Geplaatst in Dagelijkse leven

Zomaar een maandagmorgen in een treincoupé

maandagAls je zoals ik dagelijks gebruik maakt van de trein, kun je na een paar dagen het voorbijschietende landschap wel dromen en ga je je bijna vanzelf richten op andere zaken.

En ja, nieuws kijken op mijn telefoon hoort daar ook bij, maar wat veel fascinerender is, is het observeren van mijn medepassagiers. Helemaal in de week na de zomervakantie, in het bijzonder de maandagochtend is dat een voorzichtig uitgedrukt, bijzondere gewaarwording.

Dit jaar was dat ook weer het geval. Toen ik afgelopen maandag op het station stond te wachten om de trein te halen, proefde ik al de downsfeer die er hing, en in de trein was het nog erger.

Het leek wel of ik in een trein verzeild was geraakt met reizigers die op weg waren naar een vuurpeloton oid. De een keek nog chagrijniger dan de ander, stuk voor stuk verzonken in hun eigen wereld. Wat een verschil met de weken hiervoor. Toen waren de treinen een stuk leger, en of het ermee te maken had weet ik niet, maar de sfeer was ook een stuk losser.

Nu was het een treincoupé vol met chagrijn, totdat..

De conductrice zingend het treinstel binnenkwam. Ik had haar een tijdje terug al meegemaakt dus wist wat er komen zou, en jawel: Je zag iedereen meteen in hun tas duiken op zoek naar een plaatsbewijs, maar dat was niet nodig zei ze: “Dat plaatsbewijs zal wel goed zitten, ik ben gewoon geïnteresseerd met wie ik deze reis mee mag maken” en ze liep weer zingend verder.

Het leek wel of ze een toverstaf had, want plots zag je vrijwel iedereen ontspannen en glimlachen.

Helaas was dat van korte duur, want toen de trein stopte bij het volgende station, en er weer een hele stoet nieuwe reizigers instapten op weg naar hun vuurpeloton, maakte de vrolijkheid in notime weer plaats voor de grauwheid van de maandagmorgen…

Auteur:

contentpublicist, vrijdenker, veggie, positieve realist, blogger, stadsmens maar verslaafd aan de bergen, dromer, Rotterdam, Houten ·

23 gedachten over “Zomaar een maandagmorgen in een treincoupé

  1. Haha ja het is een en al chagrijn in het openbaar vervoer altijd. Ik ben dan altijd dankbaar voor mensen zoals de conductrice die je beschrijft, van die mensen die even wat positiviteit erin brengen.

    Like

  2. Ik reis ook dagelijks met de trein, gelukkig hebben we hier in het noorden altijd wel enthousiast treinpersoneel.

    Ik ben zelf geen treinmens en zit graag met muziek op in de coupe. Lekker rustig wakker worden zonder al die zware beurskost op de vroege morgen hahaha

    Like

  3. Ik reisde altijd veel
    met de trein en inderdaad je gaat naarmate de tijd toeneemt.. je medemens observeren! Heerlijk om dan wat vrolijke mensen te zien.. jammer genoeg was dit inderdaad niet altijd het geval..

    Like

      1. Nu maak je me wel nieuwsgierig Henk. Wat sneu ook eigenlijk dat iedereen blijkbaar zo baalt dat het weer maandag is, en dat iedereen op vrijdag vrolijker is omdat het bijna weekend is. Mijn man reist dagelijks van de Achterhoek naar Amsterdam. Ik zal het hem ook eens vragen!

        Like

  4. Wat bijzonder zeg! En wat een leuke conductrice! Die heeft vast plezier in haar werk. Daarnaast vind ik het interessant als psychologisch fenomeen: dat zo’n vrouw zoveel effect heeft, maar ook dat het maar kort duurt.

    Like

Wil je reageren? Dat kan hier.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.