Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, In het nieuws

Denkend aan 2017

Zie ik…2017

  • Nederlanders die zeggen op te komen voor het behoud van Nederlandse tradities, maar ondertussen twee van de belangrijkste tradities, mogen zijn wie je wilt zijn, en rekening te houden met gevoelens van anderen, voor het gemak maar bij het oud vuil zetten.
  • De Coolsingel rood-wit gekleurd zijn met uitzinnige Feyenoorders; na 18 jaar is mijn cluppie weer kampioen.
  • Nederlanders die zeggen voor gelijkheid te zijn, iedereen die het niet met hen eens is, als racisten bestempelen.
  • Boven op een berg in Oostenrijk hoe mooi de wereld is.
  • Nederland en Turkije elkaar voortdurend voor rotte vis uitmaken, maar nu het einde van het jaar nadert, opeens poeslief naar elkaar zijn.
  • Het besef dat we moeten overstappen op andere energievormen steeds breder worden.
  • Zinloze aanslagen honderden doden eisen.
  • Houtenaren die zich het meest lijken druk te maken over wel/geen vierde kliko.
  • Trump er in slagen om met elke tweet die hij de wereld in stuurt, zich belachelijker te maken.
  • S. iedere ochtend naast me wakker worden en dan denk ik; wat bof ik toch met je.
Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, In het nieuws, Klanten???

De zon schijnt in Houten

zonLoop in Houten door een willekeurige straat en de kans is bijna 100% dat je ze ziet hangen op daken; zonnepanelen.

Zelf waren S. en ik ook al een tijd aan het dubben over het wel of niet aanschaffen van die dingen. Gedeeltelijk in onze eigen energiebehoefte voorzien, steeds stijgende energieheffingen, en veel breder, het minder afhankelijk zijn van energiebronnen die steeds schaarser raken, zoals gas; steeds meer redenen om over te stappen.

Bovendien is het zonde om een energiebron die gratis voorhanden is, en waar niemand last van heeft als je het gebruikt links te laten liggen. Windenergie is ook ruim voorhanden, maar je zet niet zomaar een windmolen in je tuin, en bovendien vormen windmolens en Houten niet bepaald een gelukkige combinatie…

Maar op een zaterdagochtend waren we er opeens uit: we doen het, we gaan voor zonnepanelen.

Voordat we op zoek gingen naar een leverancier wilde ik zelf eerst wat meer thuis worden in de wondere wereld van zonnepanelen, om zodoende bij de gesprekken met de leveranciers ook wat meer te weten waar het nu om gaat.

En toen ging er een wereld voor me open; Wattpiek, Omvormers, optimizers, monokristallijne zonnepanelen, polykristallijne panelen en zelfs glas/glas panelen. Van sommige zaken wist ik niets eens dat ze bestonden;-).

Informatie

Een hele zoektocht, maar wat me in positieve zin opviel was dat we op heel veel websites van leveranciers vrij eenvoudig goede algemene informatie over het hoe en wat van zonnepanelen en wat er allemaal bij komt kijken konden vinden. Tuurlijk kleuren ze die info af en toe in in de richting van hun eigen producten, maar ik heb, zeker met technische zaken wel eens moeizamere zoektochten naar informatie gehad.

Cowboys

Nadat we ons dus de wondere wereld der zonnepanelen wat meer eigen hadden gemaakt, werd het tijd om wat leveranciers thuis uit te nodigen om te kijken wat ze ons te bieden hadden. Maar hoe bepaalden we wat een goede leverancier was en wie gewoon een cowboy was die snel geld wilde verdienen door ‘voor een speciaal prijsje’ wat zonnepanelen uit een vage restpartij op ons dak te knallen waarvan na een tijdje blijkt dat die panelen toch niet leveren wat er werd voorgespiegeld?

Uiteindelijk nodigden we op basis van de goede ervaringen van vrienden twee leveranciers bij ons thuis uit om te kijken wat ze voor ons konden betekenen.

Ondertussen waren we ook al meerdere keren gewoon dwars door Houten gelopen om te kijken wat voor panelen er her en der op daken waren gemonteerd.

Viersterren of Mc Donald’s?

Allebei de gesprekken verliepen zeer goed, waarbij de eerste iets te nadrukkelijk inspeelde op gevoel. Dat hun panelen eigenlijk te vergelijken waren met viersterrenrestaurants, terwijl de panelen van anderen meer te vergelijken waren met restaurants als McDonald’s en dat die andere fabrikanten zich alleen van elkaar onderscheidden met steeds een ander sausje. Opmerkelijk genoeg gaf hij later aan toch ook panelen in de ‘McDonalds categorie’ aan te bieden.

Met de tweede leverancier klikte het eigenlijk meteen al; duidelijk gaf hij alle voors en tegens aan, en hij gaf ook meteen aan dat, doordat ons dak op het zuiden lag, en er geen schaduwveroorzakers in de buurt aanwezig waren, een bepaald type, duurder paneel, in onze situatie eigenlijk too much was. Ook was hij al helemaal aan het meedenken waar met het minste overlast het beste alle aansluitingen etc zouden kunnen komen.

Nadat ook de tweede vertegenwoordiger was vertrokken, keken S. En ik elkaar aan, en eigenlijk wisten we allebei al wie het zou worden. Een dag later hadden we al beide offertes ontvangen, en gelukkig bevestigden die ons gevoel. Toen was het dus een kwestie van offerte ondertekenen en het hele circus in gang zetten.

En jij?

Heb jij al zonnepanelen? Zo nee, wat heeft je er tot nu toe van weerhouden? Zo ja, wat zijn jouw ervaringen met de hele procedure en in hoeverre komt de ingeschatte opbrengst overeen met de daadwerkelijke opbrengst?

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, In het nieuws, Klanten???

Kliko’s, kliko’s, kliko’s…

oranjeMilieu, in Houten is dat een hot issue of bijna meer een soort van open zenuw; laat in Houten de woorden ‘vierde kliko’ of ‘windmolens’ vallen en je bent er verzekerd van dat binnen no-time alle Facebookgroepen over Houten overstromen met verontwaardigde reacties.

Houten over de rooie

Afgelopen week was het weer zo ver; het overgrote deel van Houten heeft momenteel drie kliko’s om het afval te scheiden. Daarnaast zijn er voor PMD-afval (blik, plastic en drinkverpakkingen) groene zakken. Afgelopen week kwam er een brief dat vanaf december er een vierde kliko zou worden uitgedeeld.

Deze kliko’s komen dan in de plaats van de groene zakken. Wilde je de kliko niet, dan hoefde je alleen een mailtje te sturen naar een bepaald adres en alles bleef wat dat betreft zoals het was, zij het dat de kliko voor overig afval in plaats van een keer per twee weken in het vervolg een keer per maand wordt opgehaald. Niet echt een ramp want die kliko was bij ons zelden tot nooit voor de helft gevuld.

Die brief was nog maar net bezorgd of alle Houten groepen op Facebook stroomden bijna over met hoofdzakelijk negatieve reacties., en het ene topic was nog niet geopend of er werd al weer een nieuwe geopend.

Tegen?

Dat iemand tegen is, dat kan ik nog best inkomen. Grote stukken van Houten zijn Vinexlocatie en bij veel van die woningen is bij de bouw voor de kliko’s een stuk van de tuin speciaal aangelegd voor de kliko’s. Op dat stuk passen precies drie kliko’s. Nu er dan eventueel een vierde kliko bij komt, weten veel mensen niet waar ze die moeten laten.

Maar in plaats van dat ze het dan op dergelijke argumenten gooien, slaat een flink aantal compleet op tilt en gooit er de meest grote onzin uit.

Rode waas

Een aantal kondigden aan dat ze in het vervolg als soort van ‘verzetsdaad’ al hun afval in de grijze kliko zouden gooien, want dat zou ’hen’ wel leren. Aparte gedachtegang want de enige die ze daarmee hebben zijn ze zelf, aangezien dan binnen no-time die kliko overstroomt.

Een ander kondigde heel stoer aan de gemeente voor de rechter te slepen wegens landjepik en wegens discriminatie van ‘huiseigenaren en andere mensen met een tuin’. Want, zo redeneerde hij, de gemeente dwong hem een stuk van zijn tuin af te staan, en dat zou hem duizenden euro’s kosten. En bovendien was het discriminatie want mensen in een appartementencomplex hebben geen kliko’s en zouden daarom worden voorgetrokken….

En zo ging het nog een tijd door. Ik snap dat soort mensen niet; de tijd die ze spendeerden met dat soort kansloos geblaat, hadden ze beter kunnen besteden met het sturen van een mail naar de gemeente met dat ze geen vierde kliko willen. Vijf seconde werk en.

En wij?

Hoe S. En ik er in staan? Zonder die vierde kliko konden we het tot nu toe ook heel goed redden, maar de scherpte van het blik zorgde soms wel voor gescheurde zakken, en dus wat zooi, zodat wij wel voor die vierde kliko gaan.

We hebben gelukkig nog net plaats in onze tuin, en als we er wat planten tegenaan gooien is die bak ook mooi weggewerkt, en is de tuin weer wat planten rijker.

Kliko’s, je kunt je er maar druk om maken.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, In het nieuws

Denkend aan Houten…

denkendaanhouten

 

Een paar dagen geleden viel mijn oog op een gedicht van Moses Roffa over Rotterdam.

Ik heb zelf meer dan 30 jaar gewoond in Rotterdam en omgeving en dat gedicht geeft perfect mijn gevoel bij Rotterdam weer:

 

 

 

Kijkend over de haven

Lijkt er geen eind aan te komen

De zee is met de stad vervlochten

De rivieren de kades de steigers de krochten

Nergens ter wereld prijkt dit tafereel

Van geen andere plaats hou ik zoveel

Rotterdam jij wereldhaven

Rotterdam jij wereldstad

Rotterdam daar wil ik wezen

Rotterdam daar ligt mijn hart

Maar nu Houten…

Nu woon ik al weer een jaar of vier met erg veel plezier in Houten, en ik vroeg me af of er over Houten een dergelijk gedicht te maken was.

Omdat ik er zelf nog niet lang genoeg woon om echt het ‘Houtengevoel’ te hebben, besloot ik om het eens via Facebook te proberen. Ik plaatste een oproep in een Facebookgroep en binnen no-time stroomde de reacties binnen.

Aan de hand van die gedichten krijg je een mooi beeld van wat er momenteel in Houten allemaal speelt. Bepaald geen grootstedelijke problemen, maar dat was ook niet te verwachten van een stad/dorp met nog niet een tiende van het Rotterdamse inwoneraantal.

Een gedicht met de passie zoals die van dat Rotterdamse gedicht afspatte zat er niet direct tussen maar wellicht is Houten daarvoor ook wel te ‘doorsnee’.

Houten in 9 gedichten…

1. Kijkend over het Rond

Kijkend over een leeg plein van het Rond,

Lijkt er geen einde aan te komen.

De leegstand en woontekort is met de stad vervlochten.

 

2. Houtense politiek

Waar de molens stilstaan,

treft de wethouder geen blaam.

Hij heeft zijn nederigheid betuigd en zich volop ingezet,

in het zoveelste mediationtraject.

Bijna 4 jaar nieuwe bestuursstijl D66 aan de macht.

Hebben tot op heden heel weinig gebracht.

 

3. Kijkend over De Vlinde

Kijkend over De Vlinder

denk ik geef mij maar minder

Windmolens van Van Liere

moeten het volk dan pleziere

 

Ook de kliko in zoveel kleuren.

Kom op kunnen we niet alles bij elkaar pleuren.

 

Het Rond, tja wie gaat daar nu nog heen.

Maar met pakketjes bezorgen staat Houten nummer ėėn.

 

Wil je in Houten wat huren.

Dat kan wel een paar jaar gaan duren.

 

Al met al wonen we hier toch best fijn.

Houten is de stad (dorp) waar je moet zijn.

 

4. Helikopter

Houten; Waar iedereen zich afvraagt of de supermarkt open is op zondag

en wat de helikopter boven hun huisje gaat doen.

Is alleen de sociale huurwoning hun zorg

en schuiven ze de schuld bij de asielzoekers in de schoen!

 

5. Houtense lucht

Het houdt niet op bij alle voortuinen

een bos om door te struinen

 

Houten is meer dan elke bloem of struik

het is de lucht die ik daar ruik

 

De Rietplas, een Nieuwjaarsduik

Imkerspark en Kooikersplas; dat oude is ook puik

Houten is meer dan elke bloem of struik

het is de lucht die ik daar ruik

 

in Houten is nog veel te doen

op de rand van meer of minder groen

 

6. 36 jaar Houten

36 jaar geleden, was het hier puur natuur

alles was groen als gras, puur natuur

Nu hebben we de brandweerkazerne, politiebureau en de ambulancepost als buur.

In plaats van het geluid van vogels en koeien

Hebben we nu sirenes die loeien

 

7. Windmolens

Windmolen draaien in de polder waar niemand woont

is een wens waar velen in Houten over droomt

 

8. Wonen in Houten

Wij wamen verheugd in Houten wonen

Groene gemeente trok ons aan

Rondweg met honderden kastanjebomen

Waar straks alleen nog bedrijven staan.

 

’t Rond ligt in de nieuwe binnenstad

Centrum vreemd verspreid er omheen

Strand of ijsbaan wordt nooit wat

Winkels, kans van slagen een probleem

 

Dorp zonder braderie of gezellig feest

Door de vele regels niet langer te organiseren

De zomer is nog nooit zo saai geweest

Dit tij kunnen inwoners niet meer keren

 

Scholen verdwenen, bejaardenflat erbij

Zwembad vernietigd voor gemeente gewin

Houten wil een dure gemeente zijn

In jonge aanwas heeft men geen zin

 

Jongeren trekken naar Utrecht om te wonen

In Houten vinden zij geen huis

We vinden het allemaal al heel gewoon

Houten wordt steeds minder een gezellig thuis

 

Castellum nieuw en nu al gewonnen

Noord slechts nog melkkoe voor anderen

Hoe kon een ooit zo prachtige fietsstad

In zo’n lelijk betonnen dorp veranderen…

 

9. Mijn thuis, mijn dorp… Houten

Turend naar schepen op het Amsterdam Rijnkanaal,

fietsend langs dode stukken Wulfse bos,

luister ik naar specht en kievit en zie ik ree en ringslang,

hoor ik in de hele gemeente trein en scheepvaart,

zal ik mij altijd kunnen blijven oriënteren op 6 kerktorens, 1 carillon en 3 windmolens,

ruik ik gier en snuif ik snelweg uitlaatgassen, zie ik boven mij ballonnen en helikopter, dan weet je

ik ben thuis.

Mijn thuis, mijn dorp, Houten.

Met dank aan Karin van Dijk, Djurre van Kouwen, Allard Kamermans, Arinka Linders, Anthony Ter Schie, Paulien Butselaar, Martin Bunschoten, Agnes Koernap, Hans van der Vlugt en Albert Kearney voor hun bijdrage!

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, In het nieuws, Klanten???

Scheiden doet lijden…

blogafvalBij gebrek aan echte problemen storten inwoners van Houten zich maar op huis, tuin en keuken problemen.

Momenteel hebben we in Houten voor het afval 3 kliko’s; een groene kliko voor gft-afval, een blauwe kliko voor papier en een grijze kliko voor overig afval. Daarnaast hebben we groene zakken voor PMD afval (plastic, metalen verpakkingen en drankenkartons), en bovendien op een aantal plekken in de wijk glascontainers.

Tijd voor verandering

Gisteren meldde de gemeente Houten dat er na de zomer een verandering komt in het aanbieden van afval. Ergens in het najaar krijgen we de mogelijkheid om die groene zakken te verruilen voor een vierde kliko. Daarnaast wordt de grijze kliko in plaats van 1 keer in de twee weken nog maar 1 keer in de maand geleegd. Als tegemoetkoming wordt de afvalstoffenheffing iets verlaagd.

Ontploffende social media

En die melding deden de social media voor wat betreft Houten ontploffen. In de groep Houten op Facebook kwamen binnen notime meer dan 400 reacties binnen. En zoals nu eenmaal bijna standaard op social media, was het overgrote dele van die reacties negatief. Hoe ‘ze’ bij de gemeente het in hun hoofd haalden om Houtenaren met nog een kliko op te zadelen? En dat het een onmogelijkheid was om een maand met een grijze kliko te moeten doen.

Vluchtelingen

En volgens goed social media gebruik werd er vervolgens van alles bijgesleept, zelfs de opvang van vluchtelingen werd er bij betrokken. Voor hen was er wel geld, maar niet voor de ‘echte’ Houtenaren. Voor ‘ons’ werd alles alleen maar duurder, en daar komt dan ook nog eens zo’n extra kliko bij. Je zou onderhand voor minder aan de Prozac gaan.

Dat het geen verplichting wordt om die extra kliko te nemen en dat je ook nog gewoon die groene zakken kan blijven gebruiken, daar las het overgrote deel van de reageerders blijkbaar overheen.

Wel/niet?

Begrijp me goed; ik weet ook nog niet of ik wel zit te wachten op zo’n extra kliko. De huidige kliko’s hebben allemaal een plek in de tuin, en extra ruimte voor een nog een kliko zie ik zo gauw niet, maar aan de andere kant scheelt het dan wel weer rondslingerende zakken met pmd-afval in de schuur.

Zo maar wat ideeën…

Wat ik me wel afvraag is of ze dit hele gedoe bij de gemeente niet hebben zien aankomen. Volgens mij kunnen ze met een paar dingen heel wat van die onvrede wegnemen.

Een van de grote bezwaren bij veel inwoners is dat die kliko’s er niet uitzien. Vier van die bakken in je tuin is bepaald geen lust voor het oog en nemen best wel wat oppervlakte in.

Beken kleur!

Schrijf daarom als gemeente, of wellicht als afvalbranche, een wedstrijd uit voor ontwerpers etc met als opdracht kliko’s te maken die je wel met goed fatsoen zo in je tuin kunt zetten.

Stap af van die standaard saaie groene, blauwe en grijze bakken maar laat ze er qua ontwerp en kleur uitspringen (en dan laat ik die kliko stickers even buiten beschouwing). Geef bewoners keuze uit een Mondriaan kliko, Delfts blauw/groen/zwart kliko , en weet ik veel welk ontwerp nog meer.

En kijk eens of je zo’n kliko extra functies kunt geven. Maak er een wifi hotspot van waardoor je ook in je tuin goede wifi hebt of weet ik veel.

Op zo’n manier vergroot je het draagvlak voor die kliko’s, en kunnen Houtenaren weer met een gerust hart gaan slapen.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, In het nieuws

Het is er wit, het is er groen; in Houten is altijd wat te doen.

windmolen houtenHouten, een stad/dorp van pakweg 46.000 inwoners waar S. en ik nu een jaar of drie met veel plezier wonen.

Het is er meer dan goed wonen en ook de grote boze buitenwereld heeft dat ontdekt; onlangs een overval op de ING filiaal, en ook autobranden zijn inmiddels in Houten helaas een bekend fenomeen.

Is er, los daarvan, dan verder helemaal niets mis met Houten?

Zeker wel; als je een groep Houtenaren moet geloven gaat Houten gebukt onder een grote misstand; de windmolens.

Houten? Nieuwegein?

Windmolens zijn een handig middel als je in de regio Utrecht wilt weten of je in Houten of Nieuwegein bent; Er zijn acht windmolens langs het Amsterdam-Rijnkanaal; vijf staan er op Nieuwegeins grondgebied en drie op Houtens grondgebied. Makkelijk oriëntatiehulpje: draaien de windmolens, dan weet je dat je in Nieuwegein bent. Staan ze stil, dan weet je; ik ben in Houten.

Die windmolens maken, als je dat groepje Houtenaren moet geloven, het leven voor hen bijna ondraaglijk. Draaien ze,dan maken ze te veel lawaai, staan ze stil dan maken ze ook te veel lawaai, de kleur is niet goed, en zelfs een bedrijfslogo, ergens hoog boven in die 100 meter hoge masten zorgt bij hen voor bijna ondraaglijk leed. Je zou er bijna medelijden mee krijgen.

Bewoonde wereld

Ik ben geboren en getogen in Vlaardingen; Tegenover Vlaardingen heb je de petrochemische industrie van de Botlek/Europoort. Meer dan geregeld dreef, en drijft daardoor een stankgolf over Vlaardingen en omgeving. Vervelend, maar je leert er mee te leven. Je moet die fabrieken nu eenmaal ergens neerzetten.

En nu in Houten wonen S. en ik vlakbij de rondweg. En ja als je erop let hoor je daar meer dan geregeld geregeld de auto’s rijden. Je leeft nu eenmaal in de bewoonde wereld, deal with it.

Witte rook?

Maar of die overlast van die groep nou (wellicht gedeeltelijk) tussen de oren zit of niet; om een eind te maken aan al het gedoe is er, met behulp van allerlei bemiddelaars, al maandenlang overleg tussen eigenaar Eneco, de gemeente en die groep bewoners.

En juist bij die laatste groep zie je nu iets typisch gebeuren. Nu de onderhandelingen in de eindfase verkeren en er binnenkort waarschijnlijk witte rook uit de schoorsteen komt in de vorm van een oplossing waarmee iedereen kan leven voelen die die-hards nattigheid. Als er een oplossing komt, zijn zij hun bestaansrecht en dus hun ’15 minutes of fame’ kwijt, en vallen ze weer terug in de anonimiteit. En dat willen ze natuurlijk niet, aandachtsverslaafd als ze zijn.

Moord en brand

En daarom stapt nu de ene na de andere ‘die-hard’ uit dat overleg, om vervolgens meteen weer met een nieuwe actiegroep moord en brand te schreeuwen over de windmolens en allerlei extra eisen te stellen, want ze moeten natuurlijk wel in de spotlight blijven. Stel je voor dat ze weer verder moeten met hun normale leven….

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, In het nieuws

Klap van de molen

windmolen houtenGoede herkenningspunten; geen stad kan zonder. Zie je in de verte de Euromast, dan weet je; ik ben in de buurt van Rotterdam.

Zie je in de omgeving van Utrecht acht windmolens vrijwel naast elkaar staan, dan kan het niet anders; je bent in de buurt van Nieuwegein en Houten.

Groene energie Houten Style

En om te bepalen waar dan Nieuwegein is en waar Houten is vervolgens een koud kunstje. Van die acht windmolens doen er vijf waarvoor ze zijn neergezet; draaien en energie opwekken. Draaien er vijf windmolens, dan weet je vrijwel zeker dat je aan de kant van Nieuwegein bent. Staan er, ook al staat er windkracht 8, drie windmolens stil dan kun je er vergif op innemen dat je in Houten bent.  Zie daar groene energie ‘Houten style’.

Ik woon nog te kort om alle ins en outs van die windmolensoap te kennen, maar in de twee jaar dat S. en ik hier nu wonen, heb ik wel gemerkt dat de tegenstanders van die windmolens bestaat uit een groepje hypergevoelige overspannen figuren onder de naam Gigawiek die heel goed de plaatselijke media en politiek weet te bespelen.

Gevolg daarvan is dat die windmolens vrijwel continu stil staan, met de meest zielige redenen. Natuurlijk; echte overlast moet worden beperkt, maar laat die dan wel onafhankelijk vaststellen en niet aangedragen worden door leden van die actiegroep.

Al bij de bouw van die molens zijn er daardoor dusdanig belachelijke normen afgesproken dat zelfs als die molens stil staan, de geluidsnormen al bijna worden overschreden.

Klap van de molen

Nu krijg je dat ze over de meest belachelijke zaken lopen te klagen en in de media ruimte krijgen om hun frustraties bot te vieren. Meest trieste voorbeeld daarvan was vorig jaar, toen er zelfs werd geklaagd over een logo van Eneco, dat hoog bovenin die windmolens stond. Dat logo zou storend zijn voor de omgeving…. Of de rechter daar maar even een verbod over wou uitspreken. Gelukkig is dat afgewezen, maar het laat wel zien wat een fanaten daar bezig zijn, en dat ze totaal niet geïnteresseerd zijn in constructief overleg.

Omdat dat blinde fanatisme steeds meer Houtenaren begint tegen te staan, is onlangs ‘Redelijk Houten’ opgericht. Doel daarvan is om de redelijkheid terug te brengen in die hele windmolendiscussie. Welke overlast is er nu precies en komt die wel door de windmolens of is het gewoon omgevingsgeluid van de Houtense rondweg of van de A27?

Maar ja redelijkheid is iets waar Gigawiek niet op zit te wachten. Op de toch niet heel gekke vraag aan ze om eens te laten horen hoe die overlast van de windmolens klinkt, bleef het angstig stil. Ze ontlenen immers hun bestaansrecht aan die overlast, en als die overlast en bij nader inzien niet blijkt te bestaan, zijn ze hun bestaansrecht kwijt, en moeten ze een andere manier vinden om hun frustraties te kunnen uiten.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, In het nieuws, Klanten???

Houten & Nieuwegein; gluren bij de buren

glurenbijdeburenStel; je bent een niet al te grote gemeente, toeristen bezoeken niet vanzelf je stad, dus wat doe je om daar verandering in te brengen?

Houten en Nieuwegein denken daar, alhoewel het buurgemeenten zijn, in ieder geval totaal verschillend over…

De brug

Onlangs is tussen Houten en Nieuwegein de nieuwe fietsbrug over het Amsterdam-Rijnkanaal in gebruik genomen. Dat werd groots aangepakt; ze wisten zelfs de directeur van de Tour de France, Prudhomme, te strikken voor de opening.

Allemaal hartstikke mooi. Maar met zo’n grootse opening verwacht je dat dan de rest ook allemaal grondig is aangepakt. Dat was bepaald niet het geval, want je merkte al gauw dat Houten en Nieuwegein totaal anders tegen fietsers aankijken.

Woorden en daden

Houten profileert zich als fietsstad, en doet dat niet alleen in woorden maar ook in daden. Alle fietspaden richting die fietsbrug waren allemaal keurig aangelegd, bordjes erbij en zelfs fietsrouteknooppunten waren al aangebracht.

Industrieterrein

Maar hoe anders was dat in Nieuwegein. Je komt daar terecht op een grauw industrieterrein, en mag het vervolgens allemaal lekker zelf uitzoeken. Dat ze wellicht geen geld hebben om een goed fietspad aan te leggen, dat kan best, maar is het nou echt teveel moeite om een paar bordjes neer te zetten om fietsers naar het centrum te wijzen? Dat vind ik zo zonde, want het centrum van Nieuwegein heeft toeristen aanzienlijk meer te bieden dan het centrum van Houten.

Doods plein

In Houten heb je een saai, totaal nietszeggend stadsplein, met nog nietszeggendere winkels er omheen. Nuttig voor je dagelijkse boodschappen maar verder totaal niet aantrekkelijk om extra tijd door te brengen. Het schoolvoorbeeld van hoe je een plein niet moet inrichten.

Levendig plein

In Nieuwegein hebben ze het wat dat betreft wel goed aangepakt. Een goed sfeervol ingericht stadsplein dat uitnodigt om tijd door te brengen; aan de zijkant leuke winkels en koffietentjes en over het hele plein verspreid een soort van heuveltjes met daarop bomen en bankjes. En om het ook kinderen naar de zin te maken staan er ook naar alle kanten op spuitende fonteinen.

Geef nog maar een cappuccino

Gevolg van die slimme inrichting is dat het uitnodigt om langer te verblijven en je dus nog maar een extra cappuccino bestelt (Bagel & Beans is wat dat betreft een aanrader!) .

Gluren bij de buren

Wellicht een tip voor Houten en Nieuwegein om in het kader van ‘beter goed gejat dan slecht verzonnen’ eens bij de buurgemeente te gaan gluren?

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten

Terug naar de natuur

natuurAls stadsmens wist is zeker toen ik met S. naar een nieuw huis ging kijken dat ik een huis met een tuin wilde, en dan een ‘tuin tuin en geen stenen tuin.

Gelukkig beschikte het huis waar we allebei voor vielen over een dergelijke tuin, of tenminste een aanzet daartoe.

Alhoewel het een tuin was van iets van 5×5 meter wisten we meteen dat we daar wel iets mee konden. De verbouwing van het huis kreeg de eerste aandacht, maar toen dat allemaal klaar was, was de tuin aan de beurt. En zoals elke verbouwing levert ook een tuin altijd veel meer werk op dan gepland.

It’s raining

Het begon al toen bleek dat de vorige bewoners de afvoer van de veranda gewoon in de tuin hadden laten lopen in plaats van naar de afvoerput. Water stroomde dus bij een flinke bui zo de tuin in, niet echt handig met de vette kleigrond die we hier hebben. Daarom moesten we het halve grasveld omploegen om daaronder een afvoerpijp aan te leggen. Afvoer geïnstalleerd, graszaad erop en verder, maar ja…

Alleen maar gras is ook maar saai, dus aan de ene kant tegen de veranda (veranda ligt 40 cm hoger dan de rest van de tuin) wilden we een schuin aflopende rotstuin. Hadden we meteen een goede plek om het gras dat vrijkwam bij de aanleg van die afvoerpijp, kwijt te raken. Grond er over heen, en vervolgens de stenen en rotsen voor de rotstuin, en natuurlijk de nodige planten erin. Gelukkig bleken ze goed aan te slaan, en ook de winter overleefden ze goed…

Vogels als vandalisten

Maar de natuur zit vol verrassingen want alhoewel ze de winter wel overleefden was er wel iets anders waardoor de meeste planten het loodje legden: vogels. Die bleken dit voorjaar fijn vrijwel al de wortels van die rotsplantjes los te woelen, en op te eten of te gebruiken voor het maken van een nest ofzo.

Met het plaatsen van gaas konden we nog wel wat redden, maar er zat niets anders op dan weer richting tuincentrum te gaan. Daar waren we de afgelopen tijd toch kind aan huis, want de oorspronkelijke tuin was zeker niet wat S. en ik voor ogen hadden, en dus zat er niet anders op dan de handen uit de mouwen te steken.

Meer dan gras

Oorspronkelijk bestond de tuin uit niet meer dan gras. Op een gedeelte daarvan hadden we al een rots tuin gemaakt, en aan de andere kant van de veranda vonden we een flinke bak met allerlei bloeiend spul wel mooi. Omdat we die bak gelijk met de veranda wilden laten lopen moest er dus een stenen muurtje worden gemaakt om dat hoogteverschil te overbruggen.

Na eindeloos gezocht te hebben vonden we uiteindelijk precies de steen die we zochten; niet te glad, maar lekker ruw. Muurtje gemaakt, en meteen aan de zijkant ook maar wat van diezelfde stenen gelegd; als we toch bezig zijn., is een extra border ook zo gemaakt.. Verbazingwekkend trouwens hoeveel zakken grond er passen in een bak van 40 cm hoog bij 2,5 meter lang en 50 cm breed.

Meer, meer, meer

Maar met een bak alleen waren we er natuurlijk nog niet want daar moesten wel planten in… En van alleen dat kleine grut dat nog een jaar of wat moet groeien om een aardig formaat te hebben wordt een tuin ook niet snel mooier, dus daarom ook maar wat planten die al wat volume hadden… en, ja toen we toch bezig waren ook maar meteen wat planten voor de voortuin….,en ook toch nog wat voor tegen de schuur… en een paar vogelhuisjes… en nog wat tuingereedschap… en een groente en kruidentuin is toch ook wel leuk…. en zo bleef het maar gaan. Nu snap ik waarom er in Houten en omgeving zoveel tuincentra zijn…

Maar nu alles zo’n beetje af is, ziet het er wel stukken beter uit, zeker nu door het weer alles in bloei is geschoten en er met de week meer begint te bloeien.

Kijken naar het vogeltje

En sinds een week is een koolmeespaar druk bezig om in een van de vogelhuisjes een nestje te maken. Ze blijven maar af en aan vliegen met takjes, gras etc. Verbazingwekkend trouwens dat die mezen elke keer probleemloos door die nauwe opening van dat vogelhuis vliegen Als ze aan komen vliegen lijken ze te pletter te vliegen tegen dat vogelhuisje, maar op de een of andere manier weten ze in minder dan een seconde zich dusdanig klein te maken dat zonder problemen door dat gat kunnen. Had ik maar de lenigheid van zo’n koolmees;-)

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, In het nieuws, Klanten???

Scheiden in het kwadraat

oranjeIk weet het; het is bepaald geen probleem in de categorie Midden Oosten conflict of de wereld Ebolavrij maken, maar toch; ook hoe je tegenwoordig je afval moet scheiden zorgt voor steeds meer kopzorgen…

Gemak dient de mens

Toen ik in Gouda woonde was het leven qua afval heel overzichtelijk; in mijn keuken stond 1 vuilnisemmer en daar gooide ik al het vuil in. Op vrijdagochtend zette ik mijn vuilniszak buiten en die werd keurig opgehaald. Daarnaast had ik een krat met kranten en eentje voor potjes. Zodra die vol waren gooide ik die verderop in de wijk in de daarvoor bestemde containers. In Nieuwegein was het eigenlijk nog makkelijker; de afvalberging was onderin het appartementencomplex dus zodra we een vuilniszak vol hadden konden we die weggooien, en ook de glas- en de papierinzameling was op minder dan 50 meter lopen.

Scheiden in het kwadraat

Maar nu ik in Houten woon is het allemaal anders. We hebben een groene kliko voor gft-afval, een blauwe voor papier en een grijze voor restafval. Daar blijft het niet bij, want voor glas hebben we een aparte doos, en ook voor batterijen, kleine apparaten, lampen etc. hebben we een aparte doos. En of het nog niet genoeg is moeten we ook plastic apart aanbieden in, hoe toepasselijk, plastic zakken. Volle zakken kun je dan elke twee weken bij de grijze kliko aanbieden. 

Wat wel/niet

Maar wat kon er wel en wat kon er niet bij het plastic? Op die plastic zakken stond wel heel summier wat er wel en niet in mocht maar om wat meer duidelijkheid te hebben, keek ik maar even op internet wat er nou wel en niet in mocht. En daar werd ik niet veel wijzer van; de ene site zei weer dit en de andere site sprak dat weer doodleuk tegen. Uiteindelijk maar op de site van plastic heroes, tenslotte een overheidssite, gekeken, en de lijst die daar stond aangehouden. Verbazingwekkend trouwens hoeveel plastic verpakkingsmateriaal je per dag weggooit. Omdat het bepaald onhandig is om elke keer als je iets van plastic hebt naar buiten te moeten, zetten we in de keuken maar een aparte vuilnisbak voor plastic. Gelukkig hadden we in de keuken nog ergens een verloren hoekje waar dat ding niet in de weg stond.

Op ieder potje past een deksel

Inmiddels zijn we aan dat hele systeem gewend, en werkt het ook goed, maar de afgelopen maand las ik twee berichten waardoor alles weer behoorlijk op de schop gaat. In het eerste bericht stond dat in het vervolg ook de dekseltjes op glazen potjes gewoon in de glasbak mochten. Wel zo handig want als je bijvoorbeeld een leeg pesto-potje een week laat staan komt er, ook als je het even omspoelt toch schimmel op. Schimmelkaas vind ik heerlijk, hoe meer schimmel hoe beter, maar lege potjes met schimmel vind ik niet echt een geslaagd idee. Weer een probleem uit de wereld dacht ik;-).

En afgelopen week viel mijn oog op een klein 5-regelig artikel, weggestopt tussen allerlei bepaald niet boeiend regionaal nieuws, waarin stond dat bij een gemeente hier in de buurt (Lopik) vanaf 1 januari conservenblikken, sap- en zuivelpakken bij het plastic afval mag gooien. Omdat dat behoorlijk wat verschil maakt wilde ik daar meer over weten, of het bijvoorbeeld ook in Houten van toepassing is. Meestal is internet daar meer dan handig voor, maar in dit geval leverde het weinig duidelijkheid op.

De site van de gemeente Houten leverde geen resultaat op. Op de site van plastic heroes, een overheidssite om het apart inzamelen van plastic te bevorderen, was er niets speciaals over te vinden en stond er nog de oude lijst. Na wat verder zoeken kwam ik onder andere uit op een site van Rova, en van de gemeente Alphen aan den Rijn uit, waar wel informatie stond, maar geen idee of dat landelijk beleid is of plaatselijk. Daarom maar even een mailtje naar de gemeente Houten gestuurd.

An sich natuurlijk alleen maar positief dat de afvalverwerkingsindustrie inmiddels zo goed in staat is afvalstoffen te scheiden maar het wordt er bepaald niet overzichtelijker op, en bovendien lijkt het me er voor vuilnisophalers bepaald niet veiliger op te worden.

Nu haal ik bij conservenblikjes de bodem eruit en stamp ik de blikken plat om zo min mogelijk volume te hebben. Die vuilniszak gaat in een kliko dus daar hebben vuilnisophalers verder geen last van. Maar als ik die conservenblikken in het vervolg in die plastic zakken mag gooien, en die zakken gewoon zo langs de straat staan, dan vliegen die vlijmscherpe boven- en onderkanten van die conservenblikjes straks door die hele zak heen en is het wachten op de eerste klachten van vuilnisophalers dat ze onder de snijwonden zitten door die zakken.

Hoe is dat in jouw gemeente geregeld?

Update: Reactie gemeente

Met de klantgerichtheid van de gemeente Houten is niets mis: vlak na Kerst stuurde ik ze die mail met mijn vragen, en nu, op de eerst dag na de kerstperiode kreeg ik meteen al antwoord:

Wij wachten even af wat de ervaringen zijn van de gemeenten Lopik en de Ronde Venen.  Wij denken dat de huidige plastic heroes zakken niet sterk genoeg zijn. Een aparte kliko voor plastic, drankenkartons en blik is ook nog een optie.  De politiek zal zich daar in het eerste kwartaal over buigen. Waarschijnlijk zal het in Houten wel dit jaar worden ingevoerd, maar pas als wij weten op welke wijze wij dat het beste kunnen doen.  Als dit besloten is, worden de inwoners zeker tijdig geïnformeerd.

Goed om te lezen dat ze bij de gemeente hier ook serieus mee aan de slag zijn en dat ze willen leren van de ervaringen van andere gemeenten. Benieuwd wat de uitkomsten zijn.

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, Klanten???

Een afspraak maken; hoe moeilijk kan het zijn?

Vote sign

S. en ik zijn inmiddels al aardig gesettled in ons nieuwe huis in Houten, maar er komen altijd nog van die losse eindjes bovendrijven, het vervangen van de watermeter was er daar één van.

Vreemd getik

Toen in mei ons nieuwe huis hadden betrokken hoorden we meerdere keren per dag een vreemd getik. Na het nodige gespeur merkten we dat het de watermeter was; die bleef steeds steken waardoor die steeds op hetzelfde getal bleef staan.

Wij dus het waterbedrijf gebeld om het te melden. Daar kregen we de nogal lauwe reactie; ”Bedankt voor het melden; ergens de komende maanden sturen we een keer iemand om een andere watermeter te installeren.”En

En het werd juni…

Mei verstreek en ook juni was al een eind op weg toen er een brief kwam. Die dinsdag zou er iemand langskomen. Als die datum niet uitkwam moesten we even bellen. Er werd zelfs een nummer voor een automatisch afsprakensysteem gegeven, voor het geval we een andere afspraak wilde maken.

Om er niet speciaal vrij voor wilden nemen, belden we om te vragen of het op een vrijdag kon. Het automatische afsprakensysteem werkte niet want steeds bij de laatste stap werd de verbinding verbroken. Dus maar naar het gewone servicenummer gebeld. “Momenteel kunnen we geen afspraken inboeken, maar we zullen de wens van bezoek op vrijdag noteren.”

Een paar dagen later weer een brief op de mat; of ze die woensdag langs konden komen voor een andere watermeter… Inclusief ‘handig’ telefoonnummer om zelf eventueel nieuwe afspraak te maken, maar ook nu werkte dat niet… Gebeld; “o ja, we zien het bij de opmerkingen staan, alleen op vrijdag. Excuses, we bellen zo snel mogelijk voor een nieuwe afspraak”.

En het werd juli…

Juni was bijna verstreken, juli was net begonnen toen er wederom een brief op de mat plofte; of we dinsdag maar thuis wilde zijn want dan zouden ze de watermeter komen vervangen. Wederom gebeld, wederom werkte het afsprakensysteem niet, en wederom werd er gezegd; “o ja, we zagen de aantekening, sorry voor het misverstand. Direct een nieuwe afspraak maken gaat niet, daarover nemen we binnenkort contact met u op”.

De prachtzomer van mei en juni was ondertussen veranderd in een regenzomer, dus in dat opzicht was er water genoeg, maar de soap rondom onze watermeter ging onverdroten voort, of liever; het bleef oorverdovend stil.

En het werd augustus…

Tot begin augustus, toen viel er weer een brief op de deur viel, en jawel hoor… weer de melding dat er op dinsdag iemand de watermeter zou komen vervangen.. Weer het zelfde ritueel, met dezelfde toezegging…

Eergisteren lag er een nieuwe envelop op de mat… en nee, dit keer geen afspraak voor een dinsdag, maar nu voor een ….. woensdag.

Na weer een telefoontje viel blijkbaar het kwartje dat ook een woensdag toch echt iets anders is dan een vrijdag want vanochtend werden we gebeld: of ze volgende week vrijdag om 8 uur de watermeter kunnen komen vervangen.

Zou het dan toch?

Zou het dan toch eindelijk, na 4 maanden lukken…?

Update 5 september

n ja hoor er is eindelijk een nieuwe watermeter. Om kwart voor 8 stond de monteur voor de deur en om 10 voor 8 was hij al klaar. het kan dus wel snel…

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, In het nieuws

Houten; vier weken later

rietplashoutenAl weer bijna een maand wonen S. en ik nu in Houten en die tijd is omgevlogen. Laten we het er maar op houden dat dat een goed teken is want ik heb er nog geen dag spijt van gehad. Als ik richting station fiets over de vlonders van de Rietplas met de Curacaohuisjes aan mijn rechterkant komt een vakantiegevoel opborrelen.

Tot een half jaar geleden had ik eerlijk gezegd nog nooit echt iets van Houten gehoord, maar eigenlijk al vanaf het eerste moment dat we toen op huizenjacht gingen had ik in Houten het gevoel dat ik daar wel wilde wonen. De exacte reden daarvoor is moeilijk te omschrijven, wellicht is het gewoon een optelsom van verschillende factoren.

Duidelijke gedachte

Het is een stad die met een duidelijke gedachte is gebouwd en ja, die gedachte bevalt me wel. Een over het algemeen originele architectuur, de fiets die alle ruimte krijgt, en de ruimte en het groen dat overal in overvloed aanwezig is. Wat mij betreft een combinatie waar ik me al meer dan een maand meer dan thuis voel.

Fantasieloos

Bij Nieuwegein, waar we tot een maand geleden woonden had ik dat in het begin zeker niet; het overgrote deel van de huizen daar is in de jaren 70/80 zonder enige vorm van fantasie uit de grond gestampt, en dat merk je dan aan de sfeer, of liever gezegd het gebrek daaraan, in grote stukken van Nieuwegein.

Maar ondanks dat ben ik Nieuwegein in de tijd dat ik er woonde zeer zeker wel meer gaan waarderen en heb ik er met plezier gewoond.

Back to my roots

Eigenlijk heb ik het in alle steden waar ik toe nu toe heb gewoond het naar mijn zin gehad. Ze passen allemaal bij een bepaalde levensfase. Mijn Vlaardings/Rotterdamse roots zal ik nooit vergeten, daar heb ik per slot van rekening meer dan 30 jaar gewoond, en om de zoveel tijd moet ik zeker even terug naar Rotterdam om het gevoel dat ik daar krijg weer op te snuiven, maar ik zou er niet meer willen wonen, al blijf ik in mijn hart Rotterdammer. De sfeer, en de niet te omschrijven complexiteit van Rotterdam blijven me aanspreken.

Stad tussen dorpen

Na Rotterdam kwam Gouda; weer een compleet andere stad. Het imago van Gouda is niet heel best, maar als je er woont merk je dat er weinig tot niets van dat imago klopt.

Gouda is een stad tussen dorpen, waardoor stadse gebeurtenissen al gauw worden uitvergroot tot onzinnige proporties. Het historische karakter, gemengd met een meer dan centrale ligging zorgden ervoor dat ik er met meer dan gemiddeld genoegen heb gewoond. Maar ja, toen kwam S. in mijn leven;-)

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, Klanten???

Komt een echtpaar bij de notaris…

notarisDe dag waarvan je wist dat ie zou komen, was voor S. en mij afgelopen donderdag: toen ondertekenden we bij de notaris de definitieve overdrachtsakte voor ons nieuwe huis in Houten.

De vorige keren dat ik een huis kocht stelde het ondertekenen van de overdrachtsakte weinig voor. Binnen no-time stond ik toen weer buiten; een huis rijker maar een flinke som geld armer.

Bureaucratisch en onleesbaar

Dit keer verliep het iets anders. Bij het voorlezen van de overdrachtsakte bemerkte de notaris dat er wat zaken niet klopten. Terwijl hij uitzocht hoe het nu wel zat liep hij meteen leeg over hypotheekverstrekkers: hoe bureaucratisch ze waren en hoe onleesbaar de hypotheekaktes zijn. Iets waar ik het alleen maar hartgrondig mee eens kan zijn.

Tegen die bureaucratie lopen we bij de verkoop van het huis van S. ook aan. Er is al een paar maanden in principe een koper maar de bureaucratische rompslomp zorgt ervoor dat de definitieve verkoop minimaal twee maanden vertraging oploopt.

Onleesbare hypotheekaktes

Dat hypotheekaktes onleesbaar zijn is een understatement. Als er iets ondoorzichtig is en niet te begrijpen, is het wel een hypotheekakte. Lees voor de gein eens zo’n akte door en probeer aan het eind eens samen te vatten wat je net gelezen hebt. Tien tegen een dat je geen flauw idee meer hebt wat je net hebt gelezen. En niet alleen voor simpele leken op aktegebied is het onbegrijpelijk, ook voor notarissen zijn die teksten een gruwel.

Weet wat je leest

Notarissen hebben al meerdere keren bij hypotheekverstrekkers aangegeven dat zij het opstellen van de aktes, en het vertalen van die teksten naar begrijpelijk Nederlands, voor hun rekening willen nemen, maar om onbegrijpelijke redenen willen hypotheekverstrekkers dat koste wat kost in eigen handen houden. Veelzeggend dat een sector

Toch nog

Maar om een lang verhaal kort(er) te maken: nadat de notaris, samen met onze financieel adviseur, alles nog eens had nagekeken en het een en ander had aangepast, konden we uiteindelijk toch nog de akte ondertekenen, en waren we de trotse bezitter van een huis in Houten.

En nu de verbouwing van ons Houtense huis, wordt ongetwijfeld vervolgd…

Geplaatst in Dagelijkse leven, Houten, Klanten???

Funda; het zijn maar foto’s..

huizenFunda; welke huizenzoeker komt er niet?

Nu mijn eigen huis definitief verkocht is, en het huis van S. inmiddels ook te koop staat, moeten we natuurlijk zo langzamerhand weten wat ons nieuwe huis gaat worden.  Daarom is Funda inmiddels een site die we meer dan regelmatig bezoeken. Binnen no-time krijg je een beeld van alle huizen die je zoekt. Erg handig.

Hoeveel huizen we inmiddels op Funda bekeken hebben weet ik niet meer, maar wat me steeds meer opvalt is de fotografie, en dan met name de wisselende kwaliteit daarvan.

Huis als wegwerpartikel

Een huis is geen wegwerpartikel, maar als je dan ziet hoe weinig aandacht veel huizenverkopers aan de fotografie besteden  zou je zoiets wel vermoeden. Het lijkt soms of er maar wat foto’s op de site zijn gekwakt. Je zou toch denken dat het doel van de op Funda staande foto’s is om mensen te verleiden vooral jouw huis te kopen, maar blijkbaar denken veel verkopers daar heel anders over.

Het zijn maar foto’s??

Als potentiële koper wil ik de ruimte van de kamers zien,; wat is er allemaal mogelijk met een kamer of tuin. En tsja, dan kom je soms bedrogen uit.

Foto’s die ergens halverwege in een kamer gemaakt zijn waardoor je geen idee hebt van hoe de rest eruit ziet; foto’s die erg donker zijn, of het simpelweg ontbreken van foto’s van sommige kamers zijn zomaar wat zaken die eruit springen.

Kortzichtig

Heel slordig en kortzichtig, en dan vooral van sommige makelaars. Je zou toch verwachten dat die heel goed de kracht van beeld weten, en dus serieus werk maken van goede duidelijke foto’s. Maar de werkelijkheid is wel anders. In plaats van dat ze een professionele fotograaf in de hand nemen die exact weet hoe je met het licht kunt spelen en wat je wel of juist niet moet tonen, maken ze zelf even snel met hun compactcamera wat foto’s en gooien die op Funda. Sparen ze weer mooi de kosten van een fotograaf uit.

Heel zonde want we leven nu eenmaal in het visuele tijdperk; het eerste dat ik bij een huis bekijk is hoe de foto’s eruit zien. Als die me aanspreken ga ik daarna pas de begeleidende tekst lezen.

Kans voor fotografen

Op dit gebied ligt er zeker nog een kans voor fotografen. Nu er in de nieuwsfotografie geen droog brood meer is te verdienen doordat omstanders binnen seconden na een gebeurtenis zelf foto’s de wereld in sturen, kunnen ze hiermee de nodige extra omzet bij elkaar harken.

En tuurlijk zijn niet alle makelaars hetzelfde. Er zijn er natuurlijk ook zat die de fotografie wel serieus nemen. De makelaar die we voor de verkoop van het huis van S. in hebben geschakeld, huurde ook een professioneel fotografe in voor de foto’s. Het resultaat mag er zijn vind ik zelf.

Te mooi om waar te zijn

En ja, soms kunnen de foto’s ook te mooi zijn. S. en ik waren op basis van de meer dan mooie foto’s nieuwsgierig geworden naar een huis in Houten. Keuken had een kookeiland en leek er zeer goed uit te zien, badkamer hetzelfde geval en ook de andere kamers leken er goed uit te zien. Overduidelijk het huis van een zeer goede klusser dachten we. Wij dus een afspraak gemaakt…

Helaas

Maar zodra we goed en wel een voet over de drempel hadden gezet wisten we al voldoende; dit huis ging het zeker niet worden. Laminaat in de woonkamer vertoonde allerlei scheuren, werkblad van de keuken was erg laag. wc zat weggemoffeld in een bijkeuken, snoeren die overal en nergens vandaan kwamen, muren die slecht waren afgewerkt… en dat was alleen nog maar beneden; boven was het even treurig.

Kortom, zonde van de tijd. Gelukkig was een ander huis dat we diezelfde dag bekeken wel zeer interessant… wordt wie weet vervolgd…