maar loeien. Een helikopter vliegt over en om de zoveel minuten komt dat zoevende geluid terug. Langzaam komt het besef dat hier iets meer aan de hand is dan zomaar wat politiedrukte.

Op de telefoon komen allerlei pushberichten; schutter in Utrechtse tram. ‘Zomaar een gek’ die zijn ex neerschiet’? Ik kijk op  het AD, en de koppen worden steeds alarmerender en onsamenhangender; 1 dader, meerdere daders, hoogste alarmfase, alleen gewonden, ook doden, dader is gepakt, daders zijn gevlucht en zaaien elders in Utrecht dood en verderf, sensatie en feiten houden elkaar in een wurggreep.

In een steeds groter deel van Utrecht moet iedereen binnen blijven. Scholen gaan dicht, winkels en bedrijven sluiten hun deuren. De politie is een klopjacht begonnen naar de dader  De paniek en verwarring is overal zichtbaar. Op kantoor probeert iedereen nieuwe snippers nieuws tot zich te nemen. Niemand weet wat te doen. Moeten we binnenblijven, kunnen we naar buiten?

Ergens rond lunchtijd besluit ik om toch naar buiten te gaan, ik moet alle hectiek een plaatsje geven. Met een hoofd vol vragen zwerf ik een tijdje door Utrecht tot het weer tijd is om terug naar kantoor te gaan. Het geluid van sirenes en overvliegende helikopters blijft maar aanhouden.

Later op kantoor komt er van werken helemaal niets; het nieuws blijft binnenstromen.  Langzaam wordt duidelijk wat er allemaal gebeurd is en wordt de waanzin duidelijk. En dat de dader nog op de vlucht is. Wie naar huis wil mag naar huis. Om hoe laat ik besluit om naar huis te gaan geen flauw idee. Ik loop door het normaal zo drukke centrum van Utrecht maar de straten zijn uitgestorven; geen bussen, geen fietsers, vrijwel niets.

Op het station staan tientallen gemaskerde agenten met hun vingers op hun wapens, voorbereid op wie weet wat.

In de trein kijk ik voortdurend iedereen aan, ik ben blij als ik op station Houten Castellum de trein uit kan.

‘Het’ komt steeds dichterbij.

 

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Kringloop; van waardeloos naar waardevol

upcycling

In mijn vorige blog had ik een kijktip voor deze Kerstdagen; ‘De kracht van de kringloopwinkel’. Inmiddels zijn er drie van de vijf afleveringen uitgezonden. Wat is me tot nu toe opgevallen?

Het tijdstip van uitzenden, de kerstperiode, was natuurlijk niet geheel toevallig gekozen, want de hele serie ademde de kerstgedachte uit; warmte, medemenselijkheid, noem het maar op. Je zag dat bij de verhalen van alle mensen die ze volgen.

Hoger opgeleiden

Wat me nog sterker dan vorige keer opviel, was dat je veel hoger opgeleiden (onder andere een meubelmaker op luxe jachten, een stylist, een leidinggevende van een drukkerij en een ICT’er) zag die na burnout of andere gezondheidsklachten via de kringloopwinkel weer hun leven op de rit probeerden te krijgen. Jarenlang waren ze stuk voor stuk alleen maar met werk bezig geweest. En opeens kwamen ze de man (of kan ik tegenwoordig beter mens zeggen?) met de hamer tegen.

Lusteloos, angstaanvallen, wat doe ik nog hier, het ‘is dit alles’ gevoel etc. Het voortdurende gejaag had ze helemaal gesloopt. Juist het vrije, het niet moeten maar mogen bij de meeste kringloopwinkels gaf ze weer hun gevoel voor eigenwaarde terug. En de ruimte om in hun eigen tempo te ontdekken wat ze nu echt leuk vonden, waar ze nu eigenlijk echt gelukkig van werden.

Voorkomen is beter dan genezen

Wellicht een ideetje voor bedrijven om daar eens een tijdje mee te draaien en te kijken waarom mensen daar weer helemaal opbloeien, en dan kritisch naar de eigen organisatie te kijken. Wat kunnen ze ervan leren en hoe kunnen ze voorkomen dat mensen opgebrand raken. En dan komt het er ongetwijfeld op neer dat er ook in bedrijven behoefte is aan meer warmte, aan mensen weer het gevoel te geven dat ze waardevol bezig zijn. Dat ze gewaardeerd worden. Bepaald geen rocketscience zou je zeggen

Dat terugkrijgen van (eigen)waarde was eigenlijk de rode draad van de hele serie. Of het nu bij de mensen was die daar werkten of bij de producten die daar lagen. Want ook bij de goederen zag je dat het upcyclen een enorme vlucht heeft genomen.

Upcyclen

Waar jarenlang kringloopwinkels als een soort van dumpplaats dienden van overbodige spullen zag je dat ze daar nu ook tegen grenzen opliepen van de hoeveelheid spullen die ze konden opvangen. Trends volgen elkaar steeds sneller op en dus worden kringloopwinkels steeds vaker overstroomd met uit de mode geraakte spullen.

Om daar iets tegen te doen, is het toverwoord nu upcyclen, oftewel waardevolle spullen maken van op het eerste gezicht ‘waardeloze’ spullen. Bij de kringloopwinkels die gevolgd werden gebeurde dat steeds weer op een andere manier.

Zo had een kringloopcentrum in Amersfoort onder de bezielende leiding van een fantastisch lieve vrouw een heel team mensen dat oude kleding, gordijnen en andere materialen wist om te toveren in trendy tassen, nieuwe kleding en nog veel meer.

Bij een andere winkel zaagden ze ‘waardeloze’ pallets in latjes en van die latjes maakten ze de mooiste meubelstukken.

Een andere kringloopwinkel gooide het weer over een andere boeg; daar hadden ze een wasserij en verstelservice voor kleding. Koop je daar kleding dan is ie gewassen en kun je het eventueel meteen geheel op maat laten maken.

De kringloopwinkel in Leeuwarden (of recycleboulevard zoals ze dat daar noemden) hanteerde weer een andere aanpak; zij schakelde de hulp in van de Hogeschool Leeuwarden. Studenten productdesign gingen daar onder andere aan de slag met de berg aan kasten die daar in het magazijn stond. Afzonderlijk waren die kasten onverkoopbaar, maar door ze te verven en ze samen te voegen ontstonden hele trendy kastenwanden.

Studio Hergebruik

Al met al drie erg leuke afleveringen, benieuwd wat er nog langs komt! Dat upcyclen deed me trouwens terugdenken aan een winkel, Studio Hergebruik, die een jaar of 15 geleden toen ik nog in Rotterdam woonde, op de Coolsingel zat. Het woord upcyclen was toen nog een onbekend begrip, maar daar wisten ze toen al van zogenaamd waardeloos spul nieuwe spullen te maken. Fruitschalen van oude lp’s, memoboekjes met een voorkant van oude cd’s, en nog veel meer. Ik heb daar toen heel wat verjaardagscadeaus etc gekocht.

Ook heb ik daar mijn voorliefde voor tassen (ach ja, ook een man heeft toch een tas/messengerbag nodig?) van weggegooid materiaal ontwikkeld. Ze hadden daar toen tassen van Freitag, gemaakt van vrachtwagenzeil. Inmiddels heb ik andere merken ontdekt (o.a. Feuerwear en Schmugglershop) en bestaat mijn huidige tas onder andere uit hergebruikte brandweerslangen, autogordels en koffiebalen.

Update 27 december

Inmiddels zijn alle afleveringen geweest, een hele mooie warme serie. Eigenlijk zou deze serie verplichte kost moeten zijn bij managementtrainingen…

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Kijktip voor deze Kerst; ‘de kracht van van de kringloopwinkel’

kringloop2

Twee jaar terug had je met kerst bij de VPRO de serie ‘het succes van de kringloopwinkel. Een meer dan boeiende serie waarin het reilen en zeilen van een aantal kringloopwinkels, het personeel en de klanten werd gevolgd. De successen, maar op het laatst ook de gevaren.

Doordat gemeenten om financiële redenen minder mensen voor werk doorverwezen naar het kringloopcentrum, moest het werk door minder mensen gedaan worden. En dus deed ook daar het toverwoord efficiency haar intrede en werd er zelfs bij een van die kringloopwinkels zo’n LEAN-mannetje ingehuurd die alles wel even kwam doorlichten. Gevolg daarvan was dat het sociale aspect van de kringloopwinkel daar steeds verder naar de achtergrond verdween.

In een blogpost schreef ik toen dat ik hoopte dat er over een jaar of vijf een nieuwe serie kwam om te kijken hoe het nu met de kringloopwinkels stond.

Die vijf jaar zijn er uiteindelijk twee geworden want deze week wordt het vervolg op die serie uitgezonden; ‘De kracht van de kringloopwinkel‘. Ik ga zeker kijken want in die twee jaar is er rondom kringloopwinkels het nodige veranderd. Aan de ene kant ten goede, want het imago is sterk verbeterd en niemand kijkt meer vreemd op als je zegt dat je iets bij een kringloopwinkel hebt gekocht. Maar daardoor zijn er ook de nodige goudzoekers verschenen die met een kringloopwinkel snel geld proberen te verdienen, en dat sociale aspect maar onnodige ballast vinden.

Maar ik laat me verrassen, benieuwd wat ik deze weke allemaal te zien krijg.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

De jongens van de bouw

bouwplaats foto

Er zijn soms van die docu’s waar je invalt en geboeid blijft hangen tot het einde. Dat had ik zondagavond bij de door BNNVARA uitgezonden docu ‘De jongens van de bouw’. Ik viel er rond een uur of negen in, maar ben tot het einde gefascineerd blijven hangen. In die docu volgde een filmmaker twee jaar lang een bouwproject (de bouw van een woontoren) in hartje Rotterdam. Zo’n bouwplaats is normaal gesproken een vrij gesloten wereld waar je weinig van hoort, maar nu zag je een eerlijk rauw beeld van hoe het er daar aan toe gaat.

Wat me zo boeide was dat in die anderhalf uur heel veel problemen die momenteel in de maatschappij spelen, voorbij kwamen.

Racisme

Dat racisme verre van uitgeroeid is, merkte je door de hele docu heen. Soms subtiel, maar een aantal keer ook heel openlijk. Meest duidelijke geval was toen er op een zwarte gekleurde verkeersregelaar van de bouwplaats werd ingezoomd. Hij gaf aan dat hij vrijwel standaard voor zwarte …. werd uitgemaakt, en dat automobilisten van zijn witte collega wel aanwijzingen aannamen, maar diezelfde aanwijzingen als hij ze gaf veel vaker negeerden. En het was ook niet zijn interpretatie; zijn chef bevestigde dat die verkeersregelaar veel meer over zich heen kreeg dan anderen.

Babylonische spraakverwarring

Doordat er niet voldoende Nederlandse bouwvakkers zijn, waren er allerlei nationaliteiten aan de slag op die bouwplaats. Roemenen, Bulgaren, Polen, Turken en nog veel meer. En dat zorgde regelmatig voor een Babylonische spraakverwarring. Vooral met zaken als veiligheidsbesprekingen en dergelijke zag je dat heel duidelijk. Iemand die amper 4 woorden (steenkolen) Engels sprak probeerde aan die buitenlandse bouwvakkers veiligheidsregels uit te leggen. Niet gek dat er regelmatig ongelukken gebeuren. Alhoewel je ook regelmatig zag dat bouwvakkers die de taal wel gewoon spraken, die veiligheidsvoorschriften aan hun laars lapten. Ach ja, waarom zou je je zekeren als je op een gebouw van weet ik veel hoeveel meter aan het werk bent..

Hoge werkdruk

De hoge werkdruk werd ook erg goed in beeld gebracht. Op een gegeven ogenblik lag het project een aantal weken achter op schema. Omdat de marges zo klein waren, werd op allerlei manieren geprobeerd om bouwvakkers toch maar langer en efficiënter te laten werken om vooral de deadlines maar te halen. De soms ellenlange reistijden spelen daar ook zeker een rol bij. Bouwvakkers die 4 uur onderweg zijn per dag. En het een meevaller vinden als ze een volgend bouwproject niet in Rotterdam maar in Amsterdam aan de slag moeten, want dan zijn ze een half uurtje minder reistijd kwijt…

Gemiddelde leeftijd

Wat ook erg opviel, was de gemiddelde leeftijd op die bouwplaats. Ik zag vrijwel geen twintigers en zelfs dertigers. Vrijwel iedereen was midden veertig of ouder. Dat dat niet zo snel gaat veranderen, werd ook duidelijk door een uitspraak van de filmmaker zelf. Die zei zoiets als dat hij het zelf niet lang zou volhouden in de bouw, want met je handen werken is eigenlijk niet meer van deze tijd, dat doe je niet meer.

Je hoort voortdurend dat mensen langer moeten doorwerken, maar ook nu zag je weer duidelijk dat de maatschappij totaal nog niet is ingesteld op het aan de slag houden van oudere mensen. In deze docu werd dat heel schrijnend duidelijk bij een bouwvakker van 57. Die bleef maar doorbuffelen, al kon hij het fysiek eigenlijk niet meer aan. Zijn chef probeerde hem zo veel mogelijk te ontzien, maar bij sommige projecten lukte dat nu eenmaal niet, en moest hij gewoon volledig aan de bak. Zelf gaf die bouwvakker aan dat hu niet anders kon, er moest tenslotte brood op de plank komen, en wie zit er nu te wachten op iemand van 57?

Grote bek, klein hartje

Natuurlijk was ook het ‘ruwe bolster blanke pit type’ veelvuldig aanwezig. Mannen (ik heb in de hele docu geloof ik welgeteld 1 vrouw gezien) met een ogenschijnlijk grote bek, maar die bij doorvragen aangaven regelmatig in de hijskraan te zitten huilen omdat ze thuis een doodzieke vrouw hadden, en niet wisten hoe ze met die hele situatie moesten omgaan.

En ook was er een timmerman die jarenlang had gewerkt zonder een dag ziek te zijn, opeens klachten kreeg en leverkanker bleek te hebben. Omdat het een hele hechte groep was, had dat ook een enorme impact op die mannen.

Die onderlinge verbondenheid zag je de hele tijd. Ondanks dat er totaal verschillende karakters/nationaliteiten op die bouwplaats rondliepen, vormden ze met elkaar wel twee jaar een groep die met elkaar toch maar mooi de bouw van die woontoren tot een goed einde hebben gebracht.

Ga het zien

Een meer dan boeiende docu. Als je de komende tijd 1,5 uur vrij hebt zou ik hem zeker gaan bekijken!

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Flessen als water

waterfles

Een beetje goodybag kan tegenwoordig niet zonder en in kerstpakketten heeft het intussen de plek ingenomen van het tot voor kort bijna onuitroeibaar lijkende pasteibakje; de waterfles/bidon.

Dat het goed is om af en toe frisdrank/vruchtensap en dergelijke te vervangen door water, dat weet nu iedereen wel/hoort iedereen nu zo’n beetje te weten. Waar daar eerst vooral van die wegwerpflesjes voor werden gebruikt met een berg afval tot gevolg, is ook in die sector het duurzaamheidsdenken doorgebroken.

En omdat dat een nog steeds groeiende markt is, is er rond die waterflesjes/bidons een hele industrie ontstaan, met flesjes in allerlei materialen en varianten tot gevolg. Waren ze eerst nog vrijwel alleen van kunststof, intussen zie je steeds vaker dat bedrijven zich willen onderscheiden. En dus komen ze met aluminium varianten of steeds vaker met glazen types, al dan niet voorzien van een reservoir waar je fruit/kruiden etc in kan stoppen zodat je water met een smaakje krijgt.

Oorspronkelijk gepresenteerd als alternatief voor de wegwerpflesjes, maar ondertussen krijg je bij zoveel gelegenheden als cadeautje een ‘duurzaam’ waterflesje dat ik me afvraag hoeveel waterflesjes/bidons er intussen rondzwerven in een gemiddeld huishouden, en of die flesjes intussen niet zelf verantwoordelijk zijn voor een steeds grotere afvalstroom.

Zelf heb ik op mijn werk een oude karaf waar stukjes vanaf zijn en die dus niet meer gebruikt mocht worden voor normaal gebruik. En voor wandeltochten in het weekend of tijdens mijn vakanties zweer ik al jaren bij mijn Siggflessen. Die heb ik inmiddels al een jaar of twintig. In al die jaren zijn al van menig berg afgestuiterd (en ja, ik zelf ook een enkele keer;-)) maar alhoewel ze hier en daar inmiddels een buts hebben, zijn ze nog steeds onverwoestbaar.

Ik heb even geteld hoeveel van die gekregen bidons/waterflesjes S. en ik in de kast hebben staan en we kwamen uit op 9…

Hoeveel waterflesjes/bidons staan er in jouw kast?

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Vergaderen voor het klimaat; less is more

woestijn blog klimaattopHonderden politici uit 195 landen en een nog veel grotere daarbij horende entourage van rond de 15.000 personen hebben de afgelopen dagen weer vele duizenden vliegkilometers gemaakt om deel te nemen aan de klimaattop in Madrid.

Een top die draait om een van de grootste problemen van nu en de nabije toekomst; het klimaat. Tientallen overleggen en uiteindelijk zal elke regeringsleider tijdens de slotbijeenkomst braaf zijn/ haar zegje doen; vaak plichtmatig, veel dreigende verhalen over dat het bijna te laat is om nog een verandering teweeg te brengen en aan het andere uiterste de struisvogellanden die verkondigen dat er helemaal niets aan de hand is met het klimaat, en alle meningen daar tussenin.

Nog even los van de inhoud; waar het mij vooral om gaat is dat het er nog zo vorige eeuws aan toe gaat qua vergaderen.  Had juist deze bijeenkomst aangegrepen om het goede voorbeeld te geven en te vergaderen op een 21 e eeuwse, veel milieuvriendelijkere, manier in plaats van op die achterhaalde 20 e eeuwse manier. Moeten al die 15.000 personen daar echt wel in levende lijve aanwezig zijn? Straal eens uit dat het je ernst is met het aanpakken van het klimaatprobleem en krimp de omvang van die delegaties met zeg 50% in en maak gebruik van Skype of FaceTime achtige oplossingen. Stap af van dat waanbeeld dat iedereen altijd in levende lijve aanwezig moet zijn.

En tot slot geven al die 195 regeringsleiders bij de slotbijeenkomst weer allemaal een toespraak. Waarom eens niet op een echt innovatieve manier? Overleden artiesten als Elvis, Whitney Houston verzorgen tegenwoordig door middel van hologrammen nog levensechte optredens, Wie wordt de eerste regeringsleider die nu eens niet allerlei mooie woorden verkondigt, maar ook eens concrete daden laat zien door niet zelf af te reizen naar zo’n top maar door die toespraak door een hologram te laten verzorgen?

Iets met practice what you preach…

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Zwart is het nieuwe zwart

blackfridayVorig jaar viel het nog best mee, maar dit jaar lijkt het zich zo onderhand als een soort van zwarte pestvirus te verspreiden; de Black Friday waanzin.

Blijkbaar zochten winkeliers en webshops een vervanging voor de aandacht die ze tot een jaar of wat geleden aan iets anders zwarts gaven; zwarte Piet. Die heeft inmiddels gelukkig zijn zwarte kleur ingeruild voor een roetveeg- of schoorsteenkleurtje, maar winkeliers zijn blijkbaar zo verslaafd aan die zwarte kleur dat ze vol op iets anders zwarts zijn gesprongen; Black Friday.

Als het nou gewoon bij een dag was gebleven, was het nog zo erg niet, maar je wordt nu al meer dan een week doodgegooid met allerlei onzinnige Black Friday acties; black-Friday pre-sales, Black Friday weken, Black Friday weekend, extra lange Black Friday koopavond en nog veel meer. Mijn mailbox loopt er van over. Allemaal aanbiedingen die je absoluut niet mag missen, echt once in a lifetime… om er dan na Black Friday achter te komen dat hetzelfde product heel gek, opeens toch nog voor een lagere prijs te koop staat in de winter sale, christmas sale of welke naam ze ook aan de volgende sale hangen…

Benieuwd wat er voor nodig is om aan deze onzin een eind te maken. Bij Zwarte piet moest er uiteindelijk politie aan te pas komen om voor en tegenstanders uit elkaar te houden. Ik heb zo’n idee dat bij Black Friday een aanbieding die je echt niet mag missen voor en tegenstanders samen brengt… als dat nou een Samsung Galaxy Tab S6 tablet voor de helft van de prijs is…;-)

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Het Brexitconcert dat er nooit zal komen

brexit united kingdom Londen London

Ze gaan wel/ze gaan niet/ ze gaan misschien. Wie weet hoe de Brexitsoap afloopt kan rijk worden. Qua woorden is er eigenlijk al meer dan voldoende over gezegd, daarom heb ik maar eens gekeken of ik het met muziek kon zeggen.

Stel dat het Verenigd Koninkrijk de EU verlaat, welke muziek zou dan toepasselijk zijn op een afscheidsconcert? De uitdaging was om per EU-land een nummer te vinden dat op de één of andere manier met afscheid, de EU of iets dat daarbij hoort past. Het was aanzienlijk gemakkelijker (en had een kortere lijst opgeleverd) geweest als de EU uit een land of 10 had bestaan, maar het zijn er aanzienlijk meer…

Maar mede ook dankzij Google en Youtube ben ik tot de volgende lijst gekomen:

  • Verenigd Koninkrijk

Bij het Verenigd Koninkrijk was ik er al vrij snel uit; als er een groep symbool staat voor die knallende ruzie die ook met de Brexit gepaard is gegaan is dat wel Oasis; twee broers die elkaar voortdurend de tent uitvechten, mooie parallel met de verhouding tussen het VK en de EU;-): Oasis – Don’t look back in anger

  • België

Welke Belg kan er mooier over afscheid zingen dan Jacques Brel: Jacques Brel – Ne me quite pas (verlaat me niet)

  • Duitsland

Rammstein mag in geen enkel lijstje ontbreken en zeker ook niet in dit lijstje; gewoon een schitterend nummer: Rammstein – Ohne dich (zonder jou)

  • Nederland

Tsja, welk Nederlands nummer zou er in deze lijst moeten komen? Laat ik eens een minder voor de hand liggend nummer nemen: Bløf – Spijt heb je morgen maar

  • Frankrijk

Omdat de liefde tussen de EU en het VK ondanks alles zeker niet over is, mag een liefdeslied ook zeker niet ontbreken, en dan is er in Frankrijk maar 1 nummer…: Jane Birkin & Serge Gainsbourg – Je t’aime moi non plus (ik hou ook van jou)

  • Oostenrijk

Bij Oostenrijk was het even zoeken, maar gelukkig hielp Falco me uit de brand: Falco – Europa

  • Ierland

Melancholische muziek daar is in Ierland geen gebrek aan, en wat mij betreft het perfecte voorbeeld daarvan zijn The Cranberries: The Cranberries – All over now

  • Italië

Een Italiaans-Engels duet over afscheid nemen, hoe mooi wil je het hebben: Andrea Bocelli & Sarah Brightman – Time To say Goodbye

  • Portugal

Een afscheid zonder fado kan natuurlijk niet, goed dus dat Portugal in de EU zit;-): Mariza – Gente da minha terra (people of my land)

  • Zweden

Wat valt er nog te zeggen over de vertegenwoordiging uit Zweden? Naam is goed, en ja, stiekem ook gewoon een lekker nummer (zeker 30 jaar terug): Europe – The final countdown

  • Finland

Er zal in Finland ongetwijfeld ook andere muziek gemaakt worden, maar in dit rijtje mocht wat Finse metal niet ontbreken: Apocalyptica – Bittersweet

  • Verenigd Koninkrijk

Als vertrekkend land krijgt het Verenigd Koninkrijk gewoon twee nummers in dit overzicht. Als tweede, maar eigenlijk als eerste omdat ze zo goed zijn en een nummer hebben dat zo goed in dit overzicht past: Editors – An end has a start

  • Denemarken

Veel groepen waarvan ik dacht dat ze uit Denemarken kwamen, bleken ze uit Zweden te komen. Gelukkig blijkt Alphabeat wel een Deense groep te zijn: Alphabeat – What is happening

  • Cyprus

Klein land, maar natuurlijk staan ze ook in het overzicht: Arda & the stolen moon- Never again

  • Luxemburg

Wordt er wel muziek gemaakt in Luxemburg? Dat vroeg ik me af want duurde heel lang dat ik een passend Luxemburgs nummer wist te vinden. Maar eerlijk gezegd is dit wel een erg lekker nummer: Say yes dog – A friend

  • Spanje

Spaanstalige muziek is er meer dan voldoende, maar muziek van een Spaanse groep was een stuk moeilijker: Alejandro Sanz – El Trato (het verdrag)

  • Griekenland

Natuurlijk mag Griekenland niet ontbreken, maar wat weet ik van Griekse muziek? Niet heel veel, maar gelukkig is daar Vangelis. Vangelis – I’ll find my way home

  • Bulgarije

Symphonische rock uit Bulgarije, je verwacht het niet (ik niet in ieder geval): Metalwings – Second Chance

  • Roemenië

Voor Roemenië moest ik wel even gaan zitten, want dat is bepaald geen muziek die ik dagelijks beluister. Gelukkig was daar de groep O-zone die het nummer ‘waar je ook bent’ (maar dan op zijn Roemeens) hebben uitgebracht: O-zone – Oriunde ai fi (where ever you are)

  • Letland

Muziek uit Letland, wie kent het niet… Maar een nummer met bovenstaande titel moet natuurlijk in deze lijst: Fomins & Kleins – Aizejošās dienas (departing days)

  • Hongarije

Ook als je je terugtrekt uit de EU zul je met buitenlandse zaken bezig moeten blijven houden: Másfél – Idegen anyag (Foreign matter)

  • Tsjechië

In de EU of er buiten; van je vrienden moet je het hebben, en anders van vrienden van vrienden: Lake Malawi – Friend of a friend

  • Estland

Kort en bondig: ‘bye’ , dat is de Estse boodschap: Malcom Lincoln – Bye

  • Slovenië

De Sloveense bergen staan zeker nog op mijn vakantielijst, qua muziek staan ze iets minder hoog: Platin – Stay forever

  • Polen

Een Poolse groep met een Nederlandse zanger, dat zie je niet vaak: Frühstück – That’s the way

  • Malta

Tot mijn eigen verrassing blijkt er ook in Malta heel aardig muziek te worden gemaakt. Een groep met de briljante bandnaam Nosnow/noalps leverde dit nummer af: Nosnow/noalps – Disappear

  • Litouwen

What we gonna leave? Een nummer met deze bijna filosofische titel is de Litouwse afvaardiging in deze lijst: Skamp – What we gonna leave

  • Slowakije

De Slowaakse inzending neemt de frustraties rondom de Brexit voor zijn rekening: The Ills – How much you suck en we rock

  • Kroatië

Toeristisch is Kroatië sterk in opkomst, met muziek nog niet bepaald. Gelukkig heeft Magazin wel een treffend nummer geproduceerd: Magazin – Došlo vrijeme (the time has come)

  • Europa

En natuurlijk mag tot slot het Europese nummer bij uitstek niet ontbreken: Ode an die freude

Er in/er uit?

Als je alle nummers hebt afgeluisterd was het een lange zit, maar… Heb je een beter alternatief voor één of meer in de lijst staande nummers? Laat het me weten dan voeg ik het (wellicht) toe.

Criterium is dat het een nummer uit een EU-land moet zijn en (enigszins) een link moet hebben met EU/afscheid/vriendschap etc.) .

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Pizza salami zonder salami

pizza salami

Ergens in een mooi vestingstadje in Nederland viert een kind zijn verjaardag; een heel bijzondere verjaardag want hij wordt vijf vandaag! Hij is druk aan het spelen met zijn cadeaus. Morgen gaat hij met papa die hele grote doos Lego in elkaar zetten, maar nu speelt hij met al zijn andere cadeaus. Hotwheels in alle soorten en maten, die passen ook heel goed in de poppenwagen van zijn zusje. Samen zorgen ze er goed voor, dekentje er overheen en de hotwheels kunnen slapen. En vanavond zijn lievelingseten; pizza salami zonder salami!

Ondertussen in de grote mensen wereld…

  • Valt Turkije het Koerdische deel van Syrië binnen.
  • Wordt onder andere een Koerdische politica uit haar auto gesleurd en standrechtelijk geëxecuteerd.
  • Probeert in Duitsland een rechtsextremist schietend een synagoge binnen te komen en als dat mislukt schiet hij vervolgens maar omstanders dood.
  • Steekt een man in een winkelcentrum in Manchester zomaar wat mensen neer.
  • Wacht een groep gepensioneerden met angst en beven op de brief van hun pensioenfonds waarin staat met hoeveel hun pensioen wordt gekort.

A.; blijf vooral nog lekker lang kind en eet nog veel pizza salami zonder salami.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Je zal maar boer zijn…

Verkeer in en rondom Den Haag dat muurvast staat door boeren die vanuit het hele land naar Den Haag komen om op te komen voor een sector die van alle kanten onder vuur ligt.

Wanneer komen we eens tot de conclusie dat Nederland te druk en te klein is om nog langer agrarische producten voor de hele wereld te leveren? Leuk al die ronkende verhalen over vlees en zuivel uit Nederland die over de hele wereld te koop is, maar wanneer zien we in dat dat niet langer vol te houden is?

Laten we een punt achter die grootschaligheid zetten en laat boeren in hoofdzaak produceren voor Nederland. Boeren kunnen dan weer boer zijn in plaats van leveranciers van anonieme zuivel of stukken vlees.

Bekijk hoeveel boeren daarvoor nodig zijn en waar en geef de overige boeren een goede afkoopsom en/of help ze (elders) een nieuw bestaan op te bouwen. In heel veel landen is grote behoefte aan agrarische kennis.

Zorg samen met boeren en mileu/ natuurorganisaties voor duidelijke strenge regels die niet elk jaar veranderen. Boeren kunnen dan een eerlijke afweging maken om al dan niet in iets te investeren, zonder bang te hoeven zijn over twee jaar weer met totaal tegengestelde regels te maken te krijgen.

Beperk de macht van inkooporganisaties van supermarkten, zodat die niet telkens de duimschroeven verder kunnen aandraaien van boeren die aan hen leveren.

En laat boeren en natuur/milieuorganisaties veel intensiever met elkaar optrekken, in plaats van elkaar als vijanden te beschouwen.

Alleen zo zorgen we ervoor dat Nederland leefbaar blijft voor iedereen.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Politici komen van Mars, burgers van Venus

mars

Politici komen van Mars, burgers van Venus. Zoiets maar dan ongetwijfeld in iets andere bewoordingen (iets als kloof tussen burgers en politici) zal ook dit jaar wel weer in de Troonrede staan die met Prinsjesdag wordt voorgelezen.

En vervolgens zullen er dan weer allerlei commissies worden opgetuigd over hoe die kloof verkleind kan worden.

Hierbij alvast een gratis advies: leef je eens wat meer in in de denkwereld van burgers en stop eens met het behandelen van burgers als anonieme nummers met daarbij horende nietszeggende percentages, maar beschouw ze als echte mensen. Mensen denken niet in percentages maar in euro’s. Je vaste lasten betaal je tenslotte niet met percentages maar met euro’s, dus wees eens concreet en geef in euro’s aan wat bepaalde stappen voor gevolgen hebben in plaats van die verhullende percentages. Een voorbeeld:

Koopkrachtplaatje

De afgelopen dagen lekte het beoogde koopkrachtplaatje voor volgend jaar uit:

Inkomensgroep Koopkrachtstijging in procenten
Tot 22.000 euro 1,4
22.000 – 35.000 euro 1,8
35.000 – 52.000 euro 2,2
52.000 euro – 75.000 euro 2,4
75.000 euro en hoger 2,3

Het werd eigenlijk voor kennisgeving aangenomen omdat het zo weinig zegt. Maar als je datzelfde staatje nu weergeeft in euro’s in plaats van percentages, dan krijg je een heel ander verhaal, en gaat het veel meer leven:

Inkomensgroep Koopkrachtstijging in euro’s
Tot 22.000 euro 308 euro
22.000 – 35.000 euro 513 euro
35.000 – 52.000 euro 957 euro
52.000 euro – 75.000 euro 1.524 euro
75.000 euro en hoger 1.725 euro

Voor het overzichtelijkheid heb ik bij de eerste groep de genoemde 22.000 euro genomen, bij de middelste drie groepen steeds het gemiddelde van die groep, en bij de laatste groep die 75.000 euro.

Probeer als politicus nu eens uit te leggen waarom de ene groep burgers er wat jou betreft 308 euro bij mag krijgen, de andere groep 957 euro en weer een derde groep 1.725 euro…  Als je daar als politicus in slaagt dan geef je blijk dat je wel degelijk weet te verplaatsen in de denkwereld van burgers in plaats van ze te beschouwen als een anoniem veld in een nog anoniemere Exceltabel.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Je zit op de fiets en dan..

regen2

In mijn vorige blog las je waar je als fietser zoal rekening mee moet houden als je, vrijwillig of niet, besluit in Utrecht de fiets te pakken.

Naast die verschijningen op 2, 4 of nog meer wielen zijn er nog wat zaken:

Weerapps

Weerapps… soms vraag je je af wat je er aan hebt. Gisteren ook weer. Terwijl verschillende weerapps aangaven dat er geen neerslag was, kwam de regen toch echt met bakken uit de lucht…

De laatste maanden kijk ik aanzienlijk vaker dan vroeger op weerapps als Buienradar of weeronline. Sinds ik op de fiets naar mijn werk ga, is het wel zo handig om te weten of ik een bui kan verwachten of dat ik lekker zonder jas kan.

Maar soms vraag ik me af wat je aan de apps hebt. Terwijl vanochtend beide apps doodleuk aangaven dat het helemaal droog zou zijn in Houten, hoorde ik de regen met bakken tegelijk op ons veranda-dak kletteren… Aparte definitie van droog hanteren ze..

Maar goed, regenjas aan en op de fiets gestapt. Na een minuut of tien kon die regenjas gelukkig weer in mijn zijtas.

Fietstassen

Principes, wie heeft ze niet. Een van mijn principes was altijd dat ik nooit fietstassen op mijn fiets zou nemen. Die dingen zien er niet uit, zijn lomp en weet ik veel wat nog meer. Maar zoals wel vaker met principes; in theorie klinken ze heel leuk en vastberaden, maar in de praktijk blijkt het toch iets anders te gaan. Zo ook dus met fietstassen. Vind ik ze mooi? Nee nog steeds niet, maar het praktische nut zie ik inmiddels wel in.

En daarom fiets ik nu elke dag met twee fietstassen; in mijn ene fietstas mijn tas en in mijn andere fietstas zaken als extra shirt, jas etc..

Verslaving

Wat intussen wel gemerkt heb, is dat fietsen verslavend is. Ik heb de luxe dat ik kan kiezen tussen de trein (station is op 5 fietsminuten afstand) of de fiets, maar toch. Aanvankelijk had ik bedacht dat als het ’s ochtends of ’s middags zou regenen, ik dan de trein zou pakken. Al gauw veranderde dat in; als het ’s ochtends regent pak ik de trein. Maar ja, als het zwaar regent en ik pak de trein, dan moet ik toch op de fiets naar het station, en dan ben ik als het zwaar regent ook doorweekt.

Daarom is het nu al verschoven naar; als het ’s ochtends zwaar regent en het ook ’s middags zwaar zal gaan regenen pak ik de trein. Een reden om de trein te pakken is ook als het ’s winters glad is of er sneeuw ligt, want de combi van gladheid en fietsen, is bepaald niet mijn favoriete combi. Maar benieuwd hoelang de drempel stand blijft houden, want fietsen door een besneeuwd landschap heeft ook wel iets…

Positieve energie

Ik heb gemerkt dat het dagelijkse fietsen voor mij allerlei positieve effecten heeft. Nu ik nog steeds met mijn voet zit te tobben en hardlopen daardoor niet meer gaat, is elke dag een uur fietsen een perfecte dagelijkse dosis activiteit, mede ook doordat mijn werk als contentpublicist qua beweging nu niet bepaald de meest actieve baan ter wereld is.

Wat ik wellicht een nog veel positiever effect vind, is dat dat fietsen op heel veel manieren voor extra energie zorgt. ’s ochtends neem ik, terwijl ik de pedalen laat draaien, de hele dag alvast door; wat wil ik doen, hoe wil ik het doen en dergelijke. Als ik ’s middags naar huis fiets zorgt het er juist voor dat ik mijn hoofd helemaal leeg kan maken, en vervolgens mijn gedachtes alle kanten op kan laten drijven.

Idee

Een positief gevolg daarvan is dat het ook zorgt voor allerlei nieuwe blogpostideeën en andere ideeën;-). Juist het helemaal niets hoeven zorgt bij mij voor creativiteit. Bij mij werkt dat een stuk beter dan van die zogenaamd leuke ’ we gaan nu eens creatief doen’ sessies.

En wat is er nu mooier dan ’s ochtends vroeg als er op de weilanden nog een deken van ochtendmist hangt, daar doorheen te fietsen; hier en daar lopen er wat schapen op paarden, en soms zie ik een reiger roerloos bij de waterkant staan. Verstand op nul en lekker fietsen. Dat zouden meer mensen moeten doen. Wat zou jou overhalen om de fiets te pakken?

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Het waren twee onvergetelijke jaren…

hudson's bayHudson’s Bay vertrekt uit Nederland. Dat was een paar dagen geleden toch wel opvallend nieuws. Dat ze uit Nederland vertrekken is niet echt verrassend, maar wel de reacties daarop.

Best wel apart dat eigenlijk niemand echt rouwig is dat ze vertrekken, los natuurlijk van het feit dat er weer 1.400 mensen op zoek moeten naar een andere baan.

Ik vind het best knap dat ze er in amper twee jaar in zijn geslaagd zich zo weinig geliefd te maken. Dat krijg je als je bij de opening met veel grote woorden aankondigt het wiel opnieuw te gaan uitvinden wat type winkel betreft.

Kopen is emotie

Kopen is emotie; in een winkel waar je niets mee hebt koop je niets, en dat is meteen het probleem van Hudson’s Bay. Niemand heeft gevoel bij die zaak en daardoor zijn ze totaal nutteloos in Nederland. Zelden een zaak gezien die zich in zo’n korte tijd zo overbodig heeft gemaakt. Iemand die teveel geld wilt uitgeven gaat naar de Bijenkorf, en wie prijsbewust is gaat naar de Hema, Action, Primark etc.

Maar waarom zou je naar de Hudson’s Bay gaan? Ik kom in Utrecht vrijwel dagelijks langs dat filiaal, en ook in Rotterdam loop ik er wel eens langs, maar ik zou niet weten waarom ik er eens binnen zou stappen. Het profileert zich als een soort van surrogaat Bijenkorf, en is daardoor totaal overbodig omdat de Bijenkorf zich heel scherp geprofileerd heeft en er vrijwel geen mensen zijn die tot de doelgroep van de Bijenkorf horen maar daar niet heen gaan. Bij die groep is dus niets te winnen.

Middengroep

Maar de ‘middengroep; de groep tussen de Bijenkorf aan de ene kant en de Hema/Action etc aan de andere kant waar ik mezelf ook toe reken, die zoekt zijn heil daardoor vooral tot online shoppen. Terwijl als er een soort V&D nieuwe stijl zou zijn, ik daar zeker wel zou shoppen.

Of er een concern is dat in het gat van de ‘middengroep’ dat er nog steeds ligt, stapt? Ik betwijfel het.

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Democratie door de gootsteen…

afvoer

Een president die zijn eigen waarheid verzint en alles dat daar niet mee overeenkomt afdoet als fakenews. Mensen die het wagen hem tegen te spreken, ach die ontsla je gewoon. Waar heb je kritisch denkende mensen voor nodig, die zijn alleen maar lastig, klapvee is veel makkelijker. Mocht het klapvee het toch wagen een mening te vormen, ach dan fik je ze in het openbaar tot de grond toe af en ontsla je ze.

Een premier die bang is dat het parlement niet instemt met zijn voorstellen en daarom doodleuk het parlement vijf weken schorst, in de hoop dat ze daardoor onvoldoende tijd hebben om zijn plannen te dwarsbomen. Want ach, het gaat tenslotte maar om zoiets onbelangrijks als de Brexit, daarvoor wil je tenslotte geen breed gedragen oplossing maar een op slinkse wijze doorgedrukt dictaat.

Tot niet eens zo heel lang geleden zou je bij bovenstaande gevallen denken dat het gebeurtenissen zijn die in een of andere duistere republiek plaatsvinden. Maar nee hoor, het zijn toch echt de activiteiten van leiders van twee landen die pretenderen de verdedigers te zijn van de democratische rechtstaat.

Met zo’n democratie heb je geen dictatuur meer nodig…

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Is 45 het nieuwe 30?

temperatuur 45 graden

Nog niet eens zo heel lang geleden was het iets bijzonders als de thermometer waarden boven de 30 graden aangaf, maar dingen gaan snel.

Na die week met 40 graden die we nog geen maand geleden hadden, viel het me de afgelopen dagen op hoe gelaten op die 30+ die we nu hebben, wordt gereageerd.

Terwijl tot een jaar of wat geleden er allerlei hitteplannen etc tevoorschijn werden gehaalde als de thermometer richting de 30 graden dreigde te gaan, en in de nieuwsrubrieken allerlei ‘experts’ een hele rits open deuren intrapten over wat je wel en vooral niet moest doen met die temperaturen.

Maar ik vrees dat we die 40 graden die we vorige maand hadden, steeds meer als het nieuwe normaal moeten gaan beschouwen, en dat die branden die nu in de Amazone woeden binnen een jaar of wat als een nietszeggend drieregelig nieuwsfeitje wordt weggedrukt, ergens tussen het bericht van de vondst van een vierkoppige slang in Amerika en de jaarlijkse Almabtrieb in Bettmeralp.

Ik ben benieuwd wanneer we in Nederland voor het eerst de 45 graden gaan halen. Iets zegt me dat dat eerder is dan dat Feyenoord weer kampioen wordt;-)