Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Vakantie

Denkend aan Dortmund: geelzwarte hartstocht

DSC02156Rinus Michels zei vorige eeuw dat voetbal oorlog was; soms zal dat best het geval zijn, maar de afgelopen maand bewees ook maar weer eens dat voetbal veel vaker ook pure passie is.

Bij het kampioenschap van Feyenoord zag je heel mooi wat voetbal teweeg kan brengen, maar het afgelopen weekend zagen we in Dortmund de overtreffende trap van die hartstocht.

Bij het boeken van ons verblijf in Dortmund had ik er totaal niet bij stil gestaan dat dat weekend de Duitse (voetbal)bekerfinale was. Die finale was in Berlijn, maar Borussia Dortmund bleek een van de finalisten te zijn.

Geel zwart

In het begin hadden we dat ook niet in de gaten. Toen we door Dortmund liepen om de stad wat op te snuiven viel het op dat, ondanks dat het Hemelvaartdag was en dus de winkels gesloten waren, overal door de stad het geel/zwart van Borussia Dortmund te vinden was. In alle soorten winkels, van bakkerijen tot de meest dure modewinkels; overal was wel iets geel/zwarts te vinden.

Het viel op, maar verder ook niet. Toen we later in het hotel kwamen viel het kwartje: Op een poster zagen we dat er die zaterdag op allerlei plekken in Dortmund op grote schermen naar de wedstrijd kon worden gekeken.

Hoezeer Borussia in de genen van Dortmunders zat, merkten we op zaterdag helemaal goed. Vrijdag hadden we erg lekker gegeten bij een Italiaans restaurant en omdat het zaterdag veel te heet was om de hele stad rond te struinen op zoek naar een ander restaurant besloten we om op zaterdag gewoon weer naar datzelfde restaurant terug te gaan. We hadden nog allerlei gerechten op de menukaart zien staan die de moeite meer dan waard zijn. Bovendien hadden ze een groot terras, dus dat was met die temperaturen van toen mooi meegenomen.

Niet Italiaans

Maar toen we richting het restaurant liepen was het geel/zwart dat de klok sloeg; duizenden Borussia-fans die op weg waren naar een van de pleinen om naar die wedstrijd te kijken. De route die we voor ogen hadden was al afgezet, dus we moesten al een heel eind om lopen, maar toen we een straat verwijderd waren van het restaurant zagen we dat het een mission impossible zou worden om die avond in dat Italiaanse restaurant te eten, want ook het plein voor het restaurant was helemaal afgezet om voetbalfans naar die wedstrijd te laten kijken.

Maar Indiaas

Alhoewel we een keuken in ons appartement hadden , hadden we weinig trek om daar te gaan eten, omdat vrijwel het hele centrum was afgezet, besloten we daarom om naar een Indiaas/Pakistaans restaurant te gaan, dat via een omweg nog wel te bereiken was. Ook daar ontkwamen we niet helemaal aan de wedstrijd; het restaurant was gevestigd in een steeg dat op de doorgaande route naar een van die voetbalpleinen lag. We hadden een tafel aan het raam, maar het uitzicht dat we hadden bestond uit supporters die de muur tegenover het restaurant gebruikten als openbaar toilet. Nadat ze de boel hadden uitgeplast of gekotst, trokken ze vrolijk meteen weer een nieuw blik bier open.

Uit de orkaan van geluid die op een gegeven ogenblik opsteeg, kon zelfs een doof iemand nog opmaken dat Borussia op voorsprong was gekomen…

Toen we later weer in het hotel waren en we op ons dakterras nog lekker van de avond genoten, konden we, alhoewel de pleinen een stuk verderop gelegen waren, heel goed volgen wat het verloop van de wedstrijd was. En na de wedstrijd was er helemaal geen ontkomen aan;

Vreugde explosie

Ons hotel lag aan de rondweg die om het centrum van Dortmund loopt, en na de wedstrijd barstte er een uren durende vreugde-explosie uit van luid toeterende auto’s die voortdurend rondjes reden op de rondweg; mensen die half uit het raam hingen met een vlag in hun handen of met vuurwerk; alles kwam voorbij. Wel mooi om dat zo hoog vanuit ons hotel gade te slaan. Helaas werd die toeterende menigte hoe langer het duurde, steeds vaker onderbroken door de sirenes van politie-auto’s en ambulances…

En het bleef nog lang onrustig in Dortmund….

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???, Vakantie

Denkend aan Dortmund…

dortmund - 1Soms ‘moet’ je er een paar dagen tussenuit. Hemelvaart was een mooie gelegenheid om een paar dagen Dortmund te doen.

Trein boeken was via de site van de Deutsche Bahn zo gepiept, voor het boeken van het hotel waren we langer bezig. Er zijn tig boekingssites, maar uiteindelijk hebben we via Google maps ingezoomd op het gebied in Dortmund waar we een hotel zochten, en toen de eigen websites van een aantal hotels bekeken.

Al vrij snel vonden we een hotel dat ideaal lag voor wat betreft locatie (op nog geen vijf minuten lopen van het station van Dortmund) en een kamer die er gewoon goed uit zag. Niet bijzonder luxe ofzo; goed bed en badkamer. In principe ben je toch alleen in het hotel om te slapen, dus waarom dan een overdreven luxe kamer?

Bijkomend voordeel was dat we voor de prijs waar we bij de boekingssites een kamer zonder ontbijt hadden, via de eigen site van het hotel een kamer inclusief ontbijt hadden.

Maar toen we incheckten bij het hotel bleek er een aangename verrassing te zijn. In plaats van de standaardkamer bleken we het top-appartement te krijgen. In plaats van een bed, kast en wat stoelen kregen we nu iets veel beters voorgeschoteld;

Woonkamer van een meter of 12, dakterras, mooie badkamer, heerlijk groot bed en ook nog eens een van alle gemakken voorziene keuken. En ik moet zeggen; dat was wel erg lekker;-)

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Oud & nieuw: Feyenoord in de herkansing

Feyenoord De Kuip

Times they are a changing;  Bob Dylan zong er al over, en gelukkig is dat ook bij Feyenoord momenteel het geval.

Niet alleen ‘dreigt’ Feyenoord zondag dan toch echt weer eens kampioen te worden, ook is er nu eindelijk wel groen licht voor een nieuw Feyenoordstadion.

Come gather around people
Wherever you roam
And admit that the waters
Around you have grown
And accept it that soon
You’ll be drenched to the bone
And if your breath to you is worth saving
Then you better start swimming or you’ll sink like a stone
For the times they are a-changing

Waar in 2013 de bouwplannen voor een nieuw Feyenoordstadion nog sneuvelden in de Rotterdamse gemeenteraad, zijn de tijden ook wat dat betreft gelukkig veranderd; want gisteren stemde een overgrote meerderheid wel in met een nieuwe Kuip.

Wat me vooral opvalt is de felheid van tegenstanders van een nieuw Feyenoordstadion. Die deden alsof met het spelen in een nieuw stadion Feyenoord ten dode is opgeschreven. Natuurlijk zijn er in De Kuip ontelbare historische wedstrijden gespeeld, maar waarom zou dat in een nieuw stadion niet meer kunnen?

Het krampachtig vasthouden aan wat er is geweest, staat echte vooruitgang in de weg. Met alleen om de 14 dagen een wedstrijd kun je tegenwoordig geen stadion meer runnen. En wat is er tegen een beetje comfort voor supporters? Ben je opeens minder supporter als je een betere zitplek hebt, je makkelijker iets te drinken kunt halen etc? Is Feyenoord minder Feyenoord als er naast voetbalwedstrijden ook allerlei congressen, concerten en andere bijeenkomsten in en rond het stadion plaatsvinden? Bovendien is het nieuw stadion onderdeel van een heel nieuw gebied dat uit de grond wordt gestampt.

Begrijp me goed; de sfeer in de Kuip is onovertroffen, en is zeker een van de factoren waarom tegenstanders vaak met tegenzin richting De Kuip afreizen, maar waarom zouden die dingen niet kunnen worden meegenomen naar het nieuwe stadion?

The line it is drawn
The curse it is cast
The slowest now
Will later be fast
As the present now
Will later be past
The order is rapidly fading
And the first one now will later be last
Cause the times they are a-changing

Hand in hand

Laat iedereen, of ie nu voor of tegen een nieuw stadion was, nu de kogel door de kerk is, de strijdbijl begraven en er vervolgens met zijn allen voor zorgen dat de dingen die De Kuip een onneembare vesting maakten, ook in het nieuwe stadion terugkeren.

En er natuurlijk voor zorgen dat de oude Kuip een bestemming krijgt die recht doet aan de historie ervan.

En nu eerst dat kampioenschap!

 

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Feyenoord; 18 jaar later…

Schermafbeelding 2017-05-05 om 11.54.47Er zijn van die dingen die je je hele leven bijblijven:

De eerste keer dat ik S. (mijn vrouw) zag, mijn eerste blik op de Zwitserse Alpen en mijn eerste wedstrijd van Feyenoord.

1987

Wat dat laatste betreft; dat was in 1987. Ik weet het nog als de dag van gisteren, ik was toen 14. Het was de Europacupwedstrijd; Feyenoord-Bayern Leverkussen. Een vriend die al een seizoenkaart had vroeg of ik ook eens mee wilde. In die tijd voetbalde ik zelf ook al, en aangezien Vlaardingen vlakbij Rotterdam ligt was Feyenoord eigenlijk automatisch al mijn club.

Het was een avondwedstrijd in november, en de lichtmasten zetten De Kuip in een zee van licht. Toen ik de tribunes opstapte, voelde ik het meteen; dit is mijn club.

Wereldwinkel

Alhoewel die wedstrijd in 2-2 eindigde was ik definitief verkocht en wilde ik het liefst meteen de volgende keer weer. Probleem was alleen dat Feyenoord de meeste wedstrijden op zondag speelde. In die tijd was de zondag nog veel meer een rustdag; winkels waren nog collectief dicht, en op zondag gingen we ‘s ochtends naar de kerk. Naar zoiets als een voetbalwedstrijd gaan, dat was toen out of the question.

Maar gelukkig stak de kerk toen de helpende hand toe. Er verscheen toen namelijk opeens op een zondag een stand van de Wereldwinkel in de kerk, en werden er dus op zondag spullen verkocht.

Ik rook mijn kans en vroeg daarom aan mijn ouders waarom het wel op zondag was toegestaan om in de kerk spullen van de Wereldwinkel te kopen, maar niet om naar een voetbalwedstrijd te gaan?

Omdat ze daar geen afdoende antwoord op konden geven, was het vanaf dat moment ‘s ochtends naar de kerk en daarna snel richting Feyenoord.

Vak R

Het jaar daarop kocht ik mijn eerste seizoenkaart, voor vak R. En ja, toen merkte ik al dat de uitspraak ’Feyenoorder ben je niet voor je plezier’ o zo waar was;

Het was namelijk het seizoen dat er nog geen 10.000 toeschouwer naar Feyenoord kwamen kijken, en dat het spel zo dramatisch was dat tegen Fortuna Sittard zelfs ‘supporters’ het veld bestormden om hun onvrede te uiten. Naast dat dieptepunt waren er ook natuurlijk hoogtepunten, met onder andere twee kampioenschappen en de nodige KNVB-bekers.

Die seizoenkaart heb ik bijna 15 jaar gehad, maar toen werd de sfeer in het vak waar ik zat zo agressief, dat ik het wel gezien had. Fanatisme, geen enkel probleem, maar door de doorgesnoven types die toen steeds meer op dat vak kwamen te zitten kwam er zo’n explosieve sfeer te hangen dat je in plaats van met de tegenstander, eerder rekening moest houden met onderling knokkende Feyenoorders.

2002

Wat me ook nog bijstaat was de bijna surrealistische sfeer die er in 2002 hing rondom de UEFAcupfinale van Feyenoord. Ik woonde toen in hartje Rotterdam, en het was een paar dagen nadat Pim Fortuyn was vermoord. Ik werkte toen in Den Haag dus treinde elke dag heen en weer.

Toen ik die dag van mijn werk thuiskwam, liep ik over de Coolsingel richting huis. Aan de linkerkant zag ik toen de rijen mensen die voor het stadhuis in de rij stonden om het rouwregister voor Fortuyn te tekenen terwijl aan mijn rechterhand op het Stadhuisplein de terrassen overvol waren met Feyenoordsupporters die in afwachting waren van de UEFAcupfinale.

 In je bloed

Maar ja; Feyenoorder zijn zit in je bloed, daar kom je niet meer vanaf en dat blijf je voor eeuwig, of je nou naar het stadion gaat of niet.

En nu, na 18 jaar dreigt het toch weer te gebeuren…. Feyenoord kampioen…

Update 7 mei: Inderdaad,  Feyenoorder ben je niet voor je plezier… Dan maar volgende week de overwinning … Toch??

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws, Klanten???

Komt een man in de winkel

Schermafbeelding 2017-05-03 om 14.53.52Schoenen; ook als man kun je niet zonder, en daarom liep ik onlangs schoenenzaak Van Dalen binnen. Toen ik aan het passen was, kwam een verkoopster vragen of ze me nog verder kon helpen. Ansich een redelijk normale vraag, maar toen ik haar aankeek, kon ik mijn lachten amper bedwingen.

Ik dacht eerst dat ze uit een BBQ-feestje was weggelopen, want ze droeg zo’n leren BBQ-schort over haar jurk. Maar toen ik nog eens beter keek, bleek dat het wel degelijk bij haar winkel-outfit hoorde. In dat schort bungelden namelijk een paar schoenlepels. Als dat geen teken van ambachtelijkheid is…?

Hoe nep wil je het hebben? Als ze nou een echte schoenmakerij in hun zaak zouden hebben, waar je ter plekke je schoenen kan laten verzolen, oplappen en weet ik wat nog meer, dan zou het geloofwaardig zijn, maar nu was het niet meer dan een vrouw in een jurk met daaroverheen een BBQ-schort met schoenlepels… Wel een heel duidelijk geval van misplaatste ambachtelijkheid.

En als je er een beetje op let wordt je er tegenwoordig mee doodgegooid:

Ambachtelijk in het kwadraat

‘Ambachtelijk’ gemaakt brood, bier, ambachtelijk bereid vlees; en nog veel meer; verzin het maar en het lijkt wel ‘ambachtelijk’ gemaakt te zijn.

Dat er de laatste jaren steeds meer aandacht is voor ‘echte’ producten; ik kan er alleen maar blij mee zijn. Niet meer gedachteloos iets naar binnen werken of aantrekken, maar aandacht hebben voor hoe iets gemaakt wordt, en onder welke omstandigheden. Dat juich ik alleen maar toe.

Niet geheel onlogisch is het dat die ‘echte/eerlijke producten’ een hoger prijskaartje hebben. En daarmee worden ze meteen interessant voor marketeers, want als je een product het aureool van eerlijk/ambachtelijk kan geven, dan kun je daar, ook al doe je er geen enkele extra moeite voor, meteen een hoger prijskaartje aan plakken.

Wandelend BBQ-schort met schoenlepels

En zo kan het dus gebeuren dat je in een schoenenzaak wordt geholpen door een wandelend BBQ-schort met schoenlepels…