Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Nationaal Energieakkoord; helemaal zo gek nog niet!

energie15 juli schreef ik een blog over het Nationaal Energie akkoord; het was een akkoord op hoofdlijnen, de uitwerking zou de weken erna volgen.

Ik was toen behoorlijk sceptisch over wat er uiteindelijk overeind zou blijven van dat akkoord.

Definitief akkoord

Nu er een definitief akkoord is kan ik niet anders zeggen dan dat het een meer dan redelijk akkoord is waar we als Nederland best mee voor de dag kunnen komen. De volledige tekst van het Energieakkoord, naar goed Nederlands gebruik vroegtijdig uitgelekt, is bepaald geen vakantielectuur, maar gelukkig is er ook een samenvatting:

  • Oude kolencentrales gaan dicht; drie kolencentrales uit de jaren tachtig per 1 januari 2016 en de overage twee per 1 juli 2017.
  • In 2020 moet het aandeel duurzame energie 14% zijn, in 2023 moet dit 16% zijn
  • Er komt 400 miljoen euro beschikbaar voor de isolatie van sociale huurwoningen
  • Burgers, bedrijven en organisaties worden gestimuleerd zelf hernieuwbare energie op te wekken. Zo komt er fiscaal voordeel voor energie door coöperaties en verenigingen van eigenaren die bijvoorbeeld is opgewekt met zonnepanelen
  • Alle woningeigenaren krijgen een energielabel zodat ze zich bewust worden van hun energieverbruik
  • In 2050 moet er een CO2-reductie van 80 tot 95 procent zijn behaald.

Afgezwakt

Wat wel duidelijk is afgezwakt, is dat er eerst sprake van was dat in Nederland in 2050 de energievoorziening volledig duurzaam zou moeten zijn. Nu staat er de niets zeggende formulering ’het akkoord moet een krachtige impuls geven aan de economie om grote stappen te zetten richting een klimaatneutrale energievoorziening in 2050’. Ook zijn ze nu aanzienlijk minder stellig over de groei van windenergie.

Samen kunnen we meer

Maar al bij al zeker een akkoord waar ze mee voor de dag kunnen komen. Positief is dat er ook behoorlijk wat geld is gereserveerd voor particuliere energieprojecten op het gebied van hernieuwbare energie. Op die manier worden burgers, bedrijven en organisaties gestimuleerd om zelf met ideeën te komen; Ten slotte is duurzaamheid geen exclusief overheidsspeeltje maar moet iedereen zijn/haar steentje er aan bijdragen.

Wat vind jij?

Is het een stap in de goede richting, of stelt het niets voor?

Geplaatst in Dagelijkse leven, In het nieuws

Verkocht!

tekoopToen ik in april vorig jaar een relatie kreeg met S. hadden we al vrij snel in de gaten dat het tussen ons zo serieus was dat we wilden samenwonen.

Aangezien we allebei een koophuis hadden, besloten we uit praktisch oogpunt eerst mijn huis te koop te zetten, als die verkocht was, dat van haar te koop te zetten, om vervolgens samen een huis te kopen in Houten. Dus rond oktober vorige jaar zette ik vol goede moed mijn huis te koop.

Chaos

Tsja, en dan besluit de regering allerlei maatregelen te nemen om de huizenmarkt te hervormen, te bezuinigen en weet ik veel wat voor gedachtes ze hadden met de chaos die ze het afgelopen najaar veroorzaakten op de woningmarkt.

Belangstellenden werden van het ene uiterste naar het andere uiterste geschoten: Hypotheekrente die wel/niet snel zou worden afgeschaft, overdrachtsbelasting die van 6% naar 2% naar 6% en daarna toch weer tijdelijk naar 6% werd gebracht, wel/geen inkomensafhankelijke ziektekostenverzekering en nog veel meer maatregelen die het afgelopen najaar werden aangekondigd zorgden ervoor dat de huizenmarkt in een soort van eeuwigdurend coma leek te schieten.

Kruitdampen

Niemand wilde bij zoveel onzekerheid een ander huis kopen. Toen de kruitdampen begin dit jaar wat waren opgetrokken en duidelijk was wat de gevolgen waren van de maatregelen die niet onderweg waren gesneuveld kwam de woningmarkt wat dat betreft tot rust.

Maar ja, als je een huis wil kopen heb je natuurlijk te maken met banken, en alhoewel die banken voor het merendeel in handen zijn van de overheid, die baat heeft bij een vlotgetrokken huizenmarkt, doen banken er alles aan om het potentiële huizenkopers zo moeilijk mogelijk te maken.

Al met al niet echt stimulerende zaken om huizentrekkers over de streep te trekken.

Kijken, kijken kijken maar niet kopen

Sinds dat mijn huis in oktober op de markt kwam kwamen er wel af en toe kijkers maar doordat banken zo streng zijn geworden met de hypotheekverstrekking en mensen vrijwel geen extra geld meer kunnen lenen om zaken die niet naar hun zin zijn te verbeteren, moet een huis meteen voldoen aan alle wensen van een huizenzoeker. Als dat niet het geval is gaan ze noodgedwongen net zo lang op zoek naar een huis dat daar wel meteen aan voldoet.

Juiste doelgroep

Bij mijn huis was het qua doelgroep ook een beetje hinken op twee gedachtes; aan de ene kant singles/stellen zonder kinderen; dat was de doelgroep waar we ons in eerste instantie op richtten. Maar de kijkers die er kwamen waren vrij vaak een-ouder gezinnen, en daarvoor was de indeling boven minder geschikt.

Als ik mijn huis teveel zou verbouwen richting die doelgroep zou ik het risico lopen de oorspronkelijke doelgroep kwijt te raken, al met al een beetje een spagaatpositie.

Gelukkig vonden we een maand of twee geleden een soort van tussenweg waardoor we beide doelgroepen tevreden konden houden, en met dank aan mijn ouders en schoonouders, is er toen het nodige in mijn mijn huis verbouwd.

Verkocht!

Met onmiddellijk resultaat want net voor afgelopen weekend heeft er iemand toegehapt die het huis graag wil kopen!

Over de prijs hebben we inmiddels overeenstemming, nu is het wachten op zaken als bouwtechnokeuring en niet te vergeten de hypotheekverstrekkers die de geïnteresseerde koper een hypotheek moeten verstrekken.

En zo verruil ik, als alles goed gaat, binnen nu en een maand of twee Gouda voor Nieuwegein, en wie weet hoe snel Nieuwegein weer voor eindbestemming Houten…

Wordt vervolgd!

Geplaatst in Dagelijkse leven, Klanten???, Spoor

Keulen in de herkansing

keulenToen ik vorig jaar met mijn vriendin naar Zwitserland was geweest moesten we op de terugweg op station Keulen overstappen.

Door ellenlange vertraging en de enorme drukte en chaos op het station, was dat om het voorzichtig uit te drukken bepaald geen genoegen, maar zoals alles verdiende Keulen een tweede kans.

Nu we, net voor ons huwelijk wel toe waren aan een weekendje weg, viel onze keus op Keulen. Treintickets waren snel gevonden; voor totaal minder dan 100 euro hadden we een allebei een retour naar Keulen. Ook een hotel was snel gevonden; goed ontbijt, goede bedden, kortom geslaagd hotel!

Mixed emotions

En dan Keulen zelf, tsja, een beetje mixed emotions. Qua weer hadden we het getroffen want zowel de vrijdag als de zaterdag was het rond de 30 graden, en aan terrasjes is er in Keulen zeker geen gebrek, maar wel aan?

Eigenlijk aan attracties om meer dan 2 dagen door te kunnen brengen in Keulen. In het voorjaar waren we in Praag geweest en daar waren de 4 dagen dat we daar waren niet genoeg om alles te kunnen zien; we hadden er zonder veel problemen nog wel wat dagen kunnen doorbrengen; maar in Keulen was dat eigenlijk anders.

Keulse Dom

Vanzelfsprekend mocht een bezoek aan de Keulse Dom niet ontbreken. Het mooie aan de Dom is dat op het Domplein van alles gebeurd; levende standbeelden; een demonstratie van Iraniers, aangeschoten mensen die hun vrijgezellenfeest op het plein begonnen, straatartiesten; alles was er te vinden.

Van buiten zag de Dom er hoewel imposant, vooral erg vuil uit; het kalkzandsteen is door alle uitlaatgassen en dergelijke totaal zwart geblakerd. Sommige stukken stonden in de steigers of waren net gedaan en daar kon je mooi zien hoe het er na restauratie uit ziet. Door de veelheid aan torens en ornamenten vrees ik dat zodra ze alle stukken gerestaureerd hebben, ze weer van voren af aan kunnen beginnen.

533 treden

Van binnen zag het er ansich indrukwekkend uit, en alhoewel het natuurlijk geen wedstrijd is, legde het op dat gebied af tegen de Sint Vituskathedraal in Praag. Het beklimmen van de 533 treden van de Dom was een meer dan goede ochtend work-out. Verbazingwekkend om te zien hoeveel zweet je op een zonnige ochtend voortbrengt na het beklimmen van de meer dan 500 treden;-). Het uitzicht boven maakte wel weer veel goed.

Wat verder opviel was de enorme drukte in de winkelstraten; Ik heb een jaar of 10 in het centrum van Rotterdam gewoond en ben dus heel wat gewend qua file lopen in de Koopgoot, maar dat is kinderspel in vergelijking met de drukte in de Keulse winkelstraten. Ook de grauwheid van de gebouwen viel in negatieve zin op.; het waren vrijwel allemaal grauwe rechthoekige anonieme panden; ze straalden totaal geen warmte uit.

Chocolade

Het chocolademuseum was zeker een positieve uitzondering. Omdat het mooi weer was besloten we om van de Dom een eind langs de Rijn te lopen; de boulevard leidde ons vanzelf richting de chocolade. Wel irritant dat er op de boulevard geen afzonderlijk fietspad was; nu werd je geregeld bijna van de sokken gereden door fietsers of fietstaxi’s. Maar heelhuids kwamen we aan bij het chocolademuseum.

Op een speelse, maar ook zeer informatieve manier werd daar het hele proces van cacaoboon tot chocolade eindproduct uit de doeken gedaan. Het water liep over de lippen als je in al die machines de chocolade zag stromen; en ook de hoeveelheid verschillende chocoladeproducten in de museumwinkel was imposant. Doordat het buiten 30 graden was was het niet echt handig om chocolade mee te nemen, dus dat hebben we maar niet gedaan.

Vers is echt vers

Wat me in positieve zin opviel aan Keulen waren de winkels in het station van Keulen; waar je in Nederland op de stations wordt overspoeld door AH to go’s, met voor een groot deel allemaal voorverpakte producten en wat er niet voorverpakt is bestaat voor een groot gedeelte uit croissantjes, American cookies en meer van dat soort fantasieloze vette of veel te zoete zooi.

In Keulen daarentegen heb je op het station een uitgebreid assortiment aan allerlei verse broodjes met een keur aan groenten, kaas, zaden of wat je maar wilt op een broodje. En ook vers fruit en goede koffie/thee is er volop verkrijgbaar. Daar kunnen ze bij de AH to go nog een puntje aan zuigen; daar hebben ze hun mond vol van hoe puur en eerlijk hun producten zogenaamd wel niet zijn, terwijl het in werkelijkheid gewoon een grauwe eenheidsworst is die ze verkopen.

Tot slot; een slot

Persoonlijk was het mooiste aan Keulen het plaatsen van een slotje op de spoorbrug over de Rijn. Ik was al tig keer met de trein naar Zwitserland en Italie geweest en elke keer als de ICE trein door Keulen reed vielen me op de spoorbrug de hekken met sloten op. Wat gezoek op Google leverde al gauw resultaat op wat de bedoeling daarachter was, en omdat ik het wel een mooie romantische gedachte vond, en aangezien S. en ik binnenkort gaan trouwen mocht ons slotje daar niet ontbreken.

Na een mooi plekje te hebben uitgezocht hebben we het opgehangen en vervolgens de sleutels van het slot in de Rijn geworpen. Op naar een mooi en gelukkig leven samen!