New Orleans on my mind

new orleans blog

Je kent het vast wel: je ziet iets of je praat met iemand over iets en vervolgens wordt je er voortdurend mee geconfronteerd. Dat heb ik nu met New Orleans.

Aanleiding was een voorstelling in theater De Kom in Nieuwegein, die S. en ik onlangs gezien hebben; New Orleans.

New Orleans is een voorstelling waarin Leo Blokhuis, Ricky Koolen en Ivan Peroti samen met o.a. Ocobar je meenemen langs de ontstaansgeschiedenis van muziek van New Orleans. Jazz, R&B, gospel, soul; allemaal muziek die voorbijkwam en waar ik normaal gesproken zelden tot nooit naar luister.

Maar de voorstelling raakte me eigenlijk vanaf het begin. Leo Blokhuis kende ik natuurlijk onder andere van de Top 2000 a gogo en Ocobar kende ik nog van een voorstelling van Wilfried de Jong, dus ik wist dat die meer dan goede muziek speelden.

Door de voorstelling heen werd je langs allerlei muziekstijlen geleid; hoe die (mede) in New Orleans zijn ontstaan en ook wat de achtergronden daarvan waren.

Langzamerhand werd toegewerkt naar de climax; Orkaan Katrina en wat voor een desastreuze gevolgen die had voor de stad. Heel knap hoe ze zo’n ramp door middel van muziek wisten te verbeelden. Dat hadden we de hele voorstelling; ze slaagden er voortdurend in je het gevoel te geven dat je live in New Orleans was.

Maar gevolg van die voorstelling is dat ik nu steeds als ik iets over New Orleans lees of hoor, ik blijf hangen, terwijl ik voordat ik die voorstelling zag gedachteloos verder was gegaan. En dat gebeurde me de afgelopen weken als minstens een keer of tien. Knap wat zo’n voorstelling met je kan doen.

Bij welke voorstelling / film heb jij dat (gehad)?

32 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Rob Alberts schreef:

    Leuke recensie

    Stille groet,

    Like

    1. Sabine schreef:

      Toch mooi hoe iets je zo kan roeren, heb dit ook met diverse voorstellingen gehad en vooral met muziek, tot kippenvel aan toe.

      Like

      1. Henk Hofman schreef:

        mooi gevoel is dat

        Like

  2. KiDDoWz schreef:

    Zo zie je maar, soms kan iets je zo raken dat je ermee bezig blijft 🙂

    Like

  3. Caroline schreef:

    Zo zie je hoe zo’n voorstelling, die je zo ik lees, best intens hebt beleefd, nog nawerkt in je brein.

    Like

  4. selflovemilou schreef:

    Met muziek kan je zoveel emoties teweeg brengen, dat is zo mooi eraan. Het is een heftige tijd geweest, zal een indrukwekkend stuk zijn geweest.

    Like

  5. Mrs. T. schreef:

    Ik had hier vorige week ook kaartjes voor, maar had het die week zo druk dat manlief met iemand anders gegaan is. Hij heeft ook genoten. En ik had al een beetje spijt. En nu nog meer.

    Like

    1. Henk Hofman schreef:

      Balen zeg, was een supr voorstelling. Ook die stem van Ricky Koole. En alle muziek.

      Like

  6. Daisy schreef:

    Blijft bijzonder wat een voorstelling met je kan doen. Lijkt me een indrukwekkende voorstelling ook.

    Like

  7. Bijzonder he! Ik heb dit ook met heel veel dingen maar ik zou zo even geen voorbeeld kunnen geven

    Like

  8. Nicole Orriëns schreef:

    Niet zozeer bij een film, maar mijn man heeft het bij auto’s. Sinds we zelf een Renault Kangoo hebben, die overigens spuuglelijk is, ziet mijn man dat type auto ineens overal.

    Like

  9. Laura schreef:

    Heerlijk dat een voorstelling je zo kan raken! Ik heb dat (je gaat zeker lachen .. ) met Titanic. Als kind die film gezien, en intussen ‘bezeten’ door het schip! Heb tientallen boeken, maquettes, films, docu’s, .. Leuk toch?

    Like

  10. Francis van Mamazetkoers schreef:

    Bizar he dat sommige dingen zo in je hoofd blijven zitten. Ik heb dat voornamelijk met liedjes en niet zozeer met een film of voorstelling. Gr

    Like

  11. blogbeautybybibi schreef:

    Wat leuk! Ik kan er zelf niet zo een twee drie opkomen bij welke film of wel stuk ik dat heb gehad. Fijn weekend!

    Like

  12. mckleuver schreef:

    Leuk dat je je dan toch laat verrassen door de voorstelling. Het kippenvel stond ervan op je armen? 😉

    Like

    1. Henk Hofman schreef:

      Ook omdat de muzieksoorten waar ik eigenlijk vrij weinig mee had, me zo pakte

      Like

  13. Francina van den Berg schreef:

    Fijn om je zo te laten verrassen door een voorstelling. Ik heb het zelf met Opera!

    Like

  14. feliceveenman schreef:

    wat heb je dat gevoel goed beschreven, en wat kan kunst je toch meenemen naar werelden waar je anders nooit komt

    Like

  15. Janet schreef:

    Tof dat een voorstelling dit met je kan doen en herder beschreven.. Doel bereikt denk ik dan. 🙂

    Like

  16. Wanda schreef:

    Mooi dat zo’n voorstelling je zo mee sleept dat je bijna het gevoel hebt dat je er zelf bij aanwezig bent en dat je de sfeer kunt proeven. Ik heb dat zelf nog nooit met een voorstelling gehad, wel met boeken dat ik het gevoel heb dat ik min of meer met de hoofdpersoon mee loop.

    Like

    1. Henk Hofman schreef:

      Mooi is dat met een boek; dat je zo diep in het verhaal zit dat je eigenlijk naar bed wilt, maar toch nog even een hoofdstuk of het hele boek wilt uitlezen

      Like

  17. Samira schreef:

    Leuk dat een voorstelling je zo intens kan raken. Ik heb dat heel veel met muziek. Laatst had ik dat nog, dat ik een lied hoorde en mij in de tekst ging verdiepen en zie ik ineens dat de clip is opgenomen in een stad waar ik eerder dit jaar naar toe ging, heel bijzonder. En dit is ook nog mijn favoriete plek daar

    Like

    1. Henk Hofman schreef:

      Apart, dat soort dingen. En dan zal je zien dat je die stad komende tijd nog veel vaker zal tegenkomen

      Like

  18. renatehv schreef:

    Ik kan zo niets bedenken waar ik dat ook bij heb maar ik herken het wel. Ik heb het bijvoorbeeld bij bepaalde liedjes, of wanneer ik iets op tv zie en terug ga naar m’n eigen herinneringen daarover.

    Like

  19. Emma Helmi schreef:

    Heel bijzonder hé, dat een voorstelling je zo kan raken! Dit effect heet overigens ‘priming’! Ik heb dit vaak als ik een nieuw woord heb geleerd (in welke taal dan ook); plots kom ik het overal tegen, terwijl ik er anders overheen zou hebben gelezen!

    Like

    1. Henk Hofman schreef:

      Kijk eens aan, weer wat geleerd, thanks

      Like

  20. Rory Blokzijl schreef:

    Bij Soldaat van Oranje, maar dat kwam waarschijnlijk ook omdat het halfbroertje van mijn man toen de hoofdrol speelde. Dat brengt nog meer emotie erin. Aan de andere kant heeft de voorstelling mij het meest geraakt doordat ik het zelf natuurlijk voelde, maar ook omdat een jonger meisje naast mij hartverscheurend begon te huilen bij een bepaalde scène. Ik zal dat nooit vergeten en daarmee de hele voorstelling niet.

    Like

    1. Henk Hofman schreef:

      dan blijft zo’n voorstelling je helemaal bij

      Like

  21. Lijkt me een bijzondere voorstelling.Helemaal als je door middel van muziek een orkaan kan nabootsen, om het zo maar te zeggen.

    Like

    1. Henk Hofman schreef:

      ja, heel apart, met muziek, en met het licht. Geen dramatische special effects oid, maar door de manier van spelen, en van vertellen, voelde ik me helemaal in new orleans. heel knap

      Like

  22. Manon schreef:

    Ik snap wat je bedoelt. Ik heb dat vaak met mensen. Ik leer dan iemand kennen met bijvoorbeeld een speciaal beroep. En dan lees je daarna overal in kranten iets wat daarmee te maken heeft. Terwijl je daar nooit eerder bij stil stond.

    Of dat je een type auto koopt en dan overal die auto ziet. Eerder noooooit 😉

    Like

  23. Moet je zeker eens naar New Orleans gaan als het toneel al zo een inpakt had op jouw

    Like

Wil je reageren? Dat kan hier.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.